ตอนที่ 26 การรวบรวมข่าวกรองฐานน้ำมัน

"อันเดร รายงานตำแหน่งของนาย"

"ผู้บัญชาการ ผมอยู่ที่ฐานชั่วคราวครับ" เสียงของอันเดรดังมาจากเครื่องมือสื่อสาร "ตำแหน่งของผมอยู่ห่างจากจุดที่คุณอยู่ประมาณ 1 กิโลเมตรครับ"

"มารับฉันหน่อย"

"รับทราบครับ"

สิบกว่านาทีต่อมา อันเดรก็ปรากฏตัวขึ้นในป่าทึบ

"ผู้บัญชาการ โปรดตามผมมาครับ"

อันเดรเดินนำทาง โดยมีเจียงเป่ยเดินตามหลังมาติดๆ

ทั้งสองเดินทะลุพุ่มไม้ที่พันกันยุ่งเหยิงและมาถึงหน้าผาที่ถูกซ่อนไว้ด้วยเถาวัลย์และวัชพืช

เมื่อมองจากด้านนอก มันก็ดูเหมือนผนังภูเขาธรรมดาๆ แต่ถ้าแหวกเถาวัลย์และวัชพืชออก ก็จะพบกับปากถ้ำ

เมื่อเข้าไปข้างใน พื้นที่ก็เปิดกว้างขึ้นในทันที

นี่คือถ้ำที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติซึ่งมีพื้นที่ขนาดใหญ่อย่างน่าทึ่ง ขนาดประมาณสนามบาสเกตบอลเลยทีเดียว

เพดานถ้ำสูงกว่าสิบเมตร และมีรอยแตกหลายแห่งบนผนังหินซึ่งมีแสงส่องลอดเข้ามาลางๆ

ถ้ำมีทางแยกหลายทางที่ดูเหมือนจะเป็นทางเข้าออกตามธรรมชาติ

"เมื่อก่อนที่นี่เคยเป็นถ้ำใต้ดินครับ" อันเดรอธิบาย "เราทำความสะอาดมันแล้ว มันสามารถใช้เป็นฐานชั่วคราวได้ครับ"

101 คันชู 2020เอสดอทคอม - พิมพ์ด้วยมือทั้งหมด เป็นเว็บไซต์ที่ปราศจากข้อผิดพลาด

เจียงเป่ยเดินดูรอบๆ ถ้ำและพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

'สถานที่นี้วิเศษมาก'

มองจากข้างนอกมันดูไม่สะดุดตา แต่ข้างในกลับกว้างขวางและมีทางเข้าออกหลายทาง

ต่อให้ถูกศัตรูค้นพบ พวกเขาก็สามารถอพยพออกไปทางอื่นได้

"ทำได้ดีมาก" เจียงเป่ยเอ่ยชม "นี่คือฐานใต้ดินแห่งแรกในพื้นที่ฮาซีของเรา"

จากนั้น เจียงเป่ยก็ใช้เงินอีก 20,000 ดอลลาร์ซื้อเสบียงจากร้านค้าระบบ ทั้งเครื่องปั่นไฟ อุปกรณ์ให้แสงสว่าง แผ่นรองกันความชื้น ถุงนอน และของใช้สอยอื่นๆ เพื่อให้อันเดรนำไปตั้งฐาน

"ผู้บัญชาการ นี่คือข่าวกรองเบื้องต้นที่รวบรวมโดยทีมข่าวกรองครับ"

ในตอนนั้นเอง อันเดรก็หยิบแท็บเล็ตยุทธวิธีขึ้นมารายงานกับเจียงเป่ย

"จำนวนทหารรับจ้างแบล็กวอเตอร์ที่ประจำการถาวรอยู่ที่ฐานน้ำมันฮาซีมีประมาณหนึ่งกองพัน หรือราวๆ 300 นายครับ"

"ว่าต่อสิ" เจียงเป่ยพยักหน้า

"รายการอาวุธยุทโธปกรณ์ของพวกมันน่าประทับใจทีเดียวครับ" อันเดรเคาะนิ้วบนแท็บเล็ต "รถถังประจัญบานหลัก เอ็ม1เอ2 สี่คัน, รถรบทหารราบ แบรดลีย์ สี่คัน และรถสายพานลำเลียงพล เอ็ม113 สิบสองคันครับ"

