ตอนที่95 ลูกชิ้นกุ้งแดง

“หวือๆๆ~” ในป่าทึบ ร่างหนึ่งกำลังกระโดดไปมา ร่างนั้นคือเย่ซิวหยูที่ออกมาล่าสัตว์อสูร

ระหว่างทาง เย่ซิวหยูใช้พลังจิตสำรวจสภาพแวดล้อมโดยรอบ เพื่อความสะดวก เขาจงใจหลีกเลี่ยงสถานที่ที่มีคนพลุกพล่าน

“เจอแล้ว!” เย่ซิวหยูหยุดกะทันหัน ไม่ไกลจากทิศทางที่เขากำลังมุ่งหน้าไป เขารู้สึกได้ถึงออร่าของกุ้งแดง รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

เป้าหมายหลักของเย่ซิวหยูเมื่อออกมาในครั้งนี้คือการล่าสัตว์อสูรและได้รับแต้มพลังงาน แต่เพื่อผลกำไรสูงสุด ก่อนออกจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติ เขาได้ไปที่หอภารกิจและรับภารกิจระดับ A หลายภารกิจ รวมถึงการล่ากุ้งแดง 10 ตัว

เย่ซิวหยูเปลี่ยนทิศทางอย่างรวดเร็วและมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่มีออร่าของกุ้งแดง ประมาณสิบนาทีต่อมา ในที่สุดเขาก็เห็นกุ้งแดงที่เขาต้องการ

กุ้งแดงตัวนั้นยาวหลายเมตร ปกคลุมด้วยเปลือกสีเขียวอ่อน ก้ามขนาดใหญ่สองข้างเป็นสีแดง

ทันทีที่มันเห็นเย่ซิวหยู กุ้งแดงก็แกว่งก้ามอันทรงพลังสองข้างและโจมตีเย่ซิวหยู

“หวือ~”

เย่ซิวหยูรู้สึกได้ถึงลมแรงพัดเข้าหาใบหน้า เขาไม่เพียงแต่ไม่หลบ แต่ยังกำหมัดขวาและต่อยไปที่ก้ามของกุ้งแดง

เมื่อเห็นเย่ซิวหยูกล้ารับก้ามของมันด้วยมือเปล่า ความดุร้ายในดวงตาของกุ้งแดงก็ยิ่งทวีคูณ ก้ามคือส่วนที่แข็งที่สุดในร่างกายของมัน มนุษย์ตัวเล็กๆ นี่ดูถูกมันอย่างชัดเจน!

กุ้งแดงยกก้ามขนาดใหญ่ขึ้นและหนีบแขนขวาของเย่ซิวหยูอย่างแรง

เสียง “แก๊ก” ดังขึ้น ฉากที่เลือดเนื้อกระจายนั้นไม่ได้เกิดขึ้น แต่เสียงบางอย่างแตกดังมาจากก้ามของมัน

กำปั้นขวาของเย่ซิวหยูราวกับกลายเป็นค้อนขนาดใหญ่ ก้ามของกุ้งแดงถูกทุบจนแตกด้วยหมัดเดียว!

ในวินาทีต่อมา เขาก็มาถึงหัวของกุ้งแดง

ในสายตาที่ตกตะลึงของกุ้งแดง กำปั้นขวาของเย่ซิวหยูก็กระแทกเข้าที่หัวของมันอย่างแรง

‘ฟันมิติ’ แทรกซึมเข้าไปในร่างกายพร้อมกับกำปั้นขวา กุ้งแดงทนได้เพียงครู่เดียวก็สิ้นใจ

“ปัง~” ร่างกุ้งขนาดใหญ่ตกลงพื้น ก่อให้เกิดฝุ่นฟุ้งกระจาย

เย่ซิวหยูโบกมือ ลมแรงพัดฝุ่นรอบๆ ตัวเขาออกไป เขามองไปที่ก้ามขวาของกุ้งแดงที่แตกเป็นชิ้นๆ และพยักหน้าอย่างพอใจ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาต่อสู้กับสัตว์อสูรระดับสามขั้นต้น ก้ามของกุ้งแดงเป็นส่วนที่แข็งที่สุดในร่างกายของมัน การที่เขาสามารถทุบมันจนแตกเป็นชิ้นๆ ได้ด้วยหมัดเดียว พิสูจน์ว่าพละกำลังของเขานั้นเหนือกว่าสัตว์อสูรระดับสามขั้นต้นมาก

ระบบอินฟินิตมีส่วนอย่างมากที่ทำให้พละกำลังของเย่ซิวหยูแข็งแกร่งขนาดนี้ แต่นอกจากระบบแล้ว บทบาทของ ‘วิชาไหมอมตะ’ ก็ไม่สามารถมองข้ามได้!

เย่ซิวหยูมั่นใจมากว่า ‘วิชาไหมอมตะ’ ไม่ได้ง่ายอย่างที่เขาคิด!

