บทที่ 2 : ทําสัญญากับสัตว์อสูร​ตัวแรก!

บทที่ 2 : ทําสัญญากับสัตว์อสูร​ตัวแรก!

"เถ้าแก่ สัตว์อสูรตัวนี้ คุณจะทิ้งมันเหรอ?"

"ใช่สิ…ใครจะบ้าเสียเงินซื้อสุนัขวายุกระจอก​ๆเเบบนี้ล่ะ"

สัตว์อสูรที่เถ้าแก่ถืออยู่ในมือ คือสุนัขวายุที่ไม่เป็นที่นิยมที่สุดในโลกสัตว์อสูร

สุนัขวายุมีลักษณะคล้ายกับฮัสกี้…เเต่เพียงแค่แววตาอันไร้ความเฉลียวฉลาด ก็สามารถทำให้ลูกค้าถอยหนีไปได้ครึ่งหนึ่งแล้ว

ส่วนสายเลือดที่ต่ำต้อยของมัน ก็สามารถทำให้ลูกค้าอีกครึ่งที่เหลือถอยหนีไปได้

สายเลือดที่ต่ำต้อย คือสายเลือดที่มีคุณภาพต่ำที่สุด เเละไม่มีโอกาสพัฒนาได้เลย

ไม่เพียงเท่านั้น ถึงแม้ชื่อของมันจะเรียกว่าสุนัขวายุ แต่จริงๆแล้วมันไม่ใช่สัตว์อสูรธาตุลม แต่เป็นสัตว์อสูรไร้ธาตุ

ส่วนเหตุผลที่เรียกว่าสุนัขวายุ เป็นเพราะเมื่อพบกับอันตราย มันจะวิ่งหนีเร็วกว่าเจ้าของเสียอีก

โดยสรุปแล้ว มันเป็นสัตว์อสูรไร้ค่าที่วิ่งหนีเร็วกว่าเจ้าของ กินเยอะกว่าเจ้าของ และขี้เหม็นกว่าเจ้าของ

สัตว์อสูร​แบบนี้ เเน่นนอน​ว่าไม่มีใครอยากเสียเงินซื้อหรอก

เถ้าแก่จึงจนปัญญา ถ้าไม่ทิ้งมันไปในวันนี​้ ทุกเดือนก็ต้องเสียค่าอาหารและค่ากำจัดมูลสัตว์จำนวน​มาก​

"โฮ่ง~"

สุนัขวายุถูกเถ้าแก่โยนลงบนถนน มันก็ส่งเสียงร้องด้วยความปวดใจ

"ตัวขาดทุน ไปไกลๆเลย!"

เถ้าแก่พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา จากนั้น​ก็หันหลังเเละกลับเข้าไปในร้านขายสัตว์อสูร

เมื่อเห็น​สถานการณ์​เช่นนี้…เซียวซิงหยูก็ถึงกับอมยิ้ม

โอกาสเก็บตกมาอยู่ตรงหน้า​เขาแล้ว

…..

ด้านสุนัขวายุ

เมื่อมันรู้ว่าตัวเองถูกทิ้ง เเละไม่มีที่ไป

มันก็เศร้าสร้อย หูตก เดินไปนั่งที่มุมถนนที่มีรถราวิ่งขวักไขว่

เเต่ทันใดนั้นเอง, สุนัขวายุก็ได้กลิ่นหอมจนน้ำลายของมันไหลออกมาจากมุมปาก

เป็นเซียวซิงหยูที่นั่งยองๆ เเละกำลังถือไส้กรอกอยู่ในมือ

"นี่ สหาย…เเกอยากเป็นสัตว์อสูรของฉันไหม?"

สุนัขวายุจ้องมองไส้กรอกในมือของเซียวซิงหยู จากนั้น​มันก็พยักหน้าอย่างแรง

สำหรับมัน แค่มีข้าวกินก็พอแล้ว

และมันก็รู้ดีว่า ถ้าพลาดเจ้าของที่โง่เง่าอย่างเซียวซิงหยูไป คงไม่มีใครรับมันไปเลี้ยงอีกแล้ว

เมื่อ​เห็น​เช่นนี้, เซียวซิงหยูก็ไม่เสียเวลาอีก…เขากัดนิ้วจนเลือดออก เเล้วทาเลือดหนึ่งหยดลงบนหน้าผากของสุนัขวายุ

