GMC ตอนที่ 27  สุดยอดการก้าวหน้า

GMC ตอนที่ 27  สุดยอดการก้าวหน้า

"เดี๋ยวก่อน"

หยางฉี ก็คิดอะไรบางอย่าง "อย่าบอกฉันนะว่านายใช้ประโยชน์จากผลข้างเคียงที่เกิดจากยาเหล่านี้ "

ซูฮ่าวพยักหน้า

หยางฉี ถามด้วยน้ำเสียงตกใจ "นายดื่มทั้งหมด 35 ขวดในครั้งเดียว"

“อืม”

"พระเจ้า" หยาง ฉีมองไปที่นักเรียนคนนี้ที่ซื่อสัตย์ที่สุดในชั้นเรียนของเธอและเธอไม่สามารถกล่าวอะไรได้  "นายมีชีวิตอยู่จนกระทั่งตอนนี้ถือเป็นความมหัศจรรย์จริงๆ"

ในการตอบสนองนี้  ซูฮ่าว ทำได้เพียงเกาศีรษะของเขาและหัวเราะอย่างขมขื่น

รถลอยพาดผ่านท้องฟ้า ในขณะขับรถหยาง ฉี ถามออกมาจากความสงสัย "ไม่ต้องพูดถึงยาฟื้นฟู

ขวดยาเสริมสร้างความแข็งแรงเพียงอย่างเดียวก็มีราคากว่า 3 ล้านดอลลาร์ดาวขึ้นไป นั่นคือราคาในตลาดปกติ นายได้ยาตัวนี้มาจากไหน "

"ฉันแลกกับมันโดยตรงกับจางซงเตี่ยน ฉันช่วยให้เขาเก็บวัสดุบางอย่างและจากนั้นก็ได้รับขวดยานี้เป็นรางวัล "ซูฮ่าวอธิบายสั้น ๆ

"จางซงเตี่ยน"หยางฉี ถามด้วยน้ำเสียงสงสัย

"จอมบ้าคลั่ง(Berserk Masterใช้ได้หลายคำ)จางซงเตี่ยน" ซูฮ่าวตอบ

“วืด”

มือของ หยางฉีหยุดลงกระทั่งหัน  รถลอยตัวหมุนรอบ  270 องศาและเกือบจะพลิกคว่ำ โชคดีที่ทักษะการขับรถของ หยางฉี ไม่เลว  เธอสามารถที่จะฟื้นตัวจากอากการตกใจและควบคุมของรถของเธอได้รวดเร็ว ด้วยใบหน้าที่ตกใจของเธอ   เธอมองไปที่นักเรียนของเธอ "จางซงเตี่ยน  ได้อยู่ใน เมืองเจียงมาโดยตลอด"

"ใช่วันหนึ่งฉันได้เห็นภารกิจของเขาที่ บริษัทความสามรถ ท้ายที่สุดฉันถูกโกงโดยเขา จากนั้นเราก็รู้จักกันและกัน "ซูฮ่าว ถามต่อ" ครูยังรู้จักเขา "

"แน่นอนฉันรู้จัก" เมื่อพูดถึงจางซงเตี่ยน  หยางฉี ดูเหมือนจะมีความเกลียดชังต่อเขา "ชายแก่ที่ฉลาดแกมโกง!"

“ฮ่าฮ่า”

ซูฮ่าว ไอครู่หนึ่ง เขาไม่ได้คาดเดาผิด  จางซงเตี่ยน เป็นนักธุรกิจที่มีไหวพริบ!

หลังจากไม่กี่นาที หยางฉี ก็สามารถสงบอารมณ์ของเธอได้ ดูเหมือนว่าเธอเคยถูกโกงโดย จางซงเตี่ยน ด้วยวิธีที่ค่อนข้างน่าทึ่ง อย่างไรก็ตามหลังจากที่เธอเข้าใจสถานการณ์ทั้งหมดแล้วเธอก็พยักหน้าและพูดกับซูฮ่าว "เช่นนันฉันก็เข้าใจสถานการณ์ทั้งหมดของนายแล้ว อย่างไรก็ตามในครั้งต่อไปอย่าไปล่ามอสเตอร์(ต่อไปนี้ชองใช้ว่า มอนเตอร์นะครับ) ภายนอกเมืองอีก มันมีความเสี่ยงและเป็นอันตรายมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากการโจมตีของสัตว์ร้ายที่ผ่านมาหลายวันนี้ "

