บทที่ 5 บอดี้การ์ดระดับเอสมาถึง นามว่า เสี่ยวอี

บทที่ 5 บอดี้การ์ดระดับเอสมาถึง นามว่า เสี่ยวอี

"ตอนนี้ยังไม่มีหรอก แต่คราวหน้าพี่จะเก็บไว้ให้เธอเม็ดหนึ่งก็แล้วกัน"

"โอเคค่ะ ขอบคุณนะคะพี่ชาย จุ๊บ~"

คฤหาสน์ภูเขาชิงเถิง ภายในห้องโถง

เจียงเช่อเอนหลังพิงโซฟา เขาเพิ่งคุยกับหลิวเมิ่งซีเสร็จ สีหน้าของเขาดูอ่อนโยนลงเล็กน้อย

"ช่างเป็นเด็กน้อยที่น่ารักจริงๆ..."

หลิวเมิ่งซีเป็นเด็กสาวที่แสนดีและเชื่อฟังตามมาตรฐาน เธอโอนอ่อนผ่อนตามมาตลอดและยังมอบแต้มอารมณ์ให้เขาได้มากมาย

เจียงเช่อย่อมชอบหลิวเมิ่งซีที่เป็นแบบนี้มากๆ

เจียงเช่อไม่แปลกใจเลยสักนิดที่หลิวอวิ๋นซวงจะสั่งกักบริเวณหลิวเมิ่งซีทันที

เพราะตอนที่เขาเพิ่งกลับมาถึงคฤหาสน์ เขาก็ได้รับแจ้งเตือนแต้มอารมณ์จำนวนมากที่หลิวอวิ๋นซวงมอบให้จากระบบแล้ว

แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เขาจะได้ใช้โอกาสนี้ไปพบกับพวกพระเอกเหล่านั้น

ขณะกำลังคิดเรื่องเหล่านี้ เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นในหัวของเจียงเช่ออย่างกะทันหัน

"โฮสต์ บอดี้การ์ดระดับเอสเดินทางมาถึงแล้ว ขณะนี้รออยู่หน้าประตูคฤหาสน์"

"มาถึงแล้วเหรอ"

ดวงตาของเจียงเช่อเป็นประกาย เขารีบลุกจากที่นั่งและเดินตรงไปยังประตูคฤหาสน์ทันที

แม้ว่าเขาจะมีหลินเฉียงซึ่งเป็นบอดี้การ์ดระดับฮว่าจิ้นขั้นสูงสุดอยู่ข้างกายแล้ว แต่ใครจะไปบ่นว่ามียอดฝีมือเยอะเกินไปล่ะ

เขาแค่ไม่รู้ว่าบอดี้การ์ดที่ระบบมอบให้จะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง

ถ้าเป็นผู้หญิงก็จะดีมาก เธอจะได้คอยคุ้มกันแนบชิด...

แม้ตอนนี้เขาจะมีการบ่มเพาะระดับหมิงจิ้นขั้นสูงสุดแล้ว แต่เขายังไม่เคยรับมือกับพวกพระเอกพวกนั้น และยังไม่รู้ภูมิหลังของพวกมัน เจียงเช่อจึงต้องป้องกันตัวไว้ก่อนเป็นธรรมดา

...

เมื่อมาถึงหน้าคฤหาสน์ ไม่นานเจียงเช่อก็มองเห็นร่างที่โดดเด่นสะดุดตาท่ามกลางฝูงชน เป็นเด็กสาวในชุดกระโปรงสีม่วง

หลินเฉียงและกลุ่มบอดี้การ์ดยืนล้อมรอบตัวเธอไว้ สีหน้าของพวกเขาเคร่งเครียด ราวกับกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ

"นายน้อย คนคนนี้อันตรายมากครับ ทางที่ดีคุณอย่าเพิ่งเข้าไปใกล้เลย ระวังตัวไว้ก่อนดีกว่า"

เมื่อเห็นเจียงเช่อเดินตรงดิ่งไปหาเด็กสาวชุดม่วงที่อยู่ไม่ไกล หลินเฉียงก็มีสีหน้าตึงเครียดและเอ่ยเตือน พร้อมกับเดินตามหลังเจียงเช่อไปติดๆ

"ไม่เป็นไรหรอก..."

