บทที่ 1 การทดสอบเปลี่ยนคลาส

"พรุ่งนี้คือวันทดสอบเปลี่ยนคลาสแล้ว! ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง! ฉันจะได้ล่ามอนสเตอร์กับเขาเสียที!"

"ฉันกะว่าจะเปลี่ยนเป็น 《นักเวทธาตุ》! ถึงตอนนั้นฉันจะเป่ามอนสเตอร์ให้กระจุยด้วยลูกไฟเพียงลูกเดียว! แค่คิดก็สุดยอดแล้ว"

"น่าอิจฉาชะมัด! นายมีค่าพลังงานเยอะนี่ ไม่เหมือนฉันที่มีดีแค่ร่างกาย สุดท้ายคงเป็นได้แค่ 《นักรบโล่》 คอยเป็นกระสอบทรายให้คนอื่น"

"อย่าเพิ่งท้อสิ! นายสามารถเปลี่ยนอาชีพครั้งที่สองเป็น 《เบอร์เซิร์กเกอร์》 ได้นะ ถึงตอนนั้นจะทั้งอึดทั้งแรง พลังโจมตีพุ่งทะลุปรอทแน่ ส่วนฉันน่ะเหรอ จะเปลี่ยนอาชีพครั้งที่สองเป็น 《นักเวทระเบิดเพลิง》! ต่อไปฉันจะเป็นแกนหลักในการทำดาเมจของทีมเอง เตรียมตัวทะยานได้เลย!"

ในขณะนั้น ฮั่นอวี่ที่นั่งอยู่ในแถวรองสุดท้ายติดหน้าต่าง กำลังเหม่อมองออกไปด้านนอกด้วยสายตาว่างเปล่า

เจียงจื่อฉี เพื่อนร่วมโต๊ะของฮั่นอวี่ สะกิดแขนเขาเบาๆ "ฮั่นอวี่ ค่าสถานะของนายผ่านเกณฑ์ทุกอย่างเลยนี่ นายวางแผนจะเปลี่ยนเป็นคลาสไหนเหรอ?"

"ฮะ?" ฮั่นอวี่ได้สติกลับมา "อ๋อ ฉันยังไม่ได้ตัดสินใจเลย แล้วเธอล่ะ?"

"ฉันอยากเปลี่ยนเป็น 《นักเวทธาตุ》 นะ แต่พ่อบอกว่าในครอบครัวมีนักเวทสองคนแล้ว แถมงานสู้รบตบมือก็ไม่ค่อยเหมาะกับผู้หญิง พ่อเลยอยากให้ฉันเป็น 《นักบวช》 มากกว่า"

"ไม่เหมือนนายหรอก นายมีคุณสมบัติครบถ้วนจนเลือกเองได้ตามใจชอบเลย"

ทั้ง 《นักเวทธาตุ》 และ 《นักบวช》 ต่างต้องใช้ค่าพลังงานในระดับหนึ่ง แต่ 《นักเวทธาตุ》 จะมีความต้องการที่สูงกว่า

"แล้วไงถ้าค่าสถานะผ่านเกณฑ์ทุกอย่าง? มันก็แค่ผ่านแบบคาบเส้นเท่านั้นแหละ ไม่มีค่าไหนสูงเกินสิบสักอย่าง สู้มีค่าสถานะเด่นๆ ไปเลยสักทางยังจะดีกว่า" ฮั่นอวี่กล่าวอย่างไม่ใส่ใจ ในหัวยังคงครุ่นคิดถึง 【 ระบบบ่มเพาะซัมมอนเนอร์ 】 ที่เขาเพิ่งปลุกให้ตื่นขึ้นเมื่อสองวันก่อน

ที่นี่คือห้อง 4 โรงเรียนมัธยมตงฮัวแห่งอาณาจักรฮั่นอันยิ่งใหญ่ ทุกคนกำลังถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อนเรื่องการทดสอบเปลี่ยนคลาสในวันพรุ่งนี้

