บทที่ 251 - ร่างสมบูรณ์ตัวที่สอง! เมก้าซีดรามอน!

บทที่ 251 - ร่างสมบูรณ์ตัวที่สอง! เมก้าซีดรามอน!

เจ้านี่มันโดนจัดการไปแล้วไม่ใช่หรือไง

ถึงแม้ว่าการที่โทเกมอนกระโดดข้ามหน้าข้ามตาจากเบอร์สามขึ้นมานั่งแท่นเบอร์สองจะทำให้มังกรแฝดระเบิดตาสีฟ้าไม่ค่อยสบอารมณ์นัก แถมยังสร้างความกดดันให้มันอย่างมหาศาลจนแทบอยากจะเร่งพัฒนาตัวเองให้ตามทันไวๆ ก็ตาม

แต่สำหรับหมัดหนามปะทะที่โทเกมอนอาศัยการสูบพลังชีวิตมาเสริมความรุนแรงเมื่อครู่นั้น มันก็ต้องยอมรับในอานุภาพความร้ายกาจจริงๆ

มังกรแฝดระเบิดตาสีฟ้ารู้ดีว่าต่อให้มันทุ่มเทเค้นพลังเทพมังกรออกมาจนสุดกำลัง มันก็ไม่มีทางระเบิดพลังทำลายล้างได้ถึงระดับนั้นอย่างแน่นอน

แต่ขนาดโดนหมัดที่รุนแรงเกินขีดจำกัดอัดเข้าไปเต็มๆ ไอ้ตัวที่มันเคยมองว่าไม่เห็นจะเก่งตรงไหนกลับฟื้นคืนสติขึ้นมาได้เร็วขนาดนี้เลยเชียวหรือ

ทั้งที่เมื่อกี้อีกฝ่ายเพิ่งจะมีสภาพเหมือนหมดสภาพการต่อสู้ไปอย่างสมบูรณ์และน่าจะฟื้นตัวไม่ได้ในเร็วๆ นี้แท้ๆ

แต่เมื่อมองดูหางที่เคยทิ้งตัวพาดอยู่บนพื้นอย่างหมดเรี่ยวแรง ตอนนี้กลับเริ่มสั่นระริกและค่อยๆ ยกตัวขึ้น มังกรแฝดระเบิดตาสีฟ้าก็รู้ได้ทันทีว่าไอ้ตัวที่ดูท่าทางสมองไม่ค่อยจะพัฒนาตัวนั้นได้สติขึ้นมาจริงๆ แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น...

มังกรแฝดระเบิดตาสีฟ้าปรายตามองไปรอบตัว

สนามพลังชีวภาพอันทรงพลังที่ดูคล้ายคลึงกับสถานะมังกรขาวนัยน์ตาลึกซึ้งของมัน แถมยังให้ความรู้สึกใกล้เคียงกับเมทัลเกรย์มอนแบบสุดๆ นี่... มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

มังกรแฝดระเบิดตาสีฟ้าเต็มไปด้วยความสงสัย

จากนั้นแสงสีขาวสว่างวาบแสบตาก็สาดส่องออกมาจากก้นหลุมที่ถูกซัดจนยุบตัวลงไป แสงนั้นอาศัยขนาดลำตัวอันมหึมากว่าสี่สิบเมตรของซีดรามอนส่องสว่างไปทั่วบริเวณรอบๆ ในชั่วพริบตา

นี่มัน... แสงแห่งการวิวัฒนาการ!

โทเกมอนที่ยืนอยู่ข้างๆ และสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันทรงพลังนี้เช่นกันค่อยๆ ยืนขึ้น มันหยั่งรากลงไปในดินอย่างเงียบเชียบเพื่อดูดซับแสงอาทิตย์เหนือหัวมาหลอมรวมเข้ากับร่างกาย

โทเกมอนอาศัยการหยั่งรากและการสังเคราะห์แสงเร่งฟื้นฟูพละกำลังอย่างรวดเร็ว พร้อมกับตั้งท่าเตรียมพร้อมที่จะสานต่อการต่อสู้ที่ยังไม่จบสิ้น

อาโอยางิกวาดสายตามองปฏิกิริยาของมังกรขาวกับโทเกมอน ก่อนจะมองดูข้อความบนหน้าต่างระบบในช่องดิจิไวซ์ที่แสดงผลว่า [กำลังวิวัฒนาการ] ใบหน้าของเขาเผยให้เห็นสีหน้าที่บ่งบอกว่าทุกอย่างเป็นไปตามคาด

