บทที่ 29 คัมภีร์สกิลระดับ SS: อัญเชิญมังกรธาตุ

"ไอ้เด็กนั่นเอง!"

เจียงจื่อหยวนขบกรามแน่นจนเป็นสันนูน เพียงครู่เดียวก่อนหน้านี้เขายังรู้สึกว่าฮั่นอวี่เป็นเหมือนสหายที่รู้ใจ มีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน

เขาถึงขั้นแอบวางแผนจะทำตัวเป็นพ่อสื่อให้กับฮั่นอวี่และน้องสาวของเขาด้วยซ้ำ แต่ใครจะไปคาดคิดว่าไอ้เด็กนี่จะแว้งกัดด้วยการเอาเรื่องของเขาไปรายงานพ่อ!

"เฮ้อ ช่างมันเถอะ จะปล่อยให้ความบาดหมางส่วนตัวมาทำลายความสุขทั้งชีวิตของจื่อฉีไม่ได้" เจียงจื่อหยวนพยายามพินิจพิเคราะห์ถึงภาพรวม น้องสาวของเขาคือแก้วตาดวงใจของบ้าน ส่วนการที่เขาโดนพ่อซ้อมจนน่วมนั้นถือเป็นด่านเคราะห์ที่ผ่านพ้นไปแล้ว มองในแง่ดีมันก็ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายเสียทีเดียว

"พ่อไม่ได้จะให้แกไปทำเรื่องใหญ่อะไร แค่ให้คอยจับตาดูฮั่นอวี่ไว้ตอนที่พวกแกไปเที่ยวกัน ถ้าสบโอกาสจะแก้เผ็ดคืนบ้างเล็กๆ น้อยๆ พ่อก็ไม่ว่าอะไรหรอก"

"จริงเหรอครับ!" เจียงจื่อหยวนเผยรอยยิ้มออกมาทันที การได้สร้างปัญหานิดๆ หน่อยๆ พอให้ได้แก้แค้นโดยไม่ทำให้น้องสาวโกรธ ถือเป็นการยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว "พ่อครับ พ่อช่างดีกับผมจริงๆ"

"แน่นอนอยู่แล้ว แกเป็นลูกชายพ่อนี่นา ถ้าพ่อไม่รักแกแล้วจะไปรักใครที่ไหน?"

เมื่อเห็นว่าลูกชายยอมโอนอ่อนตาม เจียงเหวินก็เดินออกจากห้องไปด้วยความพึงพอใจ

หลังจากที่เจียงเหวินคล้อยหลังไป เจียงจื่อหยวนก็เริ่มวางแผนชั่วร้ายอยู่ในใจ "หมอนั่นเพิ่งจะจบมัธยมปลาย คงไม่กล้าลงไม้ลงมือกับใครก่อนแน่... ฉันจะทำให้มันขายหน้าต่อหน้าผู้คน แล้วจื่อฉีก็จะต้องรีบเข้าไปช่วยปกป้องมัน วิธีนี้แหละที่จะช่วยให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่รุดหน้าไปอีกขั้น!"

"ใช่แล้ว! ฉันนี่มันเป็นพี่ชายที่ประเสริฐที่สุดในโลกจริงๆ!"

วันถัดมา ฮั่นอวี่กำลังนั่งดูถ่ายทอดสดของ 《 ซัมมอนเนอร์ 》 เลเวล 20 คนหนึ่งบนเว็บไซต์ทางการของสเปราต์

นี่คือไลฟ์สตรีมของคลาส 《 ซัมมอนเนอร์ 》 ที่ฮั่นอวี่อุตสาหะค้นหามาอย่างยากลำบาก เขาเฝ้ามองซัมมอนเนอร์คนนั้นอัญเชิญสัตว์อัญเชิญออกมา จากนั้นก็ขยับกายหลบหลีกการโจมตีของมอนสเตอร์ด้วยท่วงท่าที่คล่องแคล่วว่องไว

สัตว์อัญเชิญเหล่านั้นทำหน้าที่สร้างความเสียหาย ค่อยๆ ลดทอนพลังชีวิตของมอนสเตอร์ลงทีละนิดอย่างใจเย็น

ในขณะเดียวกัน สตรีมเมอร์ก็อธิบายไปด้วยว่า "จุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดของ 《 ซัมมอนเนอร์ 》 คือความไม่แน่นอนของสัตว์อัญเชิญ สิ่งนี้บีบให้เราต้องวางกลยุทธ์การต่อสู้ตามสถานการณ์จริงทันทีที่สัตว์อัญเชิญปรากฏตัว"