นอกจากนี้ ฐานแห่งนี้ยังเป็นที่ตั้งของระบบป้องกันภัยทางอากาศระยะประชิด ไอรอนโดม อีกด้วย

เมื่อได้ยินดังนั้น เจียงเป่ยก็เลิกคิ้วขึ้น "ดูเหมือนพวกอเมริกันจะให้ความสำคัญกับฐานแห่งนี้มากเลยนะ"

"แน่นอนครับ" อันเดรกล่าวเสริม "แหล่งน้ำมันฮาซีสร้างรายได้จากน้ำมันหลายร้อยล้านดอลลาร์ในแต่ละเดือน มันคือเหมืองทองคำชัดๆ ดังนั้นพวกอเมริกันจึงให้ความสำคัญกับมันเป็นธรรมดาครับ"

อันเดรรายงานต่อ "พวกอเมริกันยังสนับสนุนกลุ่มติดอาวุธท้องถิ่นที่ชื่อว่า 'แนวร่วมเสรีภาพ' ซึ่งมีสมาชิกมากกว่าหนึ่งพันคน และมีอาวุธยุทโธปกรณ์ของอเมริกาครบมือครับ"

"แนวร่วมเสรีภาพ?" เจียงเป่ยแสยะยิ้มเมื่อเห็นชื่อนั้น

'มันคือกองกำลังติดอาวุธหุ่นเชิดกลุ่มเดิม ที่ดำเนินงานภายใต้แบนเนอร์ของ "เสรีภาพ" แต่แท้จริงแล้วกลับรับใช้พวกอเมริกัน'

"แล้วข่าวกรองเกี่ยวกับฐานน้ำมันล่ะ?" เจียงเป่ยถาม "การกระจายตำแหน่งการยิง ตำแหน่งของคลังแสง และรูปแบบการสับเปลี่ยนกำลังพล?"

อันเดรส่ายหน้า "เจ้าหน้าที่ข่าวกรองสองคนไม่สามารถเข้าไปในพื้นที่แกนกลางได้ครับ พวกเขาสังเกตการณ์ได้แค่จากข้างนอกเท่านั้น ข่าวกรองสำคัญๆ แบบนี้มีแต่คนในเท่านั้นที่รู้ครับ"

"ดูเหมือนฉันจะต้องส่งคนแฝงตัวเข้าไปซะแล้ว" เจียงเป่ยเปิดร้านค้าระบบอย่างครุ่นคิดและใช้นิ้วเลื่อนไปที่หมวด [การรับสมัครทหาร]

ในขณะที่ฉันกำลังจะคลิกที่ [พลทหาร] ความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัว ฉันจึงถามระบบว่า "ฉันสามารถระบุความต้องการในการรับสมัครทหารได้ไหม?"

ข้อความสีฟ้าอ่อนปรากฏขึ้นกลางอากาศ: "ได้"

"ทำได้จริงดิ?"

ดวงตาของเจียงเป่ยเป็นประกาย "ฉันต้องการจ้างคนที่สามารถเข้าออกแหล่งน้ำมันฮาซีได้อย่างอิสระ ควรเป็นคนท้องถิ่นที่มีญาติหรือเพื่อนทำงานอยู่ในฐาน หรือคนๆ นั้นทำงานอยู่ในฐานซะเอง"

เจียงเป่ยคิดในใจว่าฐานที่ใหญ่โตอย่างแหล่งน้ำมันฮาซีคงไม่มีทางจ้างชาวอเมริกันมาทำทุกตำแหน่งหรอก มันจะต้องมีการจ้างแรงงานท้องถิ่นราคาถูกจำนวนมากอย่างแน่นอน

"หากตรงตามเงื่อนไขนี้ ราคาในการรับสมัครคือ 1,000 ดอลลาร์ต่อคน"

"ไม่ได้ราคา 100 ดอลลาร์หรอกเหรอ? ทำไมถึงแพงขึ้นสิบเท่าล่ะ?" เจียงเป่ยถาม

"การรับสมัครแบบกำหนดเองทำให้ระบบต้องคัดกรองบุคลากร ตรวจสอบประวัติ และประเมินความภักดีล่วงหน้าในพื้นที่เป้าหมาย ซึ่งสิ้นเปลืองพลังงานในการประมวลผลเพิ่มเติม"

"ตกลง"

เจียงเป่ยยอมรับคำอธิบายนี้และ "ยืนยันการรับสมัคร"

แสงสว่างวาบขึ้น และภายในถ้ำก็ปรากฏร่างชายท้องถิ่นวัยสี่สิบกว่าๆ สวมเสื้อคลุมสีเทายืนอยู่

"ผู้บัญชาการ มาห์มูด บิน ซาเลห์ รายงานตัวครับ!"