"ว่าแล้วเชียว นี่สินะคือเหตุผลที่แท้จริงของการที่ทั้งสามร่างโผล่มาอยู่ในลวดลายเดียวกัน"

สิ่งที่อัญเชิญมาจากการรวมโอกาสอัญเชิญสองครั้งเข้าด้วยกันในคราวนี้ ไม่ใช่ดิจิมอนสามตัว และไม่ใช่แค่ร่างใดร่างหนึ่งของตระกูลผู้เสียสละอย่างซีดรามอน แต่เป็น... ดิจิมอนที่มีคุณสมบัติพร้อมจะวิวัฒนาการพุ่งพรวดไปจนถึงระดับร่างสมบูรณ์ได้ในรวดเดียวต่างหาก

ร่างเจริญวัยอย่างเบตามอนกับร่างโตเต็มวัยอย่างซีดรามอนเป็นเพียงแค่รูปแบบชั่วคราวเท่านั้น การวิวัฒนาการไปถึงร่างสมบูรณ์ที่สอดคล้องกับระดับเลเวลของมันอย่างแท้จริงต่างหาก ถึงจะเป็นเป้าหมายที่แท้จริงของการอัญเชิญในครั้งนี้

"เข้ามาเลย ทำให้ฉันเห็นหน่อยสิว่าพลังและรูปลักษณ์ที่แท้จริงของนายมันเป็นยังไง"

ภายใต้การจับตามองด้วยความตื่นเต้นของอาโอยางิ แสงแห่งการวิวัฒนาการก็สว่างวาบถึงขีดสุด และซีดรามอนที่อยู่ใจกลางแสงนั้นก็เริ่มขยายขนาดตัวขึ้นอีกครั้ง

ร่างอสรพิษยักษ์ที่เดิมทียาวประมาณสี่สิบเมตรยืดขยายออกไปอย่างรวดเร็ว มันพุ่งทะลุห้าสิบเมตร ทะยานแตะหลักร้อยเมตร ข้ามผ่านร้อยเมตรไปอย่างง่ายดาย และไปหยุดอยู่ที่หนึ่งร้อยยี่สิบเมตรในที่สุด

แม้แต่ลำตัวที่ดูหนาและล่ำสันมาตั้งแต่ตอนเป็นซีดรามอน ก็ยังขยายใหญ่ตามความยาวที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็หนาขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าตัว

ความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นนี้ แค่มองผ่านม่านแสงสว่างที่พร่ามัวก็เห็นได้อย่างชัดเจน ซีดรามอนที่เมื่อกี้ยังเป็นสัตว์ประหลาดยักษ์ใหญ่ พอมาอยู่ต่อหน้าร่างวิวัฒนาการของตัวมันเองในตอนนี้ ก็กลายสภาพเป็นแค่ลูกงูตัวน้อยๆ ที่เพิ่งเกิดมาเทียบกับงูเหลือมยักษ์ ช่างห่างชั้นกันเหลือเกิน

และเมื่อการขยายขนาดสิ้นสุดลง หัวงูอันดุร้ายที่ถูกเกราะแข็งหนาปกคลุมไปกว่าครึ่งแถมยังมีใบมีดรูปสายฟ้าตั้งชี้ขึ้นไปบนหน้าผาก ก็อ้าปากกว้างราวกับบ่อเลือด เมก้าซีดรามอนที่วิวัฒนาการมาจากซีดรามอนแผดเสียงคำรามก้องฟ้าสะเทือนดิน

"โฮก!!!"

เสียงคำรามกึกก้องทะลวงผ่านม่านแสงวิวัฒนาการที่กำลังจะจางหายไป ดังสนั่นก้องอยู่ในหูของทุกคน ณ ที่แห่งนั้น ตามมาด้วยกลิ่นอายอันดุร้ายและเข้มข้นอย่างผิดปกติ ราวกับอสูรร้ายโบราณกาลเพิ่งหลุดพ้นจากพันธนาการ

กลิ่นอายนี้แผ่ซ่านลงมาพร้อมกับเสียงคำราม กดทับลงบนร่างของทุกคน

แครก แครก แครก!