จากนั้นเขาก็ระดมพลังวิญญาณอันน้อยนิดในร่างกาย ทันใดนั้น​เหนือหัวของสุนัขวายุก็ปรากฏวงแหวนเวทมนตร์พันธสัญญาเลือดจางๆ

"พันธสัญญาเลือดเสร็จสมบูรณ์ ต่อไปนี้เจ้าก็เป็นสัตว์อสูรของเซียวซิงหยูคนนี้แล้ว"

สุนัขวายุส่งเสียงร้องอย่างร่าเริง

มันวิ่งวนรอบเซียวซิงหยู เเละกระดิกหางอย่างดีใจ​

คนเดินถนน 1: "สมัยนี้ ยังมีคนทำพันธสัญญากับสุนัขวายุสายเลือดต่ำต้อยอีกเหรอ?"

คนเดินถนน 2: "ดูเหมือนว่าเด็กหนุ่มคนนี้จะมีสติปัญญาพอๆกับสุนัขวายุ เขาเป็นคนโง่จริงๆ~"

สมัยนี้ ใครทำพันธสัญญากับสุนัขวายุ ก็จะถูกคนรอบข้างหัวเราะเยาะและมองด้วยสายตาดูถูกเช่นน​ี้

เเต่เซียวซิงหยูยิ้มโดยไม่พูดอะไร

จากนั้น​เขาก็เปิดใช้งานดวงตาเทพอสูร…เเละแผงคุณสมบัติของสุนัขวายุปรากฏขึ้นในสายตาของเขา

[ชื่อ]​: สุนัขวายุ

[ระดับ]​: ระดับเริ่มต้น (ขั้น 1)

[สายเลือด]​: ต่ำ

[พรสวรรค์]​: ไม่มี

[ธาตุ]​: ไม่มี

[ความภักดี]​: 59

[จุดอ่อน]​: ขี้ขลาด วิ่งหนีเร็วกว่าเจ้าของ

[ทักษะ]​: กัด, คำราม, ถ่มน้ำลาย

[เส้นทางวิวัฒนาการ]​: ไม่มี

[นิสัยที่ชอบ]​: กินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรสเผ็ด

นี่คือแผงคุณสมบัติพื้นฐานของสุนัขวายุ และเป็นข้อมูลปกติ​ที่เปิดเผยต่อสาธารณะ

ข้อมูลแบบนี้ ไม่สามารถใช้อธิบายคำว่าธรรมดาได้แล้ว…ได้แต่ใช้อธิบายคำว่าไร้ประโยชน์​

เเต่เมื่อเซียวซิงหยูเปิดใช้งานดวงตาเทพ​อสูร, เขาก็สามารถเห็นข้อมูลที่ซ่อนอยู่ได้ทันที​

[สายเลือดที่ซ่อนอยู่]​: สายเลือดนรก (คุณภาพระดับมหากาพย์)

[พรสวรรค์ที่ซ่อนอยู่]​: เปลวเพลิงนรก

[เส้นทางวิวัฒนาการที่ซ่อนอยู่]​: ...

ข้อมูลที่ซ่อนอยู่เหล่านี้ มีเพียงเซียวซิงหยูเท่านั้นที่มองเห็นได้

เซียวซิงหยูเปิดหน้าจอระบบด้วยความคิด, เพราะ​ตอนนี้​ในคลังระบบ มี [หินปลุกพลังสายเลือด]​ วางอยู่

เพียงแค่ให้สุนัขวายุกินหินก้อนนี้ มันก็จะสามารถปลุกพลังสายเลือดนรกที่ซ่อนอยู่ภายในร่างกายของมันได้ทันที​

……..

"เซียวซิงหยู นายยังไม่ไปอีกเหรอ~"

ทันใดนั้น, ซูเจ๋อก็เดินออกมาจากร้านขายสัตว์อสูร โดยมีเสือดาวที่ปกคลุมไปด้วยหมอกสีดำอยู่ข้างๆ

"ให้นายดูหน่อยละกัน​ นี่คือสัตว์อสูรที่ฉันซื้อมา เสือดาวดวงตาสีเลือด"

นี่คือเสือดาวสีดำที่มีขนาดใหญ่เท่ากับช้างโตเต็มวัย เเถมมันยังมีดวงตาสีแดงเลือดที่ดูดุร้าย

เสือดาวดวงตาสีเลือด สัตว์อสูรระดับ​เริ่มต้น-สายเลือดชั้นสูง ธาตุหมอก พลังต่อสู้แข็งแกร่ง ท่วงท่าคล่องแคล่ว มีโอกาสพัฒนาที่ดีมาก

"เซียวซิงหยู นายเห็นไหม? สัตว์อสูรที่คุณชายคนนี้ทำสัญญาด้วยคือเสือดาวดวงตาสีเลือด!"

