- หน้าแรก
- ระบบควบคุมสัตว์อสูรระดับพระเจ้า
- บทที่ 147: ไปที่บ้านตระกูลมู่หรงในฐานะแขก!
บทที่ 147: ไปที่บ้านตระกูลมู่หรงในฐานะแขก!
บทที่ 147: ไปที่บ้านตระกูล​มู่​ห​รง​ในฐานะแขก!
บทที่ 147: ไปที่บ้านตระกูล​มู่​ห​รง​ในฐานะแขก! (ตอน​ฟรี)​
วันถัดมา
ณ วิทยาลัย​ชิง​หลง​
เสียงออดดังขึ้น เฉินฉีเหนียนเดินเข้ามาในห้องเรียนของชั้นปีที่ 1 ห้อง 3
นักเรียนที่กำลังเล่นกันอยู่ก็เงียบเสียงลงในทันที
"นักเรียนทุกคน นี่เป็นคาบเรียนสุดท้ายของวันนี้…และมันเป็นคาบเรียนสุดท้ายก่อนการสอบกลางภาค"
คำพูดสองประโยคของเฉินฉีเหนียนทำให้นักเรียนทุกคนหน้าซีดเผือด​
"เวลานี่ผ่านไปเร็วจริงๆ อีกแค่สัปดาห์เดียวก็จะสอบแล้ว"
"พรุ่งนี้ก็สอบกลางภาคแล้ว ฉันกังวลมากเลย!"
"คุณปู่ทวดของฉันที่อยู่ในสวรรค์ โปรดคุ้มครองฉัน ให้ฉันสอบผ่านด้วยเถิด!"
"สอบผ่าน…นั่นมันเรื่องหรูหราเกินไป ฉันขอแค่รอดกลับมาได้ก็พอ!"
นักเรียนต่างพากันพูดคุยด้วยความกังวลเกี่ยวกับการสอบกลางภาคในวันพรุ่งนี้ ใบหน้าของพวกเขา​ล้วนเต็มไปด้วยความกังวลและหวาดกลัว
มีเเค่เซียวซิงหยูที่ยังคงมีสีหน้าสงบนิ่งเหมือนเคย ตอนนี้เขากำลังใช้ปากกาวาดไปมาบนกระดาษทด
บนกระดาษทด ได้บันทึกกลยุทธ์ต่างๆ และทักษะการประสานงานของเหล่าสัตว์อสูร
หลังจากเตรียมตัวมาหนึ่งสัปดาห์ เซียวซิงหยูก็พร้อมแล้ว นอกจากนี้​เขายังตั้งเป้าที่จะทำคะแนนให้ได้สูงสุดในการสอบกลางภาคครั้งนี้
ปุ่กกก!!
อู๋เซิงโหย่วที่นั่งอยู่โต๊ะข้างๆโยนกระดาษม้วนเล็กๆมาให้
เซียวซิงหยูเปิดกระดาษดู: ซิงหยู​พรุ่งนี้ก็ต้องออกรบแล้ว นายไม่กังวลบ้างเหรอ? ฉันกับเสี่ยวหู่กังวลแทบแย่แล้ว
เซียวซิงหยูเขียนตอบกลับ แล้วโยนกระดาษกลับไป
เมื่ออู๋เซิงโหย่วเปิดกระดาษดู เขาก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที
ข้อความบนกระดาษ: มีฉันอยู่ ไม่ต้องห่วง
คำพูดหกคำนี้ ทำให้อู๋เซิงโหย่วรู้สึกปลอดภัยอย่างมาก
ฟิ้ว!
อู๋เซิงโหย่วโยนกระดาษมาให้อีกครั้ง: ดีจริงๆที่มีนายอยู่ด้วย!
ดังคำกล่าวที่ว่า: มีผู้เฒ่าผู้แก่ในบ้าน เหมือนมีทรัพย์สมบัติ
สำหรับห้องพัก 312…การมีเซียว​ซิง​หยู​ก็เหมือนมีเทพเจ้าคอยช่วยเหลือ!
เเละนี่ไม่เพี​ยงทำให้อู๋เซิงโหย่วและซ่งหู่สบายใจขึ้นเท่านั้น​ แต่ยังทำให้พวกเขามีความมั่นใจในการสอบกลางภาคครั้งนี้มากขึ้น​ด้วย บางทีพวกเขา​อาจจะได้คะแนนสูงมากก็ได้นะ
…..
