บทที่ 22 : เขากำลังโกงอีกแล้ว

"ตามข้อมูลระบุว่า เขามาจากโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งเมืองเย่ว์เฉินครับ!" ใครบางคนตรวจสอบข้อมูลของเจียงหลิงแล้วโพล่งขึ้น

"โรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งเมืองเย่ว์เฉินเหรอ?"

"ทำไมฉันไม่เคยได้ยินชื่อเขาเลยล่ะ?"

"ได้ยินมาแต่ว่าเจียงถิงคืออัจฉริยะระดับ SS ผู้โดดเด่นไม่ใช่เหรอ!"

"แล้วพลังพิเศษของเขาคืออะไร?"

...

"พลังพิเศษของเขา..." คนเดิมตรวจสอบอีกครั้ง ก่อนจะกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่อยากจะเชื่อ "พลังพิเศษของเขาคือระดับ F 《 กระแสไฟฟ้าอ่อน 》 ครับ!"

"อะไรนะ! พลังพิเศษระดับ F กระแสไฟฟ้าอ่อนเนี่ยนะ?" เหล่าผู้นำจากสำนักการศึกษาถึงกับตะลึงงัน

"พลังพิเศษที่อ่อนแอขนาดนั้น จะสามารถพุ่งทะยานขึ้นมาหลายร้อยอันดับจนถึงอันดับสองได้ยังไง?"

ในขณะที่ทุกคนกำลังสงสัยหาคำตอบไม่ได้ พวกเขาก็เห็นอันดับบนหน้าจอขนาดยักษ์เปลี่ยนแปลงอีกครั้ง

อันดับของเจียงหลิงพุ่งแซงหน้าเจียงถิงขึ้นไป จนคว้าตำแหน่งอันดับหนึ่งมาครองได้สำเร็จ!

"อะไรกัน!"

เมื่อเห็นภาพนี้ ฝูงชนในที่เกิดเหตุต่างส่งเสียงฮือฮาดังระงม

"นี่มัน..."

"มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกันแน่?"

"นักเรียนที่มีพลังพิเศษระดับ F อย่างกระแสไฟฟ้าอ่อน กลับพุ่งขึ้นมาเป็นอันดับหนึ่งเนี่ยนะ!"

"มันต้องมีความผิดพลาดอะไรบางอย่างเกิดขึ้นแน่ๆ!"

สีหน้าของเหล่าผู้นำสำนักการศึกษาเริ่มเคร่งเครียดขึ้นมาทันที หากมีความผิดพลาดเกิดขึ้นในการสอบเข้ามหาวิทยาลัย ความรับผิดชอบที่ตามมาย่อมมหาศาลนัก

"รายงานครับท่านผู้นำ!"

ในตอนนั้นเอง อาจารย์จากโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งคนหนึ่งได้ก้าวออกมาแล้วกล่าวว่า "เจียงหลิงคนนี้มีประวัติการโกงมาก่อนครับ!"

"ผมสงสัยเป็นอย่างยิ่งว่าเขากำลังโกงอีกครั้ง!"

"มิเช่นนั้น ด้วยพรสวรรค์ของเขา เป็นไปไม่ได้เลยที่จะขึ้นมาอยู่ในอันดับหนึ่งได้"

อาจารย์คนนี้มีชื่อว่าเสิ่นเหลียน เขาคืออาจารย์ที่ปรึกษาของเจียงถิงนั่นเอง

"หืม?" ผู้นำสำนักการศึกษาหันมามองทันที "เขามีประวัติการโกงงั้นเหรอ?"

"ตอนไหน?"

"แล้วเขาโกงยังไง?"

"เสิ่นเหลียน อย่ามาพูดจาเลื่อนลอยโดยไม่มีหลักฐานนะ!" คราวนี้อาจารย์หวังเฉวียนก้าวออกมาปกป้องเจียงหลิง

"เจียงหลิงมีความสามารถที่โดดเด่นมาโดยตลอด ก่อนจะปลุกพลัง เขาก็เป็นนักเรียนอันดับหนึ่งของโรงเรียนเสมอ!"

"ทำไมตอนนี้เขาจะทำผลงานแบบนี้ไม่ได้?"

เสิ่นเหลียนแค่นเสียงเฮอะเมื่อได้ยินเช่นนั้น "พลังพิเศษระดับ F ผ่านหอคอยทดสอบชั้นที่ยี่สิบและทำลายสถิติมณฑลเซียงหนาน—แบบนั้นไม่เรียกโกงแล้วจะเรียกว่าอะไร?"

