บทที่ 23: ผู้ใช้พลังพิเศษ

บทที่ 23: ผู้ใช้พลังพิเศษ

หลังจากจัดการกับซอมบี้เสร็จ กู้ชูเซี่ยก็กลับมาที่รถ บอดี้การ์ดของถังเฟิงกำลังนับจำนวนคนเพื่อเตรียมตัวเดินทางต่อ แต่ในตอนนั้นเอง เสียงร้องด้วยความตกใจก็ดังขึ้นจากฝูงชน

"ลูกพี่เฟิง ผมไม่ได้ถูกซอมบี้ข่วนจริงๆ นะ นี่มันแผลถลอกเพราะหกล้มครูดกับหินต่างหาก!"

ก่อนออกเดินทาง ถังเฟิงให้บอดี้การ์ดทุกคนตรวจเช็คบาดแผลกันและกัน ปรากฏว่าบอดี้การ์ดคนหนึ่งมีรอยถลอกหลายรอยที่มือ แผลไม่ลึกและดูไม่เหมือนรอยข่วนของซอมบี้เลย

ถังเฟิงไม่ได้พูดอะไร เขาแค่ส่งสายตาให้คนที่อยู่ข้างๆ

บอดี้การ์ดคนนั้นแทบจะร้องไห้ "ลูกพี่เฟิง ผมอยู่กับพี่มาหลายปีนะ ผมไม่ได้โกหกพี่จริงๆ ผมไม่ได้ถูกซอมบี้ข่วนจริงๆ นะ ผม... อ๊าก!"

บอดี้การ์ดคนนั้นยังพูดไม่ทันจบ คอของเขาก็ถูกใบมีดอันแหลมคมบั่นจนขาด เลือดสีแดงสดไหลทะลักไปผสมกับของเหลวหนืดๆ ของซอมบี้ในทันที เติมเต็มสีแดงสดใสให้กับเลือดซอมบี้สีดำสนิท

กู้ชูเซี่ยมองดูฉากนี้ด้วยสายตาเย็นชา เธอต้องยอมรับว่าถังเฟิงนั้นโหดเหี้ยมจริงๆ เขาโหดร้ายและไร้ความปรานีแม้แต่กับคนของตัวเอง ไม่มีความปรานีเลยแม้แต่น้อย ถ้าตอนนี้เขาไม่ใช่แค่คนธรรมดา กู้ชูเซี่ยคงต้องระวังตัวจากเขาอย่างจริงจังแล้ว

ขบวนรถเดินทางลึกเข้าไปในภูเขา บรรยากาศเงียบสงัดผิดปกติตลอดทาง พวกเขาขับผ่านตัวเมืองและเข้าสู่เขตภูเขาอย่างรวดเร็ว ถังเฟิงมองดูกู้ชูเซี่ยที่ขับตามหลังมาผ่านกระจกมองหลัง แววตาของเขาเผยให้เห็นถึงจิตสังหารอย่างชัดเจน

ขบวนรถวิ่งต่อไปอีกครึ่งชั่วโมง ในที่สุดกู้ชูเซี่ยก็มองเห็นสิ่งปลูกสร้างลางๆ ทอดยาวไปตามยอดเขาในระยะไกล

ภูเขาปาเป่าครอบคลุมพื้นที่กว้างใหญ่ กู้ชูเซี่ยจำได้ว่าเมื่อสิบปีที่แล้ว ตระกูลถังใช้เงินหลายพันล้านกว้านซื้อที่ดินทั้งภูเขา โดยอ้างว่าจะพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยว อย่างไรก็ตาม ด้วยเหตุผลบางอย่าง โครงการนี้ก็ไม่เคยเริ่มเลย แต่ตระกูลถังก็ไม่สนเรื่องภาษีรายปีที่สูงลิ่ว และยังคงครอบครองภูเขาปาเป่าไว้อย่างเหนียวแน่น

เมื่อมาถึงสิ่งปลูกสร้าง ในที่สุดกู้ชูเซี่ยก็เห็นได้ชัดเจนว่าสถานที่ที่ถังเฟิงพาเธอมานั้น คือโกดังขนาดใหญ่ ข้างๆ โกดังมีบ้านพักตากอากาศหลายหลัง ซึ่งดูเหมือนจะเป็นที่พักของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย หน้าโกดังมีกลุ่มคนยืนอยู่ นำโดยชายวัยกลางคนท่าทางกระฉับกระเฉง กู้ชูเซี่ยเคยเห็นผู้ชายคนนั้นในงานเลี้ยงมาก่อน เขาคือประธานถังกรุ๊ป—ถังไห่

"คุณพ่อ!" ถังเสวี่ยดีใจมากที่ได้เจอถังไห่ หล่อนลงจากรถและวิ่งเข้าไปหาเขาทันที ถังไห่เพียงแค่ยิ้มบางๆ แล้วกลับเดินตรงมาที่กู้ชูเซี่ยอย่างน่าประหลาดใจ

"นี่คงเป็นคุณกู้สินะ? สวัสดีครับ เราเคยเจอกันมาก่อนนะ จะว่าไป พ่อของคุณกับผมก็เคยทำธุรกิจร่วมกันหลายครั้งเลยล่ะ!" เขาพูดพลางยื่นมือออกไป ตั้งใจจะจับมือกับกู้ชูเซี่ย

กู้ชูเซี่ยเพียงแค่พยักหน้า ไม่ได้ยื่นมือออกไป แต่กลับจับจ้องไปที่คนไม่กี่คนที่อยู่ข้างหลังถังไห่

แม้ว่าคนเหล่านั้นจะไม่ได้ใส่ชุดบอดี้การ์ดของตระกูลถัง แต่กู้ชูเซี่ยกลับรู้สึกคุ้นเคยกับพวกเขาอย่างประหลาด

เมื่อเห็นว่ากู้ชูเซี่ยไม่คิดจะจับมือด้วย ถังไห่ก็ไม่ได้โกรธ กลับหัวเราะเสียงดัง

"ผมได้ยินจากเฟิงเอ๋อร์ว่าคุณกู้ดูแลเขาเป็นอย่างดีตลอดทาง ผมขอขอบคุณคุณกู้แทนเฟิงเอ๋อร์ด้วยนะครับ"

"ก็แค่รับเงินมาปัดเป่าภัยให้คนอื่นแหละค่ะ คุณถัง ไม่ต้องเกรงใจไปหรอก วันนี้ฉันมาที่นี่เพื่อมารับค่าตอบแทนเท่านั้นเอง"

"ฮะๆๆ ไม่ต้องรีบร้อนหรอกครับ ไม่ทราบว่าคุณกู้สนใจจะมาร่วมงานกับตระกูลถังของเราไหม? โลกข้างนอกตอนนี้วุ่นวายไปหมด แค่จะกินยังลำบากเลย แต่ผมมีเสบียงตุนไว้เพียบ ถ้าคุณกู้มาร่วมงานกับตระกูลถัง ผมรับรองว่าคุณไม่ต้องกังวลเรื่องเสบียงเลย อีกอย่าง คุณก็ตัวคนเดียว แถมยังเป็นผู้หญิงด้วย ยังไงก็ต้องมีที่พึ่งพิงนะ"

"คุณถังคะ คุณไม่ต้องมาเป็นห่วงเรื่องของฉันหรอก แต่ฉันเชื่อว่าตระกูลถังเป็นตระกูลที่มีเกียรติ คุณชายถังสัญญาว่าจะแบ่งเสบียงให้ฉันเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ ฉันก็คิดว่าเขาคงจะรักษาสัญญาใช่ไหมคะ?"

ขณะที่กู้ชูเซี่ยพูด เธอก็ส่งสัญญาณให้ถังไห่เปิดโกดัง

ถังไห่ไม่ได้แสดงอาการหงุดหงิด เขาถึงกับส่งสัญญาณให้ถังเฟิงเปิดโกดัง

เมื่อประตูโกดังเปิดออก ในที่สุดกู้ชูเซี่ยก็เข้าใจว่าทำไมถังเฟิงถึงยอมตกลงแบ่งเสบียงให้กู้ชูเซี่ยตั้งเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์อย่างง่ายดาย: ในโกดังไม่มีอาหารเลยแม้แต่นิดเดียว แต่มีรถหุ้มเกราะสามคันที่บรรทุกอาวุธไว้เต็มคันรถ!

รถหุ้มเกราะมีอาวุธและเครื่องกระสุนรุ่นใหม่ล่าสุด รถแต่ละคันหนักกว่าหนึ่งตัน และรถบรรทุกของกู้ชูเซี่ยก็ลากมันไปไม่ได้ ถึงแม้เธออยากจะขับมันไปสักคัน มันก็เป็นเรื่องยากมากสำหรับกู้ชูเซี่ยตัวคนเดียว รถแบบนี้ต้องใช้คนอย่างน้อยสองคนในการบังคับ

เพียงแค่เหลือบมองรุ่นของรถหุ้มเกราะ ก็รู้ว่าเป็นรุ่นใหม่ล่าสุดที่พัฒนาโดยประเทศ M กู้ชูเซี่ยแค่ไม่รู้ว่าตระกูลถังไปได้พวกมันมาได้ยังไง

"ว่าไงล่ะ? ตอนนี้คุณกู้ยังอยากจะเอาเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ของคุณกลับไปอยู่ไหม?" เห็นได้ชัดว่าเขามั่นใจว่ากู้ชูเซี่ยไม่สามารถเอาพวกมันไปได้

ถ้าเป็นคนอื่น อาจจะต้องยอมจำนนต่อตระกูลถังจริงๆ แต่นี่คือกู้ชูเซี่ย อย่าว่าแต่รถหุ้มเกราะสามคันเลย ต่อให้สิบคัน มิติของเธอก็เก็บได้หมด!

