บทที่ 24: คิดจะแย่งโฮสต์ของฉันงั้นเหรอ? คิดว่าเงินในบัญชีร้อยล้านของฉันมีไว้โชว์หรือไง?

บทที่ 24: คิดจะแย่งโฮสต์ของฉันงั้นเหรอ? คิดว่าเงินในบัญชีร้อยล้านของฉันมีไว้โชว์หรือไง?

"โอเค"

หญิงสาวชุดกระโปรงสั้นขี้เกียจเกินกว่าจะพิมพ์อะไรเพิ่ม

ผู้จัดการอวี๋ยิ้ม เขาเองก็ไม่คาดคิดว่ากู้เยี่ย ซึ่งในช่วงสามเดือนแรกทำยอดได้ไม่พอยาไส้ จะมียอดขายพุ่งกระฉูดขนาดนี้เพราะบทเพลง 'หลีเซ่า' และ 'เอาเหล้ามา'

ใช่แล้ว ยอดขายของกู้เยี่ยพุ่งกระฉูดจริงๆ

พุ่งกระฉูดสุดๆ ในวันนี้

นั่นเป็นเพราะลูกค้าสาวๆ รวมถึงลูกค้าผู้ชายหลายคนที่มาราชวงศ์เล่อซางวันนี้ ล้วนตั้งใจมาหากู้เยี่ยโดยเฉพาะ

ผู้จัดการอวี๋ต้องแอด WeChat ลูกค้าไปไม่ต่ำกว่าร้อยคน และ 80% ของข้อความก็เป็นการสอบถามราคาค่าตัวกู้เยี่ย

ผู้จัดการอวี๋ย่อมต้องฉวยโอกาสจากกระแสความนิยมนี้ ราคาค่าตัวจึงพุ่งสูงขึ้นตามไปด้วย จากตอนแรกแค่หนึ่งพัน ขึ้นเป็นห้าพัน และตอนนี้ก็ทะลุหมื่นไปแล้ว

แต่ตอนนี้ มันมากกว่าหนึ่งหมื่นแล้ว

เพราะมีคนเสนอหนึ่งหมื่น ดังนั้นถ้าคุณอยากจองตัวกู้เยี่ยวันนี้ ราคาจะต้องเพิ่มเป็นสองเท่า กลายเป็นสองหมื่นหยวน

WeChat ของผู้จัดการอวี๋ดังไม่หยุด

"ถ้ายอดขั้นต่ำหนึ่งพันหยวน ต้องรอกี่วันกว่าโฮสต์คนที่ท่อง 'หลีเซ่า' ได้จะมานั่งดื่มเป็นเพื่อนพวกเราได้คะ?"

ผู้จัดการอวี๋เมินข้อความพวกนั้นไปเลย ให้ตายเถอะ จะจองตัวกู้หลางซงในราคาแค่พันเดียวเนี่ยนะ? ฝันไปเถอะ

"ยอดขั้นต่ำห้าพันหยวน รอคิวนานไหมคะ?"

ผู้จัดการอวี๋ตอบกลับข้อความพวกนี้แบบขอไปที "เดี๋ยวถ้าเขาว่างเมื่อไหร่ผมจะแจ้งให้ทราบครับ ตอนนี้ยังระบุไม่ได้ครับ"

"หา? ห้าพันหยวนยังต้องรอนานขนาดนั้นเลยเหรอ?"

"แล้วคุณคิดยังไงล่ะครับ? เดี๋ยวนี้มีเศรษฐินีที่ไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินตั้งเยอะ เมื่อวานมีเด็กสาวคนนึง อายุก็ไม่เท่าไหร่ ให้ทิปกู้เยี่ยไปตั้งสองหมื่นหยวนรวดเดียวเลยนะ แถมตอนดื่มยังเอาเงินสดเป็นฟ่อนๆ ยัดเป้ากางเกงเขาอีกต่างหาก"

"เอ่อ ขอถามหน่อยค่ะ ห้าพันนี่รวมบริการอะไรบ้างคะ?"

