บทที่ 160: เผ่าเทวทูตตกสวรรค์ ผู้เชี่ยวชาญระดับซูเปอร์เซนต์! (ฟรี)

เผ่าดาวมู่หลิงล้วนเป็นพวกซื่อบริสุทธิ์

แม้จะผ่านวันสิ้นโลกมาหลายรอบ

ก็แทบไม่เปลี่ยนแปลง

เรียกได้ว่าเป็นกระแสน้ำใสในจักรวาลวันสิ้นโลกแห่งนี้!

เป็นไปได้มากว่ามู่มู่ที่ยังไร้ประสบการณ์ออกไปขอความช่วยเหลือ

แล้วผู้เชี่ยวชาญเผ่ามนุษย์คนนี้เห็นรางวัลสูงที่มู่มู่เสนอ

ก็เลยหลอกเธอว่าช่วยได้ ทั้งที่จริงแค่อยากโกงทรัพยากร

เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นบ่อยเกินไปในจักรวาลนี้

แม้แต่มีผู้ลี้ภัยจักรวาลจำนวนมากแอบอ้างเป็นพันธมิตรดวงดาว

ไปยังเผ่าดาวที่เพิ่งเข้าสู่วันสิ้นโลก เซ็นสัญญาแล้วหลอกเอาทรัพย์สิน!

ดีมาก!

ผู้เชี่ยวชาญเผ่ามนุษย์คนนี้กล้าหลอกมู่มู่

จุดไฟโกรธของยาโนะขึ้นมาทันที!

เธออ่อนโยนกับเผ่าดาวมู่หลิง

แต่ไม่ใช่กับเผ่าอื่น!

ยาโนะไม่รังเกียจที่จะสั่งสอนผู้เชี่ยวชาญมนุษย์โง่ ๆ คนนี้ ที่คิดจะโกงทรัพยากรของเผ่าดาวมู่หลิง!

“บอกฉันมา เงื่อนไขที่เขาจะมาช่วยคืออะไร? เขาหลอกเอาทรัพยากรจากเธอไปเท่าไหร่?”

น้ำเสียงของยาโนะเย็นลง

เจตนาฆ่าปรากฏชัด

มู่มู่ย่อมเข้าใจความหมายของท่าทีของยาโนะ

จึงรีบยืนขวางหน้าพี่ยาโนะ

ห้ามเธอไว้แล้วพูดว่า

“ไม่! พี่ยาโนะ!”

“พี่เย่เป็นคนดี!”

“ฉันแค่บอกว่าจะชวนเขามาดูพระอาทิตย์ตกแล้วก็เลี้ยงข้าวดี ๆ เขาก็ตกลงมาช่วยแล้ว! พี่ยาโนะไม่รู้หรอก คนอื่นปฏิเสธฉันหมด มีแค่พี่เย่คนเดียวที่ยอมมา! นอกจากพี่แล้ว ฉันไม่เคยเจอเผ่าดาวผู้ถูกสาปที่ดีแบบพี่เย่มาก่อนเลย! อ้อ... แล้วก็เพิ่มเหรียญวันสิ้นโลกอีกหนึ่งแสนล้าน”

หลังจากมู่มู่พูดจบ

สีหน้าของยาโนะเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด

จากความสงสัย กลายเป็นไม่อยากเชื่อ

เขายอมมาแค่เพื่อดูพระอาทิตย์ตกกับกินข้าว?

เงินวันสิ้นโลกหนึ่งแสนล้าน... สำหรับยาโนะแล้ว ไม่ใช่จำนวนมาก

เธอหาได้มากกว่านี้ในหนึ่งเดือน

สายตาที่เธอมองเย่โม่ก็นุ่มนวลลงอย่างเห็นได้ชัด

ตามที่มู่มู่พูด

คนคนนี้อาจจะมาช่วยด้วยความตั้งใจจริง

ไม่อย่างนั้นคงไม่เรียกร้องแค่หนึ่งแสนล้าน

สายตาของยาโนะที่มองเย่โม่ เปลี่ยนจากโกรธ เป็นเวทนา

อีกหนึ่งคนที่ไร้เดียงสา ไม่รู้ว่ามิติแห่งความโกลาหลอันตรายแค่ไหน

มาที่นี่โดยไม่รู้เรื่องอะไรเลย

ต่อให้รอดออกไปได้

ก็คงถูกความโกลาหลกัดกร่อน

ช่างเถอะ

อย่างน้อยอีกฝ่ายก็มาช่วยมู่มู่ด้วยความหวังดี

ยาโนะไม่อยากให้มู่มู่ติดหนี้บุญคุณ

“ตามฉันมา! ถ้ามีอันตรายทีหลัง ให้หลบอยู่ข้างหลังฉัน!”

