- หน้าแรก
- ระบบมหาเศรษฐี จากหนุ่มคลั่งรัก สู่ชีวิตฮาเร็ม
- ตอนที่ 74 แผนเลี้ยงปลา!
ตอนที่ 74 แผนเลี้ยงปลา!
ตอนที่ 74 แผนเลี้ยงปลา!
ตอนที่ 74 แผนเลี้ยงปลา!
“โอเค พี่รออยู่ที่ห้องนะ”
ฮั่ว ฉีอัน รอจน ถัง ซืออวี่ วางสาย ถึงเปิดประตูขึ้นรถ
ระหว่างทางกลับก็แวะซูเปอร์มาร์เก็ตไปรอบหนึ่ง
พอจอดรถเสร็จ จังหวะที่เดินเข้าหมู่บ้านนั่นแหละ ถึงเพิ่งเปิดดูการแจ้งเตือนของระบบ
[ค่าความชอบของ เวินหร่าน +...]
[ค่าความชอบของ เวินหร่าน +3 (91)]
[ล็อกเป้าหมาย!]
เขาคิดไม่ถึงเลยว่ามันจะมีแต่บวก บวกจาก 79 รวดเดียวถึง 91 เลย
[ค่าความชอบของ ซาง จื่อซี +1 (91)]
ขนาด ซาง จื่อซี ก็ยังบวกมา 1 แต้ม
แถมค่าความชอบของ หวัง หลานอิง กับหลิว เจินเจิน ก็ขยับขึ้นด้วยเหมือนกัน
ดูเหมือนคนเรานี่ต่างกันจริงๆ
สิ่งที่ เวินหร่าน ต้องการมันไม่เหมือนคนอื่น คะแนนเลยพุ่งขึ้นเร็วมาก
[ชื่อ: ซาง จื่อซี]
[อายุ: 22]
[หน้าตา: 92]
[รูปร่าง: 86]
[ทรัพย์สิน: 4,890,000]
[ประสบการณ์: 1 (สุขภาพแข็งแรง)]
[ค่าความชอบ: 91]
…………………………………
[ชื่อ: เวินหร่าน]
[อายุ: 23]
[หน้าตา: 80]
[รูปร่าง: 88]
[ทรัพย์สิน: 10,000 หนี้สิน 35,000]
[ประสบการณ์: 1 (สุขภาพแข็งแรง)]
[ค่าความชอบ: 91]
[ตรวจพบเพศตรงข้ามที่มีคะแนน 88 มีค่าความชอบต่อโฮสต์ถึง 84 คะแนน ได้รับรางวัล 100,000,000 หยวน]
นี่เป็นบันทึกก่อนหน้านี้ ตอนนั้น เวินหร่าน บวกรวดเดียว 5 แต้ม
ฮั่ว ฉีอัน มองดูค่าประสบการณ์ของตัวเอง
[ประสบการณ์: 7 (สุขภาพแข็งแรง)]
[ทรัพย์สิน: 1,205,650,000 หุ้น 190,000,000] (ทรัพย์สินถาวรและหุ้น หากต่ำกว่า 10,000,000 จะไม่แสดงผล)
[ล็อกเป้าหมาย: ซาง จื่อซี (91), เวินหร่าน (91), ซูชิง (100), จ้าว ชิงม่าน (98), จู อีซา (98)]
ดีมาก วันนี้มีเหล้าก็เมากันไปก่อน เงินทองใช้หมดเดี๋ยวก็หาใหม่ได้
สามทุ่มสิบสามนาที ฮั่ว ฉีอัน ก็กลับมาถึงห้อง
พอเดินเข้าไปก็เห็น เวินหร่าน กำลังหลับสนิท ผมปอยหนึ่งแนบอยู่บนใบหน้ารูปไข่ ทำให้เธอดูบอบบางน่าทะนุถนอมขึ้นไปอีก
ฮั่ว ฉีอัน นั่งลงบนเตียง เอื้อมมือไปปัดปอยผมออก แล้วประทับจูบลงบนหน้าผากเกลี้ยงเกลา
ความรู้สึกกับเซ็กซ์ ไม่ว่าหญิงหรือชาย ก็แยกออกจากกันได้ทั้งนั้นแหละ
จะบอกว่าเขารู้สึกผูกพันกับ เวินหร่าน ลึกซึ้งขนาดนั้น ก็คงพูดเกินไปหน่อย
แต่ความหลงใหลทางสรีระน่ะมีแน่ เขาก็ถือว่าเป็นชายหนุ่มยุคใหม่ที่มีการศึกษา ไม่ได้หัวโบราณถึงขนาดพูดเรื่องเซ็กซ์แล้วต้องหน้าถอดสีซะหน่อย แฮ่มๆ
เปลือกตาของ เวินหร่าน ขยับยุกยิก ก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้น
เธอส่งเสียงอู้อี้ในคอ “พี่ชาย ฉันยอมแพ้แล้วนะคะ”
“อืม!”