"บริการนั่งดื่มเป็นเพื่อนครับ"

"แค่ดื่มเป็นเพื่อนเหรอคะ?"

"แล้วก็มีการแสดงความสามารถพิเศษด้วยครับ แต่การแสดงต้องมีทิปนะครับ จะให้เท่าไหร่ก็แล้วแต่ศรัทธา แต่อย่างต่ำก็ไม่ควรน้อยกว่าห้าร้อย"

"มีบริการแบบ... ที่ไม่เหมาะสมไหมคะ?"

"นั่นก็ขึ้นอยู่กับเคมีระหว่างคุณกับกู้เยี่ยแล้วล่ะครับ ถ้าบรรยากาศเป็นใจ เขาก็อาจจะออกไปกับคุณแบบฟรีๆ ก็ได้ แต่ถ้าบรรยากาศไม่เป็นใจ หรือถ้าคุณหน้าตาไม่ค่อยผ่าน คุณอาจจะต้องควักกระเป๋าหนักหน่อยเพื่อสร้างบรรยากาศให้มันเป็นใจ"

"เขาเคยออกไปกับใครแบบฟรีๆ มาก่อนไหมคะ?"

"แน่นอนสิครับ! ทำงานสายนี้ คลุกคลีกับสาวสวยตั้งมากมาย เขาจะอดใจไหวได้ยังไง? เขาไม่ใช่ขันทีซะหน่อย"

"รูปหน้าอกตู้มๆ.JPG" หญิงสาวส่งเซลฟี่มา "ถ้าเป็นคนแบบฉัน เขาจะยอมออกไปกับฉันฟรีๆ ไหมคะ?"

"ส่งข้อความไปแล้ว แต่ถูกปฏิเสธ"

สาวอกตู้ม:...ไม่นะ จำเป็นต้องใจร้อนขนาดนี้เลยเหรอ? เพิ่งคุยกันแค่ไม่กี่ประโยคเอง

ผู้จัดการอวี๋จะบล็อกพวกช่างจ้อ ขี้เต๊าะ และพวกตัวป่วนที่หวังของฟรีอย่างเด็ดขาด หลังจากคุยกันแค่ไม่กี่ประโยค เพราะคนพวกนี้ที่ไม่ยอมจ่ายเงินนั้น ไม่ถือว่าเป็นลูกค้าในสายตาของเขา

แต่เป็นตัวน่ารำคาญ

เขาเลื่อนหา WeChat ของเศรษฐินีเจียงอย่างรวดเร็ว

"พี่เจียงครับ"

"???"

"คืออย่างนี้ครับ พี่เจียง มีเรื่องที่ผมต้องเรียนให้ทราบครับ"

"มีคนอื่นจองตัวเขาเหรอ?"

ใน TikTok คลิปไวรัล 'หลีเซ่า' และ 'เอาเหล้ามา' เจียงฉือไถ TikTok วันละไม่ต่ำกว่าแปดชั่วโมง มีหรือที่เธอจะไม่รู้

ดังนั้น การที่เขาจะดึงดูดลูกค้าได้เป็นจำนวนมากจึงเป็นเรื่องธรรมดา

"ใช่ครับ แถมเปิดบิลขั้นต่ำที่หนึ่งหมื่นหยวน ระบุเจาะจงว่าต้องเป็นกู้เยี่ยด้วยครับ"

"คืนนี้ฉันเปิดบิลเครื่องดื่มห้าหมื่นหยวน เตรียมห้องวีไอพีห้องใหญ่ให้ฉันด้วย คืนนี้คนมาเยอะ"

คนแบบไหนกันที่กล้ามาประชันยอดใช้จ่ายกับเจียงฉือคนนี้?

คิดว่ายอดเงินในบัญชีธนาคารร้อยล้านของฉันมีไว้โชว์หรือไง?

