GMC ตอนที่ 22 แก่นแท้การต่อสู้

GMC ตอนที่ 22 แก่นแท้การต่อสู้

"ฮ่าๆ แกแข็งแกร่งจริงๆ"

ช่วงเวลาหนึ่งจู่ๆก็มีเสียงที่สบายอารมณ์ดังมาที่ ซูฮ่าวก็ตกใจ เมื่อเขาหันหน้าไปมองเขาเห็นซุนเหยาเตี้ยน ผู้ที่เคยนอนกองอยู่กับบนพื้นไม่กี่วินาทีก่อนได้ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง

ตอนนั้น ซูฮ่าว ได้กระแทกร่างกายของ ซุนเหยาเตี้ยน ไปมากกว่า 10 ครั้ง น่าแปลกใจที่เขาสามารถกลับมายืนได้ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น นี่เป็นไปได้อย่างไร

"แน่นอนว่าแกแข็งแกร่ง ไม่แปลกใจที่แกกล้าที่จะหยิ่ง ถ้าระดับความสามารถของฉันมีเพียงแค่ 8  จุด เท่านั้นฉันคงจะนอนจมปักอยู่ที่พื้นไปแล้ว "ซุนเหยาเตี้ยนพึมพำกับตัวเอง

ฝูงชนที่ล้อมรอบอยู่ในความโกลาหลเมื่อพวกเขาได้ยินคำพูดของ ซุนเหยาเตี้ยน  เขาหมายความว่ายังไง

ถ้าระดับความสามารถของเขามีเพียงแค่ 8 จุด งั้นก็หมายความว่าระดับความสามารถของเขาได้ถึง 9 จุดแล้ว

ไม่ต้องรอให้ทุกคนฟื้นตัวจากอาการช็อก ซุนเหยาเตี้ยน กวาดสายตาที่เย็นชาของเขา พลังที่มีทรงอำนาจขึ้นปรากฏออกมาโดยรอบ  นี่คือพลังของระดับความสามารถในระดับ 9 จุดงั้นก็หมายความว่า

ซุนเหยาเตี้ยน มีระดับความสามารถถึง 9 จุดแล้วจริงๆงั้นเหรอ

"9 จุด" ซูฮ่าวตกใจมากกับสิ่งนี้  ถ้าระดับความสามารถของซุนเหยาเตี้ยน มีที่ประมาณ  8 จุด  ซูฮ่าว ก็พอจะสู้กับเขาได้ แต่ถ้าเขาไม่ได้ทำให้ซุนเหยาเตี้ยน ล้มลงโดยที่ ซุนเหยาเตี้ยน ไม่ทันระวังตัว เขาคงไม่สามารถที่จะสร้างความเสียหายให้กับร่างกายของซุนเหยาเตี้ยนได้

ด้วยความสามารถตั้งแต่กำเนิดของ ซุนเหยาเตี้ยน ที่ดูเหมือนจะได้เปรียบและเป็นความสามารถที่มีประโยชน์มาแล้วเมื่อยิ่งระดับความสามารถของเขาถึง 9 จุด

สิ่งที่ซูฮ่าวกังวลมากที่สุด ก็คือระดับที่ซุนเหยาเตี้ยนเพิ่มขึ้นมา

ถ้ามาจากการควบคุมธาตุเหล็กของเขาตราบใดที่ระดับความสามารถของเขาถึง 10 จุด ซูฮาวยังสามารถคุกคามเขาได้ แต่ถ้ามันเพิ่มขึ้นมาอีกจุดละก็

"ดูเหมือนแกจะแปลกสินะ ที่ระดับความสามารถของฉันเพิ่มขึ้นมา" ซุนเหยาเตี้ยน ดูเหมือนจะอ่านความคิดของ ซูอ่าว ได้  ด้วยรอยยิ้มอันเย็นชาของเขา "แกคิดว่าฉันจะไม่ใส่ใจกับข้อบกพร่องของฉันงั้นเหรอ ไม่ดูความต่างชั้นของตัวเองเลย"