ฮั่ว ฉีอัน ถูกใจคำพูดนี้ ค่าความชอบต้องขยับขึ้นแน่ๆ มิน่าล่ะ พวกสาวชาเขียวถึงได้ขายดีนัก
“จุ๊บหน่อยค่ะ” เวินหร่าน ยื่นสองมือออกมาจากใต้ผ้าห่ม โอบรอบคอชายหนุ่ม
มีหรือที่ ฮั่ว ฉีอัน จะปฏิเสธ เขาโน้มตัวลงไปจูบเธอเบาๆ
แต่ก็แค่จูบเท่านั้น เวินหร่าน ต้องพักผ่อนแล้ว
ผ่านไปพักหนึ่ง เวินหร่าน ก็ซบลงในอ้อมกอดเขา แล้วพูดอย่างเข้าใจว่า “อวี่อวี่ใกล้จะกลับมาแล้วใช่ไหมคะ”
ฮั่ว ฉีอัน ดูโทรศัพท์ “อีกสิบกว่านาทีน่ะ ไม่ต้องรีบหรอก”
เขาชะงักไปนิด แล้วพูดต่อ “เสี่ยวหร่าน ต่อไปเธออยู่กับพี่นะ พี่จะให้ค่าใช้จ่ายรายเดือน แล้วก็ให้เลือกซื้อรถกับบ้านที่ชอบเหมือนอวี่อวี่ด้วย
ส่วนเรื่องงาน พี่ลองคิดดูแล้ว พี่เปิดฟิตเนสดีไหม เธอมาช่วยดูแล แล้วก็จ้างเทรนเนอร์มืออาชีพมา จะได้สะดวกตอนพี่อยากลดน้ำหนักกระชับสัดส่วนด้วย”
สำหรับคนที่ค่าความชอบทะลุ 90 และล็อกสถานะคู่ชีวิตไปแล้ว เขาไม่เคยงกหรอก
ยิ่งไปกว่านั้น เขาได้เงินรางวัลจาก เวินหร่าน มาตั้งร้อยล้าน แล้วถ้าเกิดค่าความชอบเต็ม 100 เขาก็จะได้เพิ่มอีกร้อยล้าน ขืนใช้จ่ายตามปกติ ชาตินี้ก็ใช้ไม่หมดหรอก
ก็นะ! คะแนนหน้าตามันคงเป็นมาตั้งแต่เกิด ถึงตอนหลังจะพอดูแลให้ดีขึ้นได้บ้างแต่มันก็ควบคุมยาก ส่วนคะแนนรูปร่าง มันสามารถอัปเกรดได้ด้วยการออกกำลังกาย
คนที่มาฟิตเนส ส่วนใหญ่ก็น่าจะเป็นพวกหุ่นดีๆ ฐานตัวเลือกก็ต้องกว้างกว่าอยู่แล้ว
เปิดฟิตเนส ก็เอาไว้ทำบ่อเลี้ยงปลา (บริหารเสน่ห์เผื่อเลือก) ได้เหมือนกันนี่หว่า?