ผู้จัดการอวี๋:...สมกับเป็นพี่เจียง ช่างใจป้ำจริงๆ

ยอดใช้จ่ายห้าหมื่นหยวน กู้เยี่ยได้ค่าคอมมิชชั่นเฉลี่ยสามสิบเปอร์เซ็นต์ ซึ่งก็คือหนึ่งหมื่นห้าพันหยวน!

ที่ราชวงศ์เล่อซาง ส่วนแบ่งของเขาคือหนึ่งในสาม

ดังนั้น จากออเดอร์เดียวนี้ หักค่าใช้จ่ายต่างๆ ออกไปแล้ว เขาก็ยังทำเงินได้มากกว่าหนึ่งหมื่นหยวน

บ้าเอ๊ย ถ้ามีเศรษฐินีที่ใช้เงินเป็นเบี้ยแบบนี้มาอีกสักสองสามคน รายได้ต่อปีระดับสิบล้านของเขาก็อยู่แค่เอื้อมแล้ว

"รับทราบครับ พี่เจียง เดี๋ยวผมจะแจ้งให้ลูกค้าผู้หญิงคนนั้นทราบทันที และบอกให้เธอไปหาที่เย็นๆ นั่งพักไปก่อนเลยครับ!"

"อืม ฝากด้วยนะ"

"ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไรเลยครับ ถือเป็นเกียรติของผม เป็นเกียรติของเสี่ยวอวี๋คนนี้ที่ได้รับใช้พี่เจียงครับ"

รอยยิ้มของผู้จัดการอวี๋บานแฉ่งราวกับดอกเบญจมาศ

เขารีบหา WeChat ของหญิงสาวชุดกระโปรงสั้นอีกครั้ง

"สวัสดีครับคนสวย ผมเกรงว่าวันนี้คุณคงจองตัวกู้เยี่ยไม่ได้แล้วล่ะครับ"

หญิงสาวชุดกระโปรงสั้นตอบกลับทันที: "ทำไมคะ? ขนาดเปิดบิลขั้นต่ำหมื่นนึงแล้ว เขายังคิดว่าน้อยไปอีกเหรอ?"

ผู้จัดการอวี๋ "ใช่ครับ เพราะเศรษฐินีที่จองตัวเขาไว้เมื่อกี้ เพิ่มยอดบิลเครื่องดื่มคืนนี้เป็นห้าหมื่นหยวนแล้วครับ"

หะ... ห้าหมื่นหยวน!

ไม่สิ นี่แค่จองตัวเป็ดตายซากมานั่งดื่มเป็นเพื่อน แสดงความสามารถนิดหน่อย แล้วก็ท่อง 'หลีเซ่า' โดยไม่ต้องดูสคริปต์ไม่ใช่เหรอ?

จำเป็นต้องแข่งกันขนาดนี้เลยเหรอ?

ผู้จัดการอวี๋ "เอาอย่างนี้ไหมครับคนสวย คุณเพิ่มยอดบิลเป็นสองเท่าไปเลย เปิดบิลเครื่องดื่มแสนนึงไปเลย"

"ไปตายซะไป๊! เครื่องดื่มแสนนึงเนี่ยนะ? คิดว่าเงินฉันหล่นมาจากฟ้าหรือไง?!"

หญิงสาวชุดกระโปรงสั้นสติแตก ก่นด่า "เขาก็แค่โฮสต์ในไนต์คลับ! ถ้าไม่ใช่เพราะความแปลกใหม่ ฉันไม่เสียเวลาไปชายตามองผู้ชายหน้าหมาที่หากินด้วยการขายเรือนร่างหรอก!"

ผู้จัดการอวี๋:...หนึ่งแสนหยวน นั่นก็เกินไปหน่อยจริงๆ แหละ

แน่นอนว่านี่ไม่ได้หมายความรวมถึงบรรดาเศรษฐินีที่ไม่ได้ขัดสนเรื่องเงิน

หญิงสาวชุดกระโปรงสั้น "แค่เรียกคนที่หน้าตาพอใช้ได้มาสองคน แต่งหน้าอย่าให้จัดนัก ถ้าเป็นไปได้ขอแบบหน้าสดเลย มาดื่มเครื่องดื่มราคาพันสองนี่เป็นเพื่อนพวกเรา!"

