บทที่ 17 - ใส่ร้ายป้ายสี

บทที่ 17 - ใส่ร้ายป้ายสี

ห้องฝึกซ้อม ฉินมู่เอนหลังพิงโซฟา กระดกนมสัตว์อสูรจนหมดขวด แล้วโบกมืออย่างเท่

"มาเลยเสี่ยวอี จัดชุดอุปกรณ์ให้ฉันหน่อย เอาแบบไม่เกิน 20 ล้านนะ"

"ได้เลยค่ะ"

เสี่ยวอีเตรียมตัวมาอย่างดี เธอเริ่มนำเสนอแผนการจัดซื้ออุปกรณ์ทันที

"สำหรับมีดบิน ขอแนะนำชุด 1A4B มูลค่า 9 ล้าน 1 แสนเครดิตค่ะ จากสถิติพบว่า 98 เปอร์เซ็นต์ของผู้ใช้พลังจิตมักจะทำมีดบินสูญหาย ดังนั้นการเผื่อไว้สัก 2 เล่มจึงเป็นสิ่งที่ควรทำค่ะ"

"ส่วนชุดต่อสู้ ขอแนะนำชุดแกนกลางระดับ B ส่วนเสริมระดับ C ราคา 4 ล้านเครดิตค่ะ จะได้รับเกราะป้องกันหน้าอกระดับ B ส่วนแขนและขาจะเป็นระดับ C ซึ่งพลังป้องกันหลักยังคงอยู่ครบถ้วน แต่ราคาจะถูกลงถึง 40 เปอร์เซ็นต์เลยค่ะ"

"และอาวุธ ขอแนะนำดาบระดับ C กับโล่ระดับ C 1 อัน และระดับ B อีก 1 อัน ราคา 6 ล้าน 3 แสนเครดิตค่ะ เจ้านายเป็นผู้ใช้พลังจิต ดาบจึงเป็นเพียงอาวุธเสริม ไม่ต้องใช้ของดีมากก็ได้ ส่วนโล่ระดับ B ก็ให้พลังป้องกันที่เพียงพอแล้ว และผู้ใช้พลังจิตยังสามารถขี่โล่บินได้ด้วย การเตรียมโล่เผื่อไว้จึงเป็นเรื่องดีค่ะ"

"รวมราคาทั้งหมด 19 ล้าน 4 แสนเครดิตค่ะ"

นี่สิ ถึงจะเรียกว่ามืออาชีพตัวจริง ฉินมู่พอใจกับข้อเสนอของเสี่ยวอีมาก จึงกดโอนเงินจ่ายทันที

สินค้าทุกอย่างเป็นของสำนักยุทธ์อยู่แล้ว จึงใช้เวลาไม่นานก็มาส่งถึงห้องฝึกซ้อม

แกนกลางของชุดต่อสู้ระดับ B เป็นลายพรางสีน้ำตาลเทา ส่วนชุดต่อสู้ระดับ C ที่สวมทับ และหมวกนิรภัย เป็นลายพรางสีเทาเข้ม

นี่คือคำแนะนำจากเสี่ยวอี

สภาพแวดล้อมรอบๆ เมืองเจียงเฉิง ส่วนใหญ่จะเป็นเนินเขา ที่ราบ และป่าไม้ ไม่ได้มีไว้ใส่เพื่อโชว์เท่ จึงไม่จำเป็นต้องแต่งตัวให้สะดุดตาเหมือนไอ้โง่คนเมื่อวาน

ออกไปอยู่ในป่าในเขา ขืนแต่งตัวหล่อลากดินขนาดนั้น คิดว่าพวกสัตว์อสูรมันตาบอดหรือไง

ทั้งดาบและโล่ ล้วนเป็นรูปแบบที่ฉินมู่เคยฝึกซ้อมมาจากโรงเรียน จึงใช้งานได้อย่างถนัดมือ

แต่ต่างจากโล่โลหะที่ใช้ฝึกซ้อมในโรงเรียนตรงที่ โล่ระดับ C และ B ล้วนเป็นผลิตภัณฑ์เทคโนโลยีขั้นสูง

สามารถยืดและหดได้ ออกแบบมาให้ใช้งานร่วมกับชุดต่อสู้ได้อย่างลงตัว เมื่อหดเก็บ ก็จะดูเหมือนปลอกแขนที่กว้างขึ้นมาหน่อย แต่เมื่อขยายออกเต็มที่ จะมีความสูงถึง 2 เมตรกว่า และกว้างกว่า 1 เมตร สามารถปกปิดร่างกายได้มิดชิด แม้แต่ให้คน 2 คนเข้าไปเบียดหลบอยู่ข้างใน ก็ยังสามารถป้องกันอันตรายได้สบายๆ