ก้อนน้ำแข็งขนาดยักษ์ที่ก่อตัวจากไอซ์แอร์โรว์ของซีดรามอนจนแช่แข็งเชมินเอาไว้ ก็พลอยแตกร้าวออกเป็นสองเสี่ยงเพราะแรงสั่นสะเทือนจากเสียงคำราม เชมินที่หนาวจนตัวสั่นงันงกเพิ่งจะร่วงลงพื้นและยังไม่ทันได้ทรงตัว กลิ่นอายอันดุร้ายก็กระแทกมันที่กำลังอ่อนแอจนสลบเหมือดไปในทันที

แต่นี่ยังไม่จบเพียงแค่นั้น...

หลังจากเสียงคำรามดังกึกก้องไปทั่วบริเวณใกล้เคียง อานุภาพของมันก็ยังไม่ลดละ มันแผ่กระจายออกไปเป็นระลอกคลื่นครอบคลุมไปทั่วทั้งหุบเขาและที่ราบ จนกระทั่งเสียงสะท้อนดังก้องอยู่ในหุบเขาอย่างยาวนานไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

แม้แต่อายาโกะที่อยู่ไกลออกไปถึงบนไหล่เขา ในเวลานี้ก็ยังมีสีหน้าเคร่งเครียด

เธอไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่า ต่อให้จะมีระยะห่างคั่นกลางมากมายขนาดนี้ โปเกมอนตัวนั้นก็ยังสามารถส่งผ่านกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวมาถึงที่นี่ได้

อายาโกะเอามือปิดตาฮิคาริไว้เพื่อป้องกันไม่ให้ภาพเหตุการณ์เหล่านี้สร้างความตื่นตระหนกให้กับลูกสาว พลางตกอยู่ในภวังค์ความคิด

"ขนาดฉันที่เคยคว้าแชมป์ในงานแกรนด์เฟสติวัลมาหลายปีซ้อน ก็ยังไม่เคยเจอโปเกมอนระดับนี้มาก่อนเลย บางทีอาจจะมีแค่คนที่มีฉายาโคออร์ดิเนเตอร์มาสเตอร์ในภูมิภาคโฮเอ็นคนนั้นเท่านั้นแหละมั้งที่พอจะเทียบเคียงได้ แต่ว่า... ต้องมีความแข็งแกร่งระดับไหนกันนะ ถึงจะสามารถปลดปล่อยกลิ่นอายที่น่ากลัวขนาดนี้ออกมาได้"

อาโอยางิไม่ได้รับรู้ถึงความคิดของอายาโกะ แต่ความคิดเห็นของคนทั้งคู่กลับตรงกันอย่างน่าประหลาด แม้จะอยู่ห่างไกลกันคนละฝั่งก็ตาม

ไม่ว่าจะเป็นมังกรแฝดระเบิดตาสีฟ้า หรือโทเกมอนที่เพิ่งมีพลังเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดจนสามารถกระตุ้นเคล็ดวิชามหาความเสื่อมโทรมเพื่อปลดปล่อยการโจมตีอันดุดันออกมาได้

ทันทีที่ซีดรามอนวิวัฒนาการกลายเป็นเมก้าซีดรามอน ช่องว่างความห่างชั้นอย่างแท้จริงก็ถูกกำหนดขึ้นแล้ว

ร่างสมบูรณ์กับร่างโตเต็มวัย มันคือระดับพลังการต่อสู้ที่อยู่คนละชั้นกันเลย

แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น ท่าทีเตรียมพร้อมต่อสู้ของโทเกมอนก็ยังคงไม่ผ่อนคลายลงแม้แต่น้อย

มันอยากจะลองดูสักตั้ง เพื่อจะได้รู้ว่าความห่างชั้นที่แท้จริงมันมีมากแค่ไหน

อาโอยางิก็ไม่ได้เข้าไปขัดจังหวะมัน

เพราะเขาเองก็อยากจะเห็นและต้องการข้อมูลส่วนนี้เหมือนกัน

การสังเคราะห์แสงและการหยั่งรากช่วยหล่อเลี้ยงร่างกายที่อ่อนล้าให้ฟื้นฟูพละกำลังอย่างรวดเร็ว ในเวลาเดียวกัน ท่าโจมตีประเภทเถาวัลย์หลายๆ ท่าก็เริ่มเติบโตจากฝ่าเท้าของโทเกมอนและลุกลามไปข้างหน้า

การสูบพลังชีวิตเมื่อครู่ได้สูบเอาพลังจากทุ่งดอกกราซิเดียใต้ฝ่าเท้าไปจนหมดเกลี้ยงแล้ว หากต้องการจะใช้วิธีนี้อีก ก็ทำได้แค่แผ่กิ่งก้านไปทางทุ่งดอกไม้อีกฝั่งของศัตรูเท่านั้น

แต่ยังไม่ทันที่เถาวัลย์จะแผ่ขยายออกไปจนสุด จู่ๆ...

แสงแห่งการวิวัฒนาการสีขาวก็กระจายตัวหายไปจนหมด เมก้าซีดรามอนที่มีความยาวลำตัวเกินร้อยเมตรและมีใบมีดรูปสายฟ้าอยู่บนหัว ก็อ้าปากกว้างราวกับบ่อเลือดพุ่งทะยานเข้ามาหมายจะขย้ำโทเกมอน

โทเกมอนเห็นดังนั้นก็รีบตอบสนองทันที

ในเมื่อการโจมตีของอีกฝ่ายรวดเร็วปานสายฟ้าแลบจนไม่ทันตั้งตัว สิ่งเดียวที่ทำได้ก็คือการกำหมัดแน่นและเตรียมใช้พลังของตัวเองเข้าปะทะตรงๆ

แต่ที่น่าประหลาดใจก็คือ ตอนที่โทเกมอนเปลี่ยนวิธีรับมือ อีกฝ่ายก็ปรับเปลี่ยนกลยุทธ์ตามไปด้วย

มันหยุดพุ่งชนกลางคัน เปลี่ยนเป็นอ้าปากกว้างเพื่อรวบรวมพลังงานธาตุน้ำแข็งอย่างรวดเร็ว

วินาทีต่อมา ลมหายใจที่แฝงไปด้วยความหนาวเหน็บเสียดกระดูกก็พ่นออกมาจากปาก ก่อตัวเป็นไอซ์แอร์โรว์รูปกรวยขนาดยักษ์หลายแท่งกลางอากาศและพุ่งตรงไปหาโทเกมอน

โทเกมอนจำใจต้องเหวี่ยงหมัดออกไป

ปัง ปัง ปัง!

หมัดที่อัดแน่นไปด้วยพลังงานธาตุพืชกระแทกเข้ากับไอซ์แอร์โรว์ตรงๆ เสียงพลังงานปะทะกันดังทึบๆ ไอซ์แอร์โรว์ถูกโทเกมอนซัดจนแตกกระจายไปทีละแท่ง

แต่ไอซ์แอร์โรว์ที่ถูกปล่อยออกมาโดยเมก้าซีดรามอนซึ่งเป็นดิจิมอนร่างสมบูรณ์นั้น แฝงไปด้วยพละกำลังและพลังงานธาตุน้ำแข็งอันมหาศาล ขณะที่โทเกมอนต่อยสวนกลับไป แรงปะทะก็ส่งผลให้มันต้องกระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว

ยิ่งไปกว่านั้น นวมสีแดงของมันก็ถูกปกคลุมด้วยเกล็ดน้ำแข็งบางๆ ไปแล้ว ทุกครั้งที่หมัดสัมผัสกับไอซ์แอร์โรว์ พื้นที่ของเกล็ดน้ำแข็งก็จะขยายวงกว้างขึ้น และกำลังลุกลามไปทั่วร่างกายอย่างเงียบเชียบ ดูทรงแล้วอีกไม่นานโทเกมอนคงโดนแช่แข็งทั้งตัวแน่ๆ

และในระหว่างที่โทเกมอนกำลังรับมือกับการโจมตีอย่างยากลำบาก หางขนาดยักษ์ก็อ้อมเป็นวงกว้างจากที่ไกลๆ มาโผล่ที่ด้านหลังของมันเรียบร้อยแล้ว

ปัง ปัง!

หลังจากปล่อยหมัดหนักๆ ซัดไอซ์แอร์โรว์แตกไปอีกสองแท่ง โทเกมอนก็หอบหายใจอย่างหนักหน่วง

พละกำลังที่เพิ่งฟื้นฟูมาได้เพียงชั่วครู่ก็ถูกนำมาใช้ตอบโต้อย่างต่อเนื่องจนถึงขีดจำกัด บวกกับความเหนื่อยล้าที่ถาโถมเข้ามา ทำให้มันไม่ทันสังเกตเห็นการโจมตีที่มาจากทิศทางอื่นเลย

อาโอยางิเห็นดังนั้นจึงส่งเสียงเตือน "ระวังข้างหลัง"

ฟุ่บ!

