ตอนที่ 39 สุภาษิต ‘บ้านเก่าไฟไหม้’!

ตอนที่ 39 สุภาษิต ‘บ้านเก่าไฟไหม้’!

“อืม! ไม่ไปไหนหรอก”

ฮั่ว ฉีอัน เห็นการแจ้งเตือนค่าความชอบของ หาน ไฉ่หลิง เด้งขึ้นมาแต่ไม่ได้ใส่ใจ เขาปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติ

ตัวเลือกที่ทำเงินให้เริ่มเพิ่มมากขึ้น ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน

เมื่อถึงที่หมายเขาก็จอดรถส่งเธอ

“คุณลุง ไว้วันหลังนัดกันใหม่นะคะ”

หาน ไฉ่หลิง หิ้วถุงชอปปิงเต็มสองมือ วันนี้เธอได้ของกลับไปเพียบเลย

“โอเค”

ฮั่ว ฉีอัน มองส่งหญิงสาวเดินเข้าวิทยาลัยการบิน โดยไม่ได้เดินตามเข้าไป

มาตรการรักษาความปลอดภัยที่นี่เข้มงวดมาก เนื่องจากมีแต่นักศึกษาเตรียมแอร์โฮสเตส คนนอกจึงเข้าไปไม่ได้

เขาหมุนตัวกลับขึ้นรถ ขับออกไปครู่หนึ่งแล้วจอดข้างทาง เพื่อจองตั๋วเครื่องบินไปปักกิ่งพร้อมโรงแรมสองคืนแรก

จากนั้นจึงแคปหน้าจอการจองส่งไปให้ เซวีย ซู่เฟิน, เจี่ยน ซีรั่ว และจู อีซา

โดยไม่รอคำตอบ เขากดโทรออกทันที

“พี่ฉีอัน พี่ว่างแล้วเหรอคะ”

เสียง ถัง ซืออวี่ ดังมาจากปลายสาย

“อืม ว่างแล้ว แต่สองทุ่มพี่มีนัดคุยเรื่องตั้งบริษัท”

ฮั่ว ฉีอัน รู้สึกถึงความย้อนแย้งในใจชั่ววูบ แต่คิดตามจริง ถ้าเขาให้ชีวิตที่ดีกว่านี้ไม่ได้ ความสัมพันธ์ก็คงไปไม่รอด

เพราะงั้น การลงทุนเวลาและทรัพยากรในตอนนี้จึงเป็นเรื่องคุ้มค่า

“พี่ฉีอัน งั้นพอจะมีเวลามากินข้าวเย็นกับฉันก่อนไหมคะ”

ถัง ซืออวี่ พูดต่อ “ฉันนัดกับเพื่อนที่หารห้องเช่าด้วยกันไว้ ว่าจะไปกินบุฟเฟต์อาหารทะเลที่ห้างว่านต๋าตอนหกโมง ร้านหัวละ 89 หยวนค่ะ”

“อวี่อวี่ เธออยากให้พี่ไปกินด้วยเหรอ”

ฮั่ว ฉีอัน กะเวลาดูแล้วว่าพอไปได้แบบเฉียดฉิว

“อยากสิคะ”

ถัง ซืออวี่ เริ่มอ้อน เมื่อวานเพิ่งมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันหมาดๆ

“จองโต๊ะหรือยัง ร้านนั้นพี่ยังไม่เคยไปกินเลย แต่เห็นว่าคนแน่นทุกวัน”

ฮั่ว ฉีอัน ไม่เคยไปร้านนั้นจริงๆ เขาเคยได้ยินเพียงว่าอาหารไม่ค่อยสดนัก แต่เขารู้ว่า ถัง ซืออวี่ ชอบกินอาหารทะเลมาก

“ร้านนั้นรับจองไม่ได้ค่ะ ต้องรับคิวหน้าร้านอย่างเดียว

เวินหร่านเพื่อนฉันไปรอคิวไว้แล้ว ส่วนฉันจะออกจากโรงงานตอนห้าโมง น่าจะถึงที่นั่นตอนห้าโมงครึ่ง

