บทที่ 1470: ปืนพลังงาน (ตอนพิเศษ)

เซ็นจู ฮาชิรามะ เห็นว่า อุจิวะ มาดาระ ลงสนามแล้ว ก็ไม่ยอมให้น้อยหน้า ตะโกนลั่นว่า “มาดาระ! อย่าฟาดพวกเดียวกันล่ะ!”

จากนั้นเขาก็เริ่มผนึกมืออย่างรวดเร็ว ก่อนจะตบฝ่ามือลงกับพื้น ตะโกนสุดเสียง:

“คาถาไม้: พฤษาก่อกำเกิด!”

ทันใดนั้น กิ่งไม้ขนาดยักษ์จำนวนมหาศาลก็พุ่งพรวดขึ้นจากใต้ดิน แผ่ขยายครอบคลุมพื้นดินหน้าฐานโคโนฮะทั้งหมด

กิ่งไม้สูงเสียดฟ้า พุ่งขึ้นเป็นเส้นสายแข็งแกร่งทันที พุ่งโจมตีเหล่าทหารสัตว์ร้ายที่อยู่ใกล้สุด บางต้นแทงทะลุร่างศัตรู ดูดกลืนพลังชีวิตไปเป็นอาหารให้ต้นไม้

ดูเหมือนต้นไม้เหล่านี้จะแยกแยะมิตรศัตรูได้ เพราะมันเล่นงานแค่พวกสัตว์ร้ายกับชิทอรี่เท่านั้น

ในตอนนั้นเอง ฮาตาเกะ คาคาชิ เหลือบมองไปทาง ยามาโตะ แล้วพูดขึ้นว่า “ยามาโตะ นายก็ใช้คาถาไม้เหมือนกันนี่… แต่ทำไมถึงต่างกันขนาดนี้ล่ะ ดูตัวนายสิ…”

ใบหน้าของยามาโตะแดงก่ำทันที ก่อนจะสวนกลับเสียงดัง “รุ่นพี่~!”

คาคาชิไม่รู้เลยว่า หลังจากการหลอมรวมพลังมาสองรอบ ตอนนี้ยามาโตะก็ใช้คาถาไม้: พฤษาก่อกำเกิด ได้เหมือนกัน เพียงแต่ในระดับที่เล็กกว่าฮาชิรามะเท่านั้น แถมยังสามารถอัญเชิญโกเล็มไม้ที่ใกล้เคียงกับตัวเต็มได้อีกด้วย

ถ้าเขาปล่อยพลังเต็มที่ตอนนี้ล่ะก็… อาจแข็งแกร่งกว่าตอนที่ถูก เซ็ตสึขาว เข้าสิงในช่วงสงครามโลกนินจาครั้งที่สี่เสียอีก

ตอนนี้สายตาทุกคู่จับจ้องอยู่ที่มาดาระกับฮาชิรามะ พลังที่ทั้งสองแสดงออกมา… มหาศาลเกินต้าน แม้แต่ โทนี่ สตาร์ค ที่ผ่านอะไรมาเยอะ ยังต้องอึ้งกลางอากาศ

“ถ้าได้กำลังเสริมระดับนี้… คราวนี้เราต้องไม่แพ้แน่”

ในขณะที่ฝั่งโคโนฮะเต็มไปด้วยความมั่นใจ ฝั่ง นิค ฟิวรี่ บนเฮลิแคริเออร์ กลับไม่สู้ดีนัก

จำนวนของชิทอรี่ที่หลั่งไหลจากอวกาศลงมานั้นมหาศาลเกินคาด และตำแหน่งของชีลด์ที่อยู่ใกล้ ก็ถูกศัตรูพบเข้าแล้ว

จำใจต้องตอบโต้ เฮลิแคริเออร์ปล่อยอาวุธทุกอย่างที่มีออกไป ทว่าต่อให้เป็นเรือรบลอยฟ้าที่ทรงพลังแค่ไหน ก็ยังไม่อาจสู้กับกองทัพที่ไร้จุดจบได้ ไม่นานก็เริ่มถูกล้อมหนัก

ฟิวรี่กำลังคิดจะใช้เฮลิแคริเออร์ล่อศัตรู เพื่อเปิดทางให้พวกของเขาถอย แต่สายตาก็เหลือบไปเห็นเหล่านินจากำลังแผลงฤทธิ์มหาโหด

ในชั่วขณะนั้น ไม่ใช่แค่ชีลด์เท่านั้น แต่ทั้งกองทัพ และรัฐบาลทั่วโลกต่างก็ได้ชมภาพถ่ายทอดสดผ่านดาวเทียม   เห็นพลังของมาดาระกับฮาชิรามะแสดงออกอย่างชัดเจน

ในหลุมหลบภัยใต้ทำเนียบขาว วอชิงตัน ประธานาธิบดี จ้องภาพถ่ายทอดสดจากดาวเทียม ก่อนจะพึมพำว่า “คราวนี้… พวกเรายังชนะได้อยู่ไหม?”

ที่ปรึกษาข้างกายตอบเสียงแน่วแน่ “ด้วยพลังของอเวนเจอร์สและเหล่านินจา ชัยชนะจะต้องเป็นของอเมริกาแน่นอนครับ!”

แต่ประธานาธิบดีกลับเงียบ จากภาพดาวเทียม พวกเขาเห็นยานแม่ของชิทอรี่เต็มท้องฟ้าของโลก และท่ามกลางนั้น... คือ Sanctuary II ยานรบมหึมาของธานอส

สายตาเขาเหลือบไปมองกระเป๋าเอกสารที่พก รหัสยิงนิวเคลียร์ อยู่ด้านข้าง ถึงตอนนี้ยังไม่ออกคำสั่งใด ๆ เพราะความหวังยังไม่หมด

แต่อย่างหนึ่งที่แน่นอน   นิวยอร์ก เมืองแห่งอัญมณีของอเมริกา... จะกลายเป็นซากปรักหักพังหลังสงครามนี้จบลง

ศัตรูคราวนี้ไม่ใช่พวกที่มาจากมิติเวลาให้ปิดประตูตัดขาดได้ง่าย ๆ อีกต่อไป

บรรดารัฐบาลทั่วโลกจึงเริ่มปรับระดับการประเมิน "โลกนินจา" ใหม่ และแผนการสำรวจพลังของนินจาที่เคยเตรียมไว้... ถูกพับเก็บเงียบ ๆ

แค่การแสดงพลังของ มาดาระ กับ ฮาชิรามะ เพียงสองคน ก็เทียบเท่า “อาวุธนิวเคลียร์มีชีวิต” แล้ว

บางประเทศแอบหวังให้อเมริกายิงนิวเคลียร์ออกไปจริง ๆ ด้วยซ้ำ เพื่อดูว่าทั้งคู่จะทนแรงระเบิดระดับนั้นได้หรือไม่   โดยเฉพาะถ้าเป็น ระเบิดไฮโดรเจน

ในขณะที่สองตำนานกำลังเปล่งประกาย ฝ่าย แบล็คออเดอร์ กลับตกอยู่ในสถานการณ์ที่โคตรเลวร้าย

พวกเขาเคยเจอศัตรูตัวใหญ่ก็จริง แต่ไม่มีใครเทียบเท่าซูซาโนะโอะร่างเต็มของมาดาระได้เลย

แถมคาถาไม้ของฮาชิรามะที่กวาดพื้นที่มหาศาลก็ยุ่งยากไม่แพ้กัน พร็อกซิม่า มิดไนท์ รู้ว่าพวกเธอทั้งสามