ตอนที่175
ตอนที่175
ซูจื่อหงยังคิดไม่ทันจบ การแข่งขันรอบต่อไปของเย่ซิวหยูก็มาถึง
“เย่ซิวหยูจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติ ปะทะ เสวี่ยเย่ชิงจากมหาวิทยาลัยหยานจิง! ผู้เข้าแข่งขันทั้งสองฝ่ายโปรดมาที่สนามแข่งขันโดยเร็ว!”
หลังจากที่เสวี่ยเย่ชิงได้ยินเสียงเรียกของกรรมการ เขาก็ลุกขึ้นจากที่นั่งอย่างกระตือรือร้น
เขามองเย่ซิวหยูจากระยะไกลและทำท่าปาดที่คอด้วยมือขวา
ทุกคนสัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่ตึงเครียดจากการกระทำของเสวี่ยเย่ชิง
“เวรเอ๊ย!”
ซูหยุนเจินสบถเบาๆ ถึงแม้ว่าเขาจะดูถูกเสวี่ยเย่ชิงในใจ แต่เขาก็ต้องยอมรับว่าเสวี่ยเย่ชิงยังมีความแข็งแกร่งอยู่บ้าง
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ซูหยุนเจินจึงหันไปบอกเย่ซิวหยูว่า “น้องเย่ นายต้องระวังตัวด้วย! กลยุทธ์ของเสวี่ยเย่ชิงเจ้าเล่ห์มาก ถ้านายสู้ไม่ได้ ก็ยอมแพ้ไป อย่าฝืน!”
เย่ซิวหยูพยักหน้าและพูดว่า “ครับ ผมเข้าใจแล้ว!”
เมื่อพูดอย่างนั้น เย่ซิวหยูก็ก้าวขึ้นไปบนเวทีภายใต้สายตาของซูหยุนเจินและคนอื่นๆ
ทันทีที่กรรมการประกาศเริ่มการแข่งขัน เสวี่ยเย่ชิงก็ยิ้มอย่างชั่วร้าย “ฮี่ๆๆ ไอ้หนู นายซวยแล้วที่มาเจอฉัน! ถ้านายคุกเข่าขอร้องตอนนี้ ฉันอาจจะใจดีกับนายหน่อย”
ในดวงตาของเสวี่ยเย่ชิงมีความชั่วร้ายแวบผ่าน ต่อให้เย่ซิวหยูคุกเข่า เขาก็จะไม่ปล่อยเย่ซิวหยูไปง่ายๆ
เสวี่ยเย่ชิงต้องการให้เย่ซิวหยูลิ้มรสความสิ้นหวังต่อหน้าทุกคน
“ฮึ!”
เย่ซิวหยูหัวเราะเบาๆ และพูดด้วยน้ำเสียงดูถูก “นายอยากให้ฉันขอร้อง? นายคู่ควรเหรอ?”
เสียงของเย่ซิวหยูไม่ดัง แต่สิ่งที่เขาพูดนั้นทุกคนในสนามได้ยินอย่างชัดเจน
ชั่วขณะหนึ่ง ทุกคนต่างมองเย่ซิวหยูด้วยความประหลาดใจ
“ฮ่าๆๆๆๆ หมอนี่บ้าไปแล้ว ฉันชอบ!!!”
“ฮ่าๆ ชอบอะไรของนาย? ใครๆ ก็รู้ว่าเสวี่ยเย่ชิงเป็นคนผูกใจเจ็บ ฉันเดาว่าอีก
เดี๋ยวไอ้หนูนี่จะนอนอยู่บนพื้นแล้วเสียใจ!”
“อะไรกัน? เสวี่ยเย่ชิงพูดจาเหลวไหลได้ แต่คนอื่นสวนกลับไม่ได้?”
“จะสวนกลับก็ต้องมีความแข็งแกร่ง!”
“พวกนายตาบอดหรือไง? ไม่เห็นเหรอว่าเย่ซิวหยูเพิ่งชนะลู่ชิงด้วยหมัดเดียว?”
“โธ่ ลู่ชิงเป็นใคร? ถ้าเขาแน่จริง ทำไมไม่เอาชนะเสวี่ยเย่ชิงด้วยหมัดเดียวล่ะ?”