พี่ฉีอัน ฉันอยากกินข้าวกับพี่นะคะ”

ถัง ซืออวี่ ตั้งใจจะพาแฟนหนุ่มไปเปิดตัวกับเพื่อนสนิท

“ได้สิ เดี๋ยวพี่ไปถึงก่อนหกโมง มีอะไรอยากให้ซื้อเข้าไปฝากไหม”

ฮั่ว ฉีอัน วางโทรศัพท์แล้วเปิดสปีกเกอร์โฟน เขาตีไฟเลี้ยวพลางมุ่งหน้ากลับบ้าน ยังมีอีกคนรอเขาอยู่

“ไม่ต้องซื้ออะไรมาหรอกค่ะ”

ถัง ซืออวี่ คิดว่าไม่จำเป็นต้องมีของฝากทุกครั้งที่เจอกัน

“โอเค! พี่กำลังขับรถอยู่ เดี๋ยวหกโมงเจอกัน”

เขาคุยอีกเพียงไม่กี่คำก็วางสาย

ระหว่างจอดรอสัญญาณไฟแดง เขาจึงกดโทรออกอีกสายทันที

“พี่ชาย ทำธุระเสร็จแล้วเหรอคะ”

เสียงออดอ้อนของ ซูชิง ดังผ่านลำโพง เธอจงใจดัดเสียงให้หวานหยด

“ดึกๆ พี่ยังมีธุระต่อน่ะ ตอนนี้กำลังกลับ อีกสิบนาทีน่าจะถึง แล้วตอนนี้เธออยู่ที่ไหนล่ะ”

ฮั่ว ฉีอัน ตัดสินใจจะไม่ล็อกเป้าหมายใครง่ายๆ อีก เพราะการล็อกเป้าหมายหมายถึงภาระทางความรู้สึกที่ต้องรับผิดชอบ

ตอนนี้เขาล็อก ซูชิง ไว้แค่คนเดียว และก็คงพอแค่นี้ก่อน

เขาคิดว่าต่อให้ปลดล็อก ซูชิง ก็คงไม่หนีไปไหน

แต่สำหรับคนอื่นหลังจากนี้เขาต้องคิดให้รอบคอบ ไม่งั้นสับรางไม่ทันแน่ๆ

“หนูรอพี่อยู่ในห้องตลอดเลยค่ะ”

ซูชิง มองดูห้องที่สะอาดสะอ้านเหมือนใหม่ นี่เป็นฝีมือเธอจัดแจงเองทั้งหมดเลยนะ

“เดี๋ยวพี่กลับไปหา”

ฮั่ว ฉีอัน ตั้งใจจะกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดสักหน่อย ชุดที่ใส่อยู่ตอนนี้เหมาะสำหรับเดตกับไฉ่หลิงเท่านั้น

ไม่ถึงสิบนาที เขาก็มาเคาะประตูห้อง

“พี่ชาย!”

ทันทีที่เปิดประตู ซูชิง ก็โผเข้ากอดเขาทันที

“เข้าไปข้างในก่อน”

ฮั่ว ฉีอัน โอบเอวเธอเดินเข้าห้อง ยัยเด็กนี่สวมเพียงเสื้อยืดของเขา สัมผัสเพียงครู่เดียวก็รู้ว่าเธอไม่ได้ใส่บรา ไม่กลัวโป๊เลยนะเนี่ย

“พี่ชาย!”

ซูชิง เกาะเขาแน่นไม่ยอมปล่อย

“ชิงชิง รู้ไหมว่าสุภาษิต ‘บ้านเก่าไฟไหม้’ มันแปลว่าอะไร”

ฮั่ว ฉีอัน ก้มลงประกบจูบริมฝีปากสีแดงสดของเธอ…

ห้าโมงครึ่ง!

เขานั่งอยู่บนโซฟาปล่อยให้ ซูชิง เป่าผมจนแห้ง

เขาเปลี่ยนมาสวมเสื้อเชิ้ต กางเกงสแล็ก และไม่ได้สวมแว่นตา

“ชิงชิง เดี๋ยวเธอหาอะไรกินเองนะ คืนนี้พี่น่าจะกลับดึก”

เขาเริ่มรู้สึกแล้วว่าการเป็นคนรวยมันก็วุ่นวายเหมือนกัน

“อืมๆ!”

