บทที่ 16 เดบิวต์กันถ้วนหน้า วิดีโอแรกของทีม

บทที่ 16 เดบิวต์กันถ้วนหน้า วิดีโอแรกของทีม

เสิ่นเฟยหยิบปืนกล M249 ที่วางอยู่บนพื้นขึ้นมาถือไว้ในมือแล้วพูดว่า “ในฐานะพลสนับสนุนการยิง นายห้ามวิ่งนำหน้าสุดของทีมเด็ดขาด นั่นมันหน้าที่ของพลจู่โจม”

“และนายก็ห้ามแยกตัวออกไปเดินเตร็ดเตร่หาโอกาสเพิ่มค่า KD เหมือนผีสางด้วย นั่นมันเรื่องของพลซุ่มยิง!”

“ยิ่งไปกว่านั้น นายจะมาคอยเฝ้าอยู่ข้างพลซุ่มยิงตลอดเวลา โดยคิดว่ามีเธอคอยคุ้มกันแล้วจะนอนหลับสบายใจเฉิบไม่ได้”

“เว้นเสียแต่ว่า นายอยากจะเอาก้นใหญ่ ๆ ของตัวเองไปเป็นเป้าเคลื่อนที่!”

“แล้วก็ห้ามทำตัวเหมือนพลระเบิด ที่พุ่งเข้าไปวางระเบิดหน้ารถหุ้มเกราะเป็นคนแรก แล้วคิดเอาเองว่าแค่มีปืนกลเทอะทะกระบอกนั้น ก็รับมือได้ทุกสถานการณ์แล้ว”

การที่เสิ่นเฟยเข้าใจหน้าที่แต่ละตำแหน่งของหน่วยจู่โจมได้อย่างแม่นยำ ทำให้ทั้งสี่คนประหลาดใจมาก

โอเฒ่าถามด้วยความสงสัย “หัวหน้า นายบอกว่าตัวเองไม่เคยเป็นทหารมาก่อนไม่ใช่เหรอ? แต่ที่นายพูดมาเนี่ย เหมือนหัวหน้าหน่วยรบพิเศษระดับพระกาฬเลยนะ!”

เสิ่นเฟยยักไหล่แล้วหัวเราะ “ทำไม่เป็นก็เรียนรู้ได้ สงครามยุคนี้ไม่ใช่การรบแบบสมัยสงครามโลกครั้งที่สองแล้ว ต้องหัดใช้สมองบ้าง”

หลายคนมองหน้ากัน ต่างก็ยิ่งรู้สึกว่าเสิ่นเฟยนั้นดูลึกลับมาก

หลังจากเงียบไปไม่กี่วินาที คิงลูเธอร์ก็ถามด้วยความงุนงง “งั้น หัวหน้า พลสนับสนุนการยิงอย่างฉัน ต้องระวังเรื่องอะไรบ้างล่ะ?”

แกร๊ก....

เสิ่นเฟยดึงคันรั้งปืนกล M249 ในมือ แล้วพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “นายต้องจำไว้เสมอว่า สิ่งที่นายต้องทำคือการบั่นทอนพละกำลังของศัตรู รบกวนทัศนวิสัยของศัตรู และทำลายจังหวะของศัตรู”

คิงลูเธอร์พยักหน้าเหมือนจะเข้าใจแต่ก็ไม่เข้าใจนัก

ถึงเขาจะเคยเป็นทหาร แต่ก็เป็นแค่นายทหารยศร้อยเอกธรรมดา ๆ ไม่เคยผ่านการฝึกของหน่วยรบพิเศษมาก่อน

ก่อนหน้านี้เขาคิดมาตลอดว่า พลสนับสนุนการยิงคือกำลังหลักของทีม

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่ามันจะต่างจากที่เขาคิดไว้โดยสิ้นเชิง

ผ่านไปพักใหญ่ คิงลูเธอร์ก็พยักหน้าแล้วพูดอย่างขึงขัง “ฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุด จะไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง”

เสิ่นเฟยส่งปืนกล M249 ให้คิงลูเธอร์แล้วยิ้ม “ทำตัวตามสบาย ทุกคนเพิ่งเคยฟอร์มทีมกันครั้งแรก ค่อย ๆ ปรับตัวเข้าหากันไปก็แล้วกัน”

“ไม่แน่ว่าในอนาคต พวกเราอาจจะหากลยุทธ์อื่นที่เหมาะสมกว่านี้ได้!”