เฉินฉีเหนียนเปิดหน้าจอโปรเจคเตอร์ เเล้วทำการ​อธิบายข้อควรระระวังในการสอบกลางภาคอีกครั้งโดยการฉายสไลด์
"นักเรียนทุกคน สถานีที่รถไฟขบวน 13 ขับผ่าน และรายละเอียดของเส้นทางมีอยู่ในแผนที่คู่มือแล้วนะ"
"เมื่อเจอสัตว์อสูร​โจมตีรถไฟ ก็อย่าตื่นตระหนก​ตกใจ ให้ใช้การประสานงานแบบทีมที่ฝึกซ้อมกันมา ถ้าทำได้… การสอบผ่านก็ไม่ใช่เรื่องยากหรอก"
"คะแนนผ่านคือระดับ C เเละมันไม่ยากที่จะได้คะแนนระดับนี้มา"
"ส่วนคะแนนสูงสุดคือระดับ S…คะแนนระดับนี้ได้มายากมาก..."
พอเฉินฉีเหนียนพูดถึงตรงนี้ มันก็มีนักเรียนคนหนึ่งลุกขึ้นถาม
"อาจารย์เฉิน ผมจำได้ว่าเมื่อหลายปีก่อน มีรุ่นพี่คนหนึ่งสอบกลางภาคได้คะแนนระดับ​ SS…นั้นเรื่องจริงใหมครับ?"
"คำถามของนักเรียนคนนี้มีประโยชน์มาก ผมจะอธิบายให้ฟัง"
สีหน้าของเฉินฉีเหนียนดูจริงจังขึ้นมาเเม้เเต่เสียงก็ดูเคร่งขรึมขึ้นด้วย
"ในทางทฤษฎี คะแนนสูงสุดของการสอบกลางภาคคือระดับ S"
"แต่ถ้านักเรียนเจอเหตุการณ์ไม่คาดคิด เจออันตรายที่ยิ่งใหญ่กว่า แต่สามารถแก้ไขสถานการณ์ได้สำเร็จ หรือแม้แต่สร้างคุณงามความดีให้กับประเทศ คะแนนก็จะเป็นระดับ S ไปถึง SS หรือแม้แต่ SSS!"
"อาจารย์เฉิน ในประวัติศาสตร์ของวิทยาลัยชิงหลง มีรุ่นพี่คนไหนที่ได้คะแนนระดับ SSS บ้างไหมครับ?" อู๋เซิงโหย่วยกมือถามขึ้นมา
"ตอนนี้ยังไม่มี คะแนนสูงสุดอยู่ที่ระดับ SS…เป็นผู้ชายชื่อ เนี่ยชิงเฟิง เขาเป็นรุ่นพี่ที่จบไปก่อนพวกเธอห้ารุ่น"
หลังจากเฉินฉีเหนียนพูดชื่อนี้ออกมา เหล่านักเรียนต่างก็เริ่มพูดคุยกัน
"เนี่ยชิงเฟิง? ชื่อคุ้นๆนะ"
"ฉันเคยได้ยินชื่อนี้ เขาเป็นรองแม่ทัพประจำการที่เมืองหวงหยาน เป็นปรมาจารย์​อสูรระดับหกดาว จนถึงตอนนี้​เขามีผลงานมากมายเเล้ว!"
"สถานีปลายทางของรถไฟขบวน 13 ก็คือเมืองหวงหยานนี่นา"
"งั้นพวกเราที่ไปสอบครั้งนี้ ก็จะได้เจอรุ่นพี่คนนี้สินะ?"
เมื่อ​ได้ยิน​เช่นนี้ เฉินฉีเหนียนก็พูดด้วยน้ำเสียงประชดประชันเล็กน้อยว่า
"นักเรียนทุกคน รุ่นพี่เนี่ยของพวกเธอที่ได้คะแนนระดับ SS ในตอนนั้น ฉันไม่ได้หวังให้พวกเธอไปเทียบกับเขานะ…ขอแค่ทั้งห้องได้คะแนนผ่านระดับ ฉัยก็พอใจแล้ว!"
"อาจารย์เฉิน วางใจได้เลยครับ ผมจะต้องสอบผ่านให้ได้!"
"ผมจะลองให้ได้คะแนนระดับ B!"
"ผมมั่นใจว่าจะได้ระดับ A!"
"ไม่มีใครกล้าบอกว่าจะได้ระดับ S เลยเหรอ?" เฉินฉีเหนียนถามด้วยรอยยิ้ม
สิ้น​เสีย​งของ​อาจารย์ นักเรียนทุกคนก็หันไปมองแถวหลังสุด…ซึ่งเซียวซิงหยูกำลังแอบกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปตราแรคคูนน้อยอยู่​
เฉินฉีเหนียนถึงกับหน้ามืดครึ้ม​ เเล้วตะคอกว่า "เจ้าเด็กนี่แอบกินขนมอีกแล้ว ยึด! ยึดทั้งหมด!"