…
เพราะคำพูดของเย่ซิวหยู ผู้ชมก็เริ่มส่งเสียงดัง
ที่นี่เป็นถิ่นของหยานจิง ถ้าเย่ซิวหยูเผชิญหน้ากับผู้เข้าแข่งขันคนอื่นจากหยานจิง อาจจะยังไม่มีการแข่งขันที่สูสีแบบนี้
แต่เสวี่ยเย่ชิงเป็นข้อยกเว้น!
การประเมินการต่อสู้ครั้งนี้เป็นไปอย่างสุดขั้ว ดังนั้น บางคนที่พูดแทนเย่ซิวหยูไม่ได้ชอบเย่ซิวหยูจริงๆ พวกเขาแค่เกลียดเสวี่ยเย่ชิงมาก!
“ไอ้หนู นายหาที่ตาย!”
ใบหน้าของเสวี่ยเย่ชิงมืดครึ้มลงทันที เขาไม่คิดว่าเย่ซิวหยูจะกล้าเยาะเย้ยเขา
เสวี่ยเย่ชิงไม่พูดไร้สาระกับเย่ซิวหยูอีกต่อไป เขาใช้เท้าขวาเหยียบลงบนพื้น และพุ่งเข้าหาเย่ซิวหยูเหมือนธนูที่หลุดจากสาย
“กรงเล็บทมิฬ!”
เมื่อเสวี่ยเย่ชิงตะโกน แขนขวาของเขาก็ปกคลุมไปด้วยขนสีน้ำตาลอมเขียวและกลายเป็นกรงเล็บนกอินทรีขนาดใหญ่
กรงเล็บสีดำเป็นประกายด้วยแสงเย็นยะเยือก กรงเล็บขวาของเสวี่ยเย่ชิงพุ่งเข้าหาศีรษะของเย่ซิวหยูพร้อมกับเสียงแหวกอากาศ
“กรี๊ด!”
หญิงสาวขี้ขลาดบางคนบนเวทีกรีดร้องออกมา แม้จะอยู่ไกล ทุกคนก็สัมผัสได้ถึงความคมของกรงเล็บ
ถ้าหัวของเย่ซิวหยูถูกเสวี่ยเย่ชิงจับได้จริงๆ เขาก็น่าจะหัวระเบิดคาที่
เย่ซิวหยูไม่เปลี่ยนสีหน้าแม้แต่น้อยเมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีของเสวี่ยเย่ชิง
เขายกมือขวาขึ้น และในสายตาที่ตกตะลึงของผู้ชม เขาก็จับกรงเล็บอันแหลมคมของเสวี่ยเย่ชิง!
การเคลื่อนไหวของเย่ซิวหยูรวดเร็วมาก พอทุกคนตั้งสติได้ มือขวาของเขาก็ปะทะกับกรงเล็บขวาของเสวี่ยเย่ชิงแล้ว
“ตูม!”
เสียงปะทะดังก้องไปทั่วสนามแข่งขัน หญิงสาวขี้ขลาดบางคนหลับตาลงราวกับทนดูฉากต่อไปไม่ไหว
อย่างไรก็ตาม ฉากเลือดสาดที่ทุกคนจินตนาการไว้ไม่ได้เกิดขึ้น มือขวาเล็กๆ สีขาวของเย่ซิวหยูจับกรงเล็บของเสวี่ยเย่ชิงไว้แน่น
“หือ~”
มีเสียงสูดหายใจจากผู้ชม เย่ซิวหยูรับกรงเล็บของเสวี่ยเย่ชิงตรงๆ ได้ยังไง? เป็นไปได้ยังไง?
เสวี่ยเย่ชิงเป็นผู้มีพลังแปลงร่างเป็นสัตว์ จุดแข็งของเขาคือร่างกาย และกรงเล็บของเสวี่ยเย่ชิงเป็นส่วนที่คมและแข็งที่สุดในร่างกายของเขา
ไม่ต้องพูดถึงเย่ซิวหยู แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญระดับสี่ขั้นสูงสุดทั่วไปก็ไม่เต็มใจที่จะเผชิญหน้ากับกรงเล็บของเสวี่ยเย่ชิงโดยตรง
แต่สีหน้าของเย่ซิวหยูผ่อนคลายผิดปกติ เห็นได้ชัดว่าเขารับมือได้แบบสบายๆ
แบบนี้มันไม่ถูกต้อง!