"ยกตัวอย่างเช่น ครั้งนี้ผมอัญเชิญสัตว์อัญเชิญสายโจมตีระยะไกลออกมาทั้งหมดโดยไม่มีตัวชนอยู่ข้างหน้าเลย ดังนั้นผมจึงต้องทำการ 'ไคท์' (Kite) ตลอดเวลา พวกคุณดูสิ พวก 《 ก๊อบลินขว้างหิน 》 ฝั่งตรงข้าม ต่อให้พวกมันจะมีความเร็วในการโจมตีแค่ไหน ก็ไม่มีทางขว้างโดนตัวผมหรอก"

แม้ว่าฝีเท้าการหลบหลีกจะดูสวยงามตระการตา แต่ฮั่นอวี่เฝ้ามองอยู่นานเกือบยี่สิบนาที สตรีมเมอร์คนนั้นก็ยังเคลียร์มอนสเตอร์ในดันเจี้ยนชั้นเดิมไม่เสร็จเสียที เขาจึงเริ่มพิมพ์ข้อความส่งไปในช่องคอมเมนต์

"นี่คือวิธีการเล่นของ 《 ซัมมอนเนอร์ 》 จริงๆ เหรอเนี่ย?! พุ่งเข้าไปบวกสิโว้ย!"

"ในฐานะ 《 ซัมมอนเนอร์ 》 นายจะเอาแต่หวังพึ่งดาเมจจากสัตว์อัญเชิญอย่างเดียวไม่ได้นะ! นายน่ะสามารถสร้างความเสียหายไปพร้อมกับการเคลื่อนที่ได้!"

"แย่แล้ว! เกือบไปแล้ว! ดูสิว่ามันอันตรายขนาดไหน นายจะเอาแต่หลบไปหลบมาแบบนั้นไม่ได้นะ" ฮั่นอวี่ยังคงรัวข้อความคอมเมนต์อย่างต่อเนื่อง ซึ่งมันไปกระตุกต่อมโมโหของเหล่าแฟนคลับเข้าอย่างจัง

"มาแล้วๆ พวกนักรบคีย์บอร์ดมาแล้ว! ถ้าแกเก่งนักก็มาเล่นเองสิวะ! ดาเมจงั้นเหรอ?"

"เพื่อให้สอดประสานกับสัตว์อัญเชิญที่หลากหลาย 《 ซัมมอนเนอร์ 》 จำเป็นต้องจัดสรรค่าสถานะให้สมดุล แล้วพวกเขาจะเอาดาเมจมาจากไหน? จะให้พุ่งเข้าไปสู้ข้างหน้าได้ยังไงกัน?!"

"อย่าไปสนใจหมอนี่เลย สงสัยคงเป็นพวกเล่นคลาสอื่นแล้วตั้งใจเข้ามาโชว์เหนือล่ะมั้ง คนคนนี้ไม่ได้อยู่ในกลุ่มช่วยเหลือกันของ 《 ซัมมอนเนอร์ 》 ของพวกเราด้วยซ้ำ แอดมินครับ ช่วยแบนไอดีชื่อ 'รั่วสุ่ย' นี้ที"

ฮั่นอวี่กำลังจะพิมพ์ข้อความโต้ตอบอีกสองสามประโยคเพื่อพิสูจน์ว่าตนเองก็เป็น 《 ซัมมอนเนอร์ 》 แต่เขากลับถูกเตะออกจากห้องถ่ายทอดสดในทันที

"เอาเถอะ ตอนนี้ไม่มีไลฟ์ให้ดูแล้ว!" จริงๆ แล้วฮั่นอวี่ก็แค่ดูเพื่อความบันเทิงเท่านั้น สำหรับเขาแล้ว ไม่มีอะไรที่น่าเรียนรู้จาก 《 ซัมมอนเนอร์ 》 ทั่วไปพวกนี้เลย

จังหวะที่เขากดออกจากห้องถ่ายทอดสด เสียงกริ่งหน้าประตูก็ดังขึ้น

ฮั่นอวี่เดินไปเปิดประตู และก็ต้องแปลกใจเมื่อพบว่าผู้ที่ยืนอยู่คืออิงอวี้จูจากมหาวิทยาลัยหนานจง ซึ่งเขาเพิ่งจะพบกับเธอเมื่อวานนี้เอง

"อาจารย์อิง?" ฮั่นอวี่เอ่ยด้วยความประหลาดใจที่เธอมาหาเขาถึงหน้าบ้านในวันนี้ ทั้งที่เพิ่งแยกจากกันเมื่อวาน

