บทที่ 19: การทำข้อตกลง

บทที่ 19: การทำข้อตกลง

"พี่คะ เราออกไปก่อนดีไหม?"

เมื่อได้ยินเสียง กู้ชูเซี่ยก็จำได้ทันทีว่าเป็นถังเสวี่ย คุณหนูจอมเอาแต่ใจและไร้สมองที่เธอเพิ่งช่วยชีวิตไว้เมื่อวาน

"รออีกหน่อย! ใครจะไปคิดว่าซอมบี้ข้างในจะแข็งแกร่งขนาดนี้! บ้าเอ๊ย ฉันเสียลูกน้องไปตั้งสามคน" เสียงคำรามลอดไรฟันของชายหนุ่มดังมาจากข้างใน

ที่นี่คือธนาคาร คนพวกนี้มาทำอะไรที่นี่กันนะ?

"เดี๋ยวนะ เหมือนฉันจะได้ยินเสียงอะไรข้างนอก!"

ถังเสวี่ยเปิดประตูออกมา และเห็นกู้ชูเซี่ยถือขวาน จามหัวซอมบี้ขาดครึ่งอย่างง่ายดายราวกับผ่าแตงโม

"กู้ชูเซี่ย? พี่คะ นี่ไงกู้ชูเซี่ยคนที่ฉันเล่าให้ฟังเมื่อวาน!" ถังเสวี่ยทั้งประหลาดใจและดีใจที่ได้เห็นกู้ชูเซี่ย หล่อนได้เห็นความแข็งแกร่งของกู้ชูเซี่ยเมื่อวานนี้ และด้วยเหตุผลบางอย่าง การได้เห็นกู้ชูเซี่ยทำให้ถังเสวี่ยรู้สึกประหม่าน้อยลง

ถังเฟิงก็พักอาศัยอยู่ในคอมเพล็กซ์เดียวกับกู้ชูเซี่ยเช่นกัน เขาเคยเห็นคลิปวิดีโอที่กู้ชูเซี่ยยิงคน และยังได้ยินถังเสวี่ยบอกว่ากู้ชูเซี่ยเป็นคนช่วยชีวิตหล่อนไว้เมื่อวาน เขาจึงรีบก้าวเข้าไปทักทายทันที

"คุณกู้ ผมชื่อถังเฟิง เป็นพี่ชายของถังเสวี่ยครับ ขอบคุณมากที่ช่วยน้องสาวผมไว้เมื่อวาน"

กู้ชูเซี่ยพยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจนัก เป้าหมายของเธอสำเร็จแล้ว และเธอก็ไม่คิดจะอยู่ที่นี่ต่อ จึงเตรียมตัวกลับ

"เดี๋ยวก่อนครับคุณกู้!" ถังเฟิงเห็นกู้ชูเซี่ยกำลังจะไป จึงรีบพูดรั้งเธอไว้

พวกเขาเหลือคนแค่สี่คน และไม่สามารถจัดการกับซอมบี้ที่อยู่ข้างในได้ เมื่อได้ยินถังเสวี่ยบอกว่ากู้ชูเซี่ยแข็งแกร่งมาก เขาจึงอยากให้กู้ชูเซี่ยมาช่วยพวกเขา

"คุณกู้มาคนเดียวเหรอครับ? ทำไมไม่เดินทางไปกับพวกเราล่ะ? เราจะได้ดูแลกันและกันได้"

กู้ชูเซี่ยมองดูกลุ่มคนที่ดูสะบักสะบอมตรงหน้าอย่างนึกขำ ก่อนจะหัวเราะเบาๆ

"แทนที่จะมาดูแลฉัน พวกนายควรดูแลตัวเองให้รอดก่อนดีกว่านะ" 'ดูแลกันและกัน' อะไรกัน? เห็นได้ชัดว่าพวกเขาอยากให้กู้ชูเซี่ยช่วยต่างหาก