ใจของซูฮาวค่อยๆจมลงสู่ก้นบึ้ง คราวนี้เขาตกอยู่ในอันตราย

"แกไม่ใช่คนเดียวที่พยายามจะเข้าสู่ชั้นเรียนอัจฉริยะ  คนอื่น ๆ ก็เหมือนกัน "ซุนเหยาเตี้ยน เยาะเย้ย

"ทักษะต่อสู้พื้นฐาน ทักษะการต่อสู้ของเจ้าหน้าที่ ทั้งสองทักษะมันจะกินเวลาของฉันมากเกินไป มันทำให้ครอบครัวของฉันแย่มาก ๆ  เราใช้จ่ายเงินหลายหมื่นล้านดอลลาร์ดาวเพื่อซื้อทักษะการต่อสู้ที่สมบูรณ์แบบ "

ซูฮ่าวจ้องมองเขาอย่างเย็นชา ทั้งสองหมัดของเขากำแน่น  แต่เขาไม่ไสนใจ นับตั้งแต่ที่ซุนเหยาเตี้ยนประกาศความสามารถของเขาอย่างภาคภูมิใจแต่เขาไม่อยากฟังมันสักนิด

"แกต้องการรู้งั้นหรอว่าแก่นแท้คืออะไร  ใช่มั้ย" ซุนเหยาเตี้ยนหัวเราะ

"แม้ว่าแกจะมีคะแนน 180 ข้อในทางทฤษฎี แต่ความรู้บางอย่างจะไม่มีให้เห็นในตำราเรียน คะแนนรวมของทักษะการต่อสู้คือ 400 คะแนน ทักษะการต่อสู้ขั้นพื้นฐาน 100 คะแนน ทักษะการต่อสู้ของเจ้าหน้าที่ 100 คะแนน ทักษะการต่อสู้ทางทหาร 100 คะแนน และอีก 100 คะแนนมาจากแก่นแท้ของทักษะการต่อสู้ "

"จากงหมด 400 คะแนนของทักษะการต่อสู้  แต่สิ่งสำคัญที่แท้จริงของ 400 คะแนนนี้คือทักษะการต่อสู้กับแก่นแท้ของมัน แกสามารถผสมผสานทั้งทักษะการต่อสู้และสร้างทักษะที่น่ากลัวขึ้นมาได้ แต่ฉันแค่มีทักษะการต่อสู้ขั้นพื้นฐานระดับกลางพร้อมกับแก่นแท้การต่อสู้มันก็สามารถเทียบกับแกงได้แล้ว "

ซุนเหยาเตี้ยน หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "การต่อสู้ครั้งนี้ได้ผลสรุปมาแล้ว ฮ่าๆ "

“ตุบ”

ซุนเหยาเตี้ยน ได้ปล่อยกำปั้นของเขาไปทางซูฮ่าว    ซูฮ่าว หลบเลี่ยงและพยายามจะโซ้คแสลมอีกครั้ง อย่างไรก็ตามสิ่งแปลกไปในครั้งนี้คือซุนเหยาเตี้ยนแทบไม่ขยับเลย

ร่างกายของ ซุนเหยาเตี้ยน มีความมั่นคงมากเท่ากับ  Mt. Tai(มันเป็นภูเขาที่สูงชันของจีน)

ในใจของซูฮ่าวจมอยู่กันความคิดทักษะการต่อสู้ของเขามีเพียงแค่ 150 คะแนน สำหรับตอนนี้

ซุนเหยาเตี้ยน มี  70 คะแนนจากทักษะการต่อสู้ระดับกลาง และ 100 คะแนนจากแก่นแท้การต่อสู้

สิ่งที่ทำให้เขาได้เปรียบสูญเสียไปแล้วในตอนนี้

เมื่อ ซูฮ่าว ไม่สามารถคุมคาม ซุนเหยาเตี้ยน ได้อีก ซุนเหยาเตี้ยนจึงโต้กลับซูฮ่าว เขายิ้มกว้างและใช้โอกาสนี้เพื่อดูแล ซูฮ่าว

