บทที่ 345 ตำรวจสกัดจับ ขึ้นรถตรวจค้น!

บทที่ 345 ตำรวจสกัดจับ ขึ้นรถตรวจค้น!

"ฝั่งหัวหน้าหวังปิงเริ่มสืบสวนอย่างจริงจังแล้ว ฝั่งพี่ฮ่าวก็ดูท่าจะแย่เหมือนกันนะ!"

"ใช่ ถึงแม้พี่ฮ่าวจะอยู่ในสถานะตายชั่วคราว แต่เจ้าหน้าที่สืบสวนที่กระจายกำลังค้นหาอยู่ข้างนอก ยังไม่ได้รับคำสั่งให้ถอนกำลัง นั่นก็หมายความว่า พวกเขายังคงดักซุ่มอยู่ตามทางเข้าออกเมืองใหญ่ทุกสาย!"

"หึหึ พวกนายว่า ถ้าเกิดฝั่งหัวหน้าหวังปิงยังสืบสวนไม่จบ แต่พี่ฮ่าวดันความแตกซะก่อน มันจะตื่นเต้นขนาดไหนกันนะ"

ภายในห้องถ่ายทอดสด ผู้ชมพากันวิพากษ์วิจารณ์สถานการณ์ของทั้งสองฝั่งอย่างออกรส

มันเป็นความรู้สึกที่แปลกประหลาดมาก หวังปิงและคนอื่นๆ ทำตัวเหมือนสามีที่กำลังตามจับชู้ ส่วนฉินฮ่าวก็เหมือนชู้ที่ต้องคอยหลบๆ ซ่อนๆ!

โคตรจะตื่นเต้นเลย!

"เอี๊ยด!"

รถประจำทางแล่นไปอย่างช้าๆ แต่พอใกล้จะเข้าตัวเมือง จู่ๆ ก็เบรกกะทันหัน

ผู้โดยสารบนรถต่างทำหน้างุนงง พากันชะโงกหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง

"เกิดอะไรขึ้นเนี่ย"

"ทำไมมีตำรวจเยอะจัง"

"นี่คุณไม่รู้เหรอ พวกเขากำลังตามหาฉินฮ่าวกันอยู่น่ะสิ!"

ไม่นาน ผู้โดยสารก็เริ่มจับกลุ่มคุยกัน ไม่มีความหวาดกลัวใดๆ แถมยังดูตื่นเต้นกันด้วยซ้ำ

ก็แน่ล่ะ เผลอๆ พวกเขาอาจจะได้ออกทีวีด้วยซ้ำ น่าภูมิใจจะตายไป!

แต่ไม่มีใครสังเกตเห็นเลยว่า ตรงช่วงกลางค่อนไปทางท้ายรถ มีผู้ชายสวมหน้ากากอนามัยคนหนึ่งนั่งอยู่ริมหน้าต่าง เขาเผลอขยับหน้ากากบนใบหน้าเล็กน้อย

ชายคนนี้ก็คือฉินฮ่าวนั่นเอง เขาชะโงกหน้ามองดูสถานการณ์ภายนอก

ภาพที่เห็นคือ มีรถตำรวจจอดอยู่หลายคัน และมีเจ้าหน้าที่สืบสวนยืนตรวจค้นอยู่ร่วมหลายสิบคน

ทุกคนพกปืนพกติดเอวไว้ด้วย

"หมายความว่า โอกาสที่ฉันจะหนีรอด แทบจะเป็นศูนย์เลยสินะ!"

พอเห็นภาพนั้น ฉินฮ่าวก็พึมพำกับตัวเองในใจ สีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาทันที

ถึงเขาจะเดาไว้แล้วว่าต้องมีเจ้าหน้าที่สืบสวนดักรออยู่ข้างนอก แต่ก็ไม่คิดเลยว่าจะเยอะขนาดนี้

"กลุ่มผู้เชี่ยวชาญลืมสั่งถอนกำลัง หรือว่าลึกๆ แล้วพวกเขาไม่เชื่อว่าฉันตายกันแน่"

ฉินฮ่าวรู้ดีว่า พวกที่ชอบเล่นสงครามจิตวิทยามักจะมีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว สิ่งที่พวกเขาแสดงให้เห็น กับสิ่งที่พวกเขาจะทำจริงๆ อาจจะสวนทางกันคนละเรื่องเลยก็ได้!