โล่ทั้ง 2 อันถูกติดตั้งเรียบร้อย ดาบถูกสะพายไว้ด้านหลังของชุดต่อสู้ โดยไม่รู้สึกเกะกะแต่อย่างใด

เสื้อผ้าชุดเก่าถูกทิ้งไว้ในห้องฝึกซ้อม กะว่าเอาไว้ใส่เป็นชุดฝึกซ้อมทีหลัง

หมวกนิรภัยถูกเก็บใส่กระเป๋าเป้ ของว่างในตู้เย็นถูกกวาดเรียบ จากนั้นเขาก็สวมเสื้อโค้ทตัวยาวสีดำทับ แล้วเดินออกจากห้องไป

การสวมชุดต่อสู้เดินในเมืองมันดูเตะตาเกินไป แต่ถ้าไม่ใส่ ฉินมู่ก็ไม่ค่อยวางใจ สวมเสื้อโค้ททับแบบนี้แหละ ดูดีขึ้นเยอะ

มีแค่กระเป๋าเป้บรรจุยุทโธปกรณ์ระดับสูง กับรองเท้าบูตต่อสู้ที่ทำจากวัสดุแบบใหม่เท่านั้น ที่ถ้าคนตาถึงมองดูดีๆ ก็ยังพอดูออกว่าเป็นของมีระดับ

วันนี้วันเสาร์ เสี่ยวอวิ๋นรอเขากลับไปกินข้าวที่บ้าน

เดิมทีฉินมู่มาที่สำนักยุทธ์ก็เพื่อจะสมัครสมาชิก แล้วค่อยหาทางเจรจาขอสัญญาดีๆ กับทางสำนักยุทธ์ ไม่นึกเลยว่า เรื่องราวจะดำเนินไปอย่างราบรื่นกว่าที่เขาคิดไว้มาก ตอนนี้เขามีทั้งอาวุธยุทโธปกรณ์ครบชุด ได้เคล็ดวิชามาครอง แถมยังได้อยู่บ้านพักทาวน์โฮมของสำนักยุทธ์แบบฟรีๆ อีก และในบัญชีก็ยังมีเงินเหลืออีกเกือบ 10 ล้านเครดิต รวยข้ามคืนชัดๆ

งานที่โรงงานชำแหละสัตว์อสูรของแม่ ยังไงก็ต้องให้เธอเลิกทำแน่นอน

ฉินมู่ไม่ได้กลับบ้าน แต่เรียกแท็กซี่ทันที

"ไปโรงงานชำแหละสัตว์อสูรเทียนลู่ครับ"

ไม่นานนัก แท็กซี่ก็มาจอดที่หน้าประตูโรงงาน

"มาทำอะไร"

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหน้าประตูเดินเข้ามาขวาง

"ผมมาหาคนครับ รบกวนตามหยางหลิงให้หน่อยครับ"

ฉินมู่บอกจุดประสงค์ไปตรงๆ

จิ๊ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยขมวดคิ้ว

"เวลาทำงาน ห้ามรับโทรศัพท์ ห้ามออกนอกโรงงาน"

บ้าเอ๊ย อารมณ์ของฉินมู่เดือดพล่านขึ้นมาทันที

"ฉันเป็นนักสู้ แกกลับไปคิดคำตอบมาใหม่สิ"

สีหน้าของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยชะงักไปเล็กน้อย เขาก้มหน้าลงไปมองรองเท้าบูตต่อสู้ของฉินมู่ ระดับ C เหรอเนี่ย

"แฮะๆ ขอโทษทีครับ ขอโทษด้วยครับ กรุณารอสักครู่นะครับ ผมจะรีบแจ้งให้เดี๋ยวนี้เลย"

ฉินมู่ตวัดสายตาเย็นชาใส่ เขาขี้เกียจจะต่อล้อต่อเถียงกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยให้มากความ

ครู่ต่อมา เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็วางสายโทรศัพท์ พร้อมกับทำหน้างุนงง

"เอ่อ ไม่ทราบว่าคุณมีธุระอะไรกับหยางหลิงหรือเปล่าครับ ตอนนี้เธอไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่"

"ไม่สะดวกเรื่องอะไร"

ฉินมู่ขมวดคิ้ว สายตาเปลี่ยนเป็นดุดันขึ้นมาทันที

"โรงงานของพวกแกใหญ่คับฟ้ากว่าสำนักยุทธ์วารีครามหรือยังไง"

"ไม่ใช่อย่างนั้นครับ ไม่ใช่ครับ"