ฮั่นอวี่ไม่ใช่คนของโลกนี้โดยกำเนิด แต่เขาข้ามมิติมาจากโลกเดิมของเขาเมื่อสามปีก่อน

โลกใบนี้แทบไม่ต่างจากโลกเดิมที่เขาเคยอยู่ จนกระทั่งเมื่อเก้าสิบปีก่อน เมื่อมันถูก "เกม" รุกราน พื้นที่เกมอันลึกลับซ้อนทับเข้ากับโลกใบนี้ 《ดันเจี้ยน》 และ 《เขตแดนเร้นลับ》 ปรากฏขึ้นทั่วทุกมุมโลก พร้อมกับการอุบัติขึ้นของผู้เล่นที่มีความสามารถประหลาดล้ำนานาประการในหมู่มนุษยชาติ

ในเขตแดนเร้นลับเต็มไปด้วยสมบัติล้ำค่า แต่ในขณะเดียวกันก็คลาคล่ำไปด้วยมอนสเตอร์ ในช่วงแรกที่มันปรากฏขึ้น ได้สร้างมหันตภัยร้ายแรงไปทั่วโลก ฝูงสัตว์ร้ายออกอาละวาดและมอนสเตอร์คลุ้มคลั่งไร้การควบคุม

แต่หลังจากความโกลาหลช่วงสั้นๆ มนุษย์ก็เริ่มควบคุมสถานการณ์ได้ เหล่าผู้เล่นที่เปี่ยมด้วยความสามารถเริ่มบุกเข้าไปสำรวจใน 《ดันเจี้ยน》 ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนในที่สุดก็สามารถกักขังเหล่ามอนสเตอร์เอาไว้ได้สำเร็จ

ปัจจุบันสถานการณ์เข้าสู่ความสงบในระดับพื้นฐาน นานาประเทศต่างเปิดโรงเรียนสำหรับผู้เล่นเพื่อฝึกฝนเหล่านักรบที่จะมารับมือกับมอนสเตอร์ที่เกิดใหม่ใน 《ดันเจี้ยน》 อย่างต่อเนื่อง

ในอาณาจักรฮั่นอันยิ่งใหญ่ เพื่อรักษาอัตราการรอดชีวิตของผู้เล่น แต่ละคลาสจะมีครูฝึกเฉพาะทางคอยนำทีมบุกดันเจี้ยนก่อนถึงเลเวล 10 เพื่อยกระดับความสามารถของนักเรียน ผู้ที่มีคุณสมบัติเป็นผู้เล่นจะสามารถเข้าสู่การต่อสู้ใน 《ดันเจี้ยน》 ได้อย่างเป็นทางการและเป็นอิสระ ก็ต่อเมื่อเลเวลถึง 10 และผ่านการเปลี่ยนคลาสแล้วเท่านั้น

ระบบนี้ช่วยยกระดับพลังรบของกลุ่มผู้เล่นได้อย่างมหาศาล ทำให้ทุกคนที่มีคุณสมบัติสามารถดึงศักยภาพออกมาใช้ได้อย่างสูงสุด

สาเหตุที่ฮั่นอวี่ยังคงลังเลใจ เป็นเพราะเขาสามารถปลุก "สูตรโกง" ของผู้เกิดใหม่ได้เมื่อวันซืน

【 ระบบบ่มเพาะซัมมอนเนอร์ 】

"บ้าชะมัด! ระบบนี้มันตกรุ่นไปแล้วหรือไง? ใครๆ ก็รู้ว่า 《ซัมมอนเนอร์》 คือคลาสที่อยู่ก้นบึ้งของตารางมาตลอดกาล!" นั่นคือความคิดแรกของฮั่นอวี่เมื่อระบบตื่นขึ้น

ผู้เล่นทุกคน หรือแม้แต่คนทั้งโลกในตอนนี้ ต่างรู้ดีว่า 《ซัมมอนเนอร์》 คือคลาสอาชีพที่แม้แต่หมายังเมิน

