ระบบพลิกชีวิต 024 พี่เสี่ยงขมวดคิ้ว

ระบบพลิกชีวิต 024 พี่เสี่ยงขมวดคิ้ว

“ชิงเหอ โปรดเลือกผู้เข้าแข่งขันคนต่อไป!”

....

“ชิงเหอ โปรดเลือกผู้เข้าแข่งขันคนต่อไป!”

....

“ชิงเหอ ตอนนี้นายมีสิทธิ์ที่จะเลือกหยุดแค่นี้ สามารถรับของรางวัลที่ได้แล้วเดินจากไปตอนนี้เลย หรือจะท้าประลองต่อไป ทางเลือกของนายคือ?”

“ผมขอเลือกไปต่อ!”

“ดี งั้นผู้เข้าแข่งขันที่นายจะท้าประลองคนต่อไปคือ?!”

“ผมเลือกหมายเลขสาม!”

ท่ามกลางสายตาที่ไม่กล้าเชื่อของทุกคน เยี่ยชิงเหอได้โค่นผู้เข้าแข่งขันลงจากสังเวียนไปทีละคน ไม่ว่าจะเป็นนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยชั้นนำ หรือนักเขียนนิยายออนไลน์ที่มีความรู้กว้างขวาง ก็ไม่อาจสร้างความลำบากใจให้เขาได้เลยแม้แต่น้อย

คำถามทุกข้อเยี่ยชิงเหอทำราวกับรู้คำตอบอยู่ก่อนแล้ว ทันทีที่เห็นคำถามเขาก็ให้คำตอบออกมาในวินาทีแรก

“เก่งเกินไปแล้ว! เก่งเกินไปจริง ๆ ฉันรู้สึกว่าด้วยท่าทีของเขาในตอนนี้ แค่จ้านเสินคงเป็นไปไม่ได้แล้ว เขาเล็งเป้าไปที่เจ้าสังเวียนสามสมัย อยากจะคว้าเงินเดือน 200,000 หยวนต่างหาก!”

“มีแรงฮึดขนาดนี้จริง ๆ ถ้าปล่อยให้คนที่นอนเป็นอัมพาตอยู่บนเตียงคว้าเงินเดือน 200,000 หยวนไปได้ นั่นคงน่าสนใจจริง ๆ!”

“พวกนายว่ามีความเป็นไปได้ไหมที่จะเป็นหน้าม้าที่รายการจงใจหามา ความจริงแล้วไม่ได้เป็นแบบนี้ คำถามทั้งหมดความจริงรายการให้เขาไว้ก่อนแล้ว เพื่อจงใจสร้างกระแส?”

“ที่นายพูดมาก็มีความเป็นไปได้ แต่ถ้ารายการจะสร้างเรื่องปลอมขึ้นมา ก็ไม่มีความจำเป็นต้องหาคนที่พิเศษขนาดนี้ มีคนแบบนี้อยู่จริงไหม ตรวจสอบดูก็รู้แล้ว โอกาสที่การสร้างเรื่องปลอมนี้จะถูกจับได้มันสูงเกินไป!”

“ฉันมาจากโรงพยาบาลจินหลิง เยี่ยชิงเหอคนนี้ถึงแม้ฉันจะไม่ได้เป็นคนรับไข้ แต่ฉันก็พอจำได้ เขาเคยมาตรวจที่โรงพยาบาลของเรา แต่พวกเราตรวจไม่พบสาเหตุของโรค เขาอยู่ได้ไม่นานก็ไป”

มีคนรู้สึกว่านี่อาจจะเป็นแผนการ ก็มีคนออกมายืนยัน ไม่นานก็มีบุคลากรจากโรงพยาบาลต่าง ๆ ออกมาแสดงตัวอย่างเปิดเผยว่า มีคนชื่อเยี่ยชิงเหออยู่จริง ๆ และคนที่อยู่ในรายการก็คือเยี่ยชิงเหอตัวจริง

สิ่งนี้ทำให้หลายคนหันไปโจมตีคนที่พูดเรื่องแผนการและเรื่องวงในเมื่อครู่นี้ทันที

และเยี่ยชิงเหอก็ได้โค่นผู้ป้องกันสังเวียนลงไปทีละคนจนหมด ก้าวขึ้นไปยืนในตำแหน่งจ้านเสิน ท่ามกลางสถานการณ์ที่พวกเขาในช่องคอมเมนต์กำลังเถียงกันอย่างดุเดือด

“คำถามห้าข้อนี้ฉันดูแล้ว ค่อนข้างยากจริง ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะฉันรู้ว่าคำถามพวกนี้สุ่มเลือกมา ฉันคงสงสัยจริง ๆ ว่ารายการไม่อยากให้ชิงเหอชนะ”

เมื่อเห็นคำถามห้าข้อที่สุ่มออกมา พี่เสี่ยงก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยพอใจนัก

คำถามห้าข้อนี้ในสายตาของเขา ถือว่ายากที่สุดในบรรดาหลายเทปที่ผ่านมานี้แล้ว

“จริงด้วย คำถามห้าข้อนี้ค่อนข้างยากจริง ๆ ชิงเหอ นายต้องเตรียมใจไว้หน่อยนะ!”

