บทที่ 12 กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวของเสิ่นเฟย
บทที่ 12 กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวของเสิ่นเฟย
บทที่ 12 กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวของเสิ่นเฟย
“ไอ้หมอนี่ ต้องรู้อะไรบางอย่างแน่ ๆ แถมยังไม่เป็นมิตรกับประเทศทางเหนือของเราอีกด้วย!”
“รนหาที่ตายนัก!”
ถาวจิ่วฝูจ้องมองเสิ่นเฟยในจอไลฟ์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น แล้วพูดอย่างโหดเหี้ยมว่า “ในเมื่อใช้ประโยชน์จากกระแสของแกไม่ได้ งั้นก็ทำลายแกทิ้งซะเลย!”
“ไลฟ์สดทหารรับจ้างงั้นเหรอ?”
“ฉันอยากจะรู้เหมือนกัน ว่าแกเป็นของจริงหรือของปลอม!”
เมื่อตัดสินใจได้แล้ว ถาวจิ่วฝูก็ออกคำสั่งผ่านวิทยุสื่อสารไปยังหลี่ซ่ายเกาที่กำลังไลฟ์อยู่ “จัดการมัน ทำให้มันหมดอนาคตซะ!”
........
ภายในห้องไลฟ์
หลี่ซ่ายเกาที่กำลังอยู่ในอาการเหม่อลอย ได้ยินเสียงอันเย็นชาดังมาจากหูฟัง
ทันใดนั้น เขาก็ถอนหายใจยาวออกมา
ไม่รู้ทำไม การไลฟ์คู่กับสตรีมเมอร์ที่ชื่อชูร่าคนนี้ ทำให้หลี่ซ่ายเการู้สึกอึดอัดมาก
ราวกับว่า อีกฝ่ายล่วงรู้ความลับทั้งหมดของเขา!
จะใช้คำว่าหวาดกลัวจนตัวสั่น หรือเดินอยู่บนแผ่นน้ำแข็งบาง ๆ ก็ไม่เกินจริงเลยแม้แต่น้อย
แต่การจะทำลายชูร่า สำหรับเน็ตไอดอลที่มีแฟนคลับไร้สมองกว่าสองล้านคนอย่างหลี่ซ่ายเกา มันเป็นเรื่องที่ง่ายแสนง่าย
สาเหตุที่ชูร่าโด่งดังขึ้นมา ก็เพราะแกล้งทำตัวเป็นทหารรับจ้าง
ตัวตนของเขาก็เหมือนกับตัวเองนั่นแหละ ทนการตรวจสอบหรือซักไซ้ไม่ได้หรอก
นิ่งไว้ ไม่ต้องลุกลน!
“ฟู่....”
หลี่ซ่ายเกาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ รอยยิ้มอันแสนสดใสบนใบหน้าจางหายไป ความหม่นหมองพาดผ่านหว่างคิ้ว ราวกับเปลี่ยนไปเป็นคนละคน
“ชูร่า เดิมทีผมหวังดีขอไลฟ์คู่กับคุณ เพราะอยากจะผูกมิตรด้วย”
“แต่ดูเหมือนว่า คุณจะมีอคติกับประเทศทางเหนือของเรามากเลยนะครับ”
“คุณรู้ไหมว่า คำพูดของคุณจะทำให้คนเข้าใจผิดเกี่ยวกับประเทศทางเหนือของเรามากแค่ไหน?”
“ในฐานะสตรีมเมอร์ที่มีชื่อเสียง เราไม่ควรนำเสนอพลังบวกหรอกเหรอครับ?”
“ตอนนี้ ผมขอให้คุณขอโทษแฟนคลับในห้องไลฟ์ของผม และขอโทษชาวประเทศทางเหนือที่เป็นมิตรและใจดีของเราเดี๋ยวนี้!”
.........
แฟนคลับไร้สมองในห้องไลฟ์ เมื่อเห็นว่าสตรีมเมอร์ที่ตัวเองรักถูกรังแก ก็พากันโวยวายขึ้นมาทันที
“ใช่ ซ่ายเกาเป็นเด็กหนุ่มที่ร่าเริงสดใสขนาดนี้ ไปรังแกเขาทำไม?”
“ประเทศทางเหนือพยายามแสดงความเป็นมิตรกับเรามาตลอด สิ่งที่สตรีมเมอร์ฝั่งตรงข้ามทำ มันเกินไปจริง ๆ นะ!”
“คนแบบนี้ ไม่คู่ควรที่จะเป็นคนประเทศมังกร!”
“ซ่ายเกาอย่าโกรธไปเลย ไม่ต้องไปไลฟ์คู่กับเขาแล้ว พวกเรากลับบ้านไปร้องเพลงกันเถอะ!”
“สาว ๆ เพื่อมิตรภาพระหว่างประเทศมังกรกับประเทศทางเหนือ ฉันกดรีพอร์ตสตรีมเมอร์ฝั่งตรงข้ามไปแล้ว พวกเธอคิดว่าฉันทำถูกไหม?”
“รีพอร์ต +1!”
“+10086”
.........
ขอโทษงั้นเหรอ?
เรื่องขอโทษน่ะ เป็นไปไม่ได้หรอก!
เสิ่นเฟยมองดูคอมเมนต์ไร้สมองในห้องไลฟ์ แล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “หลี่ซ่ายเกา สิ่งที่ฉันพูดมันคือความจริงหรือไม่ นายรู้ดีแก่ใจ ฉันเองก็รู้ดีแก่ใจ”
“ไม่ใช่ว่าเชิญฉันไปประเทศทางเหนือหรอกเหรอ? วางใจเถอะ ถ้าช่วงนี้ฉันยุ่งเสร็จเมื่อไหร่ ฉันไปแน่!”
“ผู้ชมในห้องไลฟ์ก็อย่าเพิ่งรีบร้อน บางทีเรื่องราวอาจจะพลิกผันก็ได้ ใครจะไปรู้”
เสิ่นเฟยไม่ได้เลือกที่จะแฉความจริงของประเทศทางเหนือตรง ๆ
เหตุผลง่ายนิดเดียว
ไม่มีหลักฐานก็เหมือนพูดไร้สาระ!
พูดไปตอนนี้ก็คงไม่มีใครเชื่อ แถมยังจะโดนอีกฝ่ายรุมเล่นงานเอาอีกต่างหาก!
คณะศิลปะวอลลีมีเน็ตไอดอลในแอปโต่วอินเป็นสิบคน รวมแฟนคลับก็เกินสิบล้านคนแล้ว
ไม่ว่าเสิ่นเฟยจะพูดอะไร สุดท้ายมันก็ไม่ทำให้เกิดแรงกระเพื่อมอะไรเลย
ถ้าไม่ได้กุมอำนาจในการพูดมากพอ ความจริงของประเทศทางเหนือก็คงไม่มีใครแฉได้จนถึงทุกวันนี้
สิ่งที่เขาต้องทำ คือการไปเยือนประเทศทางเหนือสักครั้ง และเปิดเผยความจริงของหลี่ซ่ายเกา คณะศิลปะวอลลี หรือแม้แต่กลุ่มวอลลีทั้งกลุ่ม ให้คนทั้งโลกได้รับรู้
นี่มันบ่อปั๊มเลเวลชั้นยอด ต้องค่อยเป็นค่อยไป
........
“ได้สิครับ ยินดีต้อนรับสู่ประเทศทางเหนือเลย”
“ถึงตอนนั้นผมจะต้อนรับคุณเป็นอย่างดี จะได้ลบล้างความเข้าใจผิดที่คุณมีต่อประเทศทางเหนือให้หมด”
เมื่อหลี่ซ่ายเกาได้ยินว่าชูร่าจะมาประเทศทางเหนือ ในใจก็ลิงโลดทันที
ขอแค่ชูร่ากล้ามา หลี่ซ่ายเกาก็มีวิธีเป็นหมื่นวิธี ที่จะทำให้มันต้องคุกเข่าขอโทษเขา!
เมื่อนึกถึงภาพชูร่าคุกเข่าอ้อนวอน หลี่ซ่ายเกาก็อดไม่ได้ที่จะสะใจอยู่ลึก ๆ
หลังจากหยุดไปครู่หนึ่ง หลี่ซ่ายเกาก็พูดต่อ “ชูร่า ในเมื่อคุณบอกว่าตัวเองเป็นทหารรับจ้าง ช่วยโชว์ทักษะของทหารรับจ้างให้พวกเราดูหน่อยได้ไหมครับ?”
“ไม่งั้น พวกเราคงเชื่อคุณยากอยู่นะครับ”
......
เมื่อได้ยินว่าสตรีมเมอร์ฝั่งตรงข้ามเป็นทหารรับจ้าง ผู้ชมหลายคนในห้องไลฟ์ของหลี่ซ่ายเกาก็ตกใจเช่นกัน
“จริงดิ? มีทหารรับจ้างหล่อขนาดนี้ด้วยเหรอ?”
“หึหึ ต้องเป็นของปลอมแน่ ๆ ก็แค่ทำไปเพื่อเกาะกระแสเท่านั้นแหละ!”
“ฉันก็ว่าอยู่ทำไมถึงมาโจมตีซ่ายเกาของเรา ที่แท้ก็อยากเกาะกระแสนี่เอง!”
“สาว ๆ อย่าไปหลงกลหน้าตาของสตรีมเมอร์ฝั่งตรงข้ามนะ เมื่อกี้ฉันเพิ่งไปดูคลิปสั้นที่เขาถ่ายมา เขาไม่ได้โชว์หน้าเลยด้วยซ้ำ!”
“ฮ่า ๆ ให้เขาโชว์ทักษะสิ เขาจะมีทักษะอะไรมาโชว์ล่ะ?”
“ถล่มมันเลย ให้มันขอโทษซ่ายเกาของเรา!”
“ขอโทษ!”
“ขอโทษ!”
.......
ช่องคอมเมนต์เต็มไปด้วยข้อความเรียกร้องให้เสิ่นเฟยขอโทษ
ถล่มทลายราวกับพายุ!
เขาเพิ่งเปิดไลฟ์เป็นครั้งแรก ยังไม่มีแฟนคลับเหนียวแน่นอะไร จึงไม่มีใครออกมาพูดแก้ต่างให้เสิ่นเฟยเลย
นาน ๆ ทีจะมีข้อความเข้ามาช่วยเขาสักหนึ่งหรือสองข้อความ ก็จะถูกแฟนคลับไร้สมองของหลี่ซ่ายเกา รุมโจมตีไปด้วย
อีกฝ่ายทำตัวกร่างและเย่อหยิ่งมาก
“โชว์ทักษะเหรอ?”
เสิ่นเฟยมองหลี่ซ่ายเกาด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ แล้วถามกลับว่า “นายแน่ใจนะว่าอยากให้ฉันโชว์?”
หืม?
หลี่ซ่ายเกาชะงักไป
เมื่อกี้นี้ ชูร่าก็ถามเขากลับแบบนี้แหละ แล้วก็ยกเรื่องไซอิ๋วขึ้นมาพูด
คราวนี้มาไม้นี้อีกแล้ว?
มันคิดจะทำอะไรอีก?
เอื๊อก....
หลี่ซ่ายเกากลืนน้ำลายลงคอ ชั่วขณะหนึ่งเขาถึงกับไม่รู้จะพูดอะไรดี
ในตอนนั้นเอง เสียงอันเกรี้ยวกราดของถาวจิ่วฝูก็ดังขึ้นจากหูฟัง “ไอ้สวะ มันก็แค่ขู่แกเท่านั้นแหละ ให้มันโชว์เลย จะไปกลัวอะไรหนักหนา!”
“ในเมื่อมันบอกว่าจะมาประเทศทางเหนือ ฉันมีวิธีทำให้มันต้องชดใช้แน่!”
เมื่อได้ยินคำพูดของหัวหน้าคณะ ความมั่นใจของหลี่ซ่ายเกาก็เพิ่มขึ้นมาทันที
จริงด้วย
จะไปกลัวอะไร!
มันจะทำร้ายเขาทะลุจอได้หรือไง?
หลี่ซ่ายเกากล้าพยักหน้า และพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ครับ ผมอยากเห็นเหมือนกันว่า ทหารรับจ้างมืออาชีพ จะต่างจากคนธรรมดาอย่างพวกเรายังไง เชิญคุณโชว์ได้เลยครับ”
.........
“ฮ่า ๆ มันตั้งใจจะโชว์อะไรล่ะเนี่ย?”
“เดี๋ยวก็ความแตกแล้ว!”
“ฉันล่ะอยากจะดูนัก ว่ามันจะเสแสร้งไปได้ถึงไหน!”
“ยังจะมาอ้างว่าเป็นทหารรับจ้างอีก? โกหกหน้าตายจริง ๆ!”
“ขอโทษ รีบขอโทษเดี๋ยวนี้เลยนะ!”
“พวกเราไม่ยอมให้ใครมาทำลายมิตรภาพระหว่างประเทศมังกรกับประเทศทางเหนือเด็ดขาด!
........
“โชว์อะไรดีล่ะ?”
เสิ่นเฟยเข้าสู่ร้านค้าระบบ และหาหน้าต่างทักษะ
ในที่สุด เขาก็ใช้ค่าความนิยมไป 170,000 แต้ม เพื่อแลกเปลี่ยนทักษะ 【การจ้องมองของยมทูต】!
ทักษะนี้สามารถเพิ่มกลิ่นอายของตัวเอง และแปรสภาพรังสีอำมหิตให้กลายเป็นรูปธรรม สร้างแรงกดดันมหาศาลให้กับอีกฝ่ายได้
เอาไปใช้จัดการกับทหารรับจ้างหรือทหารผ่านศึกที่ผ่านสนามรบมาโชกโชน ผลลัพธ์อาจจะจำกัด แต่ถ้าเอามาขู่คนธรรมดาล่ะก็ เหลือเฟือเลยทีเดียว
“แค่ทักษะที่ใช้งานจริงไม่ได้มากเท่าไหร่ ยังแพงขนาดนี้.....”
“เส้นทางการหาค่าความนิยม ยังอีกยาวไกลสินะ!”
เสิ่นเฟยถอนหายใจในใจ พร้อมกับใช้งานทักษะ 【การจ้องมองแห่งความตาย】 ที่เพิ่งแลกมาหมาด ๆ
บรรยากาศรอบตัวเขาทั้งหมด เปลี่ยนแปลงไปอย่างมหาศาล
ทว่า นี่ไม่ใช่ผลลัพธ์ทั้งหมดของ 【การจ้องมองแห่งความตาย】
เสิ่นเฟยเงยหน้าขึ้น จ้องมองหลี่ซ่ายเกาในห้องไลฟ์ด้วยใบหน้าที่ไร้อารมณ์
ในพริบตาเดียว
โลกทั้งใบราวกับเงียบสงัดลงอย่างน่าประหลาด
หลี่ซ่ายเกาอึ้งงัน ไม่ได้พูดอะไรออกมา
คอมเมนต์ในห้องไลฟ์ ยิ่งหยุดนิ่งกลายเป็นศูนย์อย่างรวดเร็ว
ตู้ม......
ผู้ชมในห้องไลฟ์ทั้งหมด รวมถึงตัวหลี่ซ่ายเกาเอง ราวกับได้ยินเสียงระเบิดของทุ่นระเบิดดังกึกก้อง
หลายคนมีปฏิกิริยาสะท้อนกลับทางร่างกาย ยกมือขึ้นกุมหัวแล้วนั่งยอง ๆ ลงกับพื้นโดยอัตโนมัติ มองดูรอบ ๆ ด้วยความตื่นตระหนก
แม้แต่ถาวจิ่วฝูที่โหดเหี้ยมอำมหิต ก็ยังเหงื่อแตกพลั่กไปทั้งตัว
ท่ามกลางความเลือนราง พวกเขาพบว่ารอบตัวเต็มไปด้วยซากปรักหักพัง ภูเขาซากศพและทะเลเลือด!
นี่มันใช่การดูไลฟ์สตรีมที่ไหนกัน?
ชัดเจนว่าถูกโยนเข้ามาในสนามรบที่เต็มไปด้วยไฟสงคราม และอาจจะตายได้ทุกเมื่อต่างหาก!