ปัง

ร่างของซูฮ่าวถูกโยนลงพื้น เขาถูกโยนลงไปกว่า 3 เมตร(มันเว่อไปนะ) ซูฮ่าวไม่ได้มีเสื้อเกราะเหล็กเหมือนกับ ซุนเหยาเตี้ยน จึงเกิดอาการเจ็บปวดไปทั่วทั้งร่าง

ซูฮ่าวลุกขึ้นมาจากพื้น เขาเงยหน้าไปมองที่ ซุนเหยาเตี้ยน ในใจของเขาเต็มไปด้วยความขมขื่น

ฉันได้สูญเสียสิ่งที่จะทำให้ได้เปรียบไปแล้วในตอนนี้

ความสามารถที่โดดเด่นเพียงอย่างเดียว ทักษะการต่อสู้ของเขาได้ถูกทำลายแล้ว ไม่ว่าจะเป็นทางร่างกายหรือความสามารถหรือทักษะการต่อสู้ทุกสิ่งทุกอย่างของเขาไม่สามารถเทียบซุนเหยาเตี้ยนได้เลย

สิ่งเดียวที่เขาสามารถพึ่งพาได้ตอนนี้คือประสบการณ์การต่อสู้ของเขา อย่างไรก็ตาม ซุนเหยาเตี้ยน ที่มีเพียงความแข็งแกร่งแม้จะมีแก่นแท้การต่อสู้แต่ก็เขาไม่ค่อยมีประสบการณ์การต่อสู้เท่าใดนั้น

ไม่พูดถึงระดับความสามารถของพวกเขา เขามีเพียงแค่  6.8  จุด ในขณะที่ซุนเหยาเตี้ยนมีถึง  9  จุดมันมีช่องว่างกว่า 3 ระดับที่พวกเขาต่างกัน

หลังจากที่ ซูฮ่าวคิดดู เขาก็ได้รู้ว่าตามจริงแล้วซุนเหยาเตี้ยนตั้งใจที่จะยืนอย่างประมาทแล้วให้ซูฮ่าวโดจมตีอย่างบ้าคลั่ง เขาจึงสรุปในที่สุดว่ามันเป็นเพียงกับหมาและแมวเท่านั้น

ซุนเหยาเตี้ยนนั้นตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงตอนนี้เป็นเพียงการละเล่นของเขา เขาต้องการให้ซูฮ่าวใช้พลังอย่างเต็มที่จนหมดแรงใจไปในที่สุด

สิ่งที่เขาต้องการจะเอาชนะไม่ใช่การต่อสู้กับซูฮ่าว แต่มันเป็นแรงใจที่ดิ้นลนของซูฮ่าว  ถ้าซูฮ่าวแพ้ในสภาพที่น่าสมเพชเช่นนี้มันจะติดไปในใจของเขาตลอดไปทำมห้เขาไม่สามารถยืนหยัดอย่างมั่งคงได้อีก

เมื่อซูฮ่าวเข้าใจถึงสถานการณ์ทั้งหมด เขาก็หายใจเข้าอย่างลึก ๆ นี่คือสิ่งที่เจ้าโง่ ซุนเหยาเตี้ยนคิดได้งั้นเหรอ

เขาจำว่าเวลาที่ซุนเหยาเตี้ยนสารภาพรักกับเฉิน เยวี่ย ด้วยความโง่เขลาของเขา ฉากดังกล่าวเป็นเรื่องที่ ขบขันตลอดทั้งปี พร้อมกันการเคลื่อนไหวของซุนเหยาเตี้ยนในช่วง 2 ปีที่ผ่าน  เขาเป็นคนที่ไม่ฉลาดนักและไม่มีทางเป็นไปได้ที่เขาจะคิดแผนการเช่นนี้มาได้  แผนที่ชั่วร้ายเช่นนี้

