บทที่ 300: การสนทนา (ฟรี)

บทที่ 300: การสนทนา (ฟรี)

เมื่อฟังหลี่เว่ย ซารูมานก็ตอบว่า

“ธรรมชาติของสิ่งต่าง ๆ ไม่เคยมีเพียงด้านเดียว ไม่มีใครสามารถเข้าใจบางสิ่งได้ทั้งหมดเพียงจากรูปลักษณ์ภายนอก”

“มองจากด้านข้าง มองจากด้านบน มองจากภายใน หรือมองจากภายนอก เพียงแค่เปลี่ยนมุมมองก็เห็นแง่มุมที่ต่างกันแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องลึกซึ้งอย่างความเสื่อมสลายและการเกิดใหม่”

“ผู้คนมักไม่สามารถเข้าใจสิ่งที่เกินกว่าขอบเขตการรับรู้ของตนเอง ดวงตาเห็นได้เพียงพื้นผิว หูได้ยินเสียงในช่วงจำกัด และจมูกก็รับรู้เพียงสิ่งที่กระตุ้นมัน”

“เพราะแบบนี้ เราจึงต้องใช้วิธีการหลากหลายเพื่อทำความเข้าใจลักษณะของสิ่งต่าง ๆ ให้มากขึ้น—ลักษณะที่ประสาทสัมผัสเพียงอย่างเดียวไม่สามารถรับรู้ได้”

“เมื่อถึงตอนนั้นจึงจะสามารถควบคุม…พลังที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้นได้”

คราวนี้หลี่เว่ยรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

เขาไม่คิดว่าชายชราที่หมกมุ่นกับอำนาจและพลังมากขนาดนี้ จะมีมุมมองลึกซึ้งขนาดนี้

ชายคนนี้มีอะไรบางอย่างจริง ๆ

“อืม… ข้าคิดว่าข้าเข้าใจแล้ว” ซารูมานพึมพำกับตัวเอง

บางครั้ง ในการวิจัย ต้นกำเนิดของวัตถุมีความสำคัญมาก เพราะมันเกี่ยวข้องกับหลายเรื่อง

“ถ้าอย่างนั้นข้าขอตัวก่อน ข้ายังมีเรื่องต้องจัดการ”

ซารูมานพูด พร้อมกับเตรียมลุกขึ้น

เขากระตือรือร้นมากเวลามาขอคำแนะนำหรือฟังความรู้ แต่ทันทีที่ถามในสิ่งที่ต้องการแล้ว เขาก็จะลุกขึ้นเดินจากไปโดยไม่ลังเล

ส่วนเรื่องตอบแทน—เขาจะไม่พูดถึงมันก่อนเด็ดขาด

ลองดูพวกเอนท์แห่งป่าฟางกอร์นก็ได้ ผู้เลี้ยงต้นไม้ที่น่าสงสารเหล่านี้ถูกเขาใช้ประโยชน์มาหลายพันปี สอนความรู้โบราณให้เขานับไม่ถ้วน ไม่เพียงเขาไม่เคยตอบแทน แต่ยังวางแผนจะตัดพวกเขาแล้วเผาเป็นถ่านอีกด้วย

จริง ๆ แล้วเอนท์ถือว่าโชคดีระดับหนึ่ง ซารูมานจะไม่ไปยั่วยุพวกเขาโดยตรงโดยไม่จำเป็น อย่างน้อยเวลาพบหน้ากันเขายังรักษามารยาทพื้นฐาน

การตัดต้นไม้ก็ถูกคำนวณมาแล้ว เขารู้ว่าเอนท์ชอบอยู่ลึกในป่าและนอนหลับ ถ้าไม่มีใครปลุก พวกเขาอาจถูกตัดลงทั้งที่ยังหลับอยู่

พูดอีกอย่าง มีเพียงผู้ที่มีพลังมากพอเท่านั้นที่ทำให้ซารูมานยอมนั่งลงคุยอย่างสงบ

เหมือนกับหลี่เว่ย

ถ้าเป็นคนที่อ่อนแอกว่า บางทีอาจไม่มีโอกาสแม้แต่จะพูดกับซารูมานในฐานะเท่าเทียม มีเพียงสองทางเลือก คือเชื่อฟังและทำตามทุกคำสั่งของเขา หรือถูกควบคุมด้วยเสียงสะกดจิตของเขา แล้วก็ทำตามทุกคำสั่งของเขาอยู่ดี

ถ้าพลังของหลี่เว่ยไม่สามารถต่อกรกับซารูมานได้…

ก็คงพูดยากว่าเขาจะยังมีสติอยู่หรือไม่ หรือดินแดนของเขาจะยังเป็นของเขาอยู่หรือเปล่า

สันติภาพมักมาพร้อมกับพลัง

“จะไปแล้วเหรอ?”

