บทที่ 2 ทำตัวให้ยิ่งใหญ่ สร้างความรุ่งโรจน์อีกครั้ง

บทที่ 2 ทำตัวให้ยิ่งใหญ่ สร้างความรุ่งโรจน์อีกครั้ง

ทหารรับจ้างสาวสวยที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เสิ่นเฟยมีรหัสเรียกขานว่าทิวลิป ในภารกิจก่อนหน้านี้เธออยู่ทีมเดียวกับเขา โดยรับหน้าที่เป็นพลซุ่มยิง

ในความทรงจำของเสิ่นเฟย ตลอดระยะเวลาการรบที่ยาวนานถึงครึ่งเดือน ทิวลิปพูดไม่เกินสิบประโยค เธอมีนิสัยที่เย็นชามาก!

แต่นี่ก็เป็นเรื่องปกติ

พวกเขาล้วนเป็นทหารรับจ้างอิสระ ไม่มีกลุ่มทหารรับจ้างที่ตายตัว และไม่ได้สังกัดขั้วอำนาจใด ๆ เพียงแค่หลังจากรับภารกิจแล้ว ก็จะถูกกระจายไปยังทีมต่าง ๆ เพื่อจัดตั้งเป็นหน่วยรบ หรือไม่ก็เป็นการต่อสู้ขนาดใหญ่

พวกเขาไม่ได้คุ้นเคยกัน

ในการรบครั้งสุดท้ายเมื่อวานนี้ ตำแหน่งซุ่มยิงของทิวลิปถูกศัตรูค้นพบ และการสื่อสารก็ถูกตัดขาด

เป็นเสิ่นเฟยที่เสี่ยงชีวิตไปแจ้งให้เธอย้ายตำแหน่งก่อนที่กระสุนปืนใหญ่จะถล่มลงมา

ดังนั้น สำหรับการที่คืนนี้ทิวลิปมาบอกลาเขา เสิ่นเฟยจึงไม่ได้แปลกใจอะไร

เสิ่นเฟยเมินเฉยต่อสายตาอันเร่าร้อนและอิจฉาตาร้อนของทหารรับจ้างรอบข้าง เขาพูดพร้อมรอยยิ้มว่า “ยังไม่ได้คิดเลย แล้วเธอล่ะ ตั้งใจจะไปทำอะไร?”

หลังจากภารกิจเสร็จสิ้น พวกเขาก็กลับมาเป็นอิสระอีกครั้ง

สามารถรับภารกิจต่อไป หรือจะไปใช้ชีวิตให้สนุกสนาน หรือกลับประเทศของตัวเองไปทำอะไรก็ได้

ทิวลิปหยิบขวดเบียร์ขึ้นมา เงยหน้าดื่มไปอึกหนึ่ง แล้วพูดอย่างเกียจคร้านว่า “ฉันตั้งใจจะไปสวีเดน เพื่อลงทะเบียนทีมทหารรับจ้าง”

“ต้องมีเพื่อนร่วมทีมที่ตายตัวเท่านั้น ฉันถึงจะวางใจฝากความปลอดภัยไว้กับพวกเขาได้”

สวีเดนเป็นประเทศเป็นกลาง และเป็นศูนย์กลางการแลกเปลี่ยนข้อมูลของทหารรับจ้างในทวีปยูเรเชีย

หากต้องการลงทะเบียนเป็นทีมทหารรับจ้างมืออาชีพ จำเป็นต้องไปลงทะเบียนที่นั่น ถึงจะมีโอกาสได้รับภารกิจมากขึ้น

เสิ่นเฟยประหลาดใจกับคำพูดของเธอเล็กน้อย

เขาถามด้วยความสงสัย “ทิวลิป ขอพูดตามตรงนะ ด้วยหน้าตาของเธอ เธอสามารถใช้ชีวิตได้สุขสบายกว่านี้มาก”

“ทำไมถึงอยากมาเป็นทหารรับจ้างที่อาจจะเสียชีวิตได้ทุกเมื่อล่ะ?”