มันไม่สำคัญว่าจะเป็นแผนการของใคร แต่ซูฮ่าวก็ได้รู้จุดประสงค์ของมันแล้ว

ซูฮ่าวจ้องมองไปที่ซุนเหยาเตี้ยน  การวิเคราะห์แบบจำลอง เปิดใช้งาน

“วูป”

สภาพแวคล้อมโดยล้อมเปลี่ยนไป ฝูงชนที่ล้อมรอบได้หายไป  มีแบบจำลองขนาดเล็กที่ถูกสร้างขึ้นในหัวของซูฮ่าว นั่นคือ ซุนเหยาเตี้ยน

ครั้งนี้ขณะที่การวิเคราะห์ถูกเปิดใช้งาน  รอบๆแบบจำลองของซุนเหยาเตี้ยนรมีการ์ดจำนวนมากได้ปรากฏขึ้น

การบ่มเพาะระดับปานกลาง

ทักษะการต่อสู้ขั้นพื้นฐานระดับเริ่มต้น  (ตอนที่แล้วบอกระดับกลาง???)

การควบคุมธาตุเหล็ก

โยคะระดับสูง

ชายคนนี้เรียนรู้ โยคะ  ซูฮ่าว ไม่มีเวลาที่จะหัวเราะ  เพราะเวลานี้เขาเห็นได้การ์ดใบสุดท้ายมันคือแก่นแท้การต่อสู้

เมื่อเขาเลือกการ์ดแก่นแท้การต่อสู้ทันทีที่แลืกมีสว่างเป็นประกายออกมา

"การเลือกบัตรเสร็จสิ้น ...... ...... แก่นแท้การต่อสู้ ...... .วิเคราะห์ ...... สร้างการ์ด ...... เสร็จสมบูรณ์ ..."

วิ้ง

พื้นที่ในใจของซูฮ่าวมีการ์ดสีเทาเพิ่มขึ้นมาอีก 1 ใบ  ซูฮ่าว ใช้โอกาสนี้ในการดูพลังที่เขาใช้ไปในการสร้างการ์ด พลังของเขาเกือบจะว่างเปล่า การสร้างจำลองมันขึ้นมาใช้พลังงานเป็นจำนวนมาก

ซูฮ่าว เข้าใจทันทีว่าอัตราการใช้พลังของการ์ดแก่นแท้การต่อสู้เมื่อเทียบกับการ์ดการบ่มเพาะปลูกระดับสูงและการ์ดทักษะการต่อสู้ของเจ้าหน้าที่ระดับสูง ใช้มากยิ่งกว่ามากๆๆอีก

กล่าวอีกนัยหนึ่งการ์ดที่สาม ซึ่งเขาตามหามาตลอดตอนนี้ได้ม่อยู่ในมือของเขาเป็นที่เรียบร้อบแล้ว

“วูบ”

สิ่งแวคล้อมโดยล้อมกลับสู่สภาพเดิม ซูฮ่าว ยังยืนนิ่ง มอง ซุนเหยาเตี้ยน

"ทำไมแกถึงไม่ขยับคุ แกกลัวงั้นส ฮ่าๆๆ  ถ้าแกคุกเข่าขอความเมตตา บางทีฉันอาจจะลืมสิ่งที่เกิดขึ้นให้ แล้วแน่นอนว่าแกสามารถกลับไปได้แต่น้องสาวแก...ฉันไม่รับประกันว่ะ ฮ่าๆๆ"

คำพูดเหล่านี้นั้นฝูงชนที่อยู่โดยรอบไม่อาจได้ยินเนื่องจากเสียงพูดคุยที่ดังมากจมกลบมันไป

ซูฮ่าว ที่ยืนอยู่ตกใจ

เขาเองรู้ดีว่าทางเลือกที่ดีที่สุดที่เขามีอยู่ตอนนี้คือการยอมแพ้และพาน้องสาวไปซ่อนตัวชั่วคราว จากนั้นเมื่อเขาแข็งแกร่งขึ้นเขาก็จะกลับมาอีกครั้ง แต่การทำเช่นนี้ ...