“จำไว้! ต้องอยู่ใกล้ฉันตลอด ถ้าหลง ฉันไม่รับผิดชอบ!”

“หลังจากออกไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นหรือตาย ฉันจะให้ดาวของนายหนึ่งแสนล้านเหรียญวันสิ้นโลก เป็นค่าตอบแทนและรางวัล สำหรับการช่วยเผ่าดาวมู่หลิง!”

ยาโนะพูดกับเย่โม่สามประโยค

ไม่คิดจะพูดเพิ่มแม้แต่คำเดียว

สำหรับผู้เชี่ยวชาญเลเวล 200 แค่คนเดียว การที่ผู้เชี่ยวชาญระดับชั้นยอดอย่างเธอยอมพูดถึงสามประโยคก็นับว่าให้เกียรติมากแล้ว!

เธอให้หน้าเขามากพอแล้ว!

เย่โม่ “...”

ให้ฉันไปหลบหลังเธอ?

แน่ใจเหรอ?

เมื่อเห็นว่ายาโนะสลายเจตนาฆ่าไปแล้ว

มู่มู่ก็ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก

พี่สาวของเธออารมณ์รุนแรงพอตัว

นอกจากเผ่าดาวมู่หลิง

กับเผ่าดาวอื่น

แค่ไม่ถูกใจกันนิดเดียวก็ลงไม้ลงมือแล้ว

“ดีจังเลย พี่ยาโนะ!”

“ฉันกลัวจริง ๆ ว่าพี่กับพี่เย่จะมีเรื่องกัน!”

มู่มู่พูด

ในแววตาเอ็นดูของยาโนะ มีแววตำหนิเล็กน้อย

“เรียกพี่เย่ ๆ อยู่ได้ รู้จักผู้เชี่ยวชาญเผ่ามนุษย์คนนั้นนานแค่ไหนกัน?”

“พี่ยาโนะผ่านเรื่องแบบนี้มาแล้ว! ฉันรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่! อย่าคิดว่าแค่ผู้เชี่ยวชาญเผ่าดาวอื่นหน้าตาดี แล้วดีกับเธอ เขาจะเป็นคนดี! เขาไม่เหมาะกับเธอ หลังจากผ่านวิกฤตนี้ไป ฉันจะหาผู้เชี่ยวชาญเผ่าดาวผู้ถูกสาปที่ดีกว่านี้ให้ มู่มู่โตแล้ว ถึงเวลาหาคู่แล้ว!”

“หรือเธอกลัวว่าฉันจะตีผู้เชี่ยวชาญมนุษย์คนนี้จนตาย?”

มู่มู่หน้าแดงขึ้นมาทันที

เธอใสซื่อ แต่ไม่ได้โง่

ยาโนะพูดตรงขนาดนี้

จะไม่เข้าใจได้ยังไง

ตามนิสัยของเผ่าดาวมู่หลิงที่ชอบหน้าแดง

ใบหน้าของมู่มู่แดงลามไปถึงลำคอ รีบโบกมือปฏิเสธแล้วพูดว่า

“ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น!”

“ฉันแค่เป็นห่วงพี่ยาโนะ!”

“ถ้าเกิดมีเรื่องขึ้นมา แล้วพี่โดนพี่เย่ตีตายจะทำยังไง! โชคดีที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น...”

คำพูดเพียงประโยคเดียวของมู่มู่

ทำให้สีหน้าของยาโนะชะงักค้างทันที

โดนพี่เย่ตีตาย...

เด็กคนนี้หมายความว่า

ฉัน ผู้เชี่ยวชาญระดับชั้นยอด

จะสู้ผู้เชี่ยวชาญเลเวล 200 ไม่ได้งั้นเหรอ?

นี่มันเรื่องตลกระดับจักรวาลอะไรกัน?

ยาโนะกำลังจะโต้กลับ

แต่ก็เห็นเย่โม่ยื่นมือออกมา

เขาหยิบลูกแก้วระงับวิญญาณกำหนึ่ง แล้วยื่นให้ยาโนะ

“นี่ เอาไป!”

ยาโนะมองลูกแก้วระงับวิญญาณหลายสิบเม็ดในมือ แล้วตกอยู่ในภวังค์ทันที

ฉันเป็นใคร?

ฉันอยู่ที่ไหน?

ลูกแก้วระงับวิญญาณพวกนี้มาจากไหน?!

เธอท่องจักรวาลมาหลายร้อยปี

ยังได้ลูกแก้วระงับวิญญาณมาแค่เม็ดเดียว!

แต่เย่โม่แค่ยื่นมือครั้งเดียว

ก็หยิบออกมาหลายสิบเม็ด...

เด็กคนนี้รวยขนาดนั้นเลยเหรอ?