สิ้นเสียงของอาโอยางิ หางความยาวหลายสิบเมตรของเมก้าซีดรามอนก็สะบัดฟาดเข้าใส่ด้านหลังของโทเกมอนอย่างแรง

ความเร็วของมันมากเสียจนอากาศส่งเสียงแหวกอากาศดังหวีดหวิว

ภายใต้การโจมตีที่รวดเร็วปานนี้ ต่อให้อาโอยางิจะส่งเสียงเตือนแล้ว แต่โทเกมอนในวินาทีนี้ก็หลบไม่พ้นอยู่ดี

ร่างกายโดนฟาดเข้าอย่างจังจนลอยละลิ่วขึ้นไปกลางอากาศแบบไร้ทิศทาง

วินาทีต่อมา...

ลมหายใจอันเยียบเย็นที่แปรสภาพมาจากพลังงานธาตุน้ำแข็งก็พ่นออกมาอีกระลอก มันกลายสภาพเป็นฝูงไอซ์แอร์โรว์จำนวนมหาศาล พุ่งเข้าใส่โทเกมอนที่ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ ไร้ซึ่งที่ยึดเหนี่ยวและไม่อาจหลบหลีกได้

แถมถ้าเทียบกับเมื่อกี้ ไอซ์แอร์โรว์ชุดนี้มีความเร็วสูงกว่า จำนวนเยอะกว่า และขนาดใหญ่กว่าถึงสองเท่า ต่อให้อยู่ห่างไกลก็ยังสัมผัสได้ถึงไอเย็นยะเยือกที่แผ่ซ่านออกมาได้อย่างชัดเจน

เห็นได้ชัดเลยว่าการโจมตีครั้งนี้กับครั้งที่แล้วมันคนละระดับกันเลย

ถ้าบอกว่าไอซ์แอร์โรว์รอบก่อนเป็นแค่ฝนปรอยๆ ในฤดูใบไม้ผลิ ไอซ์แอร์โรว์รอบนี้ก็คือพายุฝนฟ้าคะนองในฤดูร้อนนั่นแหละ!

ขนาดรับมือกับฝนปรอยๆ เมื่อกี้ โทเกมอนยังแทบรากเลือด ถ้าเจอสถานการณ์แบบนี้เข้าไป หากโดนโจมตีเข้าจังๆ คงถูกจัดการในพริบตาเดียวแน่!

"ครั้งก่อนเป็นแค่การหลอกล่อ ครั้งนี้ถึงจะเป็นการเอาจริงสินะ..."

อาโอยางิกดปุ่มบนมอนสเตอร์บอลที่เตรียมไว้ล่วงหน้า เล็งไปบนท้องฟ้าเพื่อเก็บโทเกมอนกลับเข้าไปในบอล

"ดูเหมือนว่าพอวิวัฒนาการแล้ว สมองของนายจะพัฒนาขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย ถึงขั้นรู้จักใช้กลยุทธ์แล้วด้วย"

อาโอยางิพูดกลั้วหัวเราะพลางมองดูเมก้าซีดรามอนที่ชูคอท่อนบนสูงลิ่วหลายสิบเมตรและจ้องมองลงมาที่เขาจากมุมสูง

ในขณะเดียวกัน ข้อมูลสมุดภาพของเมก้าซีดรามอนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

[เผ่าพันธุ์] เมก้าซีดรามอน

[หมวดหมู่] โปเกมอนสัตว์น้ำ

[ธาตุ] น้ำ มังกร

[คุณลักษณะพิเศษ] บ้าคลั่งสุดขีด (ไม่มีสติปัญญา เมื่อถูกโจมตีจะโกรธจัดจนเข้าสู่สถานะบ้าคลั่ง พลังโจมตีและพลังโจมตีพิเศษเพิ่มขึ้น 25% ความเร็วเพิ่มขึ้น 25% พลังป้องกันและพลังป้องกันพิเศษลดลง 25%)