ในขณะที่เขากำลังครุ่นคิดอยู่นั้น ประตูรถประจำทางก็เปิดออก

เจ้าหน้าที่สืบสวนสองนายเดินขึ้นมาบนรถ ท่าทางของพวกเขาดูระแวดระวังมาก แบ่งกันตรวจค้นคนละฝั่ง

ฉินฮ่าวลอบมองออกไปนอกหน้าต่างโดยไม่ให้ใครรู้ตัว เจ้าหน้าที่สิบกว่านายยืนล้อมรถประจำทางไว้ทุกด้าน การกระโดดหนีทางหน้าต่างก็ไม่ต่างอะไรกับการรนหาที่ตาย!

ผู้ชมเองก็เริ่มตื่นเต้นและลุ้นระทึกไปด้วย สถานการณ์แบบนี้ ไม่ว่าจะมองมุมไหน ก็เป็นทางตันชัดๆ!

จ้าวเฉียนและซุนหลี่คือเจ้าหน้าที่สืบสวนสองนายนั้น พวกเขาได้รับคำสั่งให้ตรวจค้นคนเดินเท้าและยานพาหนะที่ผ่านไปมา

แม้พวกเขาจะไม่มีเอกสารขอตรวจค้นอย่างเป็นทางการ แต่โชคดีที่ประชาชนทุกคนให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี

พูดกันตามตรง ก็แค่มองหน้าตา แล้วก็ตรวจม่านตากับลายนิ้วมือ ถ้าใครไม่กล้าให้ตรวจ ก็แสดงว่าคนคนนั้นมีปัญหาแน่ๆ

ทว่า เรื่องตลกก็เกิดขึ้น!

พวกเขาดันได้ผลพลอยได้ซะงั้น

แค่ช่วงเช้าช่วงเดียว พวกเขาจับโจรล้วงกระเป๋าที่ก่อเหตุซ้ำซากได้ตั้งสองคน แถมยังจับนักโทษหนีคดีมาห้าหกปีได้อีกหนึ่งคน

พอมีผลงานแบบนี้ เจ้าหน้าที่สืบสวนทุกคนก็ยิ่งฮึกเหิม

ต่อให้ไม่ได้มาจับฉินฮ่าว แต่ถ้าจับอาชญากรตัวจริงคนอื่นได้ มันก็เป็นเรื่องที่ดีไม่น้อยเลย

นี่แหละคือสาเหตุที่พวกเขาตรวจค้นกันอย่างเข้มงวด มันไม่ใช่แค่เพื่อฉินฮ่าวคนเดียวอีกต่อไปแล้ว!

"ผู้โดยสารทุกท่าน พวกเราคือเจ้าหน้าที่สืบสวนจากรายการเนตรสวรรค์ กำลังปฏิบัติภารกิจตามล่าตัวอาชญากรฉินฮ่าว โปรดให้ความร่วมมือด้วยครับ!"

จ้าวเฉียนกวาดสายตามองผู้โดยสารทั้งรถ ยิ้มบางๆ แล้วพูดต่อว่า "แน่นอนครับ พวกคุณมีสิทธิ์ปฏิเสธการตรวจค้น แต่ผมก็อาจจะสงสัยได้ว่า พวกคุณคืออาชญากรแฝงตัวมา!"

พอประโยคนี้หลุดออกไป ผู้โดยสารที่เคยส่งเสียงดังเจี๊ยวจ๊าวก็เงียบกริบลงทันที ทุกคนเริ่มรู้สึกประหม่าขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้

"ฮ่าๆๆ พูดก็พูดเถอะ การตรวจค้นครั้งนี้ได้ผลพลอยได้เยอะจริงๆ!"

"ใช่ นี่แหละคือเหตุผลที่ว่าทำไมกลุ่มผู้เชี่ยวชาญถึงยังไม่สั่งถอนกำลัง พวกเขาไม่ได้ลืม แล้วก็ไม่ได้หวังจะเจอพี่ฮ่าวหรอก แต่พวกเขากำลังจับอาชญากรตัวจริงกันอยู่!"

"แค่ช่วงเช้าก็จับโจรล้วงกระเป๋าได้สองคน แถมยังจับนักโทษหนีคดีได้อีก เรื่องแบบนี้ไม่ได้เจอกันง่ายๆ นะ!"

ผู้ชมพอได้ยินแบบนั้นก็หัวเราะร่วน

"ซุนหลี่ นายตรวจฝั่งซ้าย ฉันตรวจฝั่งขวา!"