【 ซัมมอนเนอร์: อัญเชิญสิ่งมีชีวิตทรงพลังจากต่างโลกมาต่อสู้แทนตน (เลเวลของสัตว์อัญเชิญจะผันผวนอยู่ในช่วง 3 เลเวลของเจ้านาย) ยิ่งเลเวลห่างกันมาก โอกาสสำเร็จยิ่งต่ำ สกิลอัญเชิญชนิดเดียวกันจะสามารถใช้ซ้ำได้ก็ต่อเมื่อสัตว์อัญเชิญตัวเดิมตายลงแล้วเท่านั้น 】

ฮั่นอวี่ทบทวนคำอธิบายอาชีพ 《ซัมมอนเนอร์》 แม้จะบรรยายว่าอัญเชิญสิ่งมีชีวิตทรงพลังจากต่างโลก แต่ในความเป็นจริง เลเวลของพวกมันก็แทบไม่ต่างจากผู้เล่นเลย ยิ่งไปกว่านั้น เลเวลของมอนสเตอร์กับเลเวลของผู้เล่นไม่อาจนำมาเปรียบเทียบกันตรงๆ ได้ ผู้เล่นที่มีเลเวลเท่ากัน เมื่อผสานเข้ากับสกิลและอุปกรณ์สวมใส่ จะสามารถล้มมอนสเตอร์ใน 《ดันเจี้ยน》 ที่เลเวลเท่ากันได้อย่างง่ายดาย

สิ่งที่น่าหงุดหงิดยิ่งกว่าคือ นอกจากคูลดาวน์แล้ว สกิลเดิมจะใช้ได้ก็ต่อเมื่อสัตว์อัญเชิญตัวเก่าตายก่อน ซึ่งเท่ากับเป็นการตัดโอกาสสำหรับผู้เล่นที่หวังจะลดคูลดาวน์เพื่อเล่นสายกองทัพมอนสเตอร์โดยสิ้นเชิง

ข้อดีเพียงอย่างเดียวของคลาส 《ซัมมอนเนอร์》 คือแม้จะมีข้อกำหนดเรื่องค่าสถานะที่หลากหลาย แต่เกณฑ์ความต้องการกลับต่ำมาก หลังจากเลเวล 30 จะสามารถเรียนสกิลเรียกขานนามเพื่อระบุตัวตนสัตว์อัญเชิญได้ เมื่อถึงตอนนั้นพลังรบจึงจะเริ่มคงที่ แต่มันก็ทำได้เพียงแค่ไล่ตามพลังรบของผู้เล่นเลเวลเท่ากันในคลาสอื่นให้ทันเท่านั้นเอง

ด้วยความยากลำบากในการพัฒนาช่วงต้นเกม และพลังรบที่อ่อนด้อยในช่วงท้ายเกม 《ซัมมอนเนอร์》 จึงกลายเป็นคลาสที่ผู้เล่นส่วนใหญ่ดูแคลน

ถึงอย่างนั้น ก็ยังมี 《ซัมมอนเนอร์》 อยู่ไม่น้อย เพราะคนส่วนใหญ่ไม่ได้มีพรสวรรค์โดดเด่น และในโลกที่อันตรายเช่นนี้ อย่างน้อย 《ซัมมอนเนอร์》 ก็มีความสามารถในการป้องกันตัวมากกว่าคนธรรมดา แน่นอนว่าคนกลุ่มนี้ไม่มีทางสอบเข้าโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งอย่างตงฮัวได้ ดังนั้นจะมีก็เพียงพวกที่บังเอิญมีคุณสมบัติผู้เล่นแต่ค่าสถานะไม่ถึงเกณฑ์ของอาชีพอื่นเท่านั้นที่จะจำใจเลือกคลาสนี้