ผู้จัดการอวี๋ "ตกลงครับคนสวย ค่าตัวคนละห้าร้อย สองคนก็พันนึงพอดีครับ"

หญิงสาวชุดกระโปรงสั้นโอนเงินให้ทันที

ไม่กี่นาทีต่อมา โฮสต์หน้าสดสองคนก็เดินเข้ามา สีหน้าของหญิงสาวชุดกระโปรงสั้นดำทะมึนทันที "น่าเกลียดเกินไป! เปลี่ยนใหม่!"

ไม่กี่นาทีต่อมา ก็มีมาอีกสองคน

"ไม่ได้กินข้าวหรือไง? ทำไมถึงผอมแห้งแรงน้อยขนาดนี้? ออกไป เปลี่ยนใหม่ เอาแบบล่ำๆ กล้ามโตๆ มาสองคน"

ไม่กี่นาทีต่อมา ชายร่างล่ำสองคนก็เดินเข้ามา

"ยี้~ เลี่ยนจัง! เปลี่ยนใหม่ อย่าเอาที่แก่ๆ แบบนี้มาสิ อายุสามสิบกว่าแล้วยังมาเป็นโฮสต์อีก ไม่อายบ้างหรือไง?"

ไม่กี่นาทีต่อมา

"ตุ้งติ้งเกินไป เปลี่ยนใหม่"

"ยังตุ้งติ้งไป ฉันมาหาผู้ชายนะ ไม่ได้มาหาผู้หญิง"

หลังจากเปลี่ยนไปสิบครั้ง

หญิงสาวชุดกระโปรงสั้นถึงกับหมดความอดทน และไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเพิ่มเงินอีกหกร้อยหยวนตามคำแนะนำของผู้จัดการอวี๋

ขยับขึ้นไปเป็นเรตแปดร้อยหยวน

เรตแปดร้อยก็คือแปดร้อยจริงๆ รูปร่างหน้าตา บุคลิก และสรีระของพวกเขานั้นไร้ที่ติ แม้จะไม่ได้หล่อเหลาขั้นเทพ แต่อย่างน้อยก็ดูเจริญหูเจริญตาและไม่ตุ้งติ้งจนเกินไป

"เอาล่ะ เอาสองคนนี้แหละ!"

...ใกล้ๆ กับราชวงศ์เล่อซาง

จัตุรัสแห่งหนึ่ง

เจียงฉือและหลิวซ่างหนิงกำลังพินิจพิเคราะห์ผู้หญิงแปดคนและผู้ชายสองคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าพวกเธออย่างละเอียด

เมื่อเห็นเด็กสาวคนหนึ่งที่สวมเสื้อผ้าโชว์เนื้อหนังมังสาจนแทบจะเห็นตงกัวเสี่ยวไถเหมย ซึ่งอาจจะเกิดเหตุไม่คาดฝันได้ทุกเมื่อ เจียงฉือก็เลิกคิ้วขึ้น "เธอ เดี๋ยวไปเปลี่ยนเสื้อผ้าซะนะ ใส่ให้มันมิดชิดกว่านี้หน่อย ไอ้เป็ดตายนั่นมันไม่ใช่คนดีหรอกนะ ถ้าเธอใส่ชุดนี้เข้าไป มันได้ลวนลามเธอจนหมดตัวแน่ๆ"

เด็กสาวแต่งตัวโป๊ "พี่คะ โฮสต์คนนั้นหน้าตาน่าเกลียดมากเลยเหรอคะ?"

"แน่นอนสิ!" เจียงฉือเบิกตากว้าง "แค่มองหน้ามันแวบเดียวก็จะอ้วกแล้ว ไม่อย่างนั้นฉันจะให้ค่าจ้างพวกเธอคนละห้าพันหยวนมามอมเหล้ามันทำไมล่ะ"