จ้าวเฉียนสั่งการ เขากวาดสายตาคมกริบมองผู้โดยสารบนรถคร่าวๆ ไม่เห็นใครที่มีรูปร่างสูงใหญ่บึกบึนจนผิดสังเกต ก็รู้สึกเบาใจลงนิดหน่อย

นี่คือหลักความคิดทั่วไป

คนที่มีรูปร่างกำยำ มักจะมีพละกำลังและพลังหมัดที่แข็งแกร่งกว่า

ส่วนคนที่รูปร่างผอมบาง ต่อให้จะเก่งแค่ไหน พละกำลังก็มีขีดจำกัด

"ทุกคนครับ ตอนที่ผมเดินไปถึงตรงหน้า รบกวนถอดหน้ากากอนามัยออกด้วยนะครับ ส่วนคนที่ไม่ได้ใส่ ก็นั่งอยู่เฉยๆ แล้วยื่นมือออกมาก็พอ ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือครับ!"

จ้าวเฉียนพูดจบ ก็เริ่มลงมือตรวจค้น

เขาเริ่มตรวจตั้งแต่หัวรถ แม้แต่คนขับรถประจำทางเขาก็ไม่เว้น!

จากแถวรองสุดท้าย ฉินฮ่าวนั่งมองอย่างเงียบๆ

เขาเห็นเจ้าหน้าที่สืบสวนหยิบอุปกรณ์ออกมาสองเครื่อง เครื่องหนึ่งสำหรับสแกนม่านตา อีกเครื่องสำหรับตรวจสอบลายนิ้วมือ

จากนั้น เจ้าหน้าที่ก็หยิบเครื่องมืออีกชิ้นหนึ่งขึ้นมา ซึ่งน่าจะใช้สำหรับแสดงข้อมูลส่วนตัวของแต่ละคน

คล้ายๆ กับการตรวจสอบเลขบัตรประชาชน แต่ไฮเทคกว่ามาก

จากจุดนี้ ฉินฮ่าวคิดว่าเทคโนโลยีของโลกนี้น่าจะก้าวหน้ากว่าโลกก่อนของเขา

อย่างน้อยในโลกก่อน ก็ไม่น่าจะมีของแบบนี้

หรืออาจจะเป็นเพราะระดับของเขาในโลกก่อนยังไม่สูงพอ เลยไม่เคยเห็นของพวกนี้ก็ได้

หนึ่งนาทีต่อมา จ้าวเฉียนดูข้อมูลคร่าวๆ บนหน้าจอเครื่องมือ แล้วเงยหน้าขึ้นพยักหน้ายิ้มให้คนขับรถ

"ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือครับ!"

"ฟู่!"

พอได้ยินแบบนั้น คุณลุงคนขับรถก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก รีบยิ้มตอบ "ประชาชนกับตำรวจต้องช่วยเหลือกันอยู่แล้วครับ เป็นหน้าที่!"

จ้าวเฉียนพยักหน้า เดินต่อไปยังคนที่สอง

ผู้โดยสารรอบๆ ต่างให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี เพราะขืนไม่ให้ความร่วมมือ อาจจะถูกสงสัยว่าเป็นอาชญากรได้ ขืนเป็นแบบนั้นเรื่องใหญ่แน่!

เห็นได้ชัดเลยว่า บนโลกใบนี้ แม้ความสัมพันธ์ระหว่างตำรวจกับประชาชนจะกลมเกลียวกันดี แต่ในเวลาที่ตำรวจปฏิบัติหน้าที่ ประชาชนก็จะให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่

ไม่เหมือนโลกก่อน ที่มักจะมีบางคนชอบอ้างว่าตัวเองมีเส้นสายใหญ่โต ในโลกนี้ พวกนั้นใช้ไม่ได้ผลหรอก!

ตำรวจมีอำนาจในระดับหนึ่ง เวลาตามล่าตัวอาชญากร จะไม่มีใครหน้าไหนมาขัดขวางได้!

เจ็ดแปดนาทีต่อมา ฉินฮ่าวมองเจ้าหน้าที่สืบสวนที่กำลังยืนตรวจสอบผู้โดยสารคนข้างหน้าเขา แล้วหรี่ตาลงอย่างช้าๆ

ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด อีกเดี๋ยวก็จะถึงคิวเขาแล้ว!

วินาทีนี้ สมองของฉินฮ่าวแล่นปรู๊ดปร๊าด การหนีเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน!

การจะกระโดดออกทางหน้าต่าง ต้องใช้เวลาอย่างน้อยหลายวินาที และเวลาแค่นี้ ก็มากพอที่จะทำให้ตำรวจยิงเขาจนพรุนเป็นรังผึ้งได้แล้ว!