แถมพอเปลี่ยนอาชีพเสร็จ ก็แทบจะหาคนเข้าปาร์ตี้ไปลง 《ดันเจี้ยน》 ไม่ได้ ต้องทนฟาร์มคนเดียวอย่างโดดเดี่ยว และในไม่ช้าก็จะถูกคนเลเวลเท่ากันทิ้งห่างไปไกล กว่า 《ซัมมอนเนอร์》 จะถึงเลเวล 30 คนอื่นอาจจะไปถึงเลเวล 40 กันหมดแล้ว

ฮั่นอวี่มีคุณสมบัติครบทุกประการ และค่าพลังงานของเขาก็เข้าขั้น 'โดดเด่น' หากสูตรโกงนี้ไม่ปรากฏขึ้นมา เขาก็วางแผนจะเปลี่ยนเป็น 《นักเวทธาตุ》 ในวันพรุ่งนี้ การเป็นนักเวทในทีมน่ะเท่ขนาดไหน? มีแทงค์คอยรับดาเมจข้างหน้า มีซัพพอร์ตคอยบัฟให้ ส่วนเขาก็แค่ยืนร่ายมหาเวทเท่ๆ อยู่ข้างหลังเพื่อกวาดล้างศัตรูให้เรียบ

"ปวดหัวชะมัด" ตอนนี้ฮั่นอวี่เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าควรจะเชื่อมั่นในตัวเกมหรือเชื่อในระบบดี

"ระบบ บอกหน่อยได้ไหมว่านายทำอะไรได้บ้าง?" ฮั่นอวี่ร้องเรียกในใจ

ไร้ซึ่งเสียงตอบรับ ทว่ากลับมีแผงหน้าต่างปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาแทน

【 ชื่อ: ฮั่นอวี่ ไอดี: รั่วสุ่ย 】

【 เลเวล: lv10 】

【 ร่างกาย: 8 】

【 พละกำลัง: 8 】

【 พลังงาน: 9 】

【 ความคล่องตัว: 8 】

【 อาชีพ: ยังไม่ได้เปลี่ยนคลาส 】

【 แต้มสถานะอิสระ: 10 】

ความแตกต่างเพียงหนึ่งเดียวระหว่างแผงหน้าต่างนี้กับหน้าต่างปกติของเกม คือมีส่วนของ "แต้มสถานะอิสระ" เพิ่มขึ้นมาที่ด้านล่าง อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าฮั่นอวี่จะพยายามกดใช้แต้มเหล่านั้นอย่างไร มันก็ไม่เป็นผล

ระบบแจ้งเตือนข้อความเพียงประโยคเดียว: 【 คุณยังไม่ได้เปลี่ยนอาชีพเป็นซัมมอนเนอร์ จึงไม่สามารถใช้งานระบบนี้ได้ 】

"ให้แต้มสถานะอิสระมาถึงสิบแต้มเลยเหรอ!" หลังจากการเปลี่ยนอาชีพครั้งแรก ผู้เล่นจะได้รับแต้มสถานะอิสระเพียงสองแต้มต่อการเลเวลอัปหนึ่งครั้ง แต้มสถานะอิสระสิบแต้มจะทำให้ฮั่นอวี่นำหน้าผู้เล่นคนอื่นไปไกลถึงสี่หรือห้าเลเวลเลยทีเดียว

หลังจากชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสีย ฮั่นอวี่ก็ตัดสินใจเด็ดขาด "ช่างหัวสมดุลเกมมันเถอะ! ฉันจะเป็นพระเจ้าที่อยู่เหนือทุกกฎเกณฑ์เอง!"

"ถ้ามันแย่นัก หลังจากเปลี่ยนคลาสฉันจะลงแต้มทั้งหมดไปที่พละกำลัง แล้วเป็น 《ซัมมอนเนอร์》 สายกายภาพ ถือ 《ไม้เท้า》 สะพาย 《ดาบยาว》 ออกไปไล่ตื้มมอนสเตอร์เอง!"