"เเละด้วยพลังของมัน ในการสอบระดับประเทศอีกสามวันข้างหน้า ต่อให้ฉันหลับตา ฉันก็สอบเข้าวิทยาลัยไป๋หลิงได้!"

วิทยาลัยไป๋หลิง เป็นวิทยาลัยปรมาจารย์อสูรที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองนี้

ใบหน้าของซูเจ๋อเต็มไปด้วยความยโสโอหัง…เเละขณะที่อวดรวย เขาก็ยังไม่ลืมเยาะเย้ยเซียวซิงหยู

“โอ้ นายทำสัญญากับสุนัขวายุงั้นเหรอ?”

“ฮ่าๆๆ~~~”

"เซียวซิงหยูเอ๋ยเซียวซิงหยู ที่แท้ก็เอาขยะที่เจ้าของร้านขายสัตว์อสูรทิ้งมาเลี้ยง!"

อย่างไร​ก็ตาม, เมื่อเผชิญหน้ากับการเยาะเย้ยอย่างไม่ปรานีของซูเจ๋อ เซียวซิงหยูยังคงมีสีหน้าเรียบเฉยไม่เปลี่ยนแปลง​

"นายบอกว่าสุนัขวายุของฉันเป็นขยะงั้นหรือ?”

“เหอะๆ…ฉันรับรองเลยว่าในการสอบระดับประเทศอีกสามวันข้างหน้า นายจะรู้ว่าตัวเองโง่เขลาแค่ไหน”

"งั้นนายก็บอกมาสิ ว่านายจะพาสุนัขวายุของนายไปสมัครสอบเข้าวิทยาลัยปรมาจารย์อสูรที่ไหน?"

ทันใดนั้น​เอง​ เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นในหัวของเซียวซิงหยูอีกครั้ง

[ติ๊ง~]​

[เผยแพร่ภารกิจระบบ]​

[ภารกิจระบบ: สอบเข้าวิทยาลัยชิงหลง]​

[รางวัลภารกิจ: [หินหลอมรวมธาตุความมืด]​ 1 ชิ้น + คูปอง 300 แต้ม]​

เซียวซิงหยูก้มหน้า ผมหน้าม้าปิดบังรอยยิ้มสดใส​

"ฉันจะสมัครสอบเข้าวิทยาลัยชิงหลง"

เมื่อ​ได้ยิน​เช่นนี้, ซูเจ๋อก็เซจนเกือบล้มลงด้วยความตกใจ

"นะ... นายพูดว่าอะไร?”

“นายจะสมัครสอบเข้าวิทยาลัยชิงหลง…นายเอาจริงเหรอ?”

เซียวซิงหยูเงียบเเละไม่ได้​พูดตอบ

"บ้าไปแล้ว นายบ้าไปแล้ว!"

นับตั้งแต่เกิดภัยพิบัติสัตว์อสูร, อารยธรรมปรมาจารย์อสูรก็มีประวัติศาสตร์มา 300 ปีแล้ว

ในช่วง 300 ปีนี้ ได้มีการก่อตั้งวิทยาลัยปรมาจารย์อสูรหลายร้อยแห่งทั่วประเทศ

แต่มีเพียงสี่วิทยาลัยปรมาจารย์อสูรเท่านั้น ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็น "แหล่งรวมตัวของอัจฉริยะ"

ซึ่งวิทยาลัย​เหล่านั้นก็คือ

วิทยาลัยชิงหลง(มังกร​ฟ้า)​, วิทยาลัยไป๋หู่(พยัคฆ์​ขาว)​, วิทยาลัยจูเชว่(หงส์​เพลิง)​, วิทยาลัยเสวียนอู่(เต่าดำ)​

วิทยาลัยทั้งสี่ เรียกรวมกันว่า "สี่วิทยาลัยใหญ่"

นักเรียนที่สามารถสอบเข้าที่วิทยาลัย​ทั้งสี่ได้ ล้วนเป็นอัจฉริยะในหมู่อัจฉริยะ….หรืออาจจะเรียกว่าอัจฉริยะระดับ​สูงสุด​ของเผ่าพันธุ์​​มนุษย์​ก็ได้

……..