ถ้าไม่ใช่เพราะระบบถูกเปิดใช้งาน เสิ่นเฟยก็ไม่ได้ตั้งใจจะเดินบนเส้นทางทหารรับจ้างต่อไป

เห็นได้ชัดว่าเป็นสาวงามระดับหาตัวจับยาก แต่กลับคลั่งไคล้การต่อสู้ นี่เป็นเรื่องที่น่าสงสัยมากจริง ๆ

ทิวลิปยื่นขวดเบียร์มาให้ รอจนเสิ่นเฟยรับไป เธอก็ชี้ไปรอบ ๆ ที่เหล่าทหารรับจ้างกำลังสนุกสนานกันอยู่ แล้วพูดเรียบ ๆ ว่า “นายดูสิว่าที่นี่มันดีแค่ไหน”

“ที่นี่มีสิงโต มีจระเข้ มี AK มีปืนซุ่มยิง มีเสียงปืนใหญ่ที่คนในพื้นที่สงบสุขจะไม่มีวันได้ยินไปตลอดชีวิต”

“ชูร่า นายไม่คิดหรือไงว่า นี่คือเสียงที่เพราะที่สุดในโลก?”

เอาล่ะ

ที่แท้ภายใต้รูปลักษณ์ที่ดูเย็นชา กลับซ่อนความเป็นสาวจูนิเบียวไว้อย่างเต็มเปี่ยม!

เสิ่นเฟยยักไหล่ ไม่สานต่อหัวข้อนี้ เขาเปิดเบียร์ดื่มไปอึกหนึ่ง แล้วพูดลอย ๆ ว่า “ถ้าฉันเดาไม่ผิด เธอไม่ได้มาเพื่อบอกลาฉัน แต่ต้องการให้ฉันเข้าร่วมทีมทหารรับจ้างของเธอใช่ไหม?”

“ถูกต้อง”

ทิวลิปพูดตรงไปตรงมามาก

เธอจ้องมองดวงตาของเสิ่นเฟย และพูดต่อว่า “ชูร่า ฉันคิดว่านายเป็นผู้บัญชาการรบที่ยอดเยี่ยมมาก ฉันอยากให้นายเป็นหัวหน้าทีมของเรา”

พวกเรา?

เสิ่นเฟยจับประเด็นสำคัญในคำพูดของทิวลิปได้อย่างรวดเร็ว เขาจึงถามตามน้ำว่า “ในทีมนี้มีใครอีกนอกจากเธอ?”

ในเมื่อระบบทหารรับจ้างถูกเปิดใช้งานแล้ว เสิ่นเฟยก็ไม่ได้ตั้งใจจะกลับประเทศไปใช้ชีวิตอย่างสงบสุข

หากสามารถรวบรวมทีมทหารรับจ้างได้ ก็ถือเป็นเรื่องดีสำหรับเขา

แน่นอนว่า ข้อแม้คือเพื่อนร่วมทีมต้องทำให้เขาพอใจ

มิฉะนั้น ทุกอย่างก็เป็นอันยกเลิก

..........

“ยังมีพวกเราอีก”

ทันใดนั้น ทหารรับจ้างสามคนที่สวมชุดลายพรางทะเลทราย ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม สภาพมอมแมม และถือเบียร์ในมือ ก็ก้าวเท้ายาว ๆ เดินเข้ามา

เสิ่นเฟยเงยหน้าขึ้นมอง ตรงหน้าล้วนเป็นคนคุ้นเคยที่เคยอยู่ทีมเดียวกันมาก่อนหน้านี้

ทั้งสามคนประกอบด้วย คนแรกคือทหารรับจ้างผิวดำจากประเทศแอฟริกากลาง รูปร่างสูงใหญ่ 190 เซนติเมตร ผิวสีเข้ม รหัสเรียกขานว่า คิงลูเธอร์