อาวุธบางอย่างในเกมนี้ไม่ได้จำกัดตามคลาส แต่จำกัดตาม "ค่าสถานะ" ตัวอย่างเช่น หากมีพละกำลังถึง 10 แต้ม ก็จะสามารถสวมใส่มันได้

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว ฮั่นอวี่ก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เขาเริ่มค้นหาข้อมูลแนวทางการเล่น 《ซัมมอนเนอร์》 ในอินเทอร์เน็ต แต่เป็นไปตามคาด สิ่งที่เขาพบมีเพียงคำก่นด่าและเสียงบ่นระงม กลยุทธ์เพียงอย่างเดียวที่หาได้คือ: 18 เคล็ดลับสำหรับ 《ซัมมอนเนอร์》 ในการแฝงตัวเข้าปาร์ตี้เพื่อเนียนเก็บเลเวลและวิธีให้กำลังใจเพื่อนร่วมทีมระหว่างการต่อสู้

"อนาคตช่างมืดมนเหลือเกิน!" ฮั่นอวี่ทอดถอนใจในใจ

วันต่อมา การทดสอบเปลี่ยนคลาสกำลังจะเริ่มต้นขึ้น นักเรียนที่กำลังจะจบการศึกษาจากทั้งสิบห้องมารวมตัวกันที่ลานกว้างของโรงเรียนมัธยมตงฮัว

ประตูสัมฤทธิ์ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางลาน และบนเวที เจียงเหวิน ผู้อำนวยการโรงเรียนกำลังกล่าวสุนทรพจน์:

"การทดสอบเปลี่ยนคลาสในครั้งนี้ คือการต่อสู้ครั้งแรกในฐานะผู้เล่นอย่างเป็นทางการของพวกเธอ! เราจะบันทึกคะแนนของนักเรียนทุกคน นี่คือบททดสอบที่จะตัดสินอนาคตทั้งชีวิตของพวกเธอ!"

"ถ้าใครทำผลงานได้ดี รางวัลย่อมมหาศาลอย่างไม่ต้องสงสัย! หากใครสามารถติดอันดับ 100 ของประเทศได้ โรงเรียนของเราจะจัดงานฉลองให้อย่างยิ่งใหญ่! เมืองไห่จะภาคภูมิใจในตัวพวกเธอ!"

"แต่! ยิ่งคะแนนสูงเท่าไหร่ เขตแดนเร้นลับที่พวกเธอต้องปกป้องก็จะยิ่งอันตราย และมอนสเตอร์ที่ต้องเผชิญหน้าก็จะยิ่งแข็งแกร่ง! พวกเธอกลัวไหม?!" ผู้อำนวยการตะโกนก้องจากบนเวที

"ไม่กลัว!" นักเรียนทุกคนตะโกนตอบเป็นเสียงเดียวกัน

《ดันเจี้ยน》 ระดับสูงย่อมดรอปอุปกรณ์ที่มีคุณภาพเหนือกว่าระดับต่ำหลายเท่า หากโชคดีได้รับอาวุธระดับตำนานขึ้นมา พลังรบก็จะพุ่งทะยานดั่งติดจรวด การเสี่ยงอันตรายเพียงเล็กน้อยเพื่อแลกกับสิ่งนี้ถือเป็นเรื่องที่คุ้มค่าอย่างยิ่ง

"เอาล่ะเหล่านักเรียน! การต่อสู้ครั้งนี้เพื่อเกียรติยศของตงฮัว! เพื่อความรุ่งโรจน์ของอาณาจักรฮั่น! ออกไปสู้เสีย!"

"เพื่อเกียรติยศของตงฮัว! เพื่อความรุ่งโรจน์ของอาณาจักรฮั่น! สู้!" นักเรียนทุกคนแผดเสียงตะโกนจนคอแห้งผาก เปลวเพลิงแห่งความมุ่งมั่นลุกโชนอยู่ในใจ พวกเขารอคอยวันนี้มาเนิ่นนานเกินไปแล้ว

เจียงเหวินเหลือบมองเวลา "เอาล่ะ ใกล้ได้เวลาแล้ว เตรียมตัวให้พร้อม!"