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยรีบอธิบาย

"ถ้าเป็นพนักงานปกติ คุณจะขอพบก็ไม่มีปัญหาอยู่แล้วครับ แต่หยางหลิงคนนี้ไม่ปกติครับ เธอมีพฤติกรรมขโมยของ ตอนนี้กำลังถูกสอบสวนอยู่ที่แผนกรักษาความปลอดภัยครับ"

วิ้ง

ฉินมู่รู้สึกเหมือนมีอะไรมากระแทกหัวอย่างแรง เขาคว้าคอเสื้อของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเอาไว้แน่น ดวงตาทั้งสองข้างแผ่รังสีอำมหิตออกมา

"แกพูดใหม่อีกทีซิ ใครขโมยของ"

"คุณ คุณอย่าเพิ่งโมโหสิครับ นี่ไม่ใช่ผมพูดเองนะ แผนกรักษาความปลอดภัยได้รับแจ้งเบาะแส จับได้คาหนังคาเขาเลยครับ"

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยตกใจจนหน้าซีดเผือด

การจะมาเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่นี่ได้ ย่อมต้องมีฝีมืออยู่บ้าง แต่ตั้งแต่แรก เขาก็เห็นรองเท้าบูตต่อสู้ระดับ C ที่เท้าของฉินมู่แล้ว

คนที่ใส่รองเท้าบูตราคาเป็นล้านได้ ต่อให้ไม่ใช่ยอดยุทธ์ ก็ต้องเป็นอภิมหาเศรษฐี ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน เขาก็ไม่มีปัญญาไปตอแยด้วยทั้งนั้น

"แผนกรักษาความปลอดภัยอยู่ที่ไหน"

ฉินมู่ลากคอเสื้อเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยแล้วพุ่งตัวเข้าไปข้างในทันที

แม่ทุ่มเทเพื่อครอบครัวมาทั้งชีวิต ลำบากแค่ไหน มีแต่ฉินมู่เท่านั้นที่รู้ เสี่ยวอวิ๋นยังเด็ก คงไม่รู้หรอกว่าตอนที่แม่เพิ่งเข้ามาทำงานในโรงงานใหม่ๆ สองมือของเธอถูกเลือดของสัตว์อสูรกัดกร่อนจนเป็นแผลเหวอะหวะน่ากลัวขนาดไหน รอยมีดบาดบนท่อนแขนยิ่งมีเยอะจนนับไม่ถ้วน

เงินเดือนที่ได้มาตอนแรก อย่างน้อยๆ ก็หมดไปกับการซื้อยาห้ามเลือดและทำแผลไปเกือบครึ่ง ถึงอย่างนั้น แม่ก็ไม่เคยลางานเลยแม้แต่วันเดียว

ขโมยของงั้นเหรอ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด

ถ้าแม่มีความคิดแบบนั้นจริงๆ ครอบครัวของเขาคงไม่ต้องทนลำบากขนาดนี้หรอก

ฉินมู่พุ่งเข้าไปในโรงงานชำแหละสัตว์อสูร เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่อยู่ด้านหลังก็รีบคว้ากระบองไฟฟ้าวิ่งตามมา

"หยุดเดี๋ยวนี้นะ ต่อให้แกจะเป็นนักสู้ ก็บุกรุกเข้ามาสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้ ปล่อยคนเดี๋ยวนี้นะ"

ป้าบ โล่ที่แขนซ้ายของฉินมู่กางออกทันที มือขวาเอื้อมไปหยิบของด้านหลัง เคร้ง

ดาบถูกชักออกจากฝัก ประกายแสงเย็นเยียบสะท้อนแสงอาทิตย์จนแสบตา

ซี๊ด เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายคนเห็นท่าทางแบบนั้น ก็ไม่กล้าพุ่งเข้าไปอีกเลย

ล้อเล่นหรือเปล่าเนี่ย ชุดต่อสู้เต็มยศ ทั้งโล่ ทั้งดาบ สีของโลหะผสม ลวดลายบนด้ามจับ มองแวบเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่ของธรรมดา อย่างต่ำก็ต้องระดับ C ขึ้นไป แล้วจะให้สู้ยังไง พุ่งเข้าไปให้เขาหัวเราะเยาะหรือไง

"แก แกทำแบบนี้มันผิดกฎหมายนะ ต่อให้มีกฎหมายพิเศษสำหรับนักสู้ ก็ยกเว้นความผิดให้แกไม่ได้หรอกนะ"

ฉินมู่ไม่สนใจแม้แต่น้อย เขาตะคอกด้วยน้ำเสียงดุดัน

"แผนกรักษาความปลอดภัยอยู่ที่ไหน อย่าให้ฉันต้องถามเป็นรอบที่สองนะ"