"ฮั่นอวี่ จะไม่เชิญฉันเข้าไปนั่งข้างในหน่อยเหรอ?" อาจารย์อิงเผยรอยยิ้มอันอ่อนโยน

"เชิญครับ เชิญเข้ามาข้างในก่อน" ฮั่นอวี่เบี่ยงตัวหลบทางให้อาจารย์อิงเดินเข้ามา

"ไม่นึกเลยว่าห้องของผู้ชายที่อยู่ตัวคนเดียวจะสะอาดเรียบร้อยได้ขนาดนี้ ดูไม่เหมือนห้องเด็กผู้ชายเลยนะ" อาจารย์อิงเอ่ยชมพลางสำรวจไปรอบๆ ห้องของฮั่นอวี่

มันเป็นอพาร์ตเมนต์ห้องเดี่ยวมาตรฐาน ขนาดไม่ใหญ่โตนัก แต่ถูกดูแลไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

"ทายสิว่าครั้งนี้ฉันมาหาเธอเรื่องอะไร?" อาจารย์อิงขยิบตาให้ฮั่นอวี่อย่างมีเลศนัย

"มาส่งอุปกรณ์เหรอครับ?" ฮั่นอวี่ถามลองเชิง นอกจากสิ่งที่อาจารย์อิงรับปากไว้ในงานจับคู่คัดเลือกเมื่อวาน เขาก็คิดเหตุผลอื่นไม่ออกจริงๆ ว่าทำไมเธอถึงต้องถ่อมาหาเขาถึงที่นี่

"ฮั่นอวี่! ฉันต้องขอตำหนิเธอเรื่องนี้หน่อยนะ ในหัวเธอมีแต่เรื่องอุปกรณ์หรือไง? เธอกำลังจะได้เป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยหนานจงแล้วนะ และที่ฉันมานี่ก็เพื่อนำใบตอบรับเข้าเรียนมาส่งให้เธอถึงมือยังไงล่ะ"

ฮั่นอวี่ขมวดคิ้ว "แค่เรื่องนี้เองเหรอครับ? อาจารย์ต้องเดินทางมาตั้งไกลเพื่อเรื่องแค่นี้เองเหรอ?"

"แน่นอนสิ และก็รวมถึงอุปกรณ์ที่ฉันรับปากเธอไว้ด้วย"

พูดจบ แสงสีม่วงก็ประกายวาบขึ้นในมือของอาจารย์อิง ก่อนที่อุปกรณ์ห้าชิ้นจะปรากฏขึ้นบนโต๊ะของฮั่นอวี่

"นี่คือ 《 ชุดเซตหลัวหลิง 》 ที่ฉันรับปากเธอไว้ ทั้งหมดสี่ชิ้น และยังมี 《 คทาซัมมอนเนอร์ 》 ที่ทางมณฑลรับปากจะมอบให้เป็นรางวัล ทั้งหมดอยู่ที่นี่แล้ว"

ฮั่นอวี่มองไปยังโต๊ะที่เต็มไปด้วยแสงสีม่วงเรืองรอง อุปกรณ์เหล่านี้หากนำออกไปวางขายย่อมมีคนแย่งชิงกันฝุ่นตลบ และมูลค่าของพวกมันในตลาดคงไม่ต่ำกว่าหลายล้านอย่างแน่นอน

"เตรียมของได้รวดเร็วขนาดนี้เลยเหรอครับ?" ฮั่นอวี่รู้สึกสับสนเล็กน้อย งานจับคู่คัดเลือกเพิ่งจะจบลงไปเมื่อวานนี้เอง แล้วของรางวัลทั้งหมดที่รับปากไว้กลับถูกเตรียมพร้อมและนำมาส่งให้เขาถึงหน้าบ้านได้รวดเร็วปานนี้เชียวหรือ?

ท้ายที่สุดแล้ว อุปกรณ์ระดับสีม่วงไม่ใช่สิ่งของที่จะหามาได้ง่ายๆ ตามท้องตลาด

"แน่นอนอยู่แล้ว ตั้งแต่วินาทีที่เธอคว้าตำแหน่ง 《 จ้วงหยวนประจำมณฑล 》 มาได้ และทางมณฑลได้จัดซื้อของรางวัลจากโรงเรียนของเรา พวกเราก็เตรียมของทุกอย่างไว้พร้อมหมดแล้ว"

"เพราะอะไรครับ?" ฮั่นอวี่ยังคงติดใจสงสัย คำพูดของอีกฝ่ายดูเหมือนจะมั่นใจเหลือเกินว่าเขาจะต้องเลือกมหาวิทยาลัยหนานจงอย่างแน่นอน