เป็นไปได้ไหมว่าเสวี่ยเย่ชิงแกล้งแพ้?
แต่หยานจิงและมหาวิทยาลัยแห่งชาติเป็นคู่แข่งกัน เย่ซิวหยูเพิ่งเยาะเย้ยเสวี่ยเย่
ชิง เสวี่ยเย่ชิงไม่มีเหตุผลที่จะยอมแพ้!
ในขณะที่ผู้ชมกำลังคาดเดากันอยู่ เหงื่อเย็นก็ผุดขึ้นบนหน้าผากของเสวี่ยเย่ชิง
เขาไม่ได้ออมมือในการโจมตีเมื่อครู่นี้ เขาใช้กำลังทั้งหมดแล้ว แต่เย่ซิวหยูกลับรับมือได้อย่างง่ายดาย
เสวี่ยเย่ชิงรู้ว่าเขาประเมินความแข็งแกร่งของเย่ซิวหยูต่ำเกินไป
ในขณะที่เขาปะทะกับมือขวาของเย่ซิวหยู เขารู้สึกราวกับว่าชนเข้ากับหินแข็ง
ถ้าเขาเดาถูก เย่ซิวหยูน่าจะฝึกฝนวิชาฝึกกาย และระดับของวิชาฝึกกายของเขาก็ไม่ต่ำแน่นอน
เพียงแต่ว่าก่อนหน้านี้เย่ซิวหยูมักจะจบการต่อสู้ด้วยหมัดเดียว ข้อมูลเกี่ยวกับเขา เสวี่ยเย่ชิงจึงไม่รู้มากนัก
ในการต่อสู้แบบนี้ สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือการประเมินความแข็งแกร่งของฝ่ายตรงข้ามผิด
ไม่ต้องพูดถึงว่าความแข็งแกร่งของเย่ซิวหยูนั้นเหนือกว่าเสวี่ยเย่ชิงมาก ต่อให้ความแข็งแกร่งของพวกเขาเท่าเทียมกัน เสวี่ยเย่ชิงก็พลาดโอกาสไปแล้วเพราะความประมาท
“ถอย!” เสวี่ยเย่ชิงเตรียมที่จะถอยห่างจากเย่ซิวหยูโดยไม่รู้ตัว
อย่างไรก็ตาม เย่ซิวหยูจะให้โอกาสเขาหนีได้อย่างไร?
เย่ซิวหยูจับกรงเล็บขวาของเสวี่ยเย่ชิงและบิดอย่างแรง
“กร๊อบ!”
เสียงกระดูกหักดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงกรีดร้องของเสวี่ยเย่ชิง “อ๊าาาาา มือขวาของฉัน!!”
เย่ซิวหยูปล่อยมือจากเสวี่ยเย่ชิงและตอบอย่างไม่สะทกสะท้าน “มือขวาของนาย…หักแล้ว! ฉันรับท่าของนายไปหนึ่งท่าแล้ว ตอนนี้ถึงตาของนายแล้ว!”
หลังจากที่เย่ซิวหยูพูดจบ ร่างของเขาก็หายไปจากที่เดิมและมาอยู่ด้านหลังเสวี่ยเย่ชิง เขายกเท้าขวาขึ้นสูงและเตะเข้าที่หลังส่วนล่างของเสวี่ยเย่ชิงอย่างแรง
“โครม!”
ร่างกายของเสวี่ยเย่ชิงกระแทกเข้ากับโล่ป้องกันที่ขอบเวที จากนั้นก็ล้มลงกับพื้นโดยไม่รู้ว่าเป็นหรือตาย!
ในสนามแข่งขัน ทุกคนเงียบลงและมองไปที่เย่ซิวหยูที่ยืนอยู่อย่างเงียบๆ บนเวที ในดวงตาของพวกเขามีความไม่เชื่อ
เย่ซิวหยู… ชนะแล้ว?