[เลเวล] 45

[ท่าโจมตีเฉพาะ] หอกอัสนีคำราม (ธาตุไฟฟ้า——อานุภาพ 120 ปล่อยสายฟ้าฟาดอันน่าสะพรึงกลัวออกจากใบมีดรูปสายฟ้าบนหัว)

วังน้ำวนยักษ์ (ธาตุน้ำ——อานุภาพ 100 ใช้ร่างกายอันใหญ่โตสร้างคลื่นยักษ์ถาโถมเข้าใส่คู่ต่อสู้)

ไอซ์แอร์โรว์ (ธาตุน้ำแข็ง——อานุภาพ 95)

กำแพงลมหายใจเยือกแข็ง (ธาตุน้ำแข็ง——ประเภทป้องกัน)

เสาน้ำแรงดันสูง (ธาตุน้ำ——อานุภาพ 80)

[ท่าโจมตีที่เรียนรู้แล้ว] ยังไม่มี

[ค่าสเตตัสพื้นฐาน] 625 (HP 98 โจมตี 106 ป้องกัน 94 โจมตีพิเศษ 111 ป้องกันพิเศษ 86 ความเร็ว 129)

[ความสนิทสนม] -35 (เดิมทีก็เหม็นขี้หน้าคุณอยู่แล้ว การที่คุณไปขัดขวางการแก้แค้นของมันยิ่งทำให้มันเหม็นขี้หน้าคุณหนักกว่าเดิม แถมยังผูกใจเจ็บอีกต่างหาก)

[สถานะ] ปกติ (อาศัยการวิวัฒนาการและสภาพร่างกายที่แข็งแกร่งจนฟื้นฟูพละกำลังกลับมาได้เกือบหมดแล้ว)

[สรุปข้อมูล] เพื่อความอยู่รอดในโลกที่ปลาใหญ่กินปลาเล็ก ขนาดตัวจึงขยายใหญ่ขึ้น เปลือกแข็งที่หัวได้รับการเสริมความแข็งแกร่ง และบนหัวยังมีใบมีดที่สามารถปล่อยสายฟ้าฟาดงอกออกมาด้วย

ในขณะเดียวกัน หลังจากวิวัฒนาการแล้วระดับสติปัญญาก็เพิ่มขึ้นเล็กน้อย หลุดพ้นจากขอบเขตของการมีสติปัญญาต่ำทราม และรู้จักตามล่าคู่ต่อสู้จนกว่าจะกำจัดให้สิ้นซาก

[ดิจิไวซ์] เสร็จสิ้นการวิวัฒนาการสองครั้งแล้ว (เลเวล 18 / เลเวล 36 / เลเวล 52 / เลเวล 68)

หมายเหตุ: การวิวัฒนาการไม่สามารถย้อนกลับได้

...

"ค่าสเตตัสพื้นฐาน 625 สูงกว่าพวกโปเกมอนกึ่งตำนานร่างสามที่โตเต็มที่แล้วถึง 25 แต้ม แถมความเร็วยังแซงหน้ามังกรแฝดระเบิดตาสีฟ้าไปแตะ 129 อีก เสียดายที่แถวนี้ไม่มีแหล่งน้ำ ไม่งั้นคงได้ลองเช็กความเร็วตอนเคลื่อนที่ใต้น้ำดูซะหน่อย"

"แถม... ความรุนแรงของท่าโจมตีใหม่สองท่าก็ถือว่าใช้ได้เลย ถ้าเทียบกับเมื่อก่อน ตัวนายในตอนนี้ทำให้ฉันรู้สึกพึงพอใจมากกว่าเดิมซะอีก"

อาโอยางิพูดพร้อมรอยยิ้ม

เมื่อได้ยินเสียง เมก้าซีดรามอนก็จ้องเขม็งไปที่อาโอยางิด้วยดวงตาสีฟ้า รูม่านตาของมันหดแคบลงเล็กน้อย

จากนั้นเมก้าซีดรามอนก็เอนตัวไปด้านหลังเล็กน้อย เสียงน้ำไหลดังขึ้นเบาๆ พลังงานธาตุน้ำอันเข้มข้นกำลังก่อตัวขึ้นภายในร่าง กลายเป็นเสาน้ำขนาดยักษ์ที่อัดแน่นไปด้วยแรงดันอันน่าสะพรึงกลัว