ไอดอลของเจ้านี่คือ มาร์ติน ลูเธอร์ คิง ผู้ที่เคยนำพาคนผิวดำให้ลุกขึ้นสู้ ว่างเมื่อไหร่มักจะชอบยกวาทะของมาร์ติน ลูเธอร์ คิง ขึ้นมาพูดเสมอ

แม้แต่รหัสเรียกขานว่า คิงลูเธอร์ ก็ยังเป็นการแสดงความเคารพต่อบุคคลผู้ยิ่งใหญ่ท่านนั้น

คนที่สองสูง 170 เซนติเมตร รูปร่างอวบเล็กน้อย ไว้หนวดเคราสีทอง เป็นทหารรับจ้างจากรัสเซีย รหัสเรียกขานว่า โอเฒ่า

เขาเป็นสมาชิกที่อายุมากที่สุดในทีมรบ มีประสบการณ์ในสนามรบอย่างโชกโชน ฉลาดและมีความสามารถ เป็นเหมือนกุนซือของทีม

ตามที่โอเฒ่าพูดเอง เขาเคยเข้าร่วมสงครามระหว่างรัสเซียกับเชชเนียถึงสองครั้ง และมีประสบการณ์ในการรบในเมืองอย่างลึกซึ้ง

เสิ่นเฟยไม่ได้สงสัยในความจริงของคำพูดของโอเฒ่าเลยแม้แต่น้อย

เพราะเมื่อไม่กี่วันก่อนตอนที่พวกเขาถูกปิดล้อม โอเฒ่าเคยเอาหัวของศัตรูมัดติดกับจรวด RPG แล้วยิงใส่กองทัพศัตรูมาแล้ว

เป็นคนบ้าสงครามอย่างแท้จริง!

ทหารรับจ้างคนที่สามมีรหัสเรียกขานว่า นกกระจอกเทศ สูง 174 เซนติเมตร เป็นชาวเซอร์เบีย ความกล้าไม่เยอะ แต่มีน้ำใจนักเลงมาก

ปกติมักจะชอบโอ้อวดตัวเอง ว่างเมื่อไหร่เป็นต้องชอบเก๊ก

ลักษณะเด่นที่สุดของเจ้านี่ก็คือ เวลาแนะนำตัวกับคนอื่น มักจะบอกว่าตัวเองมาจากยูโกสลาเวีย ไม่ใช่เซอร์เบีย

ถึงแม้ว่ายูโกสลาเวียจะเป็นประเทศที่หาไม่เจอแล้วบนแผนที่ก็ตาม

“ที่แท้พวกนายก็เตรียมตัวมาพร้อมนี่เอง”

เสิ่นเฟยลุกขึ้นยืน มองทั้งสี่คนอย่างจนใจ แล้วพูดหยอกล้อว่า “ปรึกษากันเรียบร้อยแล้วถึงมาหาฉันล่ะสิ? ฉันชักจะสงสัยแล้วสิว่า พวกนายหาผู้บัญชาการคนอื่นที่เหมาะสมไม่ได้แล้วใช่ไหม?”

“โน ๆ ๆ มาร์ติน ลูเธอร์ คิง ผู้ยิ่งใหญ่เคยกล่าวไว้ว่า การทำสิ่งที่ขัดต่อมโนธรรม ถือว่าไม่ปลอดภัย และไม่ฉลาดเลย!” คิงลูเธอร์รีบส่ายหน้าปฏิเสธ พร้อมอธิบายว่า “ความจริงแล้ว ฉันเพิ่งจะตัดสินใจเข้าร่วมทีมทหารรับจ้างนี้เมื่อกี้นี้เอง”

คิงลูเธอร์ถาม “อยากรู้เหตุผลที่ฉันเข้าร่วมไหม?”

เสิ่นเฟยพยักหน้า

คิงลูเธอร์ยักไหล่ และพูดต่อว่า “นั่นก็เพราะ ทิวลิปบอกฉันว่า เธอได้เชิญนายให้มาเป็นหัวหน้าทีมของทีมนี้แล้ว”

ให้ตายเถอะ!

นี่มันมัดมือชกชัด ๆ?

