บทที่ 185: สถานการณ์ที่เผ่ามนุษย์กำลังเผชิญ (ฟรี)
บทที่ 185: สถานการณ์ที่เผ่ามนุษย์กำลังเผชิญ (ฟรี)
หลิวเฉิงหลี่ยังพอรับฟัง เขาเริ่มเข้าใจกฎของโลกเทพชั่วร้าย
ใช่ ยิ่งกลัว ก็ยิ่งมีสิ่งน่ากลัวปรากฏ
“ผมเป็นผู้ชาย ผมจะเข้มแข็ง!” หลิวเฉิงหลี่ให้กำลังใจตัวเอง
“ถูกต้อง!” เย่โม่ถอนหายใจโล่งอก อย่างน้อยก็ยังฟัง
“ฉันจะนับถึงสาม พอฉันพูดสาม นายกระโดดลงทะเลทันที!”
“แค่ว่ายไปถึงอีกฝั่ง ก็ผ่านด่านแล้ว! นายจะได้กุญแจฝันร้าย!”
“หนึ่ง สอง…”
“ตูม!”
เย่โม่ยังนับไม่ถึงสาม หลิวเฉิงหลี่ก็กระโดดลงน้ำไปแล้ว
เย่โม่พอใจมาก อย่างน้อยก็ไม่เสียแรงเปล่า คนนี้มีความตั้งใจดี!
แต่ไม่นาน เย่โม่ก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
หลังจากหลิวเฉิงหลี่ลงน้ำ เขาไม่เพียงไม่ว่ายไปข้างหน้า แต่กลับค่อย ๆ จมลงสู่ก้นทะเลอย่างสง่างาม
“?????”
“ไม่น่าจะเป็นแบบนี้!”
เย่โม่รีบหาสาเหตุ
ต้องเป็นเพราะหลิวเฉิงหลี่คิดมากอีกแล้ว
โลกฝันร้ายจะทำให้ความกลัวในใจมนุษย์กลายเป็นจริง
คงกำลังคิดว่า ถ้าจมลงไปจะทำยังไง?
ถ้าขาดอากาศตายล่ะ?
ถ้ามีเงือกมาดึงลงไปไม่ให้ขึ้นล่ะ?
ถ้าว่ายผิดทาง ไปสู่ทะเลลึกจะทำยังไง?
เย่โม่เห็นมอนสเตอร์หัวคนหางปลาโผล่มาในทะเลแล้ว เห็นได้ชัดว่าเป็นสิ่งที่หลิวเฉิงหลี่จินตนาการขึ้น
“อย่าคิดมาก!”
“ว่ายไปข้างหน้าเต็มที่!”
“ด้วยค่าพลังของนาย ต่อให้กลั้นหายใจ ก็อยู่ได้สามชั่วโมง จะกลัวอะไร!”
ถึงจะพูดแบบนั้น แต่หลิวเฉิงหลี่ก็ยังหยุดคิดไม่ได้
เย่โม่เห็นค่าความมีสติของเขาลดจาก 90 เหลือ 10 ภายในหนึ่งนาที!
ถ้าลดลงอีก จนติดลบ เขาจะกลายเป็นมอนสเตอร์ฝันร้าย!
“ใช้ฟื้นฟูสัมบูรณ์! เร็ว!”
โชคดีที่หลิวเฉิงหลี่ยังมีโอกาสใช้ “ฟื้นฟูสัมบูรณ์” อยู่หนึ่งครั้ง
หลังใช้เพื่อรักษาสภาพจิตใจ เขาก็ว่ายกลับขึ้นเรือ หอบหายใจ
เย่โม่ “…”
สุดยอดจริง ๆ!
กลัวจนทำตัวเองขนาดนี้!
“เอาเถอะ! เพื่อนเอ๋ย นายอยู่บนเรือต่อไปเถอะ!”
เย่โม่ยอมแพ้แล้ว
“พี่ใหญ่เย่ อย่าทิ้งผมนะ เย่—”
เย่โม่ตัดการสื่อสารวิญญาณทันที ไม่อยากฟังเสียงคร่ำครวญของหลิวเฉิงหลี่อีก
เขาพูดไม่ออกจริง ๆ ด่านง่ายขนาดนี้ยังผ่านไม่ได้!
ต้องรู้ว่านี่คือหลังจากที่เขาติดสินบนเทพชั่วร้ายและลดความยากลงแล้ว!
ถ้าเป็นแบบปกติ มีลูกตาเทพชั่วร้ายขนาดพันเมตรโผล่ขึ้นมา หรือมีสัตว์ทะเลยักษ์โผล่มา คนอ้วนคนนี้คงไม่รอดเกินหนึ่งนาที สติคงแตกทันที!
