ตอนที่ 19 บดขยี้

ตอนที่ 19 บดขยี้

เมื่อได้ยินคำพูดของแองเจโล ดวงตาของกู้เยว่และนักเรียนใหม่อีกสองคนที่เข้าร่วมอยู่ใต้การดูแลของแองเจโลพร้อมกับเขาก็เป็นประกายสว่างวาบขึ้นมา

ทั้งสามคนสบตากัน

หากพวกเขาทั้งสามคนร่วมมือกันโจมตีพร้อมกัน การเอาชนะลู่หมิงก็เป็นเรื่องกล้วยๆ ไม่ใช่หรือไง?!

กู้เยว่ชิงลงมือเป็นคนแรกและก้าวออกไปข้างหน้า

เสียง "ปัง" ดังสนั่น กระเบื้องปูพื้นใต้ฝ่าเท้าของเขาแตกร้าวเป็นรอยแยกราวกับใยแมงมุม!

สายตาที่เขามองลู่หมิงนั้นเต็มไปด้วยความมุ่งร้าย

ตำแหน่งอันดับหนึ่งในชั้นเรียนจะต้องเป็นของเขา!

"ลู่หมิง!!!"

พร้อมกับเสียงคำราม กู้เยว่รวบรวมเพลงหมัดของวิชาหมัดทลายขุนเขาช้างเทวะไว้ในมือทั้งสองข้าง

ในเวลานี้ ปราณโลหิต 10.5 ของเขาปะทุออกมาอย่างเต็มกำลัง!

เขาซัดหมัดเข้าใส่หน้าอกของลู่หมิงอย่างจัง

"เข้ามาเลย!"

เมื่อเห็นกู้เยว่พุ่งเข้ามา ลู่หมิงก็ไม่ได้หลบหลีกหรือเบี่ยงหลบแต่อย่างใด

เขารวบรวมพละกำลังทั้งหมดไว้ที่หมัด ลวดลายแสงสีทองจางๆ เปล่งประกายขึ้นบนผิวหนังของเขา!

ง้างหมัด ผ่อนคลาย รวบรวมพลัง และท้ายที่สุด...

"หมัดทลายขุนเขาช้างเทวะ กระบวนท่าที่หนึ่ง: งวงช้างตวัดรัด!"

"ตายซะ!!!"

เสียงคำรามอันดุดันเกรี้ยวกราดระเบิดออกมาจากลำคอของลู่หมิง

พลังทำลายล้างของมันเหนือชั้นกว่าความโกลาหลที่เกิดจากหมัดของกู้เยว่อย่างเทียบไม่ติด!

แองเจโลและลูกน้องอีกสองคนที่กำลังดูการแสดงอยู่ ร่องรอยของความตกตะลึงก็ฉายวาบขึ้นในดวงตาของพวกเขาในวินาทีที่ลู่หมิงลงมือ

"นั่นมัน... ระดับชำนาญของวิชาหมัดทลายขุนเขาช้างเทวะงั้นเหรอ?!"

"แต่จะเป็นไปได้ยังไงกัน? พวกเขาเพิ่งจะฝึกกระบวนท่านี้ไปเมื่อวันนี้เองไม่ใช่เหรอ?"

"หรือว่าไอ้หมอนั่นจะมีพรสวรรค์พิเศษสำหรับทักษะสังหารกันนะ?"

"ไม่ผิดแน่ นั่นคือระดับชำนาญของวิชาหมัดทลายขุนเขาช้างเทวะ! ให้ตายเถอะ พรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับนี้มันสัตว์ประหลาดชัดๆ!"

