บทที่ 8 จับรางวัล

[ระบบ: ที่รัก แนะนำว่าต่อไปถ้าไม่จำเป็น ให้ใช้สิ่งของจ่ายนะคะ ส่วนเกินสามารถแลกเป็นค่าโชคชะตาได้มากกว่า (*^▽^*)]

สุดท้าย เจียงไป๋ก็ยอมรับความจริงว่าระบบของเขาเป็นพนักงานบริการลูกค้า

และยังเป็นระบบที่ไม่ค่อยน่าเชื่อถือด้วย

แต่คำแนะนำของระบบก็จำเป็นจริงๆ

เมื่อครู่เขาได้ตรวจสอบสิ่งต่างๆ ที่แลกได้ในระบบ ทั้งวิชายุทธ์ อิทธิฤทธิ์ อาวุธวิเศษ ยาลูกกลอน และอื่นๆ

เรียกได้ว่ามีครบทุกอย่าง

เจียงไป๋เดิมคิดว่าค่าโชคชะตาหนึ่งแสนหนึ่งหมื่นของตนมากพอแล้ว แต่พอเห็นสิ่งของที่แลกได้ในระบบ ก็ไม่สงบใจอีกต่อไป

อี้ชี่ฮว่าซานชิง: วิชายุทธ์ระดับศักดิ์สิทธิ์ สร้างโดยไท่ชิงเหลาจื่อ สามารถแยกร่างที่มีพลังเท่ากับตัวจริง ไม่มีจุดอ่อนหรือข้อจำกัด แยกได้สูงสุดสามร่าง มีประโยชน์มากมาย (ราคา 1,000,000,000 ค่าโชคชะตา)

อู่เซ่อเสินกวง: วิชายุทธ์ระดับเทพ สร้างโดยบุตรหงส์ ราชาขุนนกยูงคงเสวียน รับได้ทุกสิ่ง ฝึกจนชำนาญ อาวุธวิเศษระดับเดียวกันใดๆ ล้วนรับได้ (ราคา 800,000,000 ค่าโชคชะตา)

ติ่งโถวชีเจี้ยนซู: อาวุธเทพ(ประเภทอาวุธลับ) หนึ่งในสองอาวุธลับของเซียนอิสระลู่ยา ไม่จำกัดระยะ ลึกลับคาดเดายาก จำกัดเฉพาะระดับเดียวกัน (ราคา 800,000,000 ค่าโชคชะตา)

ชิงผิงเจี้ยน: อาวุธศักดิ์สิทธิ์ ดาบประจำกายของท่านอาจารย์ทงเทียน บรรพบุรุษแห่งดาบทั้งปวง (ราคา 1,000,000,000 ค่าโชคชะตา)

มากมายหลากหลาย ไม่มีที่สิ้นสุด ทำให้เจียงไป๋ตาลายไปหมด อยากได้ทุกอย่าง แต่ซื้อไม่ไหวสักอย่าง

โดยเฉพาะอี้ชี่ฮว่าซานชิงนั้น มีชื่อเสียงมาก เป็นวิชาที่สร้างโดยไท่ชิงเหลาจื่อ ผู้นำแห่งบรรดาเซียนศักดิ์สิทธิ์ทั้งสาม ทำให้เจียงไป๋อดใจไม่ได้

"ระบบ เจ้าตั้งราคาแบบนี้ ดีจริงหรือ?" เจียงไป๋น้ำลายไหล ถามอย่างโกรธ

[ระบบ: นี่เป็นราคามิตรภาพแล้วนะคะที่รัก!]

เขามองอยู่ครู่ใหญ่ พบเรื่องน่าอึดอัดใจอย่างหนึ่ง

ของที่อยากได้ซื้อไม่ไหว ของที่ซื้อไหวดูเหมือนจะไม่ค่อยดี

ไม่ใช่ว่าเขาเพ้อฝันไกลเกินตัว แต่สถานการณ์ตอนนี้ไม่ค่อยดีจริงๆ

หมาจิ้งจอกแก่อย่างตู้กูชิงและชินเสี้ยวเฟิง ชัดเจนว่าไม่ได้คิดดี

ที่ยังสุภาพกับเขาอยู่ นอกจากตัวเขายังมีประโยชน์กับพวกเขาแล้ว เทพจักรพรรดิจากโลกเซียนก็มีอิทธิพลมาก

