บทที่ 315 - คลื่นใต้น้ำ

บทที่ 315 - คลื่นใต้น้ำ

สามวันต่อมา

ดินแดนลับสถานี ถนนคนเดิน

ภายในร้านเหล้าเก่าๆ ที่ดูไม่มีอะไรสะดุดตา แอนดรอสและนักพยากรณ์คาเอลกำลังถือแก้วเตกีลานั่งประจันหน้ากัน

เมื่อหลายเดือนก่อน ก่อนการทดสอบดินแดนลับนครทองแดงจะเริ่มขึ้น ทั้งสองคนก็นั่งดื่มเตกีลาและวางแผนกันอย่างอารมณ์ดีในตำแหน่งนี้เช่นเดียวกัน

ในตอนนั้น ทั้งสองคนต่างเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

แต่ตอนนี้ ที่หางคิ้วและหางตาของพวกเขากลับมีร่องรอยของความกังวลและความเหนื่อยล้าเพิ่มขึ้น

ดื่มเตกีลาไปได้ครึ่งแก้ว แอนดรอสก็เริ่มพูดขึ้นก่อน

"พวกคนเถื่อนบูชาเพลิง ฉันจัดการเรียบร้อยแล้ว พวกมันตกลงจะช่วยจัดการกับนักศึกษาชาวอาณาจักรมังกร"

"อืมๆ ตรงกับที่ฉันคำนวณไว้เป๊ะ"

นักพยากรณ์คาเอลพยักหน้าด้วยความพอใจ

แอนดรอสพูดต่อ

"การเจรจาเป็นไปอย่างราบรื่น พวกคนเถื่อนมีข้อเรียกร้องแค่สองข้อ หนึ่งคืออยากเห็นหุ่นยนต์รบพลังงานผสมของกองอัศวินเหล็กกล้า สองคืออยากเรียนรู้เทคโนโลยีการถลุงเหล็กจากช่างฝีมือทอชะตาหลอมเหล็ก ฉันตอบตกลงข้อเรียกร้องทั้งสองข้อไปแล้ว"

"ฉันยกหุ่นยนต์รบพลังงานผสมรุ่นต้นแบบที่ตกรุ่นไปแล้วให้พวกคนเถื่อนบูชาเพลิงห้าชุด และให้คำมั่นว่าหากงานสำเร็จ จะส่งช่างฝีมือทอชะตาหลอมเหล็กไปสอนพวกมันแบบจับมือทำเลย"

หุ่นยนต์รบพลังงานผสม คือพื้นฐานสำคัญของกองอัศวินเหล็กกล้าแห่งอเมริกาเหนือ ส่วนช่างฝีมือทอชะตาหลอมเหล็ก ยิ่งเป็นอาชีพที่หาได้ยากยิ่ง ซึ่งมีเพียงในสหพันธรัฐตะวันตกเท่านั้น

ด้วยการพึ่งพาช่างฝีมือผู้ทรงคุณค่าเหล่านี้ สหพันธรัฐตะวันตกจึงสามารถขุดเจาะออริคัลคุมจากดินแดนลับหมายเลข 51 และสร้างกองทัพอัศวินหุ้มเกราะที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกขึ้นมาได้ถึงสองกองทัพ!

สำหรับรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ แอนดรอส การลักลอบนำหุ่นยนต์รบพลังงานผสมรุ่นต้นแบบที่ตกรุ่นไปแล้วออกมาสักสองสามชุดไม่ใช่เรื่องยาก

แต่แม้แต่เขา ก็ไม่มีอำนาจพอที่จะเรียกใช้ช่างฝีมือทอชะตาหลอมเหล็กได้!

ไม่รู้ว่าทำไม กองทหารม้าอูฐบินบูชาเพลิงถึงมีความลุ่มหลงในเทคโนโลยีการหลอมเหล็กและชุดเกราะของอเมริกาเหนือนัก แอนดรอสเพียงแค่วาดวิมานในอากาศให้พวกคนเถื่อนบูชาเพลิงฟัง พวกมันก็ตกลงร่วมมือกับเขาอย่างง่ายดาย

"อืมๆ ไพ่ทาโรต์บอกฉันไว้แต่แรกแล้วว่า พวกคนเถื่อนบูชาเพลิงจะยอมร่วมมือ!"