พวกเขาทั้งสามคนเป็นถึงศิษย์รุ่นพี่จากชั้นเรียนระดับกลาง

การฝึกฝนวิชาหมัดทลายขุนเขาช้างเทวะของพวกเขาได้ก้าวข้ามระดับชำนาญไปนานแล้ว

เมื่อมองดูลู่หมิงร่ายรำวิชาหมัดทลายขุนเขาช้างเทวะในตอนนี้ พวกเขาก็สามารถระบุระดับความเชี่ยวชาญของลู่หมิงได้แทบจะในปราดเดียว

ด้วยพลังหมัดที่เท่าเทียมกัน ผู้ที่มีทักษะสังหารแข็งแกร่งกว่าย่อมมีโอกาสชนะมากกว่า

เมื่อเทียบกับหมัดที่เป็นธรรมชาติของลู่หมิงแล้ว วิชาหมัดทลายขุนเขาช้างเทวะที่กู้เยว่ร่ายรำออกมานั้นดูราวกับเด็กทารกที่เพิ่งหัดเดิน!

มันช่างน่าเวทนาจนทนดูไม่ได้จริงๆ

แทบจะในชั่วพริบตา ทั้งสามคนก็ตัดสินผลแพ้ชนะอยู่ในใจเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

กู้เยว่... ถูกกำหนดมาให้ต้องพ่ายแพ้!

เสียง "ปัง!" ดังสนั่น

ภายใต้สายตาอันตกตะลึงของกู้เยว่ หมัดของลู่หมิงกระแทกเข้าที่แขนขวาของเขาอย่างจัง

เขารู้สึกราวกับว่าแขนขวาของเขาถูกค้อนเหล็กหนักๆ ทุบเข้าอย่างจัง และความเจ็บปวดอย่างรุนแรงก็แล่นปราดขึ้นมาจากแขนของเขา

จากนั้น... ก็ตามมาด้วยเสียง "ตูม!"

คนสองคนที่อยู่ด้านหลังกู้เยว่ ซึ่งเพิ่งจะรู้สึกหงุดหงิดที่ตัวเองช้ากว่าเขาไปก้าวหนึ่ง ก็ได้เห็นบางสิ่งบางอย่างในวินาทีต่อมา

พวกเขาเห็นกู้เยว่ที่เพิ่งจะพุ่งตัวอยู่ด้านหน้า ปลิวละลิ่วถอยหลังกลับมาด้วยความเร็วที่เหนือกว่าเดิมเสียอีก!

ในอากาศ กู้เยว่ดูไม่ต่างอะไรกับกระสุนปืนที่กำลังหมุนควงสว่านเลยสักนิด

เขากระแทกเข้ากับกำแพงอย่างแรงในลักษณะหมุนเป็นเกลียว!

พลังหมัดที่ทะลุ 700 กก. จะให้เด็กใหม่ที่เพิ่งเริ่มฝึกฝนทักษะสังหารมาเทียบเคียงได้อย่างไร?

ในวินาทีต่อมา เขาก็ถูกลู่หมิงซัดจนกระเด็นไปอัดก๊อบปี้ติดกำแพง ขยับเขยื้อนไม่ได้แม้แต่นิ้วเดียว!

ความเงียบงัน...

เมื่อเห็นสภาพอันน่าสมเพชของกู้เยว่ ฝูงชนที่เพิ่งจะคิดว่าลู่หมิงหยิ่งผยองจนบ้าคลั่ง ก็กลืนน้ำลายลงคอไปโดยไม่รู้ตัว

พวกเขามองไปทางลู่หมิงด้วยความตกตะลึง

พวกเขาเห็นควันสีขาวจางๆ ลอยกรุ่นอยู่บนหมัดของลู่หมิง

พลังหมัดแบบหมุนควงสว่านของกระบวนท่างวงช้างตวัดรัด ได้จุดไฟเผาชุดฝึกซ้อมของกู้เยว่ด้วยแรงเสียดทานโดยตรง

หลังจากทำทั้งหมดนี้เสร็จ ลู่หมิงก็เพียงแค่สะบัดมือเบาๆ เพื่อสลายพลัง จากนั้นสายตาของเขาก็แปรเปลี่ยนเป็นคมกริบดุจเหยี่ยวในขณะที่มองไปยังอีกสองคนที่เหลือ