ในใจของเขาจะจมปรักกับความล้มเหลวครั้งนี้ไปตลอด

ซุนเหยาเตี้ยน จะเป็นมารในใจของเขา ซึ่งไม่สามารถเอาออกไปได้ เส้นทางทางเดินในอนาคตของเขาอาจจะต้องจบลงอยู่ที่ตรงนี้

ฉันไม่ต้องการให้เป็นเช่นนั้น

สายตาของซูฮ่าวเต็มไปด้วยความแน่วแน่ เขาพ่ายแพ้ได้และเคยพ่ายแพ้  แต่เขาจะไม่อาจยอมรับความพ่ายแพ้เช่นนี้ มันเป็นความพ่ายแพ้ในสิ่งที่ซุนเหยาเตี้ยนต้างการให้เกิด

"แกต้องการที่จะฆ่าฉัน"

"ได้. ฉันจะปล่อยให้แกฆ่าฉัน "

"เมื่อแกฆ่าฉัน แกจะถูกไล่ออกจากโรงเรียนและไม่สามารถเข้าสู่ชั้นเรียนอัจฉริยะและสูญเสียความหวังที่จะเรียนในวิทยาลัย ซานเซียง ฉันจะเปิดตารอดูว่าแกจะมีความกล้วมากพอไหม"

ซูฮ่าวโกรธ  ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยพลัง เขาพุ่งไปข้างหน้าเพื่อโจมตี ซุนเหยาเตี้ยน

ถึงเขาอาจแพ้ แต่เขาก็ไม้ต้องการที่แพ้ในเช่นนี้

ปัง

ตุบ

ซูฮ่าว รวบรวมพลังทั้งหมดที่เหลือเพื่อชกไปที่ซุนเหยาเตี้ยน แต่ซุนเหยาเตี้ยนอาศัยความแข็งแกร่งของเขาและปรับการโจมตีของซูฮ่าว ได้อย่างง่ายดาย  เกือบจะทำให้ ซูฮ่าวล้มลงไปที่พื้นอีกครั้ง!

"นี่เป็นแรงทั้งหมดที่แกมีแล้วงั้นหรอ" ซุนเหยาเตี้ยน หัวเราะเยาะ "มันอ่อนแอมาก  เสียใจด้วย"

"สิ่งที่แกพูดมาเป็นความจริง ฉันไม่กล้าที่จะฆ่าแกเพราะการฆ่าแกไปมันทำให้อนาคตของฉันดับลง แต่แกคิดจริงๆหรอว่าการต่อสู้แลกทักษะนี้จะเป็นเพียงที่ให้ต่อสู้แลกหมัดกับเท่านั้น ฉันแสดงให้ได้เห็นเองว่าทักษะการต่อสู้จริงๆมันเป็นยังไง" ด้วยเสียงดังลัน ของซุนเหยาเตี้ยน

ทักษะการต่อสู้ขั้นพื้นฐานทั่วไป เป็นธรรมดาที่เกือบทุกๆคนจะรู้เรื่องนี้ แต่ยังคงมีบางอย่างที่มีบางคนอาจจะยังไม่รู้

1  ก้าว    2  ก้าว   3  ก้าว

ซุนเหยาเตี้ยน กำลังควบแน่นแรงของเขา เพื่อจะปล่อยพลังที่รุนแรง  ซูฮ่าวสัมผัสได้ถึงพลังที่กำลังควบแน่น ด้วยการเคลื่อนไหวทุกครั้งที่เขาทำจะมีการพลังที่มากขึ้นเรื่อย ๆ

ตุบ

ซุนเหยาเตี้ยน ได้ปล่อยหมัดของเขา ซูฮ่าว ที่กำลังพ่ายยกแขนขึ้นพยายามจะป้องกันหน้าอกของเขา แต่ซุนเหยาเตี้ยน ก็เผยรอยิ้มที่น่ากลัวพร้อมกล่าว  "ทำลายจุดพลังต่อสู้ซะ"

ติดตามผลงานผมได้ที่ เพจฝึกหัดแปลนิยาย