ซูชิง วางไดร์เป่าผม แล้วหอมแก้มเขาฟอดใหญ่

“พี่ไปนะ”

ฮั่ว ฉีอัน ไม่พูดอะไรต่อ สำหรับเขาเรื่องงานต้องมาก่อน

ห้าโมงห้าสิบนาที เขาถึงจุดนัดหมายในห้างว่านต๋า ร้านบุฟเฟต์สเต๊กและอาหารทะเลราคาหัวละ 89 หยวน ลูกค้าแน่นร้านสุดๆ

ได้ยินว่าแม้แต่คนชราวัยแปดสิบปียังมาต่อคิวรอเลย

[ชื่อ: จางฮวน]

[อายุ: 32]

[หน้าตา: 71]

[รูปร่าง: 60]

[ทรัพย์สิน: 30,000 หนี้สิน 790,000]

[ประสบการณ์: 4 (สุขภาพแข็งแรง)]

[ค่าความชอบ: 10]

………………………………

[ชื่อ: เฉินอี๋]

[อายุ: 19]

[หน้าตา: 67]

[รูปร่าง: 72]

[ทรัพย์สิน: 1,000]

[ประสบการณ์: 5 (สุขภาพแข็งแรง)]

[ค่าความชอบ: 0]

……………………………

[ชื่อ: เฉา เสี่ยวอิง]

[อายุ: 45]

[หน้าตา: 59]

[รูปร่าง: 72]

[ทรัพย์สิน: 120,000 หนี้สิน 600,000]

[ประสบการณ์: 9 (สุขภาพย่ำแย่)]

[ค่าความชอบ: 45]

…………………………………

[ชื่อ: เย่ เมิ่งจวิน]

[อายุ: 28]

[หน้าตา: 77]

[รูปร่าง: 72]

[ทรัพย์สิน: 70,000 หนี้สิน 890,000]

[ประสบการณ์: 12 (สุขภาพแข็งแรง)]

[ค่าความชอบ: 29]

ฮั่ว ฉีอัน มองว่าจำนวนคนมหาศาลคือข้อดี ท่ามกลางฝูงชนที่เบียดเสียด เขาสแกนเจอเป้าหมายระดับ 70 ขึ้นไปเพียบ

แต่ตอนนี้มันไม่มีประโยชน์แล้ว

เขาปิดโหมดสแกนคนที่ต่ำกว่า 80 ทันที

[ชื่อ: โจว เสี่ยวหมาน]

[อายุ: 24]

[หน้าตา: 82]

[รูปร่าง: 76]

[ทรัพย์สิน: 20,000 หนี้สิน 70,000]

[ประสบการณ์: 3 (สุขภาพแข็งแรง)]

[ค่าความชอบ: 0]

จู่ๆ ระบบสแกนพบหญิงสาวคนหนึ่งที่ผ่านเกณฑ์ หน้าตาสวยจิ้มลิ้ม

แต่เมื่อสังเกตให้ดีพบว่าเธอควงแขนแฟนหนุ่มมาด้วย

[ชื่อ: หยาง เข่อซิน]

[อายุ: 33]

[หน้าตา: 73]

[รูปร่าง: 83]

[ทรัพย์สิน: 30,000 หนี้สิน 1,220,000]

[ประสบการณ์: 7 (สุขภาพแข็งแรง)]

[ค่าความชอบ: 34]

ฮั่ว ฉีอัน มองหญิงสาวที่อุ้มลูกเดินผ่านไป หุ่นของเธอดีใช้ได้

ดูเหมือนแต้มบุญของเขาจะหมดไปตั้งแต่ช่วงกลางวัน

เขาเลิกสนใจและยืนรอเงียบๆ

จู่ๆ ก็มีเงาร่างหนึ่งพุ่งผ่านหน้าอย่างรวดเร็ว

เขาหันไปมองเห็นเพียงแผ่นหลังบอบบางมุ่งหน้าไปยังเคาน์เตอร์

[ชื่อ: เวินหร่าน]

[อายุ: 23]

[หน้าตา: 80]

[รูปร่าง: 88]

[ทรัพย์สิน: 15,000 หนี้สิน 50,000]

[ประสบการณ์: 0 (สุขภาพแข็งแรง)]

[ค่าความชอบ: 29]

ชื่อนี้มัน?