เจียงเป่ยสำรวจชายวัยกลางคนที่มีใบหน้ากร้านโลกตรงหน้า "นายทำงานอะไร?"

"รายงานผู้บัญชาการ ผมทำงานเป็นคนขับรถบรรทุกน้ำมันที่แหล่งน้ำมันฮาซี รับผิดชอบการขนส่งน้ำมันดิบจากฐานไปยังท่าเรือครับ" มาห์มูดตอบ

เจียงเป่ยดีใจสุดๆ เขาไม่เคยคิดเลยว่าเกมจะสามารถจ้างคนจากภายในฐานได้จริงๆ

'แบบนี้มันง่ายกว่าเยอะเลย'

'ถ้าใช้ความสามารถนี้ของเกมให้ดี มันก็คือบั๊กชัดๆ'

"ซาเลห์ นายรู้สถานการณ์ภายในฐานน้ำมันมากแค่ไหน?" เจียงเป่ยถาม "กุญแจสำคัญคือการจัดวางตำแหน่งการยิง ตำแหน่งของสิ่งอำนวยความสะดวกในการป้องกันภัยทางอากาศ รวมไปถึงเส้นทางลาดตระเวนและเวลาในการสับเปลี่ยนกำลังพล"

"ผู้บัญชาการ สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นความลับทางทหารของฐานครับ พนักงานท้องถิ่นถูกห้ามไม่ให้เข้าใกล้สถานที่ต่างๆ เช่น คลังแสงและศูนย์บัญชาการ" ซาเลห์เกาหัว "ก่อนหน้านี้ผมไม่เคยสนใจเรื่องพวกนี้เลย แต่ต่อไปผมจะคอยสังเกตให้ครับ"

เจียงเป่ยพยักหน้าอย่างเข้าใจ คนขับรถธรรมดาๆ คงไม่จงใจรวบรวมความลับทางทหารหรอก

"จากนี้ไป งานของนายก็คือหาวิธีรวบรวมข่าวกรองพวกนี้มาให้ได้" เจียงเป่ยกล่าวเสริม "แน่นอนว่าความปลอดภัยต้องมาก่อน อย่าให้ตัวเองถูกจับได้ล่ะ"

จากนั้น เจียงเป่ยก็ให้ข้อมูลการติดต่อของเจ้าหน้าที่ข่าวกรองอีกสองคนกับเขา และบอกให้เขาติดต่อพวกเขาโดยตรงหากมีข่าวกรองอะไร

ซาเลห์รับคำสั่งแล้วเดินจากไป

ตอนนั้นเอง เครื่องมือสื่อสารของอันเดรก็ดังขึ้น เป็นการรับข่าวกรองใหม่

"ผู้บัญชาการ ไฟซาส่งรายงานข่าวกรองที่สำคัญมากมาครับ" อันเดรพูด "เมื่อครู่นี้ มีรถหุ้มเกราะหกคันขับเข้าไปในฐานน้ำมันครับ"

ขณะที่พูด อันเดรก็ยังคงมองไปที่แท็บเล็ตและได้รับวิดีโอที่ถ่ายด้วยโทรศัพท์มือถือ

"หน่วยเดลต้า!"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เจียงเป่ยก็รับแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์มาจากมือของอันเดร

ในวิดีโอ รถหุ้มเกราะหกคันที่ทาสีพรางทะเลทรายกำลังขับเข้าไปในประตูของฐานน้ำมัน

"นายแน่ใจนะว่าเป็นหน่วยเดลต้า?" เจียงเป่ยถาม

"ครับ ตราโคโยตี้บนรถคือสัญลักษณ์ของพวกเขาครับ" อันเดรตอบ

เจียงเป่ยยิ้ม

ใช่ เขายิ้ม

'หน่วยเดลต้ามาแล้ว! เยี่ยมไปเลย!'

