บทที่ 7: กักตุนอาวุธ

บทที่ 7: กักตุนอาวุธ

โจเอลมีสีหน้าประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัดเมื่อได้ยินว่ากู้ชูเซี่ยมาที่นี่เพื่อซื้ออาวุธปืน

"กู้ เกิดอะไรขึ้นกับคุณหรือเปล่า? คนทั่วไปเขาไม่จำเป็นต้องใช้ของพวกนี้หรอกนะ"

กู้ชูเซี่ยยิ้มบางๆ "โจเอล เชื่อฉันเถอะ นายเองก็ควรตุนไว้เหมือนกัน นายต้องได้ใช้มันแน่ๆ"

โจเอลสงสัย แต่กู้ชูเซี่ยก็เพียงแค่ยิ้มจางๆ และไม่พูดอะไร

โจเอลไม่มีทางเลือกนอกจากต้องปล่อยผ่านไป เขาไม่ใช่คนขี้สงสัยจนเกินควร และด้วยความสัมพันธ์ของเขากับกู้ชูเซี่ย ไม่ว่าเธอจะซื้ออาวุธปืนไปทำไม โจเอลก็พร้อมจะช่วยเหลือเธอ

โจเอลทำงานได้รวดเร็วมาก ช่วงบ่ายเขาพากู้ชูเซี่ยไปที่ตรอกเล็กๆ แห่งหนึ่ง มีโรงแรมเพียงแห่งเดียวในตรอกนั้น และที่หน้าประตูมีรูปภาพธุรกิจที่ยากจะอธิบายแขวนอยู่

โจเอลชินกับสถานที่แบบนี้แล้วและพากู้ชูเซี่ยเดินตรงเข้าไปข้างในทันที

มีคนหนุ่มสาวเพียงไม่กี่คนในร้าน ส่วนใหญ่เป็นชาวคอเคเซียน มีเพียงคนเดียวที่ดูเหมือนชาวเอเชีย เมื่อเขาเห็นโจเอลเดินเข้ามา ชายชาวเอเชียก็รีบลุกขึ้นและเดินตรงไปหาโจเอล พร้อมกับทักทายด้วยภาษาของประเทศ Z

"โอ้ โจเอล ลมอะไรหอบนายมาที่นี่ล่ะ?"

โจเอลหัวเราะเบาๆ ก้าวไปข้างหน้าและตบหน้าอกชายคนนั้น "ธุรกิจนายกำลังรุ่งเรือง ยังต้องให้ฉันมาช่วยดูแลอีกเหรอ?"

"นายพูดอะไรน่ะ? ครอบครัวของนายน้อยไมเคิลสั่งของล็อตใหญ่เลยนะ!"

โจเอลยิ้ม ดึงกู้ชูเซี่ยมาข้างหน้าและพูดว่า "มาสิ ฉันจะแนะนำให้รู้จัก นี่กู้ น้องสาวฉัน กู้ นี่คือเจียงเยว่ พ่อค้าอาวุธรายใหญ่ที่สุดในประเทศ M"

ดวงตาของเจียงเยว่เป็นประกายเมื่อเห็นกู้ชูเซี่ย เขาเอื้อมมือไปจับมือของกู้ชูเซี่ย แสร้งทำเป็นจุมพิตที่หลังมือของเธอ ทั้งที่ไม่ได้สัมผัสเธอจริงๆ

"สวัสดีครับ คนสวย"

กู้ชูเซี่ยเพียงแค่พยักหน้าเล็กน้อย โจเอลไม่ได้บอกอีกฝ่ายถึงตัวตนของเธอก่อนหน้านี้ ซึ่งก็เพื่อปกป้องกู้ชูเซี่ย ดังนั้นกู้ชูเซี่ยจึงไม่พูดอะไรมากตามระเบียบ

เจียงเยว่รู้กฎกติกามารยาทดี เขาพูดสองสามคำเป็นภาษาอังกฤษกับชาวคอเคเซียนที่เหลือ ซึ่งพวกเขาก็เดินออกไป จากนั้นเจียงเยว่ก็พาทั้งสองคนเข้าไปในห้องด้านใน