ตอนนี้เจียงไป๋ก็รู้ความทั่วไปบ้างแล้ว รู้ว่าเทพจักรพรรดิลงมาโลกมนุษย์ไม่ใช่เรื่องง่าย

ดังนั้น สองคนนี้จะรักษาท่าทีแบบนี้ได้นานแค่ไหน พูดยาก

อีกทั้งการถูกสองคนกักขัง ย่อมเป็นอุปสรรคใหญ่ต่อการเพิ่มพูนพลัง

โดยเฉพาะเมื่อเห็นของดีมากมายในระบบ ยิ่งมีแรงจูงใจในการทำนายมากขึ้น

อยากเพิ่มพลังเร็วๆ ก็ต้องพึ่งระบบทำนาย

อยากทำนายให้มาก ก็ต้องมีอิสระมากพอ

อยากมีอิสระมากพอ ก็ต้องมีพลังเด็ดขาด

ทุกอย่างดูเหมือนจะติดอยู่ในวงจร

เจียงไป๋ดึงผมตัวเองด้วยความกลุ้มใจ นึกไม่ออกว่าควรทำอย่างไร

ดูเหมือนตรงหน้าเขาจะมีทางเดียว

นั่นคือการอดทน อดทนจนถึงวันที่เขาเป็นเซียน

เจียงไป๋นึกว่าตัวเองจะถูกสองคนนั้นเก็บไว้ ก็รู้สึกว่าเส้นทางข้างหน้ามืดมน

[ระบบ: ระบบนี้ยังมีฟังก์ชันพิเศษอีกอย่างนะ! ヾ(?■_■)ノ เท่จนตาบอด]

"รีบบอกมา!" เจียงไป๋มีกำลังใจทันที

[ระบบ: ระบบนี้รองรับการจับรางวัล ใช้ค่าโชคชะตาเพียงนิดหน่อย ก็มีโอกาสได้ของที่มีค่าหนึ่งล้านค่าโชคชะตานะ!]

เจียงไป๋ตาเป็นประกาย "จริงหรือ? ใช้ค่าโชคชะตาเท่าไหร่ต่อครั้ง?"

[ระบบ: ใช้เพียงหนึ่งร้อยค่าโชคชะตา ก็จับรางวัลได้หนึ่งครั้ง]

เจียงไป๋คำนวณค่าโชคชะตาในมือ พบว่าน่าจะจับได้ 1000 ครั้ง!

"พันครั้ง ต่อให้เป็นหมูมา ก็บินได้แล้ว!" เจียงไป๋ตื่นเต้น

"ระบบ มาจับสักครั้งอุ่นเครื่องก่อน!" เจียงไป๋พูดอย่างองอาจ "ชีวิตคนรวย ช่างน่าเบื่อจริงๆ!"

จานกลมใหญ่ที่หมุนไม่หยุดค่อยๆ ปรากฏตรงหน้าเขา

บนจานมีวิชายุทธ์และอาวุธเทพต่างๆ มากมาย

แน่นขนัด

เข็มหมุนไม่หยุด ใจเจียงไป๋ก็ขึ้นลงตามเข็ม

พอความเร็วเข็มช้าลงเรื่อยๆ ใจเขาก็ขึ้นมาจุกที่คอ

เข็มช้าลงๆ ช้าลงๆ

ตามความเร็วนี้ เจียงไป๋คาดว่า น่าจะชี้ไปที่ช่องอี้ชี่ฮว่าซานชิง

"เจ๋งขนาดนี้เลยหรือ ข้าเป็นบุตรแห่งโชคชะตาจริงๆ!"

เจียงไป๋เริ่มจินตนาการภาพตีตู้กู เตะลุงชิน

อะไรที่เรียกว่าฟ้าคืนสู่ความว่างเปล่า รวมร่าง หัวหน้า ล้วนเป็นขยะ

ดูอี้ชี่ฮว่าซานชิงของพ่อสิ!

"ฮว่าซานชิง..."

"ฮว่าซานชิง..."

"ฮว่าซานชิง..."

ราวกับการตะโกนแบบนี้ จะทำให้เข็มเชื่อฟังหยุดในพื้นที่ที่เขาต้องการ

ไม่รู้ว่าได้ผลจริงหรือไม่ เข็มก็หยุดที่ขอบช่อง "อี้ชี่ฮว่าซานชิง"

"อันนี้ นับหรือไม่นับดี?"

เขามองช่องข้างๆ ที่เขียนว่า "อู่เซ่อเสินกวง"

"ดูไม่เลวเหมือนกันนะ!"