"หอคอยทดสอบเน้นทดสอบทักษะการต่อสู้ของนักเรียน ทักษะการต่อสู้ของเจียงหลิงแข็งแกร่งมาก จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่เขาจะผ่านชั้นยี่สิบได้!" อาจารย์หวังเฉวียนโต้แย้งอย่างดุเดือด

"มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? พวกคุณสองคน พูดทีละคน อย่ามาเถียงกันที่นี่!" ผู้นำสำนักการศึกษาอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

"ให้ผมอธิบายเองครับ!"

เมื่อเห็นอาจารย์สองคนจากโรงเรียนเดียวกันมาเถียงกันจนเสียหน้าต่อหน้าคนนอก โจวหวย ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งจึงต้องออกมาอธิบายด้วยตัวเอง

แม้โจวหวยจะเป็นผู้อำนวยการ แต่เขาก็รับรู้สถานการณ์ของเจียงหลิงเป็นอย่างดี เพราะก่อนจะปลุกพลัง ผลงานของเจียงหลิงที่โรงเรียนนั้นยอดเยี่ยมมาก และเขาเคยตั้งความหวังไว้กับเจียงหลิงไว้สูงยิ่ง

โจวหวยอธิบายสถานการณ์คร่าวๆ จนเหล่าผู้นำสำนักการศึกษาเริ่มเข้าใจ

"พลังพิเศษระดับ F ผ่านหอคอยทดสอบชั้นที่ยี่สิบ เรื่องนี้มันก็น่าเหลือเชื่อจริงๆ นั่นแหละ!" หยางเทียนหลง ผู้อำนวยการสำนักการศึกษากล่าวอย่างครุ่นคิด

"แต่ถ้าไม่มีหลักฐานเป็นรูปธรรม ก็ยากที่จะบอกว่าเจียงหลิงคนนี้โกง!"

"ผู้อำนวยการหยางครับ เหตุการณ์โกงในหอคอยทดสอบเคยเกิดขึ้นมาแล้ว!" เสิ่นเหลียนรีบฉวยโอกาสกล่าว "พฤติกรรมของเจียงหลิงมันไร้เหตุผลเกินไป ต้องเป็นการโกงแน่นอนครับ!"

"ผมเชื่อว่าเจียงหลิงไม่ใช่คนประเภทที่จะโกงแน่นอน!" อาจารย์หวังเฉวียนยังคงสนับสนุนเจียงหลิงอย่างเหนียวแน่น

"เหอะ!" เสิ่นเหลียนกล่าวอย่างดูแคลน "ถ้าครั้งเดียวเรียกว่าเรื่องบังเอิญ แล้วครั้งนี้ล่ะ?"

"อาจารย์หวัง คุณคิดจริงๆ เหรอกับสวะที่มีพลังพิเศษระดับ F จะสามารถพุ่งจากอันดับหลักพันมาเป็นอันดับหนึ่งในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ในพริบตา?"

"คุณเรียกใครว่าสวะ?" อาจารย์หวังเฉวียนกล่าวด้วยความโกรธ "ในฐานะอาจารย์ คุณพูดถึงนักเรียนแบบนั้น คุณยังคู่ควรกับอาชีพนี้อยู่หรือเปล่า?"

"เอาล่ะ เลิกเถียงกันได้แล้ว!"

หยางเทียนหลงโบกมือห้ามอาจารย์หวังเฉวียนและเสิ่นเหลียน ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "การสอบเข้ามหาวิทยาลัยแตกต่างจากหอคอยทดสอบ"

"หอคอยทดสอบคือโปรแกรมจำลองจากอารยธรรมโบราณ จึงมีความเป็นไปได้ที่จะมีการโกง"

"แต่การสอบเข้ามหาวิทยาลัยคือการต่อสู้จริง และทุกคนต่างสวมกำไลเฝ้าสังเกตการณ์อยู่ ดังนั้นความเป็นไปได้ในการโกงจึงต่ำมาก!"

"ในเมื่อทุกคนกังขาในอันดับของเจียงหลิง ก็แค่ดึงข้อมูลบันทึกจากกำไลเฝ้าสังเกตการณ์ของเขาออกมาดู!"

"ทุกอย่างก็จะกระจ่างแจ้งเอง!"

เมื่อได้ยินหยางเทียนหลงกล่าวเช่นนี้ ทั้งเสิ่นเหลียนและอาจารย์หวังเฉวียนต่างก็ไม่มีข้อคัดค้าน การตรวจสอบภาพจากกำไลย่อมสามารถอธิบายทุกอย่างได้

"ดึงข้อมูลบันทึกจากกำไลเฝ้าสังเกตการณ์ของเจียงหลิงออกมาเดี๋ยวนี้!" หยางเทียนหลงสั่งเจ้าหน้าที่

"รับทราบครับ!"