ทุกคนพยักหน้า ในแววตาเต็มไปด้วยความคาดหวังถึงอนาคต

มีอุปกรณ์ชั้นยอด แถมยังมีหัวหน้าที่เข้าใจการรบแบบทีมเป็นอย่างดี

พวกเขามีเหตุผลอะไรที่จะถูกลืมเลือนล่ะ?

การทดสอบทหารรับจ้างในวันพรุ่งนี้ ก็คือการเปิดตัวครั้งแรกของพวกเขา!

การสร้างชื่อเสียงในศึกเดียว ไม่ใช่แค่ความฝัน!

เมื่อแน่ใจว่าคิงลูเธอร์ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว เสิ่นเฟยก็เริ่มแจกแจงงานต่อ

“นกกระจอกเทศ หลังจากนี้นายรับหน้าที่เป็นพลระเบิดและเสนารักษ์ของทีมเรา มีปัญหาอะไรไหม?”

นกกระจอกเทศมีความสามารถในการปฐมพยาบาลเบื้องต้นในสนามรบ มีความรู้ด้านการแพทย์และวัตถุระเบิดในระดับหนึ่ง

การรับสองหน้าที่ จึงไม่ได้ทำให้เขาลุกลนจนเกินไป

“ระเบิด? รักษา?”

นกกระจอกเทศพยักหน้าและพูดอย่างจริงจัง “วางใจได้เลยหัวหน้า ฉันจะรับผิดชอบทั้งสองหน้าที่นี้เอง แต่มีข้อแม้ว่า คิงลูเธอร์ต้องอาบน้ำทุกวันนะ”

“ฉันไม่อยากดมกลิ่นเหม็นเน่าจากตัวดำ ๆ ของเขากระแทกจมูกตอนรักษาหรอกนะ!”

เมื่อได้ยินคำพูดของเขา หน้าของคิงลูเธอร์ก็มืดทะมึนลง

แน่นอนล่ะ

หน้าของเขาดำมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ที่จริงก็มองไม่ออกหรอก

โอเฒ่าหัวเราะแล้วพูดว่า “คิงลูเธอร์ นายเลือกที่จะไม่ยิงสนับสนุนเขา แล้วปล่อยให้เขาพรุนเป็นรังนกตอนวางระเบิดก็ได้นะ”

แต่ที่คาดไม่ถึงคือ คิงลูเธอร์กลับส่ายหน้า แล้วพูดอย่างจริงใจว่า “ไม่ ฉันจะไม่ทำแบบนั้น มาร์ติน ลูเธอร์ คิง เคยสอนพวกเราไว้ว่า อย่าผูกมิตรกับความชั่วร้าย แม้ว่าก้นของเขาจะไปงอกอยู่บนปากก็ตาม”

ฮ่า ๆ.....

ทุกคนพากันหัวเราะร่วน

เสิ่นเฟยส่ายหน้าอย่างจนใจ แล้วกำชับว่า “นกกระจอกเทศ เรื่องการแพทย์นายรู้ดีกว่าฉัน ฉันจะไม่พูดอะไรมาก”

“แต่ในฐานะพลระเบิด การปีนป่าย การข้ามสิ่งกีดขวาง การดำน้ำ การพกพาระเบิดเข้าไปซุ่มใกล้พื้นที่เป้าหมาย การติดตั้งระเบิด การต่อสายชนวน การจุดระเบิด และการถอนตัวหลังจากทำภารกิจเสร็จสิ้น”

