บทที่ 4 ชูร่า รสชาติของม้าฝรั่งเป็นยังไงบ้าง?

บทที่ 4 ชูร่า รสชาติของม้าฝรั่งเป็นยังไงบ้าง?

“ประเทศทางเหนือ?”

“คณะศิลปะวอลลี?”

“นี่มันแก๊งอาชญากรแก๊งนั้นไม่ใช่หรือไง?”

ในความประทับใจของเสิ่นเฟยในชาติก่อน ประเทศทางเหนือก็คือพื้นที่อันตรายไร้กฎหมาย

คณะศิลปะวอลลี ยิ่งเป็นกลุ่มอาชญากรที่มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ เชี่ยวชาญเรื่องการหลอกล่อชาวมังกรให้ไปทำกิจกรรมผิดกฎหมายในพื้นที่นั้น

ซุนหงอคงไปก็ยังต้องถูกลอกหนังไปชั้นหนึ่ง

หมาที่ไปถึงที่นั่น ก็ต้องถูกเอาไปทำเป็นเลือดก้อน

คนไปยิ่งโดนควักหัวใจควักปอด ผ่าไตแบบไม่ฉีดยาชา

แต่สิ่งที่ทำให้เสิ่นเฟยประหลาดใจก็คือ ในความทรงจำของโลกนี้ ประเทศทางเหนือกลับกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดฮิต?

แม้แต่ในโต่วอินก็ยังมีเน็ตไอดอลจากประเทศทางเหนือหลายคน ที่มีแฟนคลับตั้งหลายล้านคน

ชาวเน็ตที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ที่คอยติดตามเน็ตไอดอลประเทศทางเหนือนั้น ยิ่งมีนับไม่ถ้วน!

“คณะศิลปะวอลลีนี้ ต้องไม่เรียบง่ายอย่างที่เห็นภายนอกแน่ ๆ”

“เชิญฉันเหรอ?”

“ดีสิ ถ้าสักวันหนึ่ง ฉันทำให้คนทั้งโลกได้เห็นความจริงของประเทศทางเหนือได้ คงจะได้รับค่าความนิยมมหาศาลเลยล่ะ”

“ไม่รีบ ปล่อยให้แกได้ใจไปก่อนเถอะ โอกาสที่จะจัดการแกน่ะ มีอีกเยอะ”

เสิ่นเฟยยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดในใจ

ไม่ช้าก็เร็ว จะไปเยือนประเทศทางเหนือสักรอบ เพื่อดูดซับยอดเข้าชมอันมหาศาลระลอกนี้มาให้ได้

ไปตอนนี้คงไม่ได้ ทีมทหารรับจ้างของเขายังไม่ถูกก่อตั้งขึ้น และความแข็งแกร่งก็ยังอ่อนแอเกินไป

การสุ่มสี่สุ่มห้าไปที่แบบนั้น ก็แทบไม่ต่างอะไรกับการรนหาที่ตาย

หลังจากดูข้อความส่วนตัวในโต่วอินอีกสักพัก เสิ่นเฟยก็เข้าสู่อินเทอร์เฟซระบบ แล้วหา ‘น้ำยาเสริมความแข็งแกร่งของร่างกาย’ ที่ได้รับเมื่อวาน

เขายังอ่อนแอเกินไป

สิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้ ก็คือต้องรีบแข็งแกร่งขึ้น!

เสิ่นเฟยคิดในใจ “ใช้น้ำยา”

เมื่อสิ้นเสียง แสงสว่างวาบที่เขามองเห็นเพียงคนเดียว ก็โอบล้อมทั่วทั้งร่างกายของเสิ่นเฟย

กระแสความอบอุ่นไหลเวียนไปทั่วแขนขาและร่างกายของเขา

ราวกับว่ามีหมอนวดฝีมือดีนับไม่ถ้วนกำลังนวดตัวให้เขา

ไขมันส่วนเกินที่เดิมทีก็มีไม่มากนัก ล้วนกลายเป็นกล้ามเนื้อ ร่างกายเต็มไปด้วยพลังงานอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

“ฟินโว้ย!!!”

เสิ่นเฟยสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงภายในร่างกาย จึงร้องตะโกนออกมาโดยไม่รู้ตัว

ทันใดนั้น เสียงของคิงลูเธอร์ก็ดังขึ้น เขามองเสิ่นเฟยด้วยความงุนงง แล้วถามว่า “ฟิน? ฟินอะไร?”

หืม?

เสิ่นเฟยรีบลืมตาขึ้น ถึงได้พบว่าโอเฒ่า คิงลูเธอร์ และนกกระจอกเทศทั้งสามคน มายืนอยู่ข้าง ๆ เขา และกำลังมองเขาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสับสน

โอเฒ่าถามต่อว่า “ชูร่า นายไม่เป็นไรใช่ไหม?”

เสิ่นเฟยรีบส่ายหน้า อยากจะอธิบายสักหน่อย

แต่ทว่า.....

ไม่คิดไม่ฝันเลยจริง ๆ

ในเวลานี้ ทิวลิปที่เพิ่งตื่นนอน กลับเดินออกมาจากห้องของเขา

เสิ่นเฟย: “.........”

จบเห่

ซวยแล้ว

ลองคิดดูเขาก็รู้ ตอนที่ตัวเองพูดคำว่า ‘ฟิน’ เมื่อกี้ สีหน้าต้องเคลิบเคลิ้มมากแน่ ๆ

อีกสามคนที่เหลือดันมาเห็นทิวลิปเดินออกมาอีก จะต้องเชื่อมโยงไปที่ห้องนั้นอย่างแน่นอน

คราวนี้ กระโดดลงแม่น้ำฮวงโหก็ยังล้างความผิดไม่สะอาดแล้ว

เป็นอย่างที่คิด

นกกระจอกเทศมองทิวลิปอย่างเหม่อลอย แล้วก็หันไปมองเสิ่นเฟยด้วยความอิจฉาตาร้อน ก่อนจะพึมพำกับตัวเองว่า “ฟิน....มันก็ต้องฟินอยู่แล้วล่ะ.....”

เสิ่นเฟย: “...........”

บรรยากาศอึดอัดมาก

คิงลูเธอร์ยิ้มพลางยกมือขึ้นทักทาย “ทิวลิป อรุณสวัสดิ์”

รอยยิ้มบนใบหน้าของเขา ดูไม่ค่อยประสงค์ดีนัก

ทิวลิปไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น โชคดีที่ปกติเธอเป็นคนพูดน้อยอยู่แล้ว จึงไม่ได้พูดอะไร เดินตรงไปที่อ่างล้างหน้า

โอเฒ่าเดินมาข้างเสิ่นเฟย กระซิบถามว่า “ความปรารถนาอันสูงสุดในชีวิตฉัน คือการได้ขี่ม้าฝรั่ง เล่าให้พี่ฟังหน่อยสิว่า ความรู้สึกเป็นยังไง”

เสิ่นเฟย: “.......”

แก่ลามกเอ๊ย!

ยังไม่ทันที่เขาจะได้พูดอะไร คิงลูเธอร์และนกกระจอกเทศ ก็เดินเข้ามาล้อมวงด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“เอ่อ....”

เสิ่นเฟยเกาหัว กระแอมเบา ๆ แล้วพูดว่า “ถ้าฉันบอกว่าไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นเลย พวกนายจะเชื่อไหม?”

เชื่อเหรอ?

เชื่อก็ผีหลอกแล้ว!

ทั้งสามคนไม่ได้พูดอะไร แต่สีหน้าก็บ่งบอกทุกอย่างแล้ว

“พอ ๆ เลิกถามได้แล้ว มันไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นจริง ๆ พวกนายเข้าใจผิดกันไปเอง”

เสิ่นเฟยพยายามอธิบายอีกครั้ง แล้วเร่งรัดว่า “รีบไปล้างหน้าแปรงฟันเถอะ อีกครึ่งชั่วโมงเจอกัน ไปส่งคืนอาวุธ รับเงินค่าจ้าง ตอนเที่ยงมีเที่ยวบินไปสวีเดน ช้าเดี๋ยวจะไม่ทันนะ”

ไม่มีทางเลือก เสิ่นเฟยทำได้เพียงอ้างเรื่องจริงจัง เพื่อสลัดความคิดอกุศลของพวกนี้ออกไป

“ไป ๆ ทำธุระกัน!”

“ชูร่า ไม่มีอะไรเกิดขึ้นจริง ๆ เหรอ?”

“จะถามทำไม ต่อให้เกิดเรื่องจริง มันเกี่ยวอะไรกับนายล่ะ?”

“พูดแบบนี้ได้ไง เกิดทิวลิปมีพี่สาวหรือน้องสาวขึ้นมาล่ะ?”

ทั้งสามคนพูดคุยหัวเราะกันไปมา หยอกล้อขยิบตากัน ก่อนจะเดินไปที่อ่างล้างหน้า

ภารกิจของพวกเขาสิ้นสุดลงแล้ว วันนี้ต้องไปส่งคืนอาวุธ รับเงินค่าจ้าง แล้วมุ่งหน้าไปสวีเดนเพื่อลงทะเบียนทีมทหารรับจ้าง

“เฮ้อ....”

“เจ้าพวกนี้...”