เจียงเช่อโบกมือปัด เขาเดินเข้าไปหาเด็กสาวชุดม่วงและลอบสังเกตเธออย่างเงียบๆ

เด็กสาวสวมชุดกระโปรงยาวสีม่วง รูปร่างของเธอเล็กและบอบบาง

เธอมีหน้าตาสะสวย ผิวขาวเนียนดุจไขมันแกะ และมีเครื่องหน้าคมชัดงดงามไร้ที่ติ

ดวงตาของเธอเป็นสีม่วง แววตาเย็นชาและแหลมคม ราวกับบ่อน้ำพุเย็นยะเยือกที่ไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึกใดๆ

เรือนผมสีม่วงทิ้งตัวลงประบ่า ปลิวไสวไปตามสายลม มีปอยผมปรกหน้าผากเล็กน้อย ทำให้เธอดูมีกลิ่นอายเหมือนพี่สาววัยผู้ใหญ่ ทว่าเธอกลับเป็นเพียงเด็กสาวที่มีส่วนสูงแทบจะไม่พ้นหนึ่งร้อยห้าสิบเซนติเมตร

วินาทีที่ได้เห็นเด็กสาว ความทรงจำมากมายเกี่ยวกับภูมิหลังของเธอก็ปรากฏขึ้นในหัวของเจียงเช่อ

เด็กสาวมาจากองค์กรนักฆ่าในโลกมืดที่ชื่อว่า เงา เธอเป็นคนเก็บตัว นิสัยเย็นชา และได้รับการฝึกฝนอย่างโหดร้ายเข้มงวดมาตั้งแต่เด็ก

การบ่มเพาะระดับฮว่าจิ้นขั้นสูงสุดทำให้เส้นทางอาชีพนักฆ่าของเธอราบรื่น และหลายปีที่ผ่านมาเธอก็แทบไม่เคยพ่ายแพ้เลย

เธอดูเหมือนเด็กนักเรียนมัธยมปลายอายุสิบห้าสิบหกปี แต่อายุจริงของเธอกลับมากกว่าเขา ปีนี้เธออายุยี่สิบสามปีแล้ว

เมื่อเห็นเจียงเช่อปรากฏตัว เด็กสาวก็คุกเข่าข้างหนึ่งเพื่อแสดงความจงรักภักดีโดยไม่พูดอะไรสักคำ

บอดี้การ์ดรอบข้างมองหน้ากันด้วยความงุนงง นึกไม่ถึงเลยว่าสถานการณ์จะพลิกผันเช่นนี้

"ลุกขึ้นเถอะ..."

เจียงเช่อประคองเด็กสาวให้ลุกขึ้นอย่างอ่อนโยน เขาไม่แปลกใจกับสถานการณ์นี้

เมื่อได้รับข้อมูลภูมิหลังทั้งหมดเกี่ยวกับเด็กสาวมาแล้ว เขาย่อมรู้สถานการณ์ของเธอดี

เนื่องจากการฝึกฝนในวัยเด็ก เส้นเสียงของเธอจึงได้รับความเสียหาย และเธอก็ไม่ได้พูดอะไรมาหลายปีแล้ว

"เธอมีชื่อของตัวเองไหม"

เจียงเช่อมองเด็กสาวตรงหน้าและเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ในความทรงจำที่ระบบส่งมาให้ ระบุเพียงว่าสาวน้อยโลลิผมม่วงตรงหน้านี้มีรหัสลับว่า หมายเลขศูนย์ และไม่มีชื่อเรียกเฉพาะเจาะจง

เด็กสาวส่ายหน้าเบาๆ โดยไม่พูดอะไร

"งั้น... ตั้งแต่นี้ต่อไป เธอชื่อ 'เสี่ยวอี' ดีไหม"

เจียงเช่อครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและพูดต่อ

เมื่อเห็นสาวน้อยโลลิผมม่วงคนนี้ เจียงเช่อก็นึกเชื่อมโยงเธอกับตัวละครแอนิเมชันในชาติก่อนอย่าง ซ่าวซือมิ่ง ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

รูปร่างเล็กบอบบางเหมือนกัน ผมสีม่วงและตาสีม่วงเหมือนกัน ชอบใส่ชุดสีม่วงเหมือนกัน แถมยังมีนิสัยเงียบขรึม ไม่พูดไม่จาเหมือนกันอีก