คำพูดประโยคเดียวของหลี่เว่ยทำให้ซารูมานหยุด

เขาไม่มีทางเลือกนอกจากต้องหยุด เพราะคนที่อยู่ด้านหลังมีพลังมากพอจะบังคับให้เขาหยุดได้ถ้าต้องการ

“ชาก็ยังไม่ได้ชงเลย”

“ไม่จำเป็น”

ซารูมานปฏิเสธโดยไม่หันกลับ

“ข้ามีเรื่องด่วนต้องจัดการ จึงไม่อาจอยู่ที่นี่นาน”

หลี่เว่ยรินชาหนึ่งถ้วยแล้วพูด

“ไม่ต้องรีบร้อน”

“ข้ายังมีเรื่องบางอย่างอยากขอคำแนะนำจากเจ้าผู้มีปัญญา”

เมื่อได้ยินแบบนั้น ซารูมานก็หันกลับมา

“เมื่อดูจากท่าทีของเจ้าที่ถือว่าใช้ได้ ก็พูดมาเถอะว่าอยากถามอะไร”

“ข้าจะบอกทุกอย่างที่ข้ารู้”

เขานั่งลงอีกครั้ง

หลี่เว่ยเข้าเรื่องทันที

“เมื่อไม่นานมานี้ ข้าได้ยินแกนดัล์ฟพูดถึงสถานการณ์ของเอนท์ เจ้ารู้ที่อยู่ของเอนท์ไวฟส์หรือไม่?”

“หึ”

ทันทีที่ได้ยินชื่อบางคน ซารูมานก็ส่งเสียงดูถูกออกมา

“แกนดัล์ฟ เจ้าหมอนั่นที่หัวเต็มไปด้วยใบยาสูบจะรู้อะไรได้?”

หลี่เว่ยถือถ้วยชา เงยหน้ามองซารูมาน

ทุกปีมีใบยาสูบจำนวนมากถูกส่งไปยังไอเซนการ์ด

เจ้าก็คงไม่ได้สูบมันหรอกใช่ไหม

“ในช่วงสงครามพันธมิตรสุดท้าย ดินแดนที่เอนท์ไวฟส์อาศัยอยู่ถูกเผาจนกลายเป็นดินไหม้ พวกเขาหายไปหมดแล้ว”

“อย่างไรก็ตาม คำพยากรณ์โบราณบางบทพูดว่า เมื่อโลกถึงจุดจบและทุกสิ่งสลายไป พวกเขาจะเติบโตขึ้นจากผืนดินอีกครั้ง และได้พบกันใหม่”

“จุดจบของโลก…”

หลี่เว่ยพึมพำคำนี้

มันน่าจะหมายถึงสงครามสุดท้าย ตอนที่มอร์กอธจะกลับมาอีกครั้ง ตามตำนานมันจะเป็นบทสุดท้ายของทุกสิ่ง และโลกจะถูกทำลายและสร้างขึ้นใหม่เพราะมัน

แต่เรื่องนั้นเป็นเรื่องของอนาคต

หลี่เว่ยแบ่งปันข้อมูลของเขา

“ข้าได้ยินข่าวลือในหมู่ฮอบบิทแห่งไชร์ บางคนบอกว่าเห็นต้นไม้ที่เดินได้ในเนินเขาเหนือ และในป่าเก่าก็มีพวกต้นไม้ที่มีชีวิตอยู่ด้วย”

“มันเป็นข่าวลือ”

ซารูมานปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมา

“ไม่มีทางมีพวกต้นไม้มีชีวิตในเนินเขาเหนือ สภาพแวดล้อมที่นั่นไม่เหมาะกับการอยู่รอดของพวกมันเลย”

“ส่วนป่าเก่า ที่นั่นเต็มไปด้วยต้นไม้เจ้าอารมณ์ เจ้าจะพูดว่าพวกมันมีชีวิตและคิดได้ก็ไม่ผิด แต่ทั้งพลังและสติปัญญายังด้อยกว่าเอนท์มาก”

“เอนท์ตั้งชื่อให้สิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่ทั้งเอนท์และไม่ใช่ต้นไม้ธรรมดาว่า ‘ฮวอร์น’”