เจ้าหน้าที่เริ่มจัดการดึงข้อมูลจากกำไลของเจียงหลิงออกมา

ไม่นานนัก ภาพเหตุการณ์ก็ถูกฉายขึ้นบนหน้าจอขนาดยักษ์

เวลาเริ่มตั้งแต่วินาทีที่เหล่านักเรียนก้าวเข้าสู่สนามสอบ

พวกเขาสังเกตเห็นว่าหลังจากเจียงหลิงเข้ามาในสนามสอบแล้ว เขาไม่ได้ออกล่าสัตว์อสูรในพื้นที่รอบนอกเหมือนนักเรียนคนอื่นๆ แต่กลับวิ่งพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างสุดกำลัง

ระหว่างทาง มีสัตว์อสูรบางตัวพยายามจะขัดขวางเจียงหลิง แต่พวกมันกลับถูกเจียงหลิงสะบัดทิ้งอย่างง่ายดายและหายลับไปจากสายตาในพริบตา

"หืม?"

"นี่มัน... ทำไมเขาถึงไม่ล่าสัตว์อสูรล่ะ?" ใครบางคนถามขึ้นด้วยความสับสน

"บางทีพละกำลังเขาอาจจะไม่พอ เลยไม่กล้าลงมือมั้ง!" อีกคนกล่าวเสริม

"ไม่ถูกนะ!"

"ดูความเร็วในการวิ่งของเขาสิ สัตว์อสูรพวกนั้นถูกทิ้งห่างไปไกลในชั่วพริบตาเดียวเอง!"

"นี่แสดงว่าความเร็วของเขาไวมาก!"

"ด้วยความคล่องตัวขนาดนี้ การจะฆ่าสัตว์อสูรพวกนั้นย่อมไม่ใช่เรื่องยากแน่นอน"

"เขาจงใจหลีกเลี่ยงสัตว์อสูรพวกนี้ ดูเหมือนเขาจะไม่แยแสสัตว์อสูรระดับต่ำพวกนี้เลย แต่ต้องการจะไปล่าสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งกว่าเพื่อคะแนนที่สูงกว่า!"

"หรือว่าเขาจะมุ่งหน้าไปที่พื้นที่ส่วนแกนกลาง?"

"ซู้ด!"

"เขากล้ามุ่งหน้าไปที่พื้นที่ส่วนแกนกลางคนเดียวงั้นเหรอ?"

"ที่นั่นมีแต่สัตว์อสูรระดับขั้น 1 ขึ้นไปทั้งนั้นเลยนะ!"

"นั่นมันหาที่ตายชัดๆ ไม่ใช่หรือไง?"

...

"เขาต้องพยายามหาวิธีโกงอยู่แน่ๆ!" เสิ่นเหลียนยังคงคอยเยาะเย้ยอยู่ข้างๆ "ด้วยพละกำลังของเขา พลังพิเศษระดับ F ก็ไม่ต่างอะไรกับความว่างเปล่า การไปพื้นที่ส่วนแกนกลางคนเดียวก็คือการฆ่าตัวตายดีๆ นี่เอง!"

"ดูกันต่อไปเถอะ!" หยางเทียนหลงกล่าวตัดบทเสิ่นเหลียนในตอนนั้น

เพียงไม่กี่นาทีผ่านไป เจียงหลิงยังคงวิ่งทะยานต่อไปอย่างบ้าคลั่ง

ไม่ว่าสัตว์อสูรตัวไหนจะมาขวางทาง เขาก็เมินเฉยต่อพวกมันทั้งหมด

ผ่านไปสิบกว่านาที ในที่สุดซากปรักหักพังของเมืองแห่งหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า และฝีเท้าของเจียงหลิงก็หยุดลง

"เขาจะเข้าไปในพื้นที่ส่วนแกนกลางคนเดียวจริงๆ เหรอนี่ บ้าไปแล้วหรือเปล่า?"

"พื้นที่แกนกลางนี้เต็มไปด้วยอันตราย สัตว์อสูรเลเวล 10 หรือแม้กระทั่งสูงกว่านั้นปรากฏตัวออกมาบ่อยมาก!"

"ถ้าเขาเข้าไปคนเดียว มันก็คือการฆ่าตัวตายชัดๆ!"

ทุกคนอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง

ในขณะที่ทุกคนกำลังมองดูด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ร่างของ 《 หมีหลังเหล็ก 》 ตัวหนึ่งก็ปรากฏขึ้น

"นั่นมันหมีหลังเหล็กเลเวล 9!"

"ซู้ด!"

"สมแล้วที่เป็นพื้นที่ส่วนแกนกลาง สัตว์อสูรทุกตัวที่นี่แข็งแกร่งมากจริงๆ!"

"เขาจะสู้กับหมีหลังเหล็กเลเวล 9 เพียงลำพังได้งั้นเหรอ?"

"ทำไมเขาถึงไม่รีบหนีไปทันทีล่ะ!"