มันเตรียมจะบดขยี้อาโอยางิที่ในสายตาของมันเป็นเพียงแค่แมลงตัวจ้อยให้แหลกคามือ

ถึงแม้มันจะไม่รู้ว่าเจ้าโทเกมอนที่เคยซัดมันหายหัวไปไหนแล้ว แต่มันต้องเกี่ยวข้องกันกับเจ้าแมลงตัวนี้แน่ๆ เมก้าซีดรามอนโกรธแค้นมนุษย์คนนี้มากที่ดึงมันมาสู่โลกเบื้องล่างที่มันไม่รู้จัก แถมแถวนี้ยังไม่มีแหล่งน้ำให้มันแหวกว่ายอีก

ความโกรธต้องได้รับการระบาย และการระบายก็คือการทำลายล้าง

เมก้าซีดรามอนชูคอขึ้นสูง ท่าโจมตีเฉพาะตัวอย่างเสาน้ำแรงดันสูงก็พร้อมจะปะทุ

แต่ยังไม่ทันที่มันจะอ้าปากโจมตี พายุลมแรงก็พัดโหมมาจากแดนไกล มังกรแฝดระเบิดตาสีฟ้าที่มีลวดลายแถบสีฟ้าพาดผ่านลำตัวสีขาวก็ชิงลงมือจู่โจมก่อน

ลูกแก้วพลังงานที่สาดแสงเจิดจ้าสองลูกพุ่งแหวกอากาศมาอย่างรวดเร็ว เพียงชั่วพริบตาก็พุ่งเข้าใส่ใบหน้าของเมก้าซีดรามอนและระเบิดตู้มสนั่นหวั่นไหว ขัดจังหวะเสาน้ำแรงดันสูงในปากของมันอย่างจัง

ตามมาด้วยเงาร่างขนาดยักษ์ที่แผ่กลิ่นอายแห่งการทำลายล้างปรากฏขึ้นด้านหลังมังกรแฝดระเบิดตาสีฟ้า ท่าพลังเทพมังกรถูกกระตุ้น พลังงานอันมหาศาลระเบิดออก

เมื่อเผชิญกับการโจมตี เมก้าซีดรามอนที่เพิ่งเสียท่าไปหมาดๆ กลับไม่รู้สึกเกรงกลัวแม้แต่น้อย มันถลึงตาจ้องมองไปข้างหน้าด้วยความเคียดแค้น

เปรี้ยะ เปรี้ยะ เปรี้ยะ!!!

กระแสไฟฟ้าสีทองขนาดมหึมาที่แผ่ซ่านพลังงานอันเกรี้ยวกราดรวมตัวกันที่ใบมีดบนหัวของมัน

ในที่สุดมันก็ควบแน่นกลายเป็นหอกสีทองตั้งตระหง่าน แล้ว... พุ่งทะยานออกไป!

เปรี้ยงปร้าง!

ท้องฟ้าที่เคยแจ่มใสพลันถูกปกคลุมด้วยเมฆดำทะมึน ท้องฟ้ามืดมิดลงอย่างกะทันหัน สายฟ้าฟาดอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดเปรี้ยงปร้างอยู่ท่ามกลางหมู่เมฆที่ม้วนตัวไปมา

เปรี้ยง!

เสียงอสนีบาตฟาดฟันลงมา!

ท้องฟ้าและผืนดินราวกับไม่อาจแบกรับพลังอันแข็งแกร่งที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันนี้ได้ จึงเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

และหอกอัสนีคำรามขนาดยักษ์เล่มนั้นก็พุ่งแหวกอากาศไปด้วยความเร็วที่ตาเปล่าแทบจะมองไม่ทัน พุ่งเข้าปะทะกับพลังเทพมังกรในชั่วพริบตา

ซีด!

ไม่มีอะไรขวางกั้นมันได้เลย พลังเทพมังกรที่อัดแน่นไปด้วยพลังแห่งการทำลายล้างและความลี้ลับซึ่งถูกปล่อยออกมาจากเงาร่างของเทพมังกร ถูกฉีกกระชากจนขาดวิ่นอย่างง่ายดาย... ราวกับว่ามันไม่เคยมีอยู่จริง

จากนั้นมันก็พุ่งทะลวงเข้าใส่กลางอกของมังกรแฝดระเบิดตาสีฟ้าที่ยืนอึ้งอยู่กับที่ด้วยความเร็วที่ไม่ลดละลงเลยแม้แต่น้อย

[จบแล้ว]