เสิ่นเฟยส่ายหัวอย่างจนใจ หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เปิดแอปโต่วอิน แล้วถ่ายวิดีโอสั้น ๆ

ยามเช้าตรู่ ทหารรับจ้างหลายสิบนายนอนระเกะระกะอยู่บนพื้นค่าย

กล้องแพนไปอีกทาง ที่อ่างล้างหน้า โอเฒ่าและพรรคพวกกำลังล้างหน้าล้างตากันอยู่

ทุกอย่างดูเหมือนวิถีชีวิตทั่วไปมาก แต่ก็ทำให้คนรู้สึกทึ่งและอยากรู้อยากเห็น

ถ่ายเสร็จ เสิ่นเฟยก็เขียนแคปชัน

[แผนที่ทะเลทรายจบลงอย่างเป็นทางการ สละชีพ 218 นาย บาดเจ็บ 398 นาย ออกเดินทางไปสวีเดน เพื่อลงทะเบียนทีมทหารรับจ้าง หวังว่าพี่น้องที่ร่วมรบกันมาในวันนี้ พรุ่งนี้จะไม่ต้องกลายเป็นศัตรูกันในสนามรบ #ชีวิตประจำวันของทหารรับจ้าง #แผนที่ทะเลทราย]

เขียนแคปชันเสร็จ เสิ่นเฟยก็ตรวจสอบดูอีกรอบอย่างละเอียด ก่อนจะกดส่งไป

สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงก็คือ แทบจะพร้อม ๆ กับตอนที่กดส่งวิดีโอ ยอดวิวก็พุ่งสูงขึ้นแล้ว

ยอดวิว 100

ยอดวิว 400

ยอดวิว 1000

ทุกครั้งที่กดรีเฟรช ยอดเข้าชมก็จะเพิ่มทวีคูณอย่างรวดเร็ว

ไม่เพียงแค่นั้น ยอดไลก์ ยอดคอมเมนต์ ยอดบันทึก ยอดแชร์ และข้อมูลอื่น ๆ ก็พุ่งขึ้นเช่นกัน

“ให้ตายสิ....กระตือรือร้นกันขนาดนี้เลยเหรอ?”

“ชาวเน็ตพวกนี้ ไม่ต้องไปทำงานกันหรือไง?”

เสิ่นเฟยตกใจกับความเร็วระดับนี้

ชาติก่อนเขาก็รู้จักสตรีมเมอร์ชื่อดังที่มีผู้ติดตามราว ๆ 3 ล้านคน

แต่ต่อให้เป็นพวกเขา ตอนที่อัปโหลดวิดีโอใหม่ไปหมาด ๆ ก็ไม่ได้มีการตอบรับเยอะขนาดนี้ในทันที

เว้นแต่จะเป็นไปได้แค่อย่างเดียว

เขากำลังจะดังจริง ๆ แล้ว แถมยังดังระเบิดเถิดเทิงอีกต่างหาก

เสิ่นเฟยเปิดคอมเมนต์ กดรีเฟรช แล้วเริ่มดู

[แผนที่ทะเลทราย? ยืนยันแล้ว ต้องเป็นเกมพับจีอะไรสักอย่างแน่ ๆ!]

[บาดเจ็บล้มตายเยอะขนาดนี้เลยเหรอ? ไม่เห็นได้ข่าวเลยว่ามีสงครามที่ไหน ลูกพี่อยู่ที่ไหนเนี่ย?]

[หึหึ ทำซะเหมือนจริงเลย เลิกหลอกได้แล้ว จะขายอะไรก็พูดมาตรง ๆ!]

[เพื่อน ๆ คิดว่าเป็นไปได้ไหมว่า สตรีมเมอร์จะเป็นทหารรับจ้างจริง ๆ? ฉันดูสภาพแวดล้อมรอบ ๆ ตัวเขา กับปืนบนพื้นพวกนั้น ไม่น่าจะใช่ของปลอมนะ]

[ผู้ชายตั้งเยอะตั้งแยะ ไม่มีสักคนที่เป็นของฉัน..... (น่าสงสาร.jpg)]

[ฉันเป็นทหารรบพิเศษปลดประจำการ ฉันมาจับผิด วิดีโอดูแวบเดียวก็รู้ว่าจัดฉาก แต่สตรีมเมอร์ก็คงทำการบ้านมาดี รู้ว่าทีมทหารรับจ้างต้องไปลงทะเบียนที่สวีเดน แต่เขาคงไม่รู้หรอกว่า ที่สมาคมทหารรับจ้างในสวีเดน ต้องมีการทดสอบด้วย ฉันจะคอยดูซิว่า เขาจะแต่งเรื่องต่อไปยังไง!]