ฮั่ว ฉีอัน รู้สึกเหมือนได้เปิดมุมมองใหม่ เลี้ยงปลาไว้หลายๆ ตัว บางทีนี่อาจจะเป็นเส้นทางธุรกิจที่ถูกต้องก็ได้นะ
“พี่ชาย ฉันจะเชื่อฟังพี่ค่ะ ต่อไปฉันจะตั้งใจหาเงินเลี้ยงดูตัวเอง พี่จะได้ไม่ต้องเหนื่อยขนาดนี้”
เวินหร่าน ดีใจจนแทบจะกระโดดตัวลอย ชีวิตแบบนี้นี่แหละที่เธอต้องการไม่ใช่เหรอ
“เสี่ยวหร่าน เธอนี่ทำตัวน่ารักที่สุดเลย”
ฮั่ว ฉีอัน กอดเธอไว้คลอเคลียกันต่ออีกพักหนึ่ง
เวินหร่าน กระซิบเบาๆ “พี่ชายไปอยู่เป็นเพื่อนอวี่อวี่เถอะค่ะ พรุ่งนี้เช้ารออวี่อวี่ออกไปทำงานแล้ว เราค่อยมาออกกำลังกายยามเช้า(1)กันนะคะ”
“ได้สิ วิ่งจ็อกกิ้งยามเช้านะ”
ฮั่ว ฉีอัน เพิ่งจะเข้าใจความหมายแฝง หัวเราะพลางหยิกแก้มหญิงสาว แล้วค่อยเดินออกจากห้อง
ส่วนเรื่องโอนค่าใช้จ่ายรายเดือน โทษทีนะ วันนี้วงเงินโอนเต็มแล้ว
อีกอย่าง วันนี้เป็นวันสุดท้ายของเดือนพอดี ขืนรอโอนพรุ่งนี้ ก็เท่ากับประหยัดไปได้ตั้งเดือนนึงไม่ใช่เหรอ ไม่งั้นเงินเจ็ดแสนสามหมื่นก้อนแรกของเขาจะงอกมาได้ยังไงล่ะ
เดือนพฤศจิกายนใกล้เข้ามาแล้ว เดือนแห่งการสละโสดซะด้วย
ทางฝั่ง เวินหร่าน ก็นอนไม่หลับ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าแอปดูรถต่งเชอตี้ (Chery) แล้วก็แอปดูบ้านอีกสองสามแอป
จู่ๆ ก็นึกอะไรขึ้นได้ รีบสลับไปแอปวีแชท แล้วพิมพ์ข้อความขอลาออกส่งให้ครูใหญ่ทันที
แกร๊ก! ถัง ซืออวี่ กลับมาแล้ว
“พี่ฉีอัน!”
“อวี่อวี่”
ฮั่ว ฉีอัน กำลังแกล้งทำเป็นนั่งดูข่าวเศรษฐกิจอยู่
“พี่ฉีอัน รอนานไหมคะ”
ถัง ซืออวี่ วางกระเป๋าลง แล้วหิ้วถุงอีกใบมาด้วย ข้างในเป็นพวกถุงมือ ผ้าขนหนู ที่แอบเก็บสะสมมาจากโรงงาน เป็นของสวัสดิการที่หมดอายุแล้ว
“ไม่หรอก ถ้าพี่ยังทำงานอยู่ ก็คงกลับมาเวลานี้แหละ ดีไม่ดีอาจจะดึกกว่านี้ด้วยซ้ำ”
ฮั่ว ฉีอัน เดินเข้าไปดึงหญิงสาวมากอด
“พี่ฉีอัน ฉันไปอาบน้ำก่อนนะ” ถัง ซืออวี่ ทำท่าเขินอาย ก่อนจะพูดต่อ “พี่ไม่ต้องนอนโซฟาหรอก เข้าไปนอนในห้องกับฉันเถอะ แต่ว่าเรายัง... มีอะไรกันไม่ได้นะคะ”
“อวี่อวี่ พี่ไม่ใช่คนแบบนั้นซะหน่อย เราค่อยเป็นค่อยไปเถอะ พี่ยังไม่ได้จีบเธอดีๆ เลยนะ”
ฮั่ว ฉีอัน กลับมาเป็นตัวของตัวเองแล้วสินะ!