นอกจากหน้าตาที่แตกต่างกันแล้ว เด็กสาวตรงหน้าก็แทบจะแยกไม่ออกจากซ่าวซือมิ่งในความทรงจำของเจียงเช่อเลย

ซ่าวซือมิ่งมีใบหน้ารูปไข่และคิ้วทรงใบหลิว ในขณะที่สาวน้อยโลลิคนนี้มีใบหน้างดงามแบบชาวตะวันตก ด้วยเครื่องหน้าที่คมชัดและลึกซึ้ง ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ที่จดจำได้ง่าย

เด็กสาวพยักหน้าเบาๆ นัยน์ตาสีม่วงของเธอไม่มีความผันผวนใดๆ เธอยอมรับข้อเสนอของเจียงเช่ออย่างว่าง่าย

ด้วยการปลูกฝังความทรงจำจากระบบ เธอได้ถือว่าเจียงเช่อที่อยู่ตรงหน้าคือเจ้านายที่เธอจะติดตามไปตลอดชีวิตและรับใช้จวบจนวาระสุดท้ายมานานแล้ว

ต่อให้เจียงเช่อสั่งให้เธอไปตายตอนนี้ เธอก็จะไม่มีความลังเลใดๆ ทั้งสิ้น

"ตั้งแต่นี้ไป เสี่ยวอีจะเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวของฉัน พวกนายไม่ต้องกังวล แยกย้ายกันไปได้แล้ว..."

เจียงเช่อสั่งให้บอดี้การ์ดที่อยู่รอบๆ ถอยไป จากนั้นจึงพาเสี่ยวอีกลับเข้าไปในคฤหาสน์

ในเมื่อเธอเป็นบอดี้การ์ดระดับเอสที่ระบบส่งมา เจียงเช่อก็ไม่มีข้อสงสัยในความจงรักภักดีของเสี่ยวอีเลย

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เจียงเช่อจึงใช้ทักษะตรวจสอบกับเด็กสาวผมม่วงที่อยู่ข้างๆ

[ตัวละคร: เสี่ยวอี]

[ระดับการบ่มเพาะ: ฮว่าจิ้นขั้นสูงสุด]

[เสน่ห์: 97]

[สถานะ: นักฆ่าอันดับหนึ่งแห่งองค์กรเงา สาวใช้ของโฮสต์]

[ความสามารถ: ทักษะปลอมตัวระดับสูง ทักษะลอบสังหารระดับมหาปรมาจารย์ ทักษะเจาะระบบระดับสูง...]

[ความภักดี: 100]

ที่แท้ก็จงรักภักดีเต็มร้อยนี่เอง...

เจียงเช่อครุ่นคิด เขาหันกลับไปและใช้ทักษะตรวจสอบกับกลุ่มบอดี้การ์ดของเขาทีละคน

หลินเฉียงมีความภักดีต่อเขามากที่สุด ถึงเก้าสิบสี่คะแนน

ท้ายที่สุดแล้ว เขาคือนักรบกล้าตายที่ตระกูลฝึกฝนมาหลายปี เจียงเช่อจึงไม่แปลกใจกับความภักดีอันสูงส่งของหลินเฉียง

นอกจากหลินเฉียงแล้ว ความภักดีของบอดี้การ์ดอีกกว่าสิบคนก็อยู่ในช่วงแปดสิบถึงเก้าสิบ ซึ่งถือว่าเป็นตัวเลขที่สูงมากแล้ว

ในเมื่อเสี่ยวอีมีความภักดีต่อเขาสูงขนาดนี้แถมยังมีทักษะมากมาย เขาก็สามารถฝากแผ่นหลังไว้กับเธอได้อย่างสบายใจ

ด้วยการบ่มเพาะระดับฮว่าจิ้นขั้นสูงสุด เธอมีคุณสมบัติเหลือเฟือที่จะมาเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวของเขา

เพราะถึงยังไง ตามที่ระบบบอก ตอนนี้ยังเป็นเพียงช่วงเริ่มต้นของการดำเนินเส้นทางแห่งโชคชะตา จะไม่มีพระเอกที่แข็งแกร่งจนเกินไปปรากฏตัวในเมืองหลินเจียงหรอก อย่างมากก็แค่ผู้ฝึกยุทธ์ระดับฮว่าจิ้นที่ใกล้เคียงกับเสี่ยวอีเท่านั้น

...