เขาเมินเฉยต่อสายตาที่สับสนงุนงงอย่างเห็นได้ชัดของพวกมัน และในวินาทีต่อมา ลู่หมิงก็ก้าวออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว

เสียง "ปัง" ดังสนั่น ร่างของเขาพุ่งทะยานไปปรากฏอยู่ตรงหน้าพวกมันทั้งสองคนราวกับภูตผี

ด้วยพลังหมัดที่รวบรวมไว้ในมือ เขาคว้าหมับเข้าที่หัวของพวกมันทั้งสองคนอย่างกะทันหัน

"ปัง—"

แรงนั้นกะไว้พอดิบพอดี ทำให้พวกมันมึนงงโดยไม่ส่งผลให้สมองกระทบกระเทือน

ในชั่วพริบตา สันจมูกของพวกมันทั้งสองคนก็หักสะบั้น น้ำตาไหลพรากออกมาในทันที!

"อ๊ากก!!!"

เสียงกรีดร้องโหยหวนดังก้องไปทั่วทั้งโรงอาหาร!

หลินมู่เสวี่ยที่เอาแต่บ่นลู่หมิงมาตลอด สีหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นตกตะลึงทันทีที่ได้เห็นการโจมตีอันดุดันและเผด็จการของลู่หมิง

ดูเหมือนว่าเธอจะไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่า ลู่หมิงที่เธอมองว่าเป็นไอ้ทึ่ม จะสามารถต่อสู้ได้เก่งกาจถึงเพียงนี้!

ลู่หมิงดุดันราวกับพยัคฆ์ร้าย พุ่งเข้าใส่กลุ่มนักเรียนใหม่ที่มาร่วมงานในคืนนี้!

"พอได้แล้ว!"

เหวินหลานจือตะโกนเสียงแหลม!

หมัดของลู่หมิงที่กำลังจะซัดเข้าใส่สันจมูกของคู่ต่อสู้ หยุดชะงักกลางอากาศในทันที

นักเรียนคนนั้นดูเหมือนจะเพิ่งรู้สึกตัว ร่างกายของเขาถอยหลังกรูดไปหลายก้าวโดยจิตใต้สำนึก

กลุ่มคนมองลู่หมิงด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตกตะลึง

พวกเขาไม่เข้าใจเลยว่า ในฐานะนักเรียนในชั้นเรียนระดับเบื้องต้นเหมือนกัน ช่องว่างระหว่างลู่หมิงกับพวกเขามันถึงได้กว้างใหญ่ไพศาลขนาดนี้!

ส่วนลู่หมิงนั้น เขาเพียงแค่มองเหวินหลานจือด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย และขมวดคิ้วเอ่ยถาม "ทำอะไรของเธอ? คิดจะเบี้ยวข้อตกลงหรือไง?"

เหวินหลานจือเพียงแค่ส่ายหน้าเบาๆ ให้เขา

"ไม่จำเป็นหรอก พวกเขาไม่ใช่คู่มือของนาย นายชนะการประลองครั้งนี้แล้ว เดี๋ยวฉันจะคำนวณคะแนนให้ อย่างไรก็ตาม... ฉันขอตัวไปโทรศัพท์สักครู่นะ"

"ส่วนฉัน ฉันก็ขอไปโทรศัพท์ด้วยเหมือนกัน"

พูดจบ อินโจวและเหวินหลานจือก็เดินปลีกตัวออกไปจากที่เกิดเหตุโดยตรง ดูเหมือนว่าจะไปแจ้งให้ศิษย์พี่ศิษย์น้องที่อยู่เบื้องบนทราบถึงผลงานอันน่าทึ่งของลู่หมิง

ส่วนแองเจโล เขายืนกอดอกมองลู่หมิงด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสนใจ

ดูเหมือนว่าเขากำลังสงสัยว่าร่างกายของลู่หมิงสามารถปลดปล่อยพลังงานอันมหาศาลเช่นนี้ออกมาได้อย่างไร

เขามองลู่หมิงด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม ไม่ได้รู้สึกโกรธเคืองเลยแม้แต่น้อยที่ลูกน้องของเขาถูกลู่หมิงอัดจนเละเทะ

ท้ายที่สุดแล้ว สำนักวิทยายุทธ์ก็เป็นสถานที่ที่เชิดชูความแข็งแกร่ง

มีเพียงหมัดที่แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะทำให้คุณได้รับความเคารพจากผู้อื่น

โชคดีที่หมัดของลู่หมิงแข็งแกร่งพอ

จู่ๆ แองเจโลก็ผายมือออกและส่งยิ้มให้ลู่หมิง

"นายชื่อลู่หมิงใช่ไหม? มาร่วมทีมกับฉันสิ ฉันไม่ปิดบังนายหรอกนะ ศิษย์พี่ของฉันคือศิษย์พี่มู่เหลียนเทา ความแข็งแกร่งของเขาในชั้นเรียนระดับสูงสามารถจัดอยู่ในสามอันดับแรกได้อย่างแน่นอน

ในอนาคต หากศิษย์พี่มู่ได้เป็นศิษย์สายตรง พวกเราทุกคนก็จะได้ก้าวหน้าไปพร้อมๆ กัน! ห้าพันคะแนน นี่คือความจริงใจของพวกเราที่อยากให้นายมาร่วมทีม!"

เมื่อได้ยินคำพูดของแองเจโล ลู่หมิงก็เพียงแค่หัวเราะเบาๆ

เขาส่ายหน้าเบาๆ และพูดออกไปตรงๆ "ฉันก็เพิ่งบอกไปไง ว่าแกไม่มีโอกาสแล้ว"

เมื่อได้ยินคำพูดของลู่หมิง แองเจโลก็ขมวดคิ้ว

"นายคงไม่ได้คิดจริงๆ หรอกนะว่าพรสวรรค์ของนายมันไร้เทียมทานน่ะ? ฉันจะบอกให้นะ นาย..."

"หกพันคะแนน! มาร่วมกับขั้วอำนาจของศิษย์พี่โจวสิ พวกเรายินดีเสนอให้หกพันคะแนนเลย!"

ก่อนที่แองเจโลจะพูดจบ อินโจวก็รีบวิ่งเข้ามาด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้มทันที

ทันทีที่เขาอ้าปากพูด ราคาประมูลก็พุ่งสูงขึ้นกว่าข้อเสนอของแองเจโลไปอีก 1000 คะแนนแล้ว

ส่วนลู่หมิง เขายังคงยืนกอดอกด้วยท่าทีหยิ่งยโส รอคอยข้อเสนอสุดท้ายจากเหวินหลานจืออย่างเงียบๆ

มีเพียงคนที่ให้ราคาสูงที่สุดเท่านั้นที่คู่ควรกับความพยายามของเขา!

ส่วนเหวินหลานจือนั้น ดูเหมือนว่าเธอจะคุยโทรศัพท์อยู่นานทีเดียว

ในที่สุด เหวินหลานจือก็เดินตรงมาหาลู่หมิงด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความยินดีและเอ่ยปากพูดออกไปตรงๆ

"ศิษย์พี่เซี่ยตกลงที่จะให้หนึ่งหมื่นคะแนนตามที่นายขอแล้วนะ!"

"อะไรนะ?!"

เมื่อได้ยินคำพูดของเหวินหลานจือ นักเรียนทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็ร้องอุทานออกมาอย่างพร้อมเพรียงกัน

เป็นไปไม่ได้น่า? มีคนยอมเสนอให้ลู่หมิงถึงหนึ่งหมื่นคะแนนจริงๆ เหรอเนี่ย?!

[จบตอน]