เธอรีบหยิบลูกแก้วระงับวิญญาณเม็ดหนึ่งใส่ปาก

และยาโนะก็ได้สติกลับมา

ของจริง!

เขาหยิบลูกแก้วระงับวิญญาณของจริงออกมาหลายสิบเม็ดจริง ๆ?

เด็กคนนี้เป็นใครกันแน่?

“นายไปเอาลูกแก้วระงับวิญญาณมามากขนาดนี้ได้ยังไง?”

ยาโนะกดความตกใจในใจไม่อยู่ คำถามหลุดออกมาโดยตรง

แต่ยาโนะที่มีบุคลิกเหมือนพี่สาวก็รีบรู้ตัว

เธอ ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับชั้นยอดเลเวลมากกว่า 1000

กลับเสียมารยาทต่อหน้าผู้เชี่ยวชาญเลเวล 200

มันน่าอายจริง ๆ!

เผ่าเทวทูตตกสวรรค์ของพวกเธอเป็นเผ่าที่หยิ่งในศักดิ์ศรีอย่างมาก

ปกติแล้วจะไม่เสียการควบคุม

เว้นแต่จะห้ามตัวเองไม่ได้จริง ๆ...

เธอกระแอมเบา ๆ กลับไปสู่ท่าทีเย็นชาอีกครั้ง

ยาโนะในลุคราชินีผู้เย็นชา

พูดกับเย่โม่อย่างภาคภูมิว่า

“ที่นายสามารถเอาลูกแก้วระงับวิญญาณออกมาได้มากขนาดนี้ ทำให้ฉันประหลาดใจจริง ๆ!”

“ฉันอยากรู้มากว่าไข่มุกพวกนี้มาจากไหน ถ้านายอยากบอกก็บอก ไม่อยากบอกฉันก็ไม่บังคับ!”

“เผ่าเทวทูตตกสวรรค์ของเราไม่ใช่พวกอกตัญญู นายช่วยฉันครั้งหนึ่ง ฉันจะตอบแทนในอนาคต ไม่ต้องห่วงว่าฉันจะโลภ! แต่เผ่าอื่นไม่เหมือนกัน! นายอย่าอวดรวยต่อหน้าพวกเขาจะดีกว่า ระวังจะเจอปัญหา!”

“ในจักรวาลวันสิ้นโลกนี้ ไม่มีคำว่าขาดการปล้นสะดม!”

จากนั้น ยาโนะก็เปลี่ยนเรื่อง เก็บลูกแก้วระงับวิญญาณ แล้วพูดว่า

“ไข่มุกพวกนี้มีประโยชน์กับฉันมาก!”

“สำหรับไข่มุกทั้งสิบสามเม็ดนี้ หลังจากออกไปแล้ว ฉันจะจ่ายตามราคาตลาด เม็ดละ 800,000 ล้านเหรียญวันสิ้นโลก รวมแล้วนายจะได้ประมาณ 10 ล้านล้านเหรียญวันสิ้นโลก!”

“แต่ฉันมีอีกทางเลือก ถ้านายไม่อยากได้เงิน ฉันสามารถช่วยดาวของนายได้สองครั้ง ตอนที่พวกเขาต้องการ เพื่อให้ผ่านวิกฤต!”

“ถ้านายเอาลูกแก้วระงับวิญญาณออกมาได้อีก ฉันก็สามารถพิจารณาเพิ่มจำนวนครั้งในการช่วยได้!”

“การได้รับคำสัญญาจากผู้เชี่ยวชาญระดับชั้นยอด ไม่ใช่สิ่งที่เผ่าทั่วไปจะมีโอกาส รีบคว้าโอกาสนี้ไว้ มันเป็นโอกาสครั้งเดียวในชีวิต!”

เมื่อได้ยินแบบนี้

เย่โม่ก็เข้าใจแล้ว

ผู้หญิงคนนี้อ้อมค้อมมาตั้งนาน

ก็แค่อยากได้ไข่มุกเพิ่ม

แถมยังสัญญาจะช่วยอีก

เย่โม่แทบจะหลุดหัวเราะออกมา

ฉันต้องการให้เธอช่วยงั้นเหรอ?

แต่เย่โม่ก็ยังสงสัย

“ลูกแก้วระงับวิญญาณสำคัญกับเธอมากเหรอ?” เย่โม่ถาม

“ก็...นิดหน่อย!” ยาโนะเชิดหน้าขึ้น ยังคงหยิ่งเหมือนเดิม

โอเค

สำหรับผู้หญิงหยิ่งแบบนี้ ที่ยอมบอกว่าสำคัญนิดหน่อย

แปลว่าไข่มุกพวกนี้สำคัญมากแน่ ๆ

……………