แต่เงื่อนไขในการฝึกวิชานี้มันโหดร้ายเกินไป ถ้าเขาไม่มีระบบ เขาก็คงไม่เลือกฝึก ‘วิชาไหมอมตะ’

“ไม่รู้ว่าระบบอินฟินิตจะเติมเต็มบทที่เหลือของ ‘วิชาไหมอมตะ’ ได้รึเปล่า” ตอนนี้เย่ซิวหยูชอบการต่อสู้แบบนี้แล้ว ถ้าเป็นไปได้ เขาก็ยังอยากจะฝึก ‘วิชาไหมอมตะ’ ต่อไป

แต่วิชาไหมอมตะทุกๆ สามระดับนั้น ต้องการแก่นแท้และเลือดของสัตว์อสูร ในสามระดับแรก เย่ซิวหยูใช้เลือดของแรดเกราะระดับแปดขั้นสูง ซึ่งทำให้เขาหมดตัวแล้ว เขาควรใช้อะไรดีสำหรับระดับสี่ถึงหก?

มันช่างน่าปวดหัวจริงๆ!

“เฮ้อ~” เย่ซิวหยูส่ายหัวและสับเปลี่ยนความคิด เขาเดินไปที่กุ้งแดง ขณะที่เขาโบกมือขวา เสียง “ดัง~” ก็ดังขึ้น อุปกรณ์ทำครัวจำนวนมากปรากฏขึ้นในพื้นที่โล่งข้างๆ เขา

หม้อ กระทะ… รวมถึงเครื่องปรุงรสต่างๆ ครบครัน!

เย่ซิวหยูผ่าเปลือกหลังของกุ้งแดงอย่างรวดเร็วและเอาเส้นดำออก จากนั้น ‘ฟันมิติ’ หลายเส้นก็พุ่งออกมาจากปลายนิ้วของเขา กุ้งแดงถูกผ่าออกเป็นสองซีกทันที

การเคลื่อนไหวทั้งหมดนั้นชำนาญและราบรื่นมาก!

หลังจากที่เย่ซิวหยูจัดการกับกุ้งแดงคร่าวๆ แล้ว เขาก็ตั้งหม้อเหล็กและใส่หางกุ้งและเครื่องปรุงรสลงไปต้ม หลังจากที่เตรียมหม้อเหล็กเสร็จแล้ว เขาก็หันกลับมาจัดการกับเนื้อกุ้งแดง

เย่ซิวหยูหั่นเนื้อกุ้งสองชิ้น ผสมเนื้อกุ้งกับน้ำแข็ง เครื่องเทศ และแป้งที่เตรียมไว้ในมิติส่วนตัว จากนั้นก็นำไปใส่ครกขนาดใหญ่ จากนั้นเขาก็หยิบค้อนขึ้นมาและเริ่มตำอย่างบ้าคลั่ง

ภายใต้การตำอย่างแรงของเย่ซิวหยู เนื้อกุ้งแดงก็กลายเป็นก้อนเนื้อสีขาว

ขณะที่เขากำลังทำเนื้อกุ้งแดง น้ำในหม้อเหล็กข้างๆ ก็เริ่มเดือดปุดๆ

เย่ซิวหยูรู้สึกถึงความเหนียวของเนื้อกุ้งในครกและพยักหน้าอย่างพอใจ เขาหยิบต้นหอมซอยและขิงสับใส่ลงในครกและผสมกับเนื้อกุ้งอย่างทั่วถึง

เย่ซิวหยูใช้มือขวาจับเนื้อกุ้ง บีบเป็นลูกชิ้นขนาดเท่าๆ กันด้วยนิ้วโป้งและนิ้วชี้ จากนั้นก็ใส่ลงในหม้อ

ขณะที่ลูกชิ้นกำลังเดือดปุดๆ ในน้ำ เย่ซิวหยูก็นับเวลาอยู่ในใจ

เย่ซิวหยูใช้กระชอนตักลูกชิ้นทั้งหมดในหม้อออกมา ใส่ลงในน้ำเย็นจัดที่เตรียมไว้ หลังจากแช่ในน้ำเย็นแล้ว รสชาติของลูกชิ้นจะนุ่มและเหนียวนุ่มขึ้น

หลังจากที่น้ำซุปในหม้อเดือดแล้ว เย่ซิวหยูก็ใส่ลูกชิ้นที่แช่เย็นแล้วลงในหม้อ

เย่ซิวหยูมองน้ำซุปใสๆ และลูกชิ้นนุ่มๆ เขารู้สึกอยากอาหาร เขาตักลูกชิ้นและน้ำซุปใส่ชามอย่างรวดเร็วและเริ่มกิน

“ฮู่ๆๆ~”

น้ำซุปร้อนๆ ผสมกับลูกชิ้นนุ่มๆ และเครื่องเทศ เย่ซิวหยูรู้สึกพึงพอใจกับรสชาติ!

“นี่แหละสัตว์อสูรระดับสามขั้นต้น!”

เย่ซิวหยูถอนหายใจ แต่เขาก็ยังกินอย่างต่อเนื่อง ในเวลาไม่ถึงนาที ลูกชิ้นและน้ำซุปในชามของเขาก็หมดเกลี้ยง!

ขณะที่เย่ซิวหยูกำลังจะกินต่อ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นข้างหลังเขา!

“เอ่อ…น้องชาย รังเกียจมั้ยถ้าจะขอกินด้วย?”