เสียวหมิ่นเองหลังจากดูคำถามแล้ว ก็เกิดความสงสัยขึ้นมาบ้างว่าเยี่ยชิงเหอจะตอบถูกหรือไม่

คำถามห้าข้อนี้ไม่เหมือนสุ่มออกมาเลยจริง ๆ เหมือนจงใจตั้งโจทย์ยากให้เยี่ยชิงเหอมากกว่า

“ไม่เป็นไร ผมมาเพื่อท้าประลองอยู่แล้ว ถ้าเกิดผมแพ้ ก็แสดงว่าผมยังมีเรื่องที่ต้องเรียนรู้อีกเยอะ”

เยี่ยชิงเหอพูดพร้อมรอยยิ้ม บนใบหน้าแฝงความเหนื่อยล้าอยู่เล็กน้อย

ถึงแม้จะบอกว่าเขาชนะผู้เข้าแข่งขันทั้งสิบคนแล้ว แต่การท้าประลองกับคนสิบคนก็ใช้เวลาไม่น้อยเลย สองปีมานี้เขาไม่ได้ตั้งใจทำอะไรแบบนี้มานานมากแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งการดวลกับคนอื่น

มีความเหนื่อยล้าบ้างก็เป็นเรื่องปกติ

“แต่ว่า ก่อนที่ผมจะเริ่มตอบคำถาม ขอให้ผมดื่มน้ำหน่อยได้ไหม พูดมานานเกินไป ปากค่อนข้างแห้งแล้ว”

ริมฝีปากของเยี่ยชิงเหอเริ่มแห้งผากเล็กน้อยแล้ว ความเข้มข้นระดับนี้สำหรับคนปกติถือว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย แต่สำหรับเขาแล้วมันคือความท้าทาย

“สมควรแล้ว เป็นความสะเพร่าของพวกเราเอง!”

พี่เสี่ยงก็สังเกตเห็นสภาพของเยี่ยชิงเหอทันที

“รายการทำเรื่องนี้ได้แย่ไปหน่อยจริง ๆ ไม่น่าเชื่อว่าจะไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลย!”

“จะโทษรายการก็ไม่ได้ ถ้าเป็นผู้เข้าแข่งขันปกติ ข้างกายก็มีน้ำวางไว้อยู่แล้ว เยี่ยชิงเหอหยิบเองไม่ได้ ก็ทำได้แค่ส่งเสียงบอกเท่านั้น”

“ดูสิชิงเหอหิวน้ำขนาดไหน ปากแห้งหมดแล้ว!”

“สงสารชิงเหอจัง!”

เยี่ยต้าลี่ในตอนนี้ก็ตระหนักถึงความผิดพลาดของตัวเองเช่นกัน เขามาสถานที่แบบนี้เป็นครั้งแรก ถึงแม้จะไม่ต้องให้เขาพูด แต่กล้องก็จับภาพมาที่เขาตลอดเวลา เขายืนอยู่ด้านหลังเยี่ยชิงเหอเรียกได้ว่าแทบจะไม่กล้าขยับตัวเลย ลืมเรื่องป้อนน้ำให้เยี่ยชิงเหอไปเสียสนิท

เขารีบรับน้ำที่ทีมงานหลังเวทีส่งมาให้ บิดฝาเปิดแล้วยื่นไปที่ริมฝีปากของเยี่ยชิงเหอ

เยี่ยชิงเหอหิวน้ำจริง ๆ เขาดื่มอึก ๆ ไปเกือบครึ่งขวดถึงได้หยุด

“เอาล่ะ พอแล้ว!”

เยี่ยชิงเหอพูดกับพี่เสี่ยงหลังจากเยี่ยต้าลี่ใช้กระดาษเช็ดปากให้แล้ว

“ตกลง คำถามใหญ่ห้าข้อสุดท้ายนี้ล้วนเป็นหมวดเทคโนโลยี ซึ่งค่อนข้างหาได้ยาก และถือว่าเป็นเรื่องที่ค่อนข้างล้ำสมัย นี่ก็เป็นเหตุผลที่ฉันรู้สึกว่าจงใจกลั่นแกล้งนาย”

พี่เสี่ยงมองดูคำถามในมือแล้วพูด

“ไม่เป็นไร ผมเชื่อมั่นในความสามารถของตัวเอง!”