ฮั่ว ฉีอัน นึกได้ว่า ถัง ซืออวี่ เคยพูดถึง เวินหร่าน

ค่าสถานะของเธอคล้ายคลึงกับเขาอย่างน่าประหลาด

หน้าตาช่วงพีกสมัยหนุ่มของเขาคือ 80 รูปร่าง 88 เหมือนกันไม่มีผิดเพี้ยน

พอเห็นคนที่ค่าสถานะเหมือนตัวเอง ถึงจะเป็นผู้หญิง เขาก็อดเปรียบเทียบไม่ได้

ระหว่างที่ลังเลว่าจะเดินไปดูหน้าให้ชัดเจน โทรศัพท์ก็ดังขึ้นพอดี

“พี่ฉีอัน ฉันอยู่หน้าลิฟต์แล้วค่ะ ใกล้จะถึงชั้นสี่แล้วนะ

เวินหร่านอยู่ที่เคาน์เตอร์ค่ะ เธอไปยืนยันโต๊ะไว้ก่อนแล้ว”

“อืม! พี่รออยู่หน้าร้าน ไม่ต้องรีบหรอก”

ฮั่ว ฉีอัน เช็กสถานการณ์แล้วพบว่า เวินหร่าน หายไปจากสายตาไปแล้ว สงสัยจะเดินเข้าไปในร้านแล้ว

เขายังไม่ทันเห็นหน้าด้วยซ้ำ เห็นแค่แผ่นหลัง เสื้อยืดตัวโคร่งสีดำคลุมสะโพกกับกางเกงรัดรูป จะไปดูอะไรออกล่ะ แต่รูปขาสวย จัดว่าใช้ได้

ช่างมันเถอะ เขายืนรอหน้าร้านไม่นาน ก็เห็น ถัง ซืออวี่ เดินตรงมาแต่ไกล

“พี่ฉีอัน!”

ถัง ซืออวี่ เดินจ้ำเข้ามาหาด้วยหยาดเหงื่อซึมบนหน้าผาก หลังจากจอดมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าเธอก็รีบวิ่งมาทันทีเลย

“บอกแล้วไงว่าไม่ต้องรีบ ต่อให้ต้องรอนานแค่ไหนพี่ก็จะรอ”

ฮั่ว ฉีอัน กุมมือหญิงสาวแล้วเดินเข้าร้านพร้อมกัน

“ฉันอยากยืดเส้นยืดสายก่อนค่ะ จะได้กินได้เยอะๆ”

ถัง ซืออวี่ เตรียมตัวมาอย่างดีเพื่อมื้อบุฟเฟต์มื้อนี้

“พี่ฉีอัน เราไปที่โต๊ะ 32 กันเถอะค่ะ เวินหร่านรออยู่ที่นั่นแล้ว”

“โอเค ไปหาโต๊ะก่อนนะ เดี๋ยวประมาณทุ่มครึ่งพี่ต้องขอตัวก่อน ไว้วันหลังพี่จะมาอยู่เป็นเพื่อนใหม่”

ฮั่ว ฉีอัน ไม่มีทางเลือกอื่น เขามีนัดสำคัญกับพี่จ้าว เพิ่งคอนเฟิร์มกันในวีแชทเมื่อช่วงบ่าย

“เวลากำลังพอดีเลยค่ะ ร้านนี้จำกัดเวลาสองชั่วโมง สองทุ่มก็ต้องลุกแล้ว”

ถัง ซืออวี่ มั่นใจว่าถึงตอนนั้นเธอคงอิ่มแปล้แล้วล่ะ