"ได้"

วูอ่าว พยักหน้าอย่างจริงจัง แน่นอนเขาไม่ได้บอกว่าเหตุผลหนึ่งของการที่มอนเตอร์คลั่งนั้นคือเขา

หลังจากพูดคุยไม่ในไม่กี่วินาทีพวกเขาก็มาถึงโรงเรียน

เมื่อถึงที่นี้ท้องฟ้าก็ไม่สดใสอีกต่อไป มีรถหลายคันเข้าออกโรงเรียน หยางฉี นำ ซูฮ่าว ไปยังห้องวัดผลระดับความสามารถทางร่างกายของโรงเรียนโดยตรง ขณะที่ชี้ไปที่เก้าอี้ลอยตัวสีขาวเธอกล่าวว่า "นอนลงบนเก้าอี้นั้น"

ดวงตาของซูฮ่าวกระพริบตา เขารู้เรื่องเก้าอี้นี้ผู้ทดสอบที่จะสอบเข้าวิทยาลัย มันสามารถตรวจสอบทุกรายละเอียดและข้อมูลเกี่ยวกับร่างกายของคุณได้ เขาไม่เคยคาดว่าจะได้สัมผัสมันในตอนนี้

เขาเดินไปและนั้งนอนลงทันที

“วาป”

“วาป”

มีเสียงแจ้งเตือนเบา ๆ ออกมาเล็กน้อยมีเข็มสีเทาอ่อน ๆ ปรากฏขึ้นจากด้านล่างของเก้าอี้ซึ่งลัดข้อมือข้อเท้าและลำตัวของเขา ทำให้เขาไม่สามารถขยับตัวได้

มีการเปิดใช้งานเก้าอี้  ซูฮ่าว ถูกยกไว้กลางอากาศในห้อง จากมีรังสีบางอย่างจำนวนมากก็ปรากฏตัวขึ้นและสแกนไปทั่วร่างของเขา

หยาง ฉี จ้องมองที่หน้าจอสมือนที่แสดงออกมาพร้อมกับรูปลักษณ์ ด้านบนของหน้าจอมีการแสดงข้อมูลจำนวนมากไว้ คุณสามารถเห็นได้อย่างชัดเจนจากที่นั่น การทดสอบความยืดหยุ่นของร่างกาย

การทดสอบความแข็งของกระดูก และอื่นๆ

หลังจากการทดสอบนับไม่ถ้วนที่ทำด้วยความเร็วที่มองตามไม่ทัน แสงเลเซอร์ก็หายไป จากนั้นเก้าอี้ที่กำลังลอยก็ค่อยๆตกลงกลับไปยังตำแหน่งเดิม บนหน้าจอแสดงผลลัพธ์ที่ได้ออกมา

สมรรถภาพทางกาย 300 คะแนน

"300 คะแนน"  หยางฉี ตกใจ นี้จะเป็นอย่างไร

แม้ว่าผู้ที่มีสมรรถภาพทางกายถึง 250 คะแนน ก็ยังต้องใช้ยาที่มีค่ามากๆเพื่อให้บรรลุ 300 คะแนน แต่ ซูฮ่าว เป็นครั้งแรกที่เขาใช้ยานี้เขากลับได้วิ่งถึง 300 คะแนน

ผลกระทบอันน่าสะพรึงกลัวนี้ แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนถึงความทุกข์ทรมานและความเจ็บปวดของซูฮ่าวที่ต้องทนในเวลานั้น

ซูฮ่าวลงมาจากเก้าอี้ลอยตัว เมื่อมองไปที่ข้อมูลแม้เขาจจะไม่นังไม่ได้ตรวจสอบ แต่เขาก็มั่นใจว่าจะเพิ่มขึ้นมากกว่า 100 คะแนน แต่มันก็เพิ่มขึ้นมาถึง 150 คะแนน เขาจะไม่พอใจกับผลลัพธ์นี้ได้อย่างไร

"สมรรถภาพทางกายของนายก่อนหน้านี้เท่าไร" หยางฉีถาม

"150 คะแนน" ซูฮ่าวตอบ

"เพิ่มขึ้นถึง 150 คะแนน นี่ควรจะเป็นผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดที่ยาตัวนี้สามารถทำได้ การที่นายต้องทนกับความเจ็บปวดระดับนั้น ไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลย " หยางฉี พยักหน้า