“สิ่งเหล่านี้ล้วนต้องอาศัยทักษะการสอดแนมและการต่อต้านการสอดแนมขั้นสูง”

“เท่าที่ฉันรู้ นายไม่ค่อยถนัดเรื่องพวกนี้เท่าไหร่ ต่อไปต้องฝึกฝนด้านนี้ให้เยอะ ๆ นะ”

เมื่อถูกแฉจุดอ่อน นกกระจอกเทศก็รู้สึกกระอักกระอ่วนใจขึ้นมาทันที

ในขณะเดียวกันเขาก็สงสัยมากว่า ชูร่ารู้ได้ยังไงว่าเขาไม่ค่อยถนัดเรื่องการสอดแนมและการต่อต้านการสอดแนม?

ในการรบตามปกติก่อนหน้านี้ เหมือนจะไม่ได้ใช้ทักษะสองอย่างนี้เลยนี่นา?

รู้ได้ยังไงกัน?

ความจริงแล้วมันง่ายมาก

ในระบบของเสิ่นเฟย มีการประเมินความสามารถของพวกเขาแต่ละคนระบุไว้อย่างชัดเจน

มองแวบเดียวก็รู้หมด

ด้วยเหตุนี้ เสิ่นเฟยจึงสามารถจัดสรรหน้าที่ให้เข้ากับลักษณะเด่นของแต่ละคนได้

เพื่อดึงศักยภาพการต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดของทีมออกมาให้ได้มากที่สุด!

หลังจากจัดแจงชายฉกรรจ์ทั้งสามคนเสร็จ ก็เหลือเพียงทิวลิป ผู้หญิงเพียงคนเดียวในทีม

เสิ่นเฟยหยิบปืนซุ่มยิงสีดำสนิท รูปทรงเรียบง่ายแต่ดูทรงพลังขึ้นมาจากพื้น แล้วแนะนำว่า “ทิวลิป รู้ประวัติของปืนซุ่มยิงกระบอกนี้ไหม?”

ทิวลิปมองปืนซุ่มยิง คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบว่า “ดูคล้ายกับปืนซุ่มยิง SR-25 ของกองทัพ แต่ก็ไม่ได้เหมือนซะทีเดียว”

ในฐานะพลซุ่มยิงหญิง ทิวลิปศึกษาเรื่องปืนซุ่มยิงมาเป็นอย่างดี

แต่พูดตามตรง เธอไม่รู้จริง ๆ ว่าปืนในมือของเสิ่นเฟยมีที่มาที่ไปยังไง

อาวุธรุ่นใหม่ของกองทัพงั้นเหรอ?

ปืนซุ่มยิง SR-25 รุ่นที่สอง?

คิงลูเธอร์ก็ถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าชื่ออะไร โอเฒ่า นายรู้ไหม?”

โอเฒ่าพิจารณาดูอยู่นาน ก่อนจะส่ายหน้าแล้วบอกว่า “ไม่รู้สิ ไม่ค่อยเหมือนปืนของประเทศ M เท่าไหร่ แต่ออกจะมีเค้าโครงของปืนประเทศมังกรอยู่บ้าง”

“แต่ว่า...เท่าที่ฉันรู้ ประเทศมังกรไม่น่าจะผลิตปืนซุ่มยิงความแม่นยำสูงได้นี่นา?”

ผลิตไม่ได้งั้นเหรอ?

เสิ่นเฟยยิ้ม แล้วแนะนำด้วยความภาคภูมิใจ “โอเฒ่า นี่แหละคือปืนซุ่มยิงความแม่นยำสูงของประเทศเรา รหัส CS/LR4 เป็นปืนซุ่มยิงความแม่นยำสูงขนาด 7.62 มิลลิเมตร”

“ลำกล้องปืนผลิตด้วยเทคโนโลยีการตีขึ้นรูปที่มีความแม่นยำสูง ความยาวรวม 610 มิลลิเมตร รังเพลิงและเกลียวลำกล้องถูกออกแบบมาเป็นพิเศษสำหรับกระสุนปืนซุ่มยิงโดยเฉพาะ”

“พูดได้เต็มปากเลยว่า ประสิทธิภาพของปืนซุ่มยิงกระบอกนี้ เหนือกว่าปืนซุ่มยิงทุกรุ่นที่พวกนายเคยเห็นมาทั้งหมด!”