“คนต่อไป!”
การสื่อสารทางจิตของเย่โม่เป็นแบบสุ่ม ดังนั้นเขาจึงสามารถค้นหาว่าปัญหาที่แท้จริงของเผ่ามนุษย์อยู่ตรงไหน
"หืม?"
ครั้งนี้ เย่โม่เชื่อมต่อทางจิตกับชายชราคนหนึ่ง
เขาอายุมากกว่าแปดสิบปีแล้ว และดูเหมือนว่าขาของเขาจะไม่ค่อยคล่องแคล่ว
โชคดีที่เย่โม่เพิ่มค่าพลังให้มนุษย์ทุกคน ดังนั้นถึงขาจะไม่คล่อง แต่การเดินและวิ่งก็ไม่มีปัญหาแน่นอน
"คนแก่เหรอ?"
คนแก่ก็ไม่เป็นไร
การท้าทายของเผ่านั้นเป็นของผู้รอดชีวิตทุกคน!
ผู้สูงอายุเองก็เป็นสัดส่วนสำคัญของผู้รอดชีวิต
ครั้งนี้ ชายชราคนนี้หลงอยู่ในใจกลางเมืองที่ว่างเปล่า
ไม่มีสิ่งมีชีวิตแม้แต่คนเดียวในเมือง!
อาคารทั้งหมดดูบิดเบี้ยวประหลาด ราวกับสัตว์ร้ายที่กินคน!
หน้าต่างเหมือนดวงตาปีศาจ และประตูเหมือนปากปีศาจ
ตามเงื่อนไขของการท้าทายฝันร้าย ขอแค่ชายชราคนนี้หาทางออกจากเมืองและออกไปได้อย่างปลอดภัย ก็ถือว่าผ่าน!
เย่โม่มีความหวังขึ้นมาทันที
ง่ายไม่ใช่เหรอ?
นี่คือด่านฝันร้ายที่ง่ายที่สุดที่เขาเคยเจอ!
แม้ว่าเมืองฝันร้ายจะมีทางแยกมากมาย และมีมอนสเตอร์ฝันร้ายซ่อนอยู่จำนวนมาก แต่เย่โม่มีมุมมองแบบพระเจ้า การหาทางออกที่ถูกต้องและนำทางชายชราออกไปเป็นเรื่องง่ายมาก!
"คุณตา ได้ยินผมไหม? ผมคือเย่โม่! คนที่ปกป้องดาวโลก!"
เย่โม่ทักทาย
ผ่านการสื่อสารทางจิต เย่โม่รู้ว่า ก่อนวันสิ้นโลก คุณตาหลี่คนนี้เป็นโรคอัลไซเมอร์ระยะเริ่มต้น และเคยหลงทางในเมืองหลายครั้ง จึงกลัวเมืองและกลัวการหลงทางอีกครั้ง จึงเกิดเป็นภารกิจฝันร้ายนี้
"ฟังคำแนะนำของผม!"
"ผมจะนำทางคุณไปตามเส้นทางที่สั้นที่สุด เพื่อออกจากเมืองฝันร้ายนี้!"
"เดินตรงไปเรื่อย ๆ จนถึงทางแยกถัดไป!"
"ตรงนั้นมีทางแยกสิบห้าทาง ให้หาป้ายที่เขียนว่า ‘ถนนปินเหอ’ แล้วเดินไปทางนั้น!"
เย่โม่เตือนผ่านการสื่อสารทางจิต
คุณตาหลี่พยักหน้าเหมือนเข้าใจ แต่จริง ๆ แล้วเขาฟังไม่ชัด
"ถนนอะไรนะ?"
"ถนนปินเหอ!" เย่โม่พูดอีกครั้ง
"ถนนอะไรนะ?" คุณตายังฟังไม่ชัด
"ถนนปินเหอ!" เย่โม่พูดซ้ำ
"ถนนแม่น้ำอะไร?" ชายชรายังฟังไม่เข้าใจ
"ถนนปินเหอ!" เย่โม่เริ่มหมดแรงใจ
"อะไรนะ ถนนชือปินเหอ?" คุณตาหลี่งงมาก เมื่อกี้ยังเป็นชื่อสามพยางค์ ทำไมตอนนี้กลายเป็นสี่พยางค์แล้ว? เด็กคนนี้จะเป็นกลลวงของโลกฝันร้ายหรือเปล่า?
เย่โม่ "..."
"คุณตา เดินช้า ๆ นะ ผมไปละ ลาก่อน!"