ทั้งที่โดยปกติแล้ว 《 จ้วงหยวนประจำมณฑล 》 มักจะตัดสินใจเลือกมหาวิทยาลัยจากของรางวัลที่สถาบันชั้นนำเสนอให้ ดังนั้นในทุกๆ ปีจึงเกิดการแข่งขันกันอย่างดุเดือดระหว่างมณฑลต่างๆ

หากจะพิจารณาในแง่ของความผูกพันในท้องถิ่น มณฑลหนานหมิงยังมีมหาวิทยาลัยหนานหมิงซึ่งมีอันดับสูงกว่ามหาวิทยาลัยหนานจง แต่กลับถูกมหาวิทยาลัยอวิ๋นฉู่และมหาวิทยาลัยหนานจงกดดันในงานจับคู่คัดเลือกจนแทบไม่มีสิทธิ์มีเสียง

"ภารกิจของฉันในงานครั้งนี้คือการดึงตัวเธอเข้าสู่มหาวิทยาลัยหนานจงให้ได้ ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม"

"นั่นก็เพราะคลาสอาชีพของเธอ และพรสวรรค์ที่เธอปลุกขึ้นมา"

" 《 ซัมมอนเนอร์ 》 งั้นเหรอครับ? คลาสที่ใครๆ ก็รู้ว่าอ่อนแอที่สุดเนี่ยนะ? เพียงเพราะเหตุผลแค่นั้นเหรอครับ?" คำพูดของอาจารย์อิงยิ่งทำให้ฮั่นอวี่งุนงงหนักกว่าเดิม

"ใช่แล้วล่ะ เพราะมันเป็นคลาสที่ถูกมองว่าอ่อนแอ เราจึงไม่สามารถหา 《 ซัมมอนเนอร์ 》 ที่ทรงพลังได้เลย และเธอก็คือ 《 ซัมมอนเนอร์ 》 ที่มีพรสวรรค์โดดเด่นที่สุดเท่าที่เราเคยพบมา"

"เธออาจจะยังไม่เข้าใจตอนนี้ เอาเป็นว่าลองดูคัมภีร์สกิลเล่มนี้ก่อน แล้วฉันจะค่อยๆ อธิบายให้ฟัง" อาจารย์อิงหยิบคัมภีร์สกิลปกสีดำออกมาจากกระเป๋าอีกครั้ง บนปกหนังนั้นมีรูปสลักนูนของ 《 มังกรธาตุ 》 ที่กำลังทะยานอยู่บนท้องฟ้าอย่างน่าเกรงขาม

"คัมภีร์สกิลระดับ A ที่เมืองไห่ซื่อรับปากจะมอบให้เธอ ถูกเปลี่ยนเป็นเล่มนี้แทนหลังจากที่เราได้มีการพูดคุยตกลงกัน"

ตอนนี้ฮั่นอวี่มึนตึบจนแทบจะจับต้นชนปลายไม่ถูก เขาทำได้เพียงรับคัมภีร์เล่มนั้นมาตรวจสอบดู

【 อัญเชิญมังกรธาตุ: สามารถเรียนรู้ได้ที่เลเวล 20 】

【 คำอธิบาย: อัญเชิญ 《 มังกรธาตุ 》 อันทรงพลังจากต่างโลกออกมาต่อสู้เพื่อคุณ 】

คำอธิบายสั้นๆ เรียบง่ายเหมือนกับคัมภีร์สกิลของคลาส 《 ซัมมอนเนอร์ 》 ส่วนใหญ่ที่ไม่มีคำอธิบายอะไรเพิ่มเติม ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการประยุกต์ใช้ของผู้เล่นในสนามรบ

"มังกรเหรอ?" แม้จะเป็นเพียงประโยคสั้นๆ แต่มันกลับทำให้รูม่านตาของฮั่นอวี่เบิกกว้างด้วยความตกตะลึง

《 มังกรธาตุ 》 คือหนึ่งในสิ่งมีชีวิตมนตราที่ทรงพลังที่สุดที่ถือกำเนิดมาจากรอยแยก มันมีทั้งค่าสถานะร่างกายที่แข็งแกร่ง พลังต้านทานเวทมนตร์ที่สูงลิบ และยังสามารถร่ายเวทมนตร์แต่กำเนิดได้อีกด้วย แม้แต่ในหมู่สายพันธุ์มังกรด้วยกัน พลังของมันก็ยังถูกจัดให้อยู่ในระดับแนวหน้า

นี่คือสัตว์อัญเชิญในฝันของเหล่า 《 ซัมมอนเนอร์ 》 ทุกคนอย่างแท้จริง!