“ในป่าฟางกอร์นก็มีฮวอร์นจำนวนมากเหมือนกัน แต่พวกนั้นยังดีกว่า เพราะอยู่ภายใต้การดูแลของเอนท์ ส่วนพวกในป่าเก่านั้นต่างออกไป ฮวอร์นที่ไม่มีใครควบคุมเป็นสิ่งที่ดุร้ายและอันตราย”

“ฮอบบิทบางคนใช้เรื่องฮวอร์นกินคนมาขู่เด็ก ๆ”

“แต่เรื่องนี้ไม่ใช่นิทาน”

“หลายปีก่อน ฮอบบิทกับพวกมันเคยมีความขัดแย้งกันอย่างดุเดือด”

หลี่เว่ยฟังแล้วพยักหน้า

“ดูเหมือนว่าเอนท์จะยังหาคู่ของพวกเขาไม่พบไปอีกพักใหญ่”

“ทำไมเจ้าถึงสนใจเรื่องแบบนี้?”

ซารูมานไม่เข้าใจจริง ๆ

“ไม่มีอะไร ข้าแค่ชอบกังวลเรื่องที่ไม่จำเป็น มันไม่เกี่ยวอะไรกับเจ้า”

“ข้าไม่มีเวลามาจัดการเจ้า”

หลังจากดื่มชาที่หลี่เว่ยรินให้ ซารูมานก็ลุกขึ้นทันที

“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ข้าจะไปก่อน”

“ไปเถอะ รีบขนาดนี้เหมือนมีขโมยบุกบ้านเจ้า”

เมื่อได้ยินแบบนั้น ซารูมานก็หันกลับมามองหลี่เว่ย

“ไม่ใช่ขโมย แต่มีโจรบุกเข้าไปจริง ๆ”

“เจ้าพูดอะไรนะ?”

“ไม่มีอะไร ลาก่อน”

ซารูมานจากไปอย่างรีบร้อน

อีกหนึ่งปีที่สงบสุข

ด้วยความพยายามอย่างต่อเนื่องของเหล่าเรนเจอร์จากป้อมริมทางและป้อมริมแม่น้ำ อันตรายในดินแดนรกร้างถูกผลักดันไปยังพื้นที่ห่างไกลยิ่งกว่าเดิมอีกครั้ง

“เนินเขาเหนือ” ด่านเรนเจอร์แห่งใหม่ ถูกตั้งขึ้นทางเหนือของบรีโดยตรง เชื่อมต่อกับเนินใต้ ขอบเขตอิทธิพลของป้อมริมทางขยายไปทางตะวันตก เริ่มส่งผลต่อเนินเขาเหนือ และเนินบาร์โรว์ที่อยู่เหนือขึ้นไป รวมถึงพื้นที่รกร้างขนาดใหญ่ที่แทบไม่มีผู้คนอาศัยอยู่

นครหลวงเก่าของอาณาจักรอาร์นอร์—อันนูมินัส และฟอร์นอสต์เอไรน์ เมืองแรกอยู่ในเนินบาร์โรว์ เมืองหลังอยู่ใกล้เนินเขาเหนือ

แน่นอน ตอนนี้เหลือเพียงซากปรักหักพัง

อย่างไรก็ตาม ต่อให้นครหลวงที่เคยยิ่งใหญ่เหลือเพียงกำแพงพังทลาย เต็มไปด้วยหญ้าป่าและต้นไม้แห้งเหี่ยว มันก็ไม่ใช่สถานที่ที่ใครจะเข้าไปยึดครองได้ตามใจ

ก่อนที่เรนเจอร์จากป้อมริมทางจะมาถึง ก็มีพวกพเนจรเดินอยู่ในดินแดนรกร้างแห่งนี้แล้ว

พวกเขาเคลื่อนไหวอยู่ท่ามกลางซากบ้านเมืองเดิมของตน เผชิญหน้ากับอันตรายต่าง ๆ พร้อมความรู้สึกที่ซับซ้อนและยากจะอธิบาย

การต่อสู้นั้นไม่เคยหยุดเลย

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ]

--------------------

ชั้นหนังสือรวมผลงานทุกเรื่อง จิ้มที่นี่เลยค่ะ >> Rubybibi

ผลงาน [นิยายแปล] ของ Rubybibi

📦วันสิ้นโลก: สายเลือดคริปโตเนียนจากกล่องสมบัติล้านใบ

🏵️ปลุกอาชีพผู้อัญเชิญ: ฉันมีสูตรโกงซื้อทุกอย่างได้ในราคา 1 เหรียญทองแดง