อย่างไรก็ตามแม้จะเพิ่มขึ้นถึง 150 คะแนนนี้มันเพิ่มอีก 1.5 คะแนนเท่านั้น ซึ่งอาจจะไม่เพียงพอสำหรับ   ซูฮ่าว ที่จะถึง 10 จุด เมื่อนึกถึงทักษะการต่อสู้ที่เพิ่มขึ้นของซูฮ่าว หยาง ฉี ยกศีรษะขึ้นและถามเขาว่า "ทักษะการต่อสู้ของนายมีการพัฒนาขึ้นจากที่แล้วใช่ไหม ครั้งนี้นายได้ฝึกทักษะการต่อสู้ของเจ้าหน้าที่ระดับสูงใช่ไหม "

ซูฮ่าว พยักหน้าและใช้เวลาสักครู่เพื่อวิเคราะห์ระดับของตัวเอง

สมรรถภาพทางกาย: 300 คะแนน

ทางทฤษฎี: 180 คะแนน

วิธีการต่อสู้: 300 คะแนน

ทักษะการต่อสู้ขั้นพื้นฐาน 100 จุด ทักษะการต่อสู้ของเจ้าหน้าที่ ซึ่งเขาได้ข้ามไปถึงระดับสูงอาจถือได้ว่าเป้นระดับสมบูรณ์ เพิ่มอีก 100 คะแนน บวกกับแก่นแท้ของการต่อสู้ที่เขาได้เรียนรู้เพิ่มขึ้นได้ถึง 300 คะแนน

ระดับความสามารถ: 300 คะแนน!

พรสวรรค์ของความสามารถต้นกำเนิดของเขาอีก100 คะแนนและด้วยการเรียนรู้การบ่มเพาะความสามารถในการกำเนิดระดับสูงอีก 200 คะแนน เมื่อรวมกับสิ่งอื่นอีกทั้งหมด 300 คะแนน

คะแนนการประเมิน 1080 คะแนน

นี่แสดงให้เห็นว่าระดับความสามารถปัจจุบันของเขาได้ถึงสูงถึง 10.8 จุด

ตลอด 24 ชั่วโมงเต็มของการพัฒนาอย่างก้าวกระโดดรวดเร็วได้ประสบความสำเร็จและเพิ่มขึ้นถึง 4 จุดถ้าคนอื่นๆรู้ เรื่องนี้จะถ฿กบันทึกไว้เป็นประวัติศาสตร์อย่างแน่นอน

มองไปที่การแสดงออกของเขา หยางฉีรู้สึกพึงพอใจอย่างมากกับนักเรียนคนนี้ของเธอ  นักเรียนที่ขยันขันแข็งที่สุดในชั้นเรียนของเธอและได้ประสบความสำเร็จในที่สุดแม้ว่าความสำเร็จนี้จะได้มาจากการเสียงที่แลกด้วยชีวิตของเขาเอง

ในขณะที่มองดู ซูฮ่าว ยิ่งทำให้เธอรู้สึกดีใจ "ซูฮ่าว ลูกสาวของฉันเร็ว ๆ นี้เธอจะเข้าโรงเรียนมัธยม เมื่อถึงตอนนั้นคุณทั้งสองคน สามารถสานกันได้ "

ในเวลานั้นอาการความตื่นเต้นของ ซูฮ่าว กลายเป็นเหงื่อเย็น เมื่อสังเกตเห็นการจ้องมองของหยาง  ฉี ซึ่งเป็นเหมือนแม่ยายที่มองไปที่ว่าที่ลูกเขยในอนาคตของเธอ  วิญญาณของเขาแยกออกจากร่างกายของเขาทันที ถ้าเขาจำได้ไม่ผิดลูกสาวของครูหยางยังคงเป็นผู้เยาว์

"ซูฮ่าว นายไม่พอใจกับลูกสาวของฉัน" คิ้วของหยางฉี ขมวดเข้า

ซูฮ่าวโต้โบกมืออน่างเร็ว "ไม่ครับไม่ใช่ เธอก็ยังเด็กเกินไป"

"สิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆเช่นนี้เอง อีกไม่นานเธอจะโตขึ้นเอง" หยางฉี หัวเราะ "แน่นอนฉันรู้เรื่องของนายและเฉิน เยวี่ย แต่ทางสายนี้เดินทางไปได้ยากเกินไป"