คาเอลหมุนไพ่ทาโรต์ที่ปลายนิ้ว พลางโอ้อวดวิชาพยากรณ์อันสูงส่งของตัวเองอีกครั้ง

เมื่อนึกถึงตอนที่คาเอลทำนายผิดพลาดครั้งใหญ่ในดินแดนลับนครทองแดง แอนดรอสก็มีสีหน้าไม่พอใจ เขาออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"ในวันปฏิบัติการ ฉันไม่สะดวกไปอยู่ที่นั่น นายไปแทนฉันที ฆ่าคนในดินแดนลับให้ฉันสักคนนึง ไอ้คนที่ชื่อต่งเฉา อาจารย์มหาวิทยาลัยโม่อู่น่ะ!"

แอนดรอสพ่นควันสีขาวออกจากหูทั้งสองข้างด้วยความโกรธ เขาพูดลอดไรฟันว่า

"ไอ้บิลกระทิงเถื่อน ก็ตายเพราะน้ำมือมันนี่แหละ แถมอุปกรณ์ระดับเหนือมนุษย์ พี่กับน้อง ของฉัน ก็ถูกมันทำลายด้วย! ฉันจะเอาหัวกะโหลกมันมาชดใช้! ฉันจะเอาหัวกะโหลกมันมาทำเป็นเครื่องประดับ แล้วตั้งโชว์ไว้ในห้องจัดแสดงของฉันตลอดไป!"

เมื่อสัมผัสได้ถึงความโกรธของแอนดรอส นักพยากรณ์คาเอลก็ทำหน้าขรึมขึ้นมาเล็กน้อย

"คุณแอนดรอสวางใจได้ ผมจะเอาหัวกะโหลกของมันกลับมาให้คุณเอง"

แอนดรอสข่มความโกรธในใจลง แล้วเตือนว่า

"ไอ้หมอนั่นอาจจะรับมือยากนิดนึง นายระวังตัวหน่อยล่ะ"

คาเอลเชิดหน้าขึ้น เทเหล้าเข้าปากพลางถามว่า

"คุณแอนดรอส ไอ้ต่งอะไรนั่น มันเก่งมากเลยเหรอ มันอยู่ระดับไหน"

แอนดรอสลังเลเล็กน้อย

"ระดับสี่ขั้นกลาง ตอนที่อยู่ดินแดนลับนครทองแดง มันอยู่ระดับสี่ขั้นกลาง..."

"พรวด..."

คาเอลแทบจะสำลักเหล้า

คนที่แอนดรอสเจาะจงจะให้ฆ่า เพิ่งอยู่แค่ระดับสี่เองเหรอ?!

เขาซึ่งเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับแปดขั้นสูงสุด ต้องไปตามฆ่าคนระดับสี่เนี่ยนะ? นี่เรียกว่ารับมือยากเหรอ?

คาเอลคิดไปคิดมา จุดเดียวที่น่าจะรับมือยาก ก็คงเป็นเพราะพลังโจมตีของเขาอาจจะรุนแรงเกินไป จนไม่สามารถเก็บหัวกะโหลกของอีกฝ่ายให้สมบูรณ์ได้กระมัง!

คาเอลหมุนไพ่ทาโรต์เล่นๆ แล้วทำนายเรื่อง "รับมือยาก" ในปฏิบัติการครั้งนี้

เขาหยิบได้ไพ่เมเจอร์อาร์คานา ความแข็งแกร่ง

หน้าไพ่ที่แสดงภาพเทพีแห่งชัยชนะกำลังลูบหัวสิงโต เป็นการบ่งบอกว่า คาเอลกำลังจะได้รับรางวัลจากเทพีแห่งชัยชนะด้วยพลังที่เหนือกว่าอย่างแน่นอน

"ก็เหมือนโดนกองอัศวินเหล็กกล้าเหยียบหน้า แล้วมันจะแพ้ได้ยังไง?"

คาเอลคว่ำไพ่ลงอย่างอารมณ์ดี

เขารู้สึกว่า การทำนายในครั้งนี้ของเขา ช่างเสียเวลาเปล่าจริงๆ!

...

แดนลี้ลับกระดูกร้าว ป้อมปราการเขี้ยวพยัคฆ์

หัวหน้าฝ่ายทหาร เย่ฮ่อ ประคองไหเหล้าเก่าเก็บ เดินไปตามเส้นทางอันเงียบสงบ

เส้นทางสายเล็กที่ปูด้วยกรวดสีขาวดำเรียงตัวกันเป็นลวดลายคล้ายลายเสือ

เย่ฮ่อเดินตามทางกรวดไปจนถึงศาลาหลังหนึ่ง

"พยัคฆ์ภูผา เหล้าที่ท่านสั่งครับ"

เย่ฮ่อร้องเรียกเบาๆ แล้วผลักประตูเข้าไป วางไหเหล้าลงตรงหน้าชายร่างสกปรกคนหนึ่ง

ชายคนนี้อายุราวสี่สิบกว่าปี รูปร่างกำยำล่ำสัน แต่ใบหน้าซูบตอบ ท่าทางเมามาย เสื้อผ้าทหารที่ขาดวิ่นและอินทรธนูยศพลตรีที่ซีดจาง บ่งบอกถึงฐานะอันสูงส่งในอดีตของเขา

พยัคฆ์ภูผา เชินถูเฉิงอี้ ดาวรุ่งที่เจิดจรัสที่สุดในรุ่นกลางของตระกูลเชินถู ผู้ฝึกยุทธ์ระดับเหนือมนุษย์!