"วันนี้คุณต้องการของแบบไหนล่ะ?" เขาพูดพลางดึงประตูลับให้เปิดออก ภายในมีปืนรุ่นใหม่เอี่ยมหลายกระบอก แม้ว่าจะไม่มีกระบอกไหนที่มีอานุภาพทำลายล้างรุนแรงเป็นพิเศษก็ตาม

โจเอลไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่มองไปที่กู้ชูเซี่ย กู้ชูเซี่ยเคาะเคาน์เตอร์เบาๆ สองสามครั้งและโบกนิ้วชี้

"ฉันต้องการปืนที่มีอานุภาพรุนแรงกว่านี้ ที่สำคัญกว่านั้น ฉันต้องการกระสุนจำนวนมาก"

เจียงเยว่ไม่คาดคิดว่ากู้ชูเซี่ยจะขอแบบนี้ "กู้ ผมต้องบอกคุณนะว่าถึงแม้ปืนพวกนี้จะไม่มีอานุภาพทำลายล้างสูงนัก แต่มันก็เพียงพอสำหรับผู้หญิงแล้ว และนอกจากปืนพกแล้ว ปืนอื่นๆ ก็ดูจะไม่ค่อยเหมาะกับคุณเท่าไหร่นะ"

เจียงเยว่พูดอย่างมีชั้นเชิง แต่เห็นได้ชัดว่าเขากำลังบอกกู้ชูเซี่ยว่าปืนที่เหลือมันหนักเกินไป หรือไม่ก็มีแรงถีบกลับมากเกินไป ทำให้มันไม่เหมาะกับเธอ

กู้ชูเซี่ยเพียงแค่ยิ้มโดยไม่พูดอะไร เจียงเยว่ดูเหมือนจะไม่พอใจ ถ้าเป็นคนอื่น เขาคงเยาะเย้ยอย่างเปิดเผยไปแล้ว แต่สถานะของโจเอลนั้นชัดเจน และท่าทีของโจเอลก็แสดงให้เห็นว่าผู้หญิงตรงหน้าเขาไม่ใช่คนธรรมดาและไม่ควรล่วงเกินง่ายๆ

แต่ราวกับยังเคืองไม่หาย เจียงเยว่จึงเปิดเคาน์เตอร์อีกตู้นึงโดยตรง ซึ่งมีปืนกลมือขนาดกลางวางเด่นอยู่ตรงกลาง ก่อนที่เจียงเยว่จะได้พูดอะไร กู้ชูเซี่ยก็ก้าวไปข้างหน้าและหยิบมันขึ้นมาด้วยมือเดียว

เมื่อเห็นดังนั้น ไม่เพียงแต่เจียงเยว่จะเบิกตากว้าง แต่โจเอลถึงกับอ้าปากค้างด้วยความทึ่ง

ต้องรู้ว่าแม้แต่ผู้ชายก็ยังต้องใช้สองมือในการถือปืนกลมือ และถ้ายิ่งมีกระสุน มันก็จะยิ่งหนักขึ้นไปอีก แต่กู้ชูเซี่ยกลับหยิบปืนขึ้นมาด้วยมือเดียว!

"กู้ ไม่เจอกันตั้งนาน ฉันไม่รู้เลยนะเนี่ยว่าเธอแข็งแรงขึ้นขนาดนี้!" โจเอลอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

เจียงเยว่ถึงกับยกนิ้วให้ "ผมไม่คิดเลยว่าคุณกู้จะดูบอบบางแต่ร้ายกาจขนาดนี้" ดูจากท่าทางของกู้ชูเซี่ยก็รู้ว่าเธอต้องผ่านการฝึกฝนมาอย่างแน่นอน เขารู้สึกโชคดีที่ไม่ได้พูดจาล่วงเกินอะไรไปมากกว่านี้เมื่อครู่ ไม่งั้นตอนนี้เขาคงต้องเสียหน้าอย่างจัง

กู้ชูเซี่ยออกกำลังกายมาตลอดตั้งแต่เธอเกิดใหม่ แม้ว่าร่างกายของเธอจะยังอ่อนแอ แต่มันก็ดีกว่าในชาติก่อนมาก

"คุณเจียง อาวุธปืนที่ฉันต้องการอยู่ในรายชื่อนี้ทั้งหมด เป็นใบสั่งซื้อสามร้อยล้าน และฉันหวังว่าคุณเจียงจะหาของที่ดีที่สุดให้ฉันได้นะ"