หลังจาก​นั้น​

เวลาบ่ายสามโมง เซียวซิงหยูก็กลับมาถึงโรงเรียนมัธยมปลาย

เเละทันใดนั้น เขาก็ดึงดูดความสนใจจากครูและนักเรียนทั้งโรงเรียน

ไม่ว่าเซียวซิงหยูจะเดินไปที่ไหน ทุกคนต่างก็พูดถึงเเละชี้มาที่เขา

"เพื่อน ได้ยินไหม? เซียวซิงหยูสมัครสอบเข้าวิทยาลัยชิงหลง"

"ไอ้หมอนี่มันบ้าไปแล้ว แม้แต่ไปทำงานกวาดห้องน้ำที่วิทยาลัยชิงหลง…มันก็ยังไม่คู่ควร!"

"ฉันยังได้ยินมาว่า เขาทำสัญญากับสุนัขวายุด้วย"

"พาสุนัขวายุไปสอบเข้าวิทยาลัยชิงหลง? ฉันทนไม่ไหวแล้ว พุฟ….ฮ่าๆๆ"

เหล่าผู้คนต่างพากันนินทาเซียว​ซิ​ง​หยู​

ทันใดนั้น, ชายวัยกลางคนสวมแว่นตาก็เดินมาหาเซียวซิงหยู

เเละชายคนนี้​คือครูประจำชั้นของเซียวซิงหยู, หลิวไค่

"เซียวซิงหยู นายกำลังจะทำอะไร, จะสมัครสอบเข้าวิทยาลัยชิงหลงทั้งๆ ที่ไม่มี​พรสวรรค์​ใดๆ…นายจงใจ​ทำให้โรงเรียนขายหน้าหรือ!"

"อาจารย์หลิว ผมกรอกใบสมัครแล้ว"

เมื่อหลิวไค่เห็นใบสมัคร สีหน้าของเขา​ก็ยิ่งเต็มไปด้วยความโกรธ

"นาย…นายไม่เพียงแต่สมัครสอบวิทยาลัยชิงหลง แต่ยังเลือก [ไม่ยอมรับการปรับเปลี่ยน] ​อีกด้วย!"

เมื่อได้ยินข่าวนี้ ผู้ชมรอบข้างต่างหัวเราะเยาะอย่างแสบแก้วหู

"ไม่ยอมรับการปรับเปลี่ยน? เซียวซิงหยูนี่มันเป็นอัจฉริยะจริงๆ!"

"ไอ้หมอนี่มันหมดหวังแล้ว หลังจากสอบวิทยาลัยชิงหลงไม่ติด ก็ไม่สามารถไปวิทยาลัยปรมาจารย์อสูรอื่นได้แล้ว"

"ฉันเกรงว่าไอ้หมอนี่จะเป็นเรื่องตลกที่สุดในการสอบระดับประเทศปีนี้!"

เเละในตอนนี้เอง สาวสวยคนหนึ่งก็เดินมาหาเซียวซิงหยู

เจียงลี่น่า ดาวโรงเรียนของโรงเรียนมัธยมปลายเซียงหนาน และเป็นแฟนสาวที่เซียวซิงหยูคบมาสองปีครึ่ง

ตอนนี้บนใบหน้าของเจียงลี่น่าไม่มีความอบอุ่นแม้แต่น้อย มันมีเพียงความเย็นชาและรังเกียจ

"เซียวซิงหยู เราเลิกกันเถอะ"

เซียวซิงหยูไม่มีความรู้สึกใดๆ เเละพูดออกมาทันที

"ตกลงตามนั้น​"

เจียงลี่น่าค่อนข้างประหลาดใจ ไม่คิดว่าเซียวซิงหยูจะเย็นชา​ขนาดนี้

"เซียวซิงหยู นายรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงเลิกกับนาย?"