ในเฟิงเสิน อู่เซ่อเสินกวงเป็นวิชาเด็ดของราชาขุนนกยูงคงเสวียน

แข็งแกร่งจนเกินไป!

กวาดเอาของวิเศษอะไรก็ได้ ไม่มีเหตุผล

แม้แต่ไม้ตีเทพของเจียงจื่อหยาก็ถูกกวาดไป

มีดบินฆ่าเซียนอันโด่งดัง ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้

ดูเหมือนมีแต่เซียนศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่จะปราบได้!

เจียงไป๋มองสองข้าง ลังเลมาก จะเลือกอันไหนดี?

ถ้าไม่ไหวจริงๆ เดี๋ยวจับอีกครั้ง เอาทั้งสองอย่างเลย!

เขาคิดไว้หมดแล้ว

ต่อไปใช้อี้ชี่ฮว่าซานชิง แยกร่างสามร่างเลย

เจอศัตรู ก็รุมเข้าไป ใช้อู่เซ่อเสินกวง ไม่กวาดกางเกงในมันไป ถือว่ามันไม่ได้ใส่!

ขณะที่เขากำลังฝันถึงอนาคต นั่งครอบครองสมบัติมากมาย การแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นข้างหู

"ติ๊ง"

[ระบบ: การจับรางวัลครั้งนี้เสร็จสิ้น ขอแสดงความยินดี เจ้าภาพได้รับรางวัล "ขอบคุณที่อุดหนุน พยายามต่อไป" หนึ่งรางวัล!]

"อา ดีจัง คุณชายอย่างข้าคือราชาแห่งความโชคดีนี่เอง!" "พยายามต่อไป แน่นอนว่าไม่ใช่คนทั่วไปจะจับได้... เอ๊ะ อะไรนะ?"

เจียงไป๋ที่ได้สติมองจานหมุนตรงหน้าด้วยความงุนงง ไม่ผิดนี่ เป็นอี้ชี่ฮว่าซานชิงหรือไม่ก็อู่เซ่อเสินกวงนะ! "ระบบ มึงตาบอดหรือไง อยากโกงรางวัลข้าหรือ?"

[ระบบ: ที่รัก! ตรวจสอบแล้ว เป็น "ขอบคุณที่อุดหนุน" จริงๆ ค่ะ!] "ดูข้าเหมือนคนแค้นเคืองมากหรือไง? หา!"

ระบบไม่พูดอะไร แต่ขยายจานหมุนให้ใหญ่ขึ้นๆ จากนั้น เจียงไป๋ก็เห็นภาพที่ทำให้คนระเบิดอารมณ์ในที่ที่ยืนอยู่

เมื่อภาพขยายขึ้นเรื่อยๆ ระหว่างอี้ชี่ฮว่าซานชิงและอู่เซ่อเสินกวง ปรากฏพื้นที่รางวัลเส้นเล็กๆ มีตัวอักษรแปดตัวเขียนชัดเจนว่า "ขอบคุณที่อุดหนุน พยายามต่อไป"

เจียงไป๋หลับตากำหมัด เส้นเลือดที่หน้าผากปูดโปน "ออกมาสู้ตัวต่อตัวสิ!"

ไม่เพียงเท่านั้น ระหว่างรางวัลทุกรางวัล ล้วนมีข้อความเดียวกันนี้ บางรางวัลเมื่อขยายแล้ว ถึงกับมีพื้นที่ที่เขียน "ขอบคุณที่อุดหนุน" ปรากฏขึ้นตรงกลาง แบ่งรางวัลเดิมออกเป็นสองส่วน

"เจ้ายังจะไม่มีความละอายอีกหรือระบบ?" [ระบบ: ขอโทษนะคะที่รัก ระบบนี้ไม่มีความละอายค่ะ!] "เชี่ย!"

[ระบบ: รางวัลมีมากมาย ที่รัก ลองหลายๆ ครั้ง ต้องจับได้แน่นอน สู้ๆ นะคะ!]

เจียงไป๋คิดว่าก็จริง แม้ระบบจะไม่มียางอาย แต่พื้นที่รางวัลบนจานหมุนใหญ่กว่า "ขอบคุณที่อุดหนุน" หลายเท่า เว้นแต่จะโชคร้ายมาก ไม่งั้นยังไงก็ต้องได้รางวัลสักอย่าง อีกอย่าง เขาเป็นคนรวยที่จับรางวัลได้พันครั้งนะ!

[จบบท]