บทที่ 17: การปลุกพลังพิเศษ

บทที่ 17: การปลุกพลังพิเศษ

กู้ชูเซี่ยไม่มีอารมณ์จะไปต่อล้อต่อเถียงกับผู้หญิงคนนั้น ตอนนี้เธอกำลังจ้องมองซอมบี้ระดับประถมตรงหน้าด้วยความตื่นเต้น ดาบถังในมือเตรียมพร้อมปะทะ การฆ่าซอมบี้ธรรมดาได้แค่ 10 คะแนน ถ้าเธอฆ่าซอมบี้ระดับประถมได้ จะได้กี่คะแนนกันนะ?

ซอมบี้ระดับประถมแตกต่างจากซอมบี้ธรรมดาจริงๆ ตอนที่กู้ชูเซี่ยโจมตี ซอมบี้ธรรมดาไม่รู้จักหลบหลีก ได้แต่พุ่งเข้าใส่และต่อสู้ แต่ซอมบี้ระดับประถมกลับรู้จักหลบหลีก!

ยิ่งไปกว่านั้น ความแข็งแกร่งของร่างกายมันก็เทียบกับซอมบี้ธรรมดาไม่ได้เลย กู้ชูเซี่ยฟันมันติดต่อกันหลายครั้งจนคมดาบถังบิ่น แต่ร่างกายของซอมบี้ระดับประถมกลับไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วนบางๆ!

แม้ตอนที่กู้ชูเซี่ยฟันเข้าที่จุดอ่อนที่สุดอย่างลำคอ ก็ทำได้แค่ถลอกผิวหนังมันเล็กน้อยเท่านั้น

เมื่อเห็นว่าเรี่ยวแรงเริ่มถดถอย กู้ชูเซี่ยก็ไม่ยอมเปลืองแรงอีกต่อไป เธอชักปืนพกออกจากเอวด้านหลัง แล้วยิงรัวสามนัดซ้อน จนในที่สุดก็เจาะกะโหลกซอมบี้ระดับประถมจนระเบิด!

กู้ชูเซี่ยเก็บปืนพก มองดูดาบถังที่บิ่นในมือ แล้วส่ายหัวถอนหายใจ

ตอนที่เธอซื้อดาบถังเล่มนี้ เจ้าของร้านโฆษณาว่ามันฟันเหล็กขาดเหมือนฟันหยวกกล้วย แล้วมันจะมีประโยชน์อะไรถ้าฟันซอมบี้ระดับประถมไม่เข้าด้วยซ้ำ?

เธอเดินเข้าไปใกล้ แล้วใช้ดาบถังงัดกะโหลกซอมบี้ออกอย่างยากลำบาก ทันใดนั้น หินคริสตัลสีแดงก็ปรากฏอยู่ท่ามกลางเศษสมองที่เละเทะ

แม้หินคริสตัลจะถูกห่อหุ้มด้วยเศษสมองสีดำของซอมบี้ แต่มันกลับดูเหมือนไม่แปดเปื้อนความสกปรกใดๆ เมื่อเธอหยิบมันขึ้นมา พื้นผิวก็สะอาดอย่างน่าประหลาด และสีแดงสดของมันก็ชวนมอง

"นั่นอะไรน่ะ?"

ผู้หญิงที่ซ่อนตัวอยู่ก่อนหน้านี้ออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ กำลังจ้องมองหินคริสตัลซอมบี้ในมือกู้ชูเซี่ยเขม็ง

กู้ชูเซี่ยขี้เกียจพูดจาไร้สาระกับหล่อน เธอเก็บหินคริสตัลใส่กระเป๋าทันที โยนดาบถังที่บิ่นทิ้ง แล้วหันหลังเดินจากไป

"นี่ กู้ชูเซี่ย อย่าเพิ่งไปสิ!" ผู้หญิงคนนั้นรีบเดินตามมาติดๆ "ฉันเคยเห็นคลิปตอนที่คุณฆ่าคน ฉันรู้ว่าคุณคือกู้ชูเซี่ยที่อยู่ชั้นบนสุด ฉันชื่อถังเสวี่ย เป็นคุณหนูใหญ่ของถังกรุ๊ป"

ถังเสวี่ยเดินตามกู้ชูเซี่ยอย่างรวดเร็วพลางแนะนำตัว "เมื่อกี้คุณเอาอะไรมาจากซอมบี้เหรอ? ของดีก็ต้องแบ่งกันสิ จริงไหม?"

กู้ชูเซี่ยหยุดเดินกะทันหัน ทำให้ถังเสวี่ยเกือบสะดุด

"ใครเห็นก็ต้องได้แบ่งงั้นเหรอ? หึ! ฉันช่วยชีวิตคุณไว้—งั้นชีวิตคุณก็ควรจะแบ่งให้ฉันด้วยสิ?"

"นี่คุณ!" ถังเสวี่ยรู้สึกหงุดหงิด "ทำไมถึงได้พูดจาไม่รู้เรื่องแบบนี้ล่ะ?"