หา?

เจ๋งขนาดนั้นเลย?

โอเฒ่าไม่ค่อยอยากจะเชื่อ เขารับปืนมา บรรจุกระสุน เล็งไปที่เป้าหมายนิ่งที่อยู่ไกลออกไปแล้วลั่นไก

ปัง....

ทันทีที่สิ้นเสียงปืน จุดแดงก็ปรากฏขึ้นที่กลางหว่างคิ้วของเป้า

“พระเจ้าช่วย...”

โอเฒ่าตกใจมาก เขาอุทานด้วยความทึ่ง “ปืนซุ่มยิงที่ยังไม่ได้ปรับศูนย์ เล็งได้แม่นยำขนาดนี้เลยเหรอ?”

“การผลิตอาวุธของประเทศมังกรตอนนี้ พัฒนาไปถึงระดับที่น่ากลัวขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย?”

เก่งขนาดนั้นจริงดิ?

ทิวลิปเองก็ไม่ค่อยเชื่อนัก เธอรับปืนซุ่มยิงมา แล้วลองยิงดูหนึ่งนัด

ปัง....

เสียงปืนดังขึ้นอีกครั้ง เป้าหมายถูกยิงเข้ากลางหว่างคิ้วอีกหน

ผู้เชี่ยวชาญลงมือเอง ย่อมรู้ทันทีว่าของจริงหรือของปลอม!

ทิวลิปลูบคลำปืนซุ่มยิงความแม่นยำสูงของประเทศมังกรด้วยความหลงใหล และเอ่ยปากชมว่า “ยอดเยี่ยมมากจริง ๆ ชูร่า ขอบใจนะ”

“ด้วยความยินดี”

เสิ่นเฟยส่ายหน้าอย่างใจกว้าง แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “แต่ว่า ฉันมีเรื่องหนึ่งอยากจะรบกวนพวกนายหน่อย”

“หัวหน้า เรื่องของนายก็คือเรื่องของพวกเรา!”

“ใช่ บอกมาได้เลย!”

“บุกน้ำลุยไฟ พวกเราพี่น้องไม่ปฏิเสธแน่นอน!”

ทั้งสี่คนตอบรับอย่างไม่ลังเล โดยไม่ถามด้วยซ้ำว่าเสิ่นเฟยจะให้ทำอะไร

เมื่อได้รับอุปกรณ์ระดับ A จิตใจของพวกเขาก็ถูกเสิ่นเฟยซื้อใจไปหมดแล้ว

เรื่องนี้ในหน้าต่างระบบก็ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า ค่าความภักดีของพวกเขาทั้งสี่คนพุ่งสูงถึง 80 แล้ว!

“ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้น ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรหรอก”

เสิ่นเฟยตกใจกับความกระตือรือร้นของพวกเขา รีบพูดว่า “ฉันตั้งใจจะเป็นเน็ตไอดอลทหารรับจ้างน่ะ เลยต้องถ่ายฟุตเทจเก็บไว้สักหน่อย”

เน็ตไอดอลทหารรับจ้างงั้นเหรอ?

ถ่ายฟุตเทจ?

หลายคนมองหน้ากันไปมา ตาปริบ ๆ

ให้พวกเขาไปฆ่าคนยังพอว่า ไม่มีอิดออดแน่นอน

แต่ให้ถ่ายวิดีโอเนี่ยนะ?

ประเด็นคือ พวกเขาไม่มีความสามารถพิเศษอะไรเลยนี่สิ!

จะให้โอเฒ่าแสดงโชว์ฉีกสมุดการบ้านงั้นเหรอ?