ถึงแม้เวลาจะไม่นาน แต่ด้วยความสามารถความทรงจำภาพถ่าย จำนวนคำถามที่เยี่ยชิงเหอดูในช่วงไม่กี่วันนี้ถือว่ามหาศาลมาก ต่อให้เป็นหมวดเทคโนโลยีล่าสุด เขาก็เคยดูมาไม่น้อย เขาไม่คิดว่ามันจะบังเอิญขนาดนั้น ที่จะเป็นเรื่องที่เขาไม่รู้ทั้งหมด

“ดี โปรดฟังคำถาม!”

[ในขณะที่ฉางเอ๋อ 5 ปฏิบัติภารกิจเก็บตัวอย่างดินบนดวงจันทร์ เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ฝุ่นดวงจันทร์เกาะติดอุปกรณ์เก็บตัวอย่าง พื้นผิวของแขนกลเก็บตัวอย่างได้ใช้สารเคลือบป้องกันพิเศษชนิดใดที่มาจากเทคโนโลยีอวกาศ?]

ทันทีที่คำถามนี้ปรากฏขึ้นบนหน้าจอขนาดใหญ่ ผู้ชมทุกคนก็เข้าใจแล้วว่าทำไมก่อนหน้านี้พี่เสี่ยงถึงพูดแบบนั้น

คำถามนี้ยากเกินไปจริง ๆ ฉางเอ๋อ 5 เพิ่งจะลงมาได้ไม่นาน คำถามแบบนี้ก็โผล่มาแล้ว นี่ไม่ใช่เรื่องดีสำหรับเยี่ยชิงเหออย่างแน่นอน

“นี่มันจะยากเกินไปแล้วมั้ง?”

“ใช่ ใครจะไปรู้ล่ะ?!”

“เทคโนโลยีแบบนี้เคยเปิดเผยต่อสาธารณะด้วยเหรอ? ถ้าไม่ได้เปิดเผย เอามาตั้งเป็นคำถามมันจะไม่ค่อยเหมาะสมไปหน่อยหรือเปล่า?”

“เมื่อกี้ใครบอกว่ามีเบื้องหลังนะ ตอนนี้ทำไมฉันถึงรู้สึกว่ามีเบื้องหลังจริง ๆ ล่ะ? นี่มันจงใจพุ่งเป้าไปที่เยี่ยชิงเหอชัด ๆ!”

“ถ้านี่ตอบถูกได้ล่ะก็ นั่นมันจะ...”

ไม่เพียงแต่ในห้องส่งที่มีการวิพากษ์วิจารณ์ ผู้ชมออนไลน์ยิ่งเดือดดาล ทุกคนต่างเข้าใจแล้วว่าทำไมเมื่อครู่พี่เสี่ยงถึงมีสีหน้าไม่ค่อยดีนัก และต่างก็เริ่มเป็นห่วงเยี่ยชิงเหอขึ้นมา

คนส่วนใหญ่ไม่คิดว่าคำถามแบบนี้สมควรจะออกมาในเวลานี้

“คำถามนี้ค่อนข้างมีความยากจริง ๆ ไม่คิดเลยว่าจะสุ่มได้คำถามแบบนี้ในเวลานี้ โชคของเยี่ยชิงเหอดูเหมือนจะ...”

เสียวหมิ่นเองก็มองเยี่ยชิงเหอด้วยสีหน้าเป็นกังวล

“เรื่องนี้ฉันพอจะรู้อยู่บ้าง ใช้สารเคลือบทำความสะอาดตัวเองที่มีส่วนประกอบของพอลิเตตระฟลูออโรเอทิลีน!”

เพียงแต่คำพูดของเสียวหมิ่นยังไม่ทันจบ เยี่ยชิงเหอก็ให้คำตอบออกมาแล้ว

“ชื่อนี้ให้ฉันจำฉันยังจำไม่ได้เลย!”

“นี่มันคือเทคโนโลยีอะไร มีเทพคนไหนออกมาอธิบายหน่อยได้ไหม?”

“เก่งเกินไปแล้วจริง ๆ คำถามแบบนี้ยังสามารถตอบออกมาได้อย่างคล่องแคล่ว!”

“ไม่ใช่สิ นี่มันจะสุดยอดเกินไปแล้ว!”

ทุกคนมองเยี่ยชิงเหอด้วยความประหลาดใจ ไม่มีใครคาดคิดว่าเยี่ยชิงเหอจะรู้ความรู้ที่เฉพาะทางและล้ำสมัยขนาดนี้จริง ๆ

[จบตอน]