คุณตาก็ยังเป็นคุณตาอยู่วันยังค่ำ!
เย่โม่แทบอยากแยกตัวไปอยู่คนเดียวเพราะคุณตาหลี่!
แม้แต่ตอนเจอกองทัพเผ่าที่ถูกสาปนับล้าน เขายังไม่เคยรู้สึกหมดหนทางขนาดนี้!
"ฉันเข้าใจแล้ว!"
"มันไม่ใช่ปัญหาเรื่องพลัง!"
"แต่มันคือปัญหาเรื่องจิตใจ!"
ไม่ว่าทหารจะแข็งแกร่งแค่ไหน ถ้าสภาพจิตใจไม่พร้อม ก็ไม่สามารถแสดงพลังได้แม้แต่หนึ่งในสิบในสนามรบ
นี่คือสถานการณ์ที่เผ่ามนุษย์กำลังเผชิญ
ภายใต้การชี้นำของเย่โม่ ค่าพลังของพวกเขาเพิ่มขึ้น แต่ความสามารถในการต่อสู้กลับด้อยกว่าเผ่าโลหิตเหล็กหลายระดับ!
เย่โม่ให้เจ้ากลมกลิ้งพัฒนาความสามารถการสื่อสารทางจิตขั้นสูงขึ้น และตรวจสอบสถานการณ์ของเผ่าโลหิตเหล็กด้วย
ผลลัพธ์คือ สถานการณ์ของเผ่ามนุษย์ทำให้หัวใจของเย่โม่เย็นไปครึ่งหนึ่ง และเมื่อเห็นสถานการณ์ของเผ่าโลหิตเหล็ก อีกครึ่งหนึ่งก็เย็นเฉียบไปด้วย…
เผ่าโลหิตเหล็กสมชื่อว่าเป็นเผ่าที่เกิดมาเพื่อการต่อสู้
ลักษณะเด่นของพวกเขาคือไม่กลัวตาย และพร้อมสละชีวิต
ในโลกฝันร้ายของเผ่าโลหิตเหล็กที่ไม่ได้ถูกปรับแต่ง เย่โม่เห็นว่าทุกครั้งที่พวกเขาเผชิญฉากฝันร้าย พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์ฝันร้ายที่แข็งแกร่งกว่าตัวเองหลายเท่า
บางคนถึงขั้นแขนขาด หัวเป็นรูจากการถูกโจมตี
แต่พวกเขาไม่เพียงไม่กลัว กลับยิ่งมีจิตวิญญาณการต่อสู้และความกล้ามากขึ้น เอาชนะอุปสรรคทางจิตใจด้วยความมุ่งมั่น และใช้ทักษะการต่อสู้และสภาพจิตใจระดับสูง หาจังหวะพลิกสถานการณ์ในวิกฤต
ทุกครั้ง พวกเขาสามารถเปลี่ยนสถานการณ์อันตรายให้ปลอดภัยได้ในช่วงเวลาสำคัญ!
ความสามารถในการต่อสู้ในสถานการณ์คับขันนี้ ทำให้เย่โม่อดชื่นชมไม่ได้!
นี่แหละมืออาชีพ!
ถ้าไม่พูดถึงอย่างอื่น แค่คุณภาพการต่อสู้และความแข็งแกร่งทางจิตใจ เผ่าโลหิตเหล็กก็เหนือกว่าเผ่ามนุษย์หลายระดับแล้ว!
เทียบกันแล้วเหมือนระดับราชามาสู้กับมือใหม่!
ช่องว่างแบบนี้ ใครเห็นก็ต้องส่ายหัว
"ไม่ต้องเพิ่มค่าพลังแล้ว!"
"เพิ่มไปก็ไม่มีประโยชน์!"
เย่โม่สรุป
นี่ไม่ใช่ปัญหาค่าพลัง
ถ้าไม่แก้ปัญหาสภาพจิตใจของมนุษย์ การท้าทายในโลกฝันร้ายของเทพชั่วร้ายครั้งนี้ มนุษย์จะแพ้แน่นอน!
แต่ถึงจะรู้ปัญหาแล้ว การแก้ปัญหากลับยากมาก!
เย่โม่คิดอยู่นาน
อืม…
ก็ยังคิดวิธีที่ดีไม่ได้!
ปัญหาค่าพลังยังพอแก้ได้ด้วยการเพิ่มเวลาในวันสิ้นโลก
แต่ปัญหาสภาพจิตใจ ซึ่งเป็นเรื่องของประสบการณ์และทัศนคติ จะไปเพิ่มขึ้นในระยะสั้นได้ยังไง?
……………