เมื่อกว่าสิบปีก่อน เชินถูเฉิงอี้เคยเปล่งประกายเจิดจ้า ถึงขั้นถูกมองว่าจะเป็นผู้นำตระกูลเชินถูคนต่อไป และจะเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากจอมพลพยัคฆ์ป่วยด้วย

น่าเสียดายที่ มหันตภัยอี่เว่ย ทำให้เส้นทางชีวิตของเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

ในมหันตภัยอี่เว่ย รายชื่อผู้ฝึกยุทธ์ระดับเหนือมนุษย์ของอาณาจักรมังกรที่ถูกเปิดเผยข้อมูลรายละเอียดทั้งยี่สิบคน ก็มีเชินถูเฉิงอี้รวมอยู่ด้วย

ด้วยพลังสายเลือดสัตว์เทวะโจวอวี๋อันแข็งแกร่ง เขาสามารถต้านทานการลอบโจมตีของหน่วยล่าสังหารเผ่าปีศาจได้หลายครั้ง และรอดชีวิตมาได้เป็น "สองคนครึ่ง" ร่วมกับอู๋จือฉี ซุนเหมี่ยว และมั่วอวี่ซือ ผู้ใช้หุ่นเชิดระดับเหนือมนุษย์

แต่หลังจากมหันตภัยครั้งนั้น เชินถูเฉิงอี้ก็ได้รับบาดแผลทางจิตใจอย่างรุนแรง เขาเอาแต่ดื่มเหล้าเมามาย ไม่สนใจโลกภายนอกอีกเลย

อดีตผู้เป็นความหวังของตระกูล กลายเป็นเพียงตัวหมากที่ถูกทิ้ง ปัจจุบันแทบจะไม่มีใครเห็นหน้าเขาอีกเลย

วันนี้ เชินถูเฉิงอี้ดื่มไปแล้วหนึ่งไห และตรงหน้าก็คือไหที่สอง ตอนนี้เขาเมามายจนไม่ได้สติ นิ้วที่สั่นเทาพยายามแกะผนึกไหเหล้าอยู่เป็นนานก็ไม่ออก ในขณะที่เขากำลังจะใช้กำลังบีบไหเหล้าให้แตก หัวหน้าฝ่ายทหารเย่ฮ่อก็ถอนหายใจเบาๆ แล้วก้าวเข้าไปช่วยเปิดผนึกให้

ในจังหวะที่เย่ฮ่อโค้งตัวลงเปิดผนึก เขากระซิบข้างหูเชินถูเฉิงอี้ด้วยเสียงแผ่วเบาราวกับยุงบิน

"พยัคฆ์ภูผา ทีมทดสอบของนักศึกษาจากกองบัญชาการใหญ่ใกล้จะออกเดินทางแล้ว! ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ เด็กพวกนี้อาจจะตกอยู่ในอันตรายได้! พวกเรา... ควรจะแอบคุ้มครองพวกเขาสักหน่อยไหมครับ?"

พยัคฆ์ภูผา เชินถูเฉิงอี้ รับไหเหล้าไปดื่มอึกใหญ่ ในขณะที่กำลังดื่ม เขาก็ใช้นิ้วชี้ขวาจุ่มเหล้าที่หยดลงมา เขียนข้อความบนโต๊ะอย่างเงียบๆ

"อย่าเพิ่งวู่วาม! สืบให้แน่ชัดก่อนว่า ทางฝั่งกองบัญชาการใหญ่ ใครเป็นคนนำทีม ซุนเหมี่ยวไม่ได้โง่ ในเวลาแบบนี้ เขาต้องระวังตัวอยู่แล้ว"

เมื่อเห็นเย่ฮ่อพยักหน้า เชินถูเฉิงอี้ก็ใช้มือลบข้อความบนโต๊ะทิ้งอย่างแนบเนียน เขายังคงกระดกเหล้าเข้าปากต่อไป ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น