จริงๆ แล้วความสามารถโดยรวมของห้อง 3 ค่อนข้างธรรมดา คนเดียวที่มีโอกาสได้คะเเนนระดับ S ก็มีแค่เซียวซิงหยูเท่านั้น
เฉินฉีเหนียนรู้สึกทั้งรักทั้งหมั่นไส้​เซียวซิงหยู หลังจากยึดขนมไปแล้วก็รู้สึกใจอ่อน จึงคืนขนมให้เขาหนึ่งห่อ
"ห่อนี้อาจารย์ไม่ยึดแล้ว"
"เเล้วถ้าเธอได้คะแน​นระดับ S….อาจารย์จะซื้อขนมให้หนึ่งคันรถเลย!"
เซียวซิงหยูโน้มตัวเข้าไปใกล้เฉินฉีเหนียน เเละกระซิบด้วยรอยยิ้มว่า "ขนมหนึ่งคันรถ ดูเหมือนจะไม่พอนะครับ?"
"เเล้วเธอต้องการอะไร?"
"อาจารย์เฉิน ถ้าผมได้คะเเนนระดับ S…อาจารย์ให้แกนอสูร​ธาตุ​สายฟ้าระดับสูงมาให้ผมหนึ่งชิ้นเป็นไงครับ?"
คำพูด​นี้ทำให้เฉินฉีเหนียนโมโหจนแทบสำลัก
"แกนอสูร​ธาตุ​สายฟ้าระดับสูง, ของเเบบนั้นเเค่ระดับ​กลางก็ราคาประมาณ 15 ล้านเเล้วนะ…นายจะเอาเงินเก็บไว้แต่งเมียของฉันไปงั้นเหรอ?"
"อาจารย์เฉิน อาจารย์​อายุสามสิบกว่าจะสี่สิบแล้ว ยังไม่มีเมียอีกเหรอครับ?"
"ไอ้เด็กนี่!"
เฉินฉีเหนียนตะคอกเสียงดัง จนนักเรียนคนอื่นๆต่างมองมาด้วยความสงสัย
ในชั้นเรียน เฉินฉีเหนียนไม่สามารถโวยวายได้มากนัก, เขาจึงได้แต่กระซิบกับเซียวซิงหยู
"ก็ได้ๆๆ นายนี่มันร้ายจริงๆ…ฉันตกลง!"
"ถ้านายได้คะแน​นระดับ​ S ฉันจะให้แกนอสูร​ธาตุ​สายฟ้าระดับสูงให้นายหนึ่งชิ้น"
สุดท้าย​เฉินฉีเหนียนก็ทำอะไรไม่ได้ ปีนี้ถ้าเขาอยากได้รางวัลอาจารย์ดีเด่น เขาก็ต้องพึ่งเซียวซิงหยูเท่านั้น​
…..
หลังเลิกเรียน
เซียวซิงหยูฮัมเพลง ขณะเดินไปทางประตูหลังโรงเรียน
"ซิงหยู!"
ทันใดนั้น​ เสียงคุ้นหูก็ดังมาจากด้านหลัง
"พี่หยางซั่ว ซินซิน!"
ทั้งสามคนบังเอิญเจอกัน จึงเดินออกจากโรงเรียนไปพร้อมกัน
"ซิงหยู นายจะกลับบ้านงั้นเหรอ?"
"ใช่ครับ​ พรุ่งนี้จะสอบกลางภาคแล้ว ผมจะกลับไปอยู่กับพี่สาว"
ก่อนออกจากบ้าน เซียวซิงหยูอยากอยู่กับพี่สาวของเขาให้มาก​ที่สุด​
"ซิงหยู นายกลับช้าหน่อยได้ไหม?"
"พี่หยางซั่ว มีธุระ​อะไรกับผมหรือเปล่าครับ?"
"ฉันอยากชวนนายไปกินข้าวที่บ้านฉัน!"
"ไปบ้านพี่เหรอ?"
"พ่อของฉันมาบ้าน เเล้วท่านอยากเจอนาย!"
"ท่านนายพลมู่หรง…อยากเจอผม?"
เซียวซิงหยูหน้าซีดเล็กน้อย​เมื่อได้ยิน​ชื่อ​นี้
ครั้งหนึ่งที่ฐานทัพเรือบนเกาะน้ำแข็ง​เพลิง, ​เซียวซิงหยูในฐานะชายชุดดำเคยต่อสู้เเละเล่นงาน​มู่หรงจิ้นที่นั่นมาก่อน
ตอนนี้ เมื่อมู่หรงหยางซั่วชวนเซียวซิงหยูไปบ้านโดยที่มีมู่หรงจินอยู่บ้านด้วย…มันจึงทำให้เซียวซิงหยูรู้สึกหวั่นๆเล็กน้อย​
"พี่หยางซั่ว ไว้วันหลังดีกว่านะครับ"
"ไม่ได้ วันนี้แหละดีแล้ว…ไปกับฉันเถอะ​!"
มู่หรงหยางซั่วโอบไหล่เซียวซิงหยู เเล้วพาขึ้นรถหรูทันที​
…………………..