เจียงเยว่เปิดรายชื่อที่กู้ชูเซี่ยยื่นให้ ในนั้นมีแม้กระทั่งปืนใหญ่ขนาดเล็ก และเธอได้ขอปืนไว้ค่อนข้างเยอะเลยทีเดียว นอกจากปืนพกที่เหมาะกับผู้หญิงแล้ว ปืนอย่าง AK ล้วนเป็นปืนที่มีอานุภาพรุนแรงและมีแรงถีบกลับสูง ที่สำคัญกว่านั้น พวกมันต้องใช้กระสุนจำนวนมาก

"ผมได้ยินโจเอลบอกว่าคุณต้องการของวันนี้เลย สินค้าเยอะขนาดนี้คงผ่านด่านศุลกากรได้ยากนะ"

กู้ชูเซี่ยยิ้มบางๆ "ฉันแค่กังวลว่าคุณเจียงจะมีของให้หรือเปล่าต่างหาก"

"แน่นอนครับ!"

อย่าว่าแต่อาวุธปืนมูลค่าสามร้อยล้านเลย ต่อให้อาวุธปืนมูลค่าสามพันล้าน เจียงเยว่ก็สามารถหามาให้ได้!

กู้ชูเซี่ยเฝ้าดูเจียงเยว่เตรียมสินค้าให้เธอในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง

สินค้ามีไม่มาก มีทั้งหมดห้ากล่องเท่านั้น

หลังจากช่วยขนพวกมันขึ้นรถของโจเอลแล้ว กู้ชูเซี่ยก็ไม่ได้วางแผนที่จะอยู่นาน คนส่วนใหญ่ในสถานที่เหล่านี้มักจะชอบเอาเปรียบกันเอง และถึงแม้โจเอลจะมาเป็นเพื่อนเธอ กู้ชูเซี่ยก็ไม่กล้าที่จะอ้อยอิ่งอยู่

โจเอลเตรียมวิลล่าแถวชานเมืองไว้ให้กู้ชูเซี่ยเป็นที่พักชั่วคราวและช่วยเธอเตรียมอาวุธปืนและเครื่องกระสุนกล่องใหญ่ห้ากล่องก่อนจะพูดขึ้น

"กู้ อย่าปิดบังฉันเลย เกิดอะไรขึ้นกันแน่? อะไรทำให้เธอถึงกับร้อนใจต้องมาซื้ออาวุธเยอะแยะขนาดนี้? พ่อเธอเหรอ?"

โจเอลรู้เรื่องครอบครัวของกู้ชูเซี่ยดี และครอบครัวไมเคิลก็มีความร่วมมือหลายอย่างกับเซิ่งชื่อกรุ๊ปตลอดหลายปีที่ผ่านมา เมื่อเห็นกู้ชูเซี่ยกระวนกระวายขนาดนี้ ปฏิกิริยาแรกของเขาคือพ่อของกู้ชูเซี่ยกำลังสร้างปัญหาและต้องการจะทำร้ายเธอ

ทว่า กู้ชูเซี่ยมองโจเอลด้วยสีหน้าจริงจัง ทั้งในชาติก่อนและชาตินี้ โจเอลถือได้ว่าเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของกู้ชูเซี่ย

"โจเอล นายเชื่อฉันไหม? ถ้าฉันบอกนายว่าโลกจะตกอยู่ในความโกลาหลในอีกไม่กี่วันข้างหน้า นายจะเชื่อฉันหรือเปล่า?"

"โกลาหล? ชูเซี่ย เธอพูดเล่นกับฉันเหรอเนี่ย?" โจเอลพูดพลางแสร้งทำเป็นติดตลก แต่เขาไม่เห็นแววล้อเล่นบนใบหน้าของกู้ชูเซี่ยเลยสักนิด

"ฉันบอกได้แค่ว่าวันสิ้นโลกใกล้จะมาถึงแล้ว อย่าถามฉันว่าได้ข่าวมาจากไหน ฉันบอกได้แค่ว่าฉันไม่โกหกนายแน่"

"ถ้านายเชื่อฉัน ก็รีบไปกักตุนเสบียงซะ ไม่ว่าจะเป็นอาหารหรืออาวุธปืน ยิ่งเยอะยิ่งดี!"