ถังเฟิงมองดูสภาพที่สะบักสะบอมของลูกทีม แล้วก็หันกลับมามองกู้ชูเซี่ย

กู้ชูเซี่ยคงต้องฆ่าซอมบี้มาตลอดทางจนถึงที่นี่ และยังมีศพซอมบี้หลายศพนอนอยู่ตรงหน้าเธอ แต่เสื้อผ้าของกู้ชูเซี่ยกลับสะอาดสะอ้าน ไม่มีแม้แต่รอยเปื้อนของเหลวจากซอมบี้สักหยด เมื่อเทียบกันแล้ว พวกเขาดูน่าสมเพชกว่ามาก

ถังเฟิงไม่ได้รู้สึกอับอายกับคำพูดตรงไปตรงมาของกู้ชูเซี่ย แต่ถังเสวี่ยกลับรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย

"กู้ชูเซี่ย พี่ชายฉันอุตส่าห์เชิญเธอให้มาร่วมทีมด้วยดีๆ นะ เรามีผู้ชายอกสามศอกตั้งสามคน จะสู้ผู้หญิงตัวคนเดียวอย่างเธอไม่ได้เชียวเหรอ?"

"ถ้างั้น ฉันขอตัวก่อนก็แล้วกัน"

กู้ชูเซี่ยไม่คิดจะเปลืองน้ำลายพูดกับพวกเขาอีก ระบบของเธอเพิ่งอัปเกรดเสร็จ และเธอก็ตั้งใจจะกลับไปศึกษามันอย่างละเอียด

"คุณกู้ โปรดรอก่อนครับ" ถังเฟิงรีบก้าวเข้ามาขวางกู้ชูเซี่ยไว้

"ผมต้องขอโทษด้วยครับคุณกู้ น้องสาวผมทำตัวไม่น่ารักเลย ผมขอโทษแทนเธอด้วยนะครับ" พูดจบ เขาก็หันไปถลึงตาใส่ถังเสวี่ยอย่างดุดัน

"พูดตามตรงนะครับ พวกเรากำลังเจอปัญหา ผมได้ยินถังเสวี่ยบอกว่าคุณกู้มีปืน ผมเลยอยากจะขอความช่วยเหลือจากคุณกู้หน่อยน่ะครับ"

เห็นได้ชัดว่ากู้ชูเซี่ยมีความแข็งแกร่งเป็นพิเศษ และเธอก็มีประสบการณ์ในการฆ่าซอมบี้อย่างโชกโชน ถังเสวี่ยบอกว่าเมื่อวานเธอถึงกับฆ่าซอมบี้ระดับประถมได้ด้วยซ้ำ ถ้ากู้ชูเซี่ยยอมช่วยพวกเขา มันจะเป็นความช่วยเหลือที่ยิ่งใหญ่มาก

"ใช่แล้วล่ะ ถ้าอยากให้ใครช่วย ก็ควรมีท่าทีแบบคนมาขอความช่วยเหลือสิ แต่ฉันไม่เคยทำธุรกิจที่ขาดทุนหรอกนะ มีข้อเสนออะไรดีๆ ให้ล่ะ?"

คุณหนูใหญ่และคุณชายใหญ่แห่งตระกูลร่ำรวยยอมลงทุนเดินทางมาไกลถึงย่านการค้าที่ดูไร้ประโยชน์แห่งนี้ และคนสองคนที่อยู่ข้างหลังพวกเขาก็เห็นได้ชัดว่าเป็นบอดี้การ์ด กู้ชูเซี่ยไม่เชื่อหรอกว่าพวกเขามาเดินเล่น

ต้องรู้ไว้ว่าใครที่กล้าออกมาข้างนอกในตอนนี้ ต่างก็เพื่อหาอาหารกันทั้งนั้น และเห็นได้ชัดว่าย่านการค้าแห่งนี้ ซึ่งไม่มีแม้แต่ซูเปอร์มาร์เก็ตสักแห่ง ไม่ใช่สถานที่ที่จะมาหาอาหาร ยิ่งไปกว่านั้น น้ำก็เพิ่งจะลดลง ถึงแม้จะมีเสบียงอาหารอยู่ที่นี่ มันก็คงเน่าเสียเพราะน้ำท่วมไปหมดแล้ว

กู้ชูเซี่ยมั่นใจว่าคนพวกนี้ต้องมาเพื่อเอาอะไรบางอย่างที่สำคัญมากๆ แน่

ถังเฟิงก็รู้ดีว่ากู้ชูเซี่ยคงไม่ยอมช่วยเขาฟรีๆ ในวันนี้อย่างแน่นอน หากไม่ได้ข้อเสนอที่คุ้มค่า และเขาก็ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องเอาของที่อยู่ข้างในมาให้ได้

"คุณกู้คงเคยได้ยินชื่อถังกรุ๊ปของเรามาบ้าง ถังกรุ๊ปมีโกดังขนาดใหญ่อยู่หลายแห่งบนภูเขาแถบชานเมือง แต่โกดังพวกนั้นเปิดได้ด้วยกุญแจพิเศษของตระกูลถังเท่านั้น ซึ่งกุญแจก็ถูกเก็บไว้ที่นี่แหละครับ"

ถังเฟิงชี้ไปที่ตู้เซฟที่อยู่ด้านหลังเขา "ในโกดังมีเสบียงอาหารสำรองอยู่เพียบ ข้อเสนอนี้พอจะดึงดูดใจได้ไหมครับ?"

กู้ชูเซี่ยเลิกคิ้ว ไม่ได้ตอบตกลงหรือปฏิเสธ

ถังเฟิงนิ่งไปครู่ใหญ่ เมื่อเห็นกู้ชูเซี่ยยังคงเงียบ เขาก็กัดฟันพูดต่อ "ยังมีอาวุธปืนอีกจำนวนหนึ่ง ถ้าคุณกู้ยอมช่วยพวกเรา ผมแบ่งให้คุณกู้ได้ยี่สิบเปอร์เซ็นต์เลยครับ!"

"คุณกู้ เชื่อผมเถอะครับ แค่เสบียงยี่สิบเปอร์เซ็นต์ในโกดัง ก็มากพอให้คุณกินไปได้อีกหลายปีเลยนะ"

"แบ่งให้ฉันครึ่งหนึ่ง แล้วฉันจะช่วย!"

กู้ชูเซี่ยลังเลอยู่เพียงครู่เดียว ก่อนจะยื่นข้อเสนอของเธอ

สำหรับเรื่องอาหาร กู้ชูเซี่ยไม่ได้กังวลอะไรมาก อาหารในมิติของเธอมีมากพอให้เธอกินทิ้งกินขว้างไปได้ทั้งชีวิต อย่างไรก็ตาม สิ่งที่กู้ชูเซี่ยขาดแคลนจริงๆ ก็คืออาวุธ

อาวุธปืนเป็นอาวุธที่มีประสิทธิภาพมากในการรับมือกับซอมบี้ระดับล่าง

"คุณกู้ การขอส่วนแบ่งไปตั้งครึ่งหนึ่ง มันไม่มากไปหน่อยเหรอครับ?" ถังเฟิงแสดงความไม่พอใจอย่างชัดเจนกับข้อเรียกร้องของกู้ชูเซี่ย

"คุณถัง คุณต้องไม่ลืมนะว่า ตอนนี้คุณกำลังขอความช่วยเหลือจากฉันอยู่"

"สี่สิบเปอร์เซ็นต์!"

"ตกลง แต่ฉันขอเป็นคนเลือกของในโกดังก่อนนะ!"

"ตกลงครับ!"

ถังเสวี่ยที่อยู่ด้านหลังรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก หล่อนพยายามดึงถังเฟิงไปคุยด้วยหลายครั้ง แต่ก็ถูกสายตาดุๆ ของถังเฟิงห้ามไว้

ถังเสวี่ยกัดริมฝีปาก มองกู้ชูเซี่ยด้วยความเจ็บใจ แต่ก็ไม่กล้าพูดอะไร หล่อนได้เห็นความแข็งแกร่งของกู้ชูเซี่ยแล้ว และมันก็เหนือกว่าพวกเขาทุกคนจริงๆ

กู้ชูเซี่ยเดินตามถังเฟิงไปยังพื้นที่เก็บตู้เซฟของธนาคาร และก็เป็นไปตามคาด มีซอมบี้เดินเตร็ดเตร่อยู่หน้าทางเข้าหลายตัว สามตัวในนั้นวิวัฒนาการจนมีรูม่านตาสีแดงแล้ว ส่วนอีกสามตัวที่เหลือ ดูจากชุดที่ใส่ ก็เหมือนกับบอดี้การ์ดที่มากับถังเฟิงเปี๊ยบ

ดูเหมือนว่าถังเฟิงจะปะทะกับซอมบี้และเสียลูกน้องไปแล้วสามคน เขาคงเพิ่งจะมาขอความช่วยเหลือจากเธอเมื่อรู้ตัวว่ารับมือไม่ไหวแล้ว

กู้ชูเซี่ยยังไม่อยากเปิดเผยพลังพิเศษของเธอในตอนนี้ เธอจึงใช้กระเป๋าเสื้อโค้ทบังไว้ และหยิบปืนพกออกมาจากมิติของเธอโดยตรง

โดยไม่ลังเล เธอยิงปืนรัวสามนัด "ปัง ปัง ปัง" จัดการซอมบี้ระดับประถมตัวที่อยู่ใกล้ที่สุดจนล้มลงในพริบตา

และถ้าสังเกตให้ดี จะเห็นว่ากระสุนทั้งสองนัดเจาะเข้าที่กลางหน้าผากของซอมบี้ในจุดเดียวกันเป๊ะ ความแข็งแกร่งของซอมบี้ระดับประถมนั้นมากกว่าซอมบี้ธรรมดาหลายเท่า ต้องใช้กระสุนปืนพกหลายนัดกว่าจะเจาะกะโหลกมันได้

ถังเฟิงรู้สึกตกตะลึงเป็นอย่างมาก เขาไม่คาดคิดเลยว่ากู้ชูเซี่ยจะยิงปืนได้แม่นยำขนาดนี้ แม้ในระยะประชิด การยิงเข้าเป้าเดิมซ้ำสามครั้งเป็นความแม่นยำที่แม้แต่ทหารที่จับปืนมาทั้งปียังทำไม่ได้เลย

หลังจากซอมบี้ถูกจัดการไปหนึ่งตัว ซอมบี้ที่เหลือก็ตื่นตัวและพุ่งเข้าใส่กลุ่มของถังเฟิงทันที

ถังเฟิงรีบดึงถังเสวี่ยไปหลบด้านหลัง ก่อนจะชักปืนพกออกมาจากกระเป๋าและยิงใส่ซอมบี้เลียนแบบกู้ชูเซี่ย

เห็นได้ชัดว่าฝีมือการยิงปืนของถังเฟิงนั้นเทียบไม่ได้กับกู้ชูเซี่ยเลย เขาแทบจะยิงไม่โดนซอมบี้ธรรมดาที่เคลื่อนไหวช้าๆ ด้วยซ้ำ สิ้นเปลืองกระสุนไปตั้งหลายนัดกว่าจะฆ่าซอมบี้ธรรมดาได้สักตัว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการยิงซอมบี้ระดับประถมเลย

อย่างไรก็ตาม บอดี้การ์ดสองคนที่อยู่ข้างๆ ถังเฟิงนั้นมีความคล่องตัวสูง ทั้งสองคนควงมีดยาวจัดการกับซอมบี้ธรรมดาหนึ่งตัว โดยร่วมมือกันได้อย่างเข้าขากันพอดี

กู้ชูเซี่ยก็ไม่ได้ลังเลเช่นกัน เธอขยับเท้าอย่างรวดเร็ว สายตายังคงจับจ้องไปที่เป้าหมายอย่างแม่นยำ เพียงไม่กี่กระบวนท่า เธอก็สามารถกำจัดซอมบี้ระดับประถมสองตัวที่เหลือได้สำเร็จ

หลังจากเก็บหินคริสตัลซอมบี้ใส่กระเป๋าแล้ว กู้ชูเซี่ยก็เก็บปืนพก และใช้ขวานฟาดฟันซอมบี้ธรรมดาที่เหลืออย่างรวดเร็วและง่ายดายราวกับผ่าแตงโม