“อืม!” ถัง ซืออวี่ เชื่อใจในนิสัยของแฟนหนุ่ม
หลังจากนั้น ทั้งสองคนก็ผลัดกันไปอาบน้ำ แล้วเข้ามาซุกตัวอยู่ในผ้าห่มผืนเดียวกัน
ฮั่ว ฉีอัน โอบกอดเธอไว้เบาๆ ไม่ได้ล่วงเกินอะไรไปมากกว่านั้น
ถัง ซืออวี่ ปิดไฟ แล้วกระซิบเสียงเบา “พี่ฉีอัน เราอย่าเพิ่งเปิดตัวว่าคบกันเลยนะคะ”
“อวี่อวี่ ทำไมล่ะ คิดว่าพี่ไม่ดีพอจะควงอวดใครเหรอ” ฮั่ว ฉีอัน พอจะเดาออกว่าทำไม แต่เขาต้องแกล้งทำตัวเป็นเหยื่อไปก่อน
“ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ พี่ฉีอันอย่าเข้าใจผิดสิ” ถัง ซืออวี่ รีบอธิบาย “ก็แฟนเก่าพี่เพิ่งมาดักรอที่โรงงาน คนเขาก็รู้กันหมด ขืนเราจู่ๆ ประกาศคบกันตอนนี้ ไม่รู้คนจะเอาไปนินทากันยังไง มันจะทำให้พี่เสียชื่อเสียงเอานะคะ”
“ที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง” ฮั่ว ฉีอัน เลิกชายเสื้อเธอขึ้นตามน้ำ แล้วกระซิบ “งั้นตามใจเธอเลย รอให้เรื่องซาก่อน ค่อยเปิดตัวก็ยังไม่สาย”
“อืม!” ถัง ซืออวี่ กัดฟันแน่น เอามือกดทับมือของแฟนหนุ่มไว้
“ปล่อยตัวตามสบายเถอะอวี่อวี่ กล้ามเนื้อหลังเธอตึงหมดแล้ว เดี๋ยวพี่นวดให้นะ นอนตื่นมาพรุ่งนี้ก็หายแล้วล่ะ”
ฮั่ว ฉีอัน เคยศึกษาเรื่องนี้มาจริงๆ ซึ่งก็เป็นทักษะที่ได้มาจากแฟนเก่านั่นแหละ
ถัง ซืออวี่ ไม่ได้ตอบอะไร แค่ค่อยๆ เอามือของตัวเองออกไปเงียบๆ
[ค่าความชอบของ ถัง ซืออวี่ +5 (92)]
[ล็อกเป้าหมาย!]
วันรุ่งขึ้น ยังไม่ทันเจ็ดโมงเช้า ถัง ซืออวี่ ก็ตื่นแล้ว
“พี่ฉีอัน พี่นอนต่ออีกหน่อยเถอะ ฉันไปทำงานก่อนนะคะ จะรอพี่กลับมาจากปักกิ่งนะ”
“โอเค ถ้าว่างก็ไปหัดขับรถกับเสี่ยวหร่านบ่อยๆ ล่ะ เลือกรถกับบ้านที่ถูกใจไว้เลย รอพี่กลับมาจะจัดการซื้อให้”
ฮั่ว ฉีอัน ก็ตื่นแล้วเหมือนกัน นาฬิกาชีวิตมันตั้งไว้แบบนี้ แค่ยังไม่ลุกจากเตียงเฉยๆ
“ทำไมพี่ถึงเรียกเธอว่าเสี่ยวหร่านล่ะคะ” ถัง ซืออวี่ แปลกใจนิดหน่อย
“ก็พี่แก่กว่าเธอตั้งเยอะ เรียกเสี่ยวหร่านก็เหมาะแล้วนี่ อวี่อวี่ เดินทางปลอดภัยนะ”
ฮั่ว ฉีอัน รีบเปลี่ยนเรื่อง เมื่อคืนถึงจะไม่ได้มีอะไรกัน แต่ก็ปั่นค่าความชอบขึ้นมาได้สำเร็จ
ใช้ให้ถูกวิธี สำคัญกว่าพยายามแบบไร้ทิศทาง
“อืม! งั้นฉันไปก่อนนะคะ” ถัง ซืออวี่ รีบร้อนออกไป เพราะตอนเช้าต้องไปรับช่วงต่อจากกะดึกอีก
………………………………………
(1)[ออกกำลังกายยามเช้า / มอร์นิงเซ็กซ์ (晨炮) – คำว่า ‘晨 (เฉิน)’ แปลว่า ยามเช้า ส่วน ‘炮 (เพ่า/พ่าว)’ เดิมแปลว่า ปืนใหญ่ แต่ในสแลงใช้เป็นคำอ้อมหมายถึงการมีเพศสัมพันธ์ (เช่น 开炮 (ไคเพ่า) — ยิงปืนใหญ่)
ดังนั้น ‘晨炮’ จึงเป็นสแลงหมายถึง เซ็กซ์ยามเช้า หรือมอร์นิงเซ็กซ์ โดยจงใจทำให้ฟังคล้ายคำแนววิ่งจ็อกกิ้ง/ออกกำลังกายตอนเช้า เพื่อเพิ่มอารมณ์หยอกล้อสองแง่สองง่าม]