กู้ชูเซี่ยแทบจะหัวเราะออกมา "ฉันช่วยชีวิตคุณ แต่คุณไม่เพียงแต่ไม่ขอบคุณฉัน แต่ยังพยายามจะแย่งของจากมือฉันอีก ลองบอกมาสิ ว่าระหว่างเราสองคน ใครกันแน่ที่พูดไม่รู้เรื่อง?"

"หึ! ใครจะไปสนของของคุณล่ะ!" เมื่อเห็นว่ากู้ชูเซี่ยไม่สนใจทั้งไม้อ่อนและไม้แข็ง และกำลังจะหันหลังเดินจากไป ถังเสวี่ยก็รีบก้าวเข้าไปขวาง พยายามจะคว้าตัวเธอไว้

"นี่ เดี๋ยวก่อน! ฉันไม่ได้อยู่ตึกเดียวกับคุณ พาฉันกลับบ้านด้วยสิ!"

กู้ชูเซี่ยขี้เกียจจะสนใจคุณหนูใหญ่จอมงี่เง่าคนนี้ เธอเดินตรงกลับบ้าน โดยไม่หันกลับไปมองแม้ว่าถังเสวี่ยจะตะโกนตามหลังเสียงดังแค่ไหนก็ตาม

เมื่อกลับถึงบ้าน กู้ชูเซี่ยก็ถอดเสื้อผ้าที่สกปรกออกเป็นอันดับแรก เธอใช้น้ำอุ่นจากเครื่องปั่นไฟสำรองอาบน้ำอย่างสบายใจ นวดกล้ามเนื้อที่ปวดเมื่อย เปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าชุดใหม่ที่สะอาด แล้วจึงลุกขึ้น

นานมากแล้วที่เธอไม่ได้ออกกำลังกายอย่างหนักหน่วงขนาดนี้ กู้ชูเซี่ยรู้สึกเหนื่อยขึ้นมาทันที

เธอไม่อยากทำอาหารกินเอง แต่ในมิติของเธอมีอาหารที่ซื้อตุนไว้ก่อนวันสิ้นโลกมากมาย เธอเลือกเนื้อปลาต้มผักกาดดองกับข้าวสวยร้อนๆ มาราดน้ำซุปปลา แล้วเริ่มกินอย่างเอร็ดอร่อย

เนื้อปลาต้มผักกาดดองชามใหญ่มาก แต่กู้ชูเซี่ยก็จัดการกินจนหมดเกลี้ยง

นับตั้งแต่เกิดใหม่ กู้ชูเซี่ยสังเกตเห็นว่าเธอกินจุขึ้นและพละกำลังก็เพิ่มขึ้นด้วย แม้ส่วนหนึ่งจะเป็นเพราะการออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอทุกวัน แต่เห็นได้ชัดว่าร่างกายของเธอไม่ใช่ร่างกายของคนธรรมดาอีกต่อไป

หลังจากกินอิ่ม กู้ชูเซี่ยก็นอนพักบนเตียงครึ่งชั่วโมง ก่อนจะเช็คคะแนนของเธอ

สำหรับการฆ่าซอมบี้ระดับประถม ระบบให้รางวัล 200 คะแนน ซึ่งเทียบเท่ากับการฆ่าซอมบี้ธรรมดายี่สิบตัว อย่างไรก็ตาม ด้วยความสามารถของกู้ชูเซี่ยในตอนนี้ การฆ่าซอมบี้ระดับประถมยังคงเป็นเรื่องยาก และเธอก็ขาดอาวุธที่เหมาะสม—ดาบถังพังไปแล้วหลังจากฟันแค่ไม่กี่ครั้ง เธอจึงยังต้องพึ่งพาปืนอยู่

อ้อ จริงสิ หินคริสตัลซอมบี้!

"ตรวจพบหินคริสตัลซอมบี้ระดับประถม ต้องการแลกเปลี่ยนหรือไม่? คะแนนแลกเปลี่ยน: 1000"

เมื่อกู้ชูเซี่ยถือหินคริสตัลซอมบี้ หน้าจอระบบก็สว่างขึ้น แต่คราวนี้ กู้ชูเซี่ยเลือกที่จะปฏิเสธ

เธอไม่คิดจะใช้หินคริสตัลซอมบี้ก้อนแรกทำแบบนั้นหรอก!

ต้องรู้ไว้ว่าหินคริสตัลซอมบี้มีประโยชน์มากกว่านั้น—มันคือกุญแจสำคัญในการปลุกพลังพิเศษ!

เธอวางหินคริสตัลซอมบี้สีแดงไว้บนฝ่ามือ ค่อยๆ สัมผัสถึงพลังงานที่แผ่ออกมาจากคริสตัล ทันใดนั้น พลังงานสีแดงก็พุ่งเข้าสู่ฝ่ามือของกู้ชูเซี่ยอย่างรวดเร็ว ราวกับว่ามันรับรู้ถึงเจ้านายของมัน

ตามมาด้วยพลังงานมหาศาลที่ปะทุขึ้นจากฝ่ามือ แทรกซึมเข้าสู่อวัยวะภายใน มันรู้สึกเหมือนมีเข็มเล่มเล็กๆ นับไม่ถ้วนทิ่มแทงผิวหนังของกู้ชูเซี่ยและทิ่มแทงไปทั่วทั้งร่าง

ความเจ็บปวดแสนสาหัสที่ไม่อาจบรรยายได้แผ่ซ่านไปทั่วร่างกายของเธอในทันที!

มันรู้สึกราวกับว่ากระดูกทุกชิ้นถูกบดขยี้ด้วยของแข็งขนาดใหญ่แล้วนำมาประกอบเข้าด้วยกันใหม่ ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงทำให้กู้ชูเซี่ยส่งเสียงร้องครวญครางออกมาอย่างอดกลั้น แต่เธอก็ยังคงอดทนต่อไปอย่างดื้อรั้น

หลังจากความเจ็บปวดอย่างรุนแรงทุเลาลง ร่างกายของเธอก็เริ่มร้อนขึ้น เธอรู้สึกราวกับถูกโยนเข้าไปในกองไฟที่ลุกโชน เลือดในกายเดือดพล่าน และเส้นเลือดบนใบหน้าก็ปูดโปนอย่างเห็นได้ชัด!

ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง ความร้อนระอุก็ค่อยๆ จางหายไป และสิ่งที่ตามมาคือความรู้สึกอิ่มเอิบไปทั่วทั้งร่าง!

กู้ชูเซี่ยลืมตาขึ้น สัมผัสได้ถึงความสบายที่ไม่อาจบรรยายได้ในร่างกาย ราวกับว่าเธอมีพละกำลังมหาศาล

กู้ชูเซี่ยลองชกหมัดออกไป รู้สึกเหมือนกับว่าเธอสามารถต่อยกระทิงให้ตายได้เลยทีเดียว!

เธอแบมือออก สัมผัสได้ถึงพลังงานสีแดงที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกาย! และที่น่าประหลาดใจก็คือ มีแสงสีน้ำเงินจางๆ กะพริบอยู่ข้างๆ มันด้วย

กู้ชูเซี่ยโบกมือ และลูกไฟก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ยิ่งกู้ชูเซี่ยรวบรวมพลังมากเท่าไหร่ ลูกไฟก็ยิ่งขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

ทันทีที่กู้ชูเซี่ยชักมือกลับ ลูกไฟก็สลายไปในพริบตา

"พลังพิเศษธาตุไฟระดับหนึ่ง!"

รอยยิ้มกว้างปรากฏบนใบหน้าของกู้ชูเซี่ย

ในชาติก่อน กู้ชูเซี่ยก็ได้หินคริสตัลซอมบี้ระดับประถมมาในช่วงสามเดือนแรกของวันสิ้นโลก แต่ก่อนที่เธอจะได้ดูดซับมัน กู้เซิงก็หลอกล่อเอามันไปด้วยคำพูดหวานหู โชคไม่ดีที่กู้เซิงไม่ใช่ผู้ใช้พลังพิเศษ แม้จะพยายามอย่างหนัก หล่อนก็ไม่สามารถดูดซับพลังงานจากคริสตัลเพื่อปลุกพลังพิเศษได้ ในทางกลับกัน จ้าวหมิงต่างหากที่ดูดซับพลังงานจากคริสตัลและได้รับพลังพิเศษไป

ต้องบอกก่อนว่า พลังงานในหินคริสตัลซอมบี้ไม่ใช่ว่าทุกคนจะดูดซับได้ มีเพียงผู้ใช้พลังพิเศษเท่านั้นที่จะดูดซับมันได้ ยิ่งไปกว่านั้น ยิ่งผู้ใช้พลังพิเศษมีระดับสูงเท่าไหร่ พวกเขาก็ยิ่งดูดซับพลังงานได้เร็วขึ้นและเพิ่มระดับได้เร็วขึ้นเท่านั้น

กู้เซิงไม่สามารถดูดซับมันได้ จึงไม่สามารถปลุกพลังพิเศษได้ ส่วนกู้ชูเซี่ยในชาติก่อน เธอรู้ตัวว่าเป็นผู้ใช้พลังพิเศษตั้งแต่ตอนอยู่ในห้องทดลอง แต่เธอถูกควบคุมด้วยยาและไม่เคยได้รับพลังพิเศษเลย

ในชาตินี้ เธอจะไม่ทำผิดพลาดซ้ำรอยเดิมอีก เธอจะพึ่งพาความสามารถของตัวเองเพื่อให้แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ! มีเพียงคนอ่อนแอเท่านั้นที่ถูกรังแก คนแข็งแกร่งต่างหากที่ได้รับการยกย่อง!

หลังจากความตื่นเต้นจางหายไป กู้ชูเซี่ยก็ได้กลิ่นเหม็นคาวโชยมาจากตัวเอง นี่คงเป็นสิ่งสกปรกที่ถูกขับออกจากร่างกายตอนที่เธอดูดูดซับพลังงานเมื่อครู่นี้

เอาเถอะ อาบน้ำไปก็เสียเปล่า กู้ชูเซี่ยทำได้แค่ต้มน้ำใหม่และอาบน้ำอีกรอบ ก่อนจะล้มตัวลงนอนพักผ่อนอย่างมีความสุข