ซูฮ่าวหัวเราะ "แล้วแต่เร่ืองของพวกเขา เรื่องของฉัมันไม่ใช่หน้าที่ของพวกเขาที่จะตัดสินใจ  เมื่อฉันถึงจุดมุ่งหมายแล้วฉันจะเขียนตอนจบด้วยตัวเของฉันเอง! "

หยางฉี  มองไปที่ดวงตาของซูฮ่าวนั่นคือสายตาของความมั่นใจในตนเองและยิ่งผยอง

ด้วยหัวใจที่แข็งแกร่งพร้อมกันพลังที่้พิ่มขึ้นของซูฮ่าว

"เยี่ยม" หยางฉั รู้สึกพึงพอใจมากยิ่งขึ้น  ซูฮ่าว มีจุดมุ่งหมายของตนเองและได้กำหนดส้นทางของตนเองไว้แล้ว  "ร่างกายของนายเพิ่งจะฟื้นตัวได้ไม่นานนัก  ยังคงมีหลายจุดที่ต้องปรับตัวเพื่อให้เข้ากับร่างกายใหม่นี้ "

"ถ้านายต้องการที่จะปรับตัวได้อย่างรวดเร็วนายต้องได้รับประสบการณ์การต่อสู้มากขึ้น ถ้าไม่อย่างงั้นในวันพรุ่งนี้นายจะประสบกับความพ่ายแพ้ในการสอบ " หยางฉี กล่าวอย่างเคร่งขรึม

ซูฮ่าว อยู่ในความคิด

"นอกเมืองอันตรายเกินไปที่จะได้รับประสบการณ์ต่อสู้ แม้ว่านายจะสามารถหาคนมาร่วมได้ แต่ฉันก็กลัวว่านายจะบาดเจ็บ เพื่อที่จะนั่งที่นั่งสำหรับอัจฉริยะในการสอบจะดีที่สุดถ้านายรักษาร่างกายของนายอยู่ในสภาพที่พร้อมที่สุด "

หยางฉี กล่าวว่า "ดูเหมือนว่าการหาคู่ซ้อมที่ดีเพื่อปรับปรุงตัวของนายไม่ใช่เรื่องง่าย"

เมื่อฟังความคิดเห็นของ หยางฉี   ซูฮ่าว ยังครุ่นคิดเรื่องนี้ดูเหมือนจะเป็นความจริง

การหาคนที่จะเป็นคู่ฝึกซ้อมให้เขาเพื่อปรับตัวให้เข้ากับความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา เขาไม่สามารถคิดถึงใครได้ นอกจาก เฉิน เยวี่ย ถ้าเป็นก่อนหน้านี้แน่นอนว่าเธอจะต้องมาแต่..

เฉิน เยวี่ย ...

ซูฮ่าวรู้สึกเหงาอย่างกะทันหัน ทั้งตระกูลซันและตระกูลเฉินเจอปัญหา และด้วยราคาที่เธอต้องจ่ายใน      ซูฮ่าว ไม่ต้องการจะนึกถึงเรื่องนี้ แ

หยางฉี สังเกตเห็นการแสดงออกของเขาซึ่งดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่าง "นายคิดถึงเรืองของเธออีกครั้ง"

“อือ”

ซูฮ่าวไม่ปฏิเสธ

หยางฉี กล่าวว่า "เมื่อวานนี้ ซุนเบเตี้ยน และ เฉินฮ่าวเนียน ได้ไปทานมื้อค่ำด้วยกัน เห็นได้ชัดว่าพวกเขาได้คุยกันเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น"

ดวงตาของซูฮ่าว วาวขึ้นพร้อม ๆ กัน

"รายละเอียดที่แน่ๆยังไม่มีการเผยแพร่ออกมา แต่จากพฤติกรรมของพวกเขา สามารถคาดเดาได้เลยว่าตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปเฉินเยวี่ย และนายจะเหมือนคนแปลกหน้ากัน"

หยางฉี กล่าว "หลังจากสำเร็จการศึกษาแล้วบางทีเธออาจจะต้องแต่งงานกับ ซุนเหยาเตี้ยน ด้วยเช่นกัน"

"ซุนเหยาเตี้ยน" ซูฮ่าว กำหมัดของเขา "ดวงตาของเขาไม่ได้บอด"