"แน่นอน! ในเมื่อคุณให้ฉันเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ ฉันก็จะไม่เอาเปรียบคุณ ทิ้งไว้สองคัน แล้วคุณก็ขับคันที่เหลือไปได้เลย"

ขณะที่พูด กู้ชูเซี่ยก็เดินไปที่รถหุ้มเกราะ แต่ก่อนที่มือของเธอจะได้แตะมัน จู่ๆ เสาน้ำแข็งก็พุ่งเข้าใส่เธอ โชคดีที่กู้ชูเซี่ยหลบได้ทัน ไม่อย่างนั้นเสาน้ำแข็งคงแทงทะลุมือเธอไปแล้ว!

คนที่โจมตีเธอไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นหนึ่งในสองคนที่ยืนอยู่ข้างหลังถังไห่

ผู้ใช้พลังพิเศษ?!

กู้ชูเซี่ยเพิ่งตระหนักได้ มิน่าล่ะถังเฟิงถึงได้ไม่กลัวเกรงอะไรเลย ที่แท้ก็มีผู้ใช้พลังพิเศษอยู่ในกลุ่มนี่เอง!

"นี่คือวิธีที่ตระกูลถังปฏิบัติต่อผู้มีพระคุณงั้นเหรอ?" แววตาของกู้ชูเซี่ยเย็นชาลง

"กู้ชูเซี่ย ฉันขอเตือนว่าอย่ารนหาที่ตาย วันนี้เธอต้องยอมจำนนต่อตระกูลถังของฉัน ไม่ก็คิดเหรอว่าฉันจะปล่อยเธอไป?"

ถังไห่หุบรอยยิ้มจอมปลอม กู้ชูเซี่ยคนนี้เห็นของของตระกูลถังแล้วยังอยากจะฮุบไว้เองอีก ถังไห่จะยอมให้หล่อนได้สมหวังได้ยังไง?

เดิมทีถังไห่ตั้งใจจะข่มขู่กู้ชูเซี่ยด้วยรถหุ้มเกราะ แต่เขาไม่คิดเลยว่ากู้ชูเซี่ยจะไม่เพียงไม่กลัว แต่ยังอยากจะได้ของจากตระกูลถังอีก ในเมื่อเป็นแบบนี้ เขาก็จะไม่เกรงใจแล้วล่ะ

ถังไห่ส่งสายตาให้สองคนที่อยู่ข้างหลังโดยตรง

สองคนนี้คือผู้ใช้พลังพิเศษที่ถังไห่จ้างมาด้วยเงินก้อนโต ความแข็งแกร่งของพวกเขาไม่ธรรมดาเลย เขาไม่เชื่อหรอกว่าเด็กสาวอย่างกู้ชูเซี่ย ที่มีดีแค่พละกำลัง จะเอาชนะผู้ใช้พลังพิเศษที่เพิ่งได้มาใหม่นี้ได้

ผู้ใช้พลังพิเศษทั้งสองสบตากัน เห็นได้ชัดว่าไม่ได้เห็นกู้ชูเซี่ยอยู่ในสายตา พวกเขาคือกลุ่มแรกๆ ที่ได้รับพลังพิเศษจากการดัดแปลงร่างกาย แม้แต่ซอมบี้ก็ยังเกรงกลัวพลังพิเศษของพวกเขา แล้วพวกเขาจะไปเห็นเด็กสาวอยู่ในสายตาได้อย่างไร?

ผู้ใช้พลังพิเศษสองคนนี้ก็เคยฆ่าซอมบี้ระดับประถม ได้หินคริสตัลมา และบังเอิญดูดซับพลังงานภายในหินคริสตัลจนได้รับพลังพิเศษมาเช่นกัน

กู้ชูเซี่ยไม่รู้สึกแปลกใจเลย ในยุคที่ซอมบี้ระบาด โลกได้เปลี่ยนไปแล้ว และกฎแห่งป่าก็เริ่มต้นขึ้น จะต้องมีผู้ใช้พลังพิเศษปลุกพลังของตัวเองขึ้นมามากขึ้นเรื่อยๆ แน่นอน และมีเพียงผู้ใช้พลังพิเศษเท่านั้นที่จะอยู่รอดได้ภายใต้กฎแห่งป่า