เสิ่นเฟยมองทหารรับจ้างอีกสองคนที่เหลือ

นกกระจอกเทศพยักหน้าอย่างจริงจัง แล้วพูดว่า “ชูร่า ฉันต้องยอมรับว่า สิ่งที่คิงลูเธอร์พูดนั้นถูกต้อง แน่นอน ความสามารถในการเป็นผู้บัญชาการของนาย มันก็สูงกว่าฉันแค่หน่อยเดียวเท่านั้นแหละ”

“ถ้านายไม่อยากรับตำแหน่งหัวหน้าทีม ฉันคิดว่าฉันยินดีที่จะรับตำแหน่งนี้แทน!”

โอเฒ่าจากรัสเซีย พูดประชดประชันอย่างไม่ไว้หน้าว่า “หน่อยเดียว? ฉันว่าความสามารถในการบัญชาการระหว่างนายกับชูร่า มันห่างกันเท่ากับความลึกของแม่น้ำอ็อบในรัสเซียของเรา และยาวเท่ากับแม่น้ำเยนีเซย์เลยล่ะ!”

“ถ้าให้นายเป็นหัวหน้าทีม ฉันคงยินดีที่จะให้ความช่วยเหลือศัตรูมากกว่า”

ทันใดนั้น โอเฒ่าก็มองไปที่เสิ่นเฟย และพูดอย่างจริงจังว่า “ผ่านการต่อสู้ตลอดครึ่งเดือนนี้ พวกเราทุกคนรู้สึกได้เลยว่า นายที่เป็นชาวมังกร ฉลาดกว่าพวกเราทุกคนมาก!”

“แม้ว่าความแข็งแกร่งของนายจะไม่มาก ประสบการณ์ในสนามรบก็สู้ฉันไม่ได้ แต่นายมีความสามารถที่ยอดเยี่ยมในการคาดเดาการเคลื่อนไหวของศัตรู ซึ่งนี่เป็นสิ่งที่ผู้บัญชาการจำเป็นต้องมี”

“ชูร่า ถ้านายไม่เข้าร่วมทีมนี้ ทีมนี้ก็จะไม่มีตัวตนอยู่”

ตามความทรงจำของเสิ่นเฟย ในการรบตลอดครึ่งเดือนที่ผ่านมา เขาได้มีบทบาทสำคัญมากจริง ๆ

ถ้าไม่ใช่เพราะเขา เกรงว่าทีมนี้คงถูกกองทหารขนาดใหญ่ของศัตรูกวาดล้างไปนานแล้ว

เวลานี้ นาทีนี้ เมื่อเผชิญกับคำเชิญอย่างจริงใจจากทั้งสี่คน เสิ่นเฟยก็ไม่รีรออีกต่อไป

เดิมทีเขาก็อยากจะตั้งทีมทหารรับจ้างอยู่แล้ว และทั้งสี่คนตรงหน้า ก็คือบุคลากรที่ดีที่สุดในตอนนี้

“ตกลง ฉันรับปากพวกนาย”

เสิ่นเฟยยกเบียร์ขึ้น พูดพร้อมรอยยิ้มว่า “งั้นพวกเรามาร่วมมือกัน ทำตัวให้ยิ่งใหญ่ สร้างความรุ่งโรจน์อีกครั้ง!”

เคร้ง...

เบียร์ห้าขวดชนเข้าด้วยกัน ทันใดนั้น ทุกคนก็ดื่มรวดเดียวจนหมด

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ทีมทหารรับจ้างที่ประกอบด้วยคนจากห้าประเทศ แต่มีความเชื่อเดียวกัน ได้ปรากฏตัวบนเวทีของทหารรับจ้างระดับโลกแล้ว

แม้ว่าตอนนี้พวกเขาจะยังอ่อนแอมากก็ตาม

แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่า ในอนาคตพวกเขาจะไม่ได้สร้างผลงานอันยอดเยี่ยมในสนามรบของการขับเคี่ยวระหว่างประเทศต่าง ๆ?

........