"ถ้า ซุนเหยาเตี้ยนเป็นคนตาบอดจริงๆไม่ต้องพูดถึงเฉินเยวี่ย แม้แต่ทางโรงเรียนก็ไม่สามารถช่วยนายได้" หยางฉี  กล่าวอย่างรวดเร็วว่า "ตาข้างหนึ่งของเขาถูกทำลาย แต่มันถูกแทนที่ด้วยดวงตาเทียม ด้วยตานี้เขายังคงทำงานเหมือนคนธรรมดา "

"หึ ฮ่าๆๆ" นายซูฮ่าวหัวเราะ "เขาตั้งใจที่จะทำลายจิตใจที่เข้มแข็งของฉัน แต่มันจบลงด้วยจิตใจของฉันแข็งแกร่งยิ่งขึ้น สำหรับจิตใจของเขา ตะตราตรึงฉันไปตลอดกาล นอกจากนี้ในเวลานี้ฉันแข็งแกร่งขึ้นแล้ว  ขนาดที่เขายังคงเหมือนเดิมและจะหวาดกลัวฉันไปตลอด"

ซูฮ่าวกลายเป็นเหมือนคนบ้า หยางฉี ไม่ได้พยายามที่จะหยุดเขา แต่เพียงพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ "ไม่เลว  ที่นายทำได้ถึงขนาดนั้นแต่ก๋ใช่ว่าจะเป็นเช่ยนั้นเสมอไป"

"ไม่ว่าพวกเขาจะทำยังไง พวกเขาก็ต้องรอ เฉินเยวี่ย จบการศึกษาจากวิทยาลัยและมีอายุพอที่จะแต่งงานได้ดังนั้นนายมีเวลาทั้งหมด 5 ปีในการทำอะไรบางอย่างนี้"

หยางฉี กล่าว "ถ้านายอยากจะแต่งงานกับ เฉินเยวี่ย จริงๆ ในช่วงห้าปีนี้นายจะต้องมีชีวิตอยู่อย่างเหนือกว่าตระกูล ซันและเฉิน "

ซูฮ่าว พยักหน้าอย่างแข็งแรงและพูดแต่ละคำอย่างชัดเจนว่า "   ฉัน        จะ         ทำ   "

"เยี่ยม ดีแล้วที่นายมีมีความทะเยอทะยานเช่นนี้" หยาง ฉี พยักหน้าของเธอ "ถ้าเป็นเช่นนั้นคืนนี้ฉันจะ

เป็นคู่ต่อสู้ของนายเอง แต่นายต้องยอมรับข้อเสนอ 1 อย่าง "(TL: ลองดูดีๆที่นั่น ... ED: เป็นวันที่)

“ได้”

ซูฮ่าวตอบตกลงโดยไม่คิดมาก แต่เขาก็นึกถึงบางสิ่งบางอย่าง เขาเงยหน้าขึ้นมองหยาง ฉี "ยกเว้นเรื่องนี้"

หยาง ฉี เสียใจอย่างใดว่า "ไม่แน่ใจ"

เส้นสมองหน้าผากเกือยทะลุออกมาออกจากผิวหนังของเขา  ลูกสาวของครูหยางอายุยังไม่เท่าไหร่ แต่เธอกัลบกลัวว่าจะไม่ได้แต่งงาน เธอยังเป็นแค่ผู้เยาว์ แต่แม่ของเธอยังคงขายเธออยู่

"มั่นใจได้  ไม่ใช่เรื่องที่นายแต่งงานกับลูกสาวของฉัน แน่นอนถ้านายต้องการที่จะแต่งงานกับเธอในเวลานั้นฉันจะยุ่งเกี่ยวใดๆ" หยางฉี พูดเบา ๆ

ซูฮ่าวโบกมือให้อย่างเร็ว "ไม่ๆ ผมจะไม่.. ทำ"

“เอาล่ะ”

เมื่อเห็นอารมณ์ของเขาที่ผ่อนคลายมากขึ้น หยางฉี ก็ตบมือ "เวลาเหลืออยู่ไม่มากนัก ให้ฉันดูหน่อยว่านายได้ปรับปรุงทักษะการต่อสู้มามากแค่ไหน"

“เอาล่ะ!”

ซูฮ่าวเข้าโหมดการต่อสู้ของเขาและเตรียมพร้อมรับมือ

ติดตามผลงานผมได้ที่ เพจฝึกหัดแปลนิยาย  มีกลุ่มลับ