เป้าหมายของเขาก็แค่ต้องการดึงดูดกองทหารระดับหัวกะทิของอเมริกาให้เข้ามามากขึ้น

หน่วยเดลต้าคือกองทหารระดับหัวกะทิของสหรัฐอเมริกาอย่างแน่นอน

ใช่แล้ว

เจียงเป่ยนึกถึงทีมหน่วยเดลต้าที่เขาเผชิญหน้าเมื่อสองวันก่อนนอกหมู่บ้านอัล-ฮับ และนึกถึงตอนที่เขาเป็นคนลงมือสังหารพวกมันทั้งสี่คนด้วยตัวเอง

การที่พวกมันมาปรากฏตัวที่แหล่งน้ำมันฮาซีน่าจะเป็นเพราะการปะทะกันเมื่อวานนี้ ซึ่งทำให้พวกอเมริกันเชื่อมโยงการโจมตีทั้งสองครั้งเข้าด้วยกัน

'เข้ามาเลย ยิ่งเยอะก็ยิ่งดี'

"ผู้บัญชาการ หน่วยเดลต้าเป็นหน่วยที่รับมือยากมากครับ เราจะประมาทไม่ได้เด็ดขาด"

อันเดรสังเกตเห็นว่าผู้บัญชาการกำลังยิ้ม และคิดว่าผู้บัญชาการไม่ได้สนใจหน่วยเดลต้า จึงเอ่ยเตือนขึ้น

"ฉันรู้แล้วน่า" เจียงเป่ยพยักหน้า

'แน่นอนว่าเราจะไม่ประมาทคู่ต่อสู้'

ขั้นตอนต่อไปก็คือการจ้างแฮกเกอร์เพื่อดำเนินการตามแผนเปิดโปง

เลื่อนนิ้วไปตามอินเทอร์เฟซของร้านค้าระบบเพื่อค้นหาหมวด [การรับสมัครผู้มีความสามารถพิเศษ]

[แฮกเกอร์ระดับแนวหน้า/คน, 100,000 ดอลลาร์]

ราคาถือว่าสูง แต่เมื่อพิจารณาจากมูลค่าของแฮกเกอร์ระดับแนวหน้าแล้ว 100,000 ดอลลาร์ก็ดูจะไม่แพงจนเกินไปนัก

"รับสมัคร"

"ยืนยันการชำระเงิน 100,000 ดอลลาร์หรือไม่?"

"ยืนยัน"

ด้วยแสงสว่างวาบ ชายหนุ่มผิวเหลืองผมดำก็ปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศภายในถ้ำ

"ผู้บัญชาการ หลิวเฟิงรายงานตัวครับ!"

ดวงตาของเจียงเป่ยเป็นประกาย ในที่สุดเขาก็ได้เห็นใบหน้าของคนจีนเสียที

ชื่อ: หลิวเฟิง

อายุ: 26 ปี

ประวัติการทำงาน: ชาวจีนโพ้นทะเล สำเร็จการศึกษาจาก เอ็มไอที ด้วยปริญญาด้านวิทยาการคอมพิวเตอร์ เป็นแฮกเกอร์ระดับแนวหน้าที่เคยเจาะระบบขององค์กรข้ามชาติและเว็บไซต์ของรัฐบาลมาแล้วหลายครั้ง

ความแข็งแกร่งในการรบ: 1 ดาว (อ่อนแอ)

...

"นายเป็นคนจีนเหรอ?" เจียงเป่ยถาม

"รายงานผู้บัญชาการ ผมเป็นชาวจีนโพ้นทะเล เดิมทีเป็นคนฝูเจี้ยน และสำเร็จการศึกษาจากภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ของ เอ็มไอที ครับ" หลิวเฟิงตอบพลางยืนตรง "วิชาเอกของผมคือความปลอดภัยทางไซเบอร์และการทดสอบการเจาะระบบ ผมมีประสบการณ์ทำงานบนดาร์กเว็บ และได้รับการประเมินว่าเป็นแฮกเกอร์ระดับ S ครับ"

"เยี่ยมมาก!" เจียงเป่ยยิ้มอย่างมีความสุข "เอาล่ะ นี่คืองานแรกของนาย"

"เชิญสั่งมาได้เลยครับผู้บัญชาการ"

เจียงเป่ยเปิดวิดีโอการต่อสู้เมื่อวานนี้ขึ้นมา "ฉันต้องการให้นายอัปโหลดวิดีโอนี้ โดยใช้ชื่อกองพลของเรา ลงในยูทูบและวิกิลีกส์ เพื่อให้คนทั้งโลกได้เห็น นายทำได้ไหม?"