"รังเกียจที่ฉันทำให้ขายหน้า คิดว่าฉันจะเป็นเรื่องตลกที่สุดในการสอบระดับประเทศปีนี้"

เซียวซิงหยูพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

"ใช่ บ้านนายไม่มีเงินไม่มีอำนาจ, ทำสัญญากับสุนัขวายุสายเลือดต่ำต้อย แล้วยังกล้าสมัครสอบวิทยาลัยชิงหลงอีก!"

"ฉันจะบอกนายให้เอาบุญ​นะ ยังไงงูน้ำก็กลายเป็นมังกรไม่ได้!"

"ตัวตลกอย่างนาย ไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นแฟนฉัน!"

เจียงลี่น่าไม่สนใจความสัมพันธ์สองปีครึ่ง, เธอดูถูกเซียวซิงหยูต่อหน้าทุกคน แล้วหันหลังเดินจากไป

เพื่อนนักเรียนรอบข้างต่างส่งเสียงโห่ร้อง มอลว่าเซียวซิงหยูนั้นเป็นดั่งเรื่องตลก

ถูกครูประจำชั้นดูถูก ถูกเพื่อนนักเรียนเยาะเย้ย ถูกแฟนสาวบอกเลิก...เรียกได้ว่าวันเดียวมีทุกอารมณ์​

"ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าอีกสามวันข้างหน้า….คนพวกนี้จะมีสีหน้ายังไง"

เซียวซิงหยูหัวเราะเยาะเบาๆ ขณะที่​พึมพำกับตัวเอง

……

สามวันต่อมา

"การสอบระดับประเทศกำลังจะเริ่มขึ้น"

"สนามสอบเมืองชิงเฟิง ขอเชิญผู้เข้าสอบเข้าสู่สนามสอบ"

เมืองชิงเฟิงเป็นเมืองเล็กๆ ที่ไม่โดดเด่น, เมือง​นี้จึงมีผู้เข้าสอบเพียง 3,000 คนเท่านั้น​

เเละจากการวิเคราะห์สถิติการรับสมัครในปีก่อนๆ

ผู้เข้าสอบ 3,000 คนนี้ อย่างน้อย 2,000 คนจะถูกปฏิเสธจากวิทยาลัยปรมาจารย์อสูรทั้งหมดเนื่องจากคุณสมบัติไม่เพียงพอ เเละต้องกลายเป็นประชาชนทั่วไป

ส่วนผู้เข้าสอบที่เหลืออีก 1,000 คน ส่วนใหญ่จะสามารถเข้าเรียนในวิทยาลัยปรมาจารย์อสูรระดับต่ำสุดเท่านั้น

วิทยาลัยไป๋หลิง เป็นวิทยาลัยปรมาจารย์อสูรที่มีมาตรฐานสูงสุดในเมืองชิงเฟิง

ทุกปีจะมีผู้ที่สามารถเข้าเรียนในวิทยาลัยนี้ได้ไม่ถึง 100 คน

ณ ลานจื่อหลิน

ลานกว้างแห่งนี้คือสถานที่สอบของสนามสอบเมืองชิงเฟิง

ตรงกลางลาน มีเครื่องมือที่มีความแม่นยำขนาดใหญ่วางตั้งอยู่

นี่คือเครื่องวัดพลังวิญญาณ, มันมีไว้ใช้สำหรับวัดค่าพลังวิญญาณของผู้เข้าสอบ

ทันใดนั้น, เซียวซิงหยูที่สวมเสื้อผ้าเรียบง่ายก็ปรากฏตัวท่ามกลางฝูงชน

"นั่นเซียวซิงหยูไม่ใช่​เหรอ!"

"ใช่…เขาพาสุนัขวายุมาสอบด้วย"

"เเถมยังสมัครสอบวิทยาลัยชิงหลงเเบบไม่ยอมรับการปรับเปลี่ยนอีก"

"เมืองชิงเฟิงของเรา ไม่เพียงแต่ไม่มีอัจฉริยะมานานแล้ว....ยังไม่มีคนโง่แบบนี้มานานแล้วด้วย ฮ่าๆๆ~"

มองดูสีหน้าที่สะใจของผู้เข้าสอบรอบข้าง เซียวซิงหยูก็ได้เเต่ยิ้มบางๆโดยไม่พูดอะไร เเละพึมพำ​ในใจ

"ถึงเวลาแล้วที่จะต้องโจมตีพวกกุ้งฝอยหอยปูปลาพวกนี้แล้ว"

……………….