โจเอลมองกู้ชูเซี่ยด้วยความประหลาดใจ แต่ก็เห็นเธอจ้องมองเขาด้วยสีหน้าจริงจัง ไม่มีวี่แววของการล้อเล่นเลยแม้แต่น้อย

โจเอลยังคงไม่อยากจะเชื่อคำพูดของกู้ชูเซี่ยแม้ว่าเขาจะกลับถึงบ้านแล้ว หลังจากลังเลอยู่พักใหญ่ เขาก็ตัดสินใจโทรศัพท์

"เจียงเยว่ ฉันขอสั่งของล่วงหน้ามูลค่าสามพันล้าน..."

กู้ชูเซี่ยไม่แน่ใจว่าโจเอลจะเชื่อเธอหรือไม่ เธอทำได้เพียงเท่านี้ เพื่อเอาชีวิตรอดจากวันสิ้นโลก เธอพึ่งพาได้แค่ตัวเองเท่านั้น

หลังจากนำอาวุธปืนเข้าไปไว้ในมิติแล้ว กู้ชูเซี่ยก็ไม่ได้อ้อยอิ่งและไม่ได้รอจนถึงวันรุ่งขึ้นเพื่อออกเดินทางอย่างที่โจเอลแนะนำ หลังจากโจเอลกลับไปได้ไม่นาน กู้ชูเซี่ยก็นั่งเครื่องบินกลับเมือง Z

มาถึงตอนนี้ กู้ชูเซี่ยเหลือเงินไม่มากแล้ว แต่เสบียงส่วนใหญ่ของเธอถูกซื้อไปหมดแล้ว กลับมาที่ซูเปอร์มาร์เก็ต หลังจากเก็บเนื้อสดและอาหารทะเลชุดสุดท้าย เมล็ดพันธุ์บางส่วน และของใช้ในชีวิตประจำวันที่ผู้จัดการซูเปอร์มาร์เก็ตสั่งให้เธอ กู้ชูเซี่ยก็ให้ผู้จัดการหยุดพักร้อน

วันสิ้นโลกเหลือเวลาอีกแค่วันเดียว กู้ชูเซี่ยวางแผนที่จะใช้เวลาวันสุดท้ายนอนหลับพักผ่อนให้เต็มอิ่มอยู่ที่บ้านและจะไม่ออกไปไหนทั้งสิ้น

เมื่อกลับถึงบ้าน กู้ชูเซี่ยก็เอาถังเก็บน้ำขนาดใหญ่ที่เตรียมไว้ล่วงหน้าออกมาและเริ่มเติมน้ำ

น้ำหลังจากวันสิ้นโลกจะปนเปื้อนจนแทบจะดื่มไม่ได้เลย กู้ชูเซี่ยไม่มีพลังพิเศษเกี่ยวกับน้ำ เธอจึงทำได้แค่กักตุนแหล่งน้ำไว้ล่วงหน้าเท่านั้น

แน่นอนว่า เธอมีน้ำดื่มบรรจุขวดเก็บไว้ในมิติเป็นหมื่นๆ ถัง และน้ำดื่มบรรจุขวดอีกเป็นพันๆ ลังที่กองซ้อนกันอยู่ น้ำดื่มนั้นมีเพียงพอแล้ว แต่การใช้น้ำบรรจุขวดสำหรับชีวิตประจำวันนั้นฟุ่มเฟือยเกินไป ในขณะที่น้ำยังไม่ถูกตัด การตุนน้ำไว้ให้มากที่สุดย่อมเป็นเรื่องปกติ

หลังจากตุนน้ำไว้เต็มถังแล้ว กู้ชูเซี่ยก็ไปนอนหลับสนิท

ในเวลานี้ กรมอุตุนิยมวิทยาก็ได้ออกประกาศเตือนภัยระดับสีแดงเช่นกัน

"คาดว่าจะมีฝนตกหนักและลมกระโชกแรงในเมืองของเราตั้งแต่เที่ยงคืนคืนนี้จนถึงช่วงกลางวัน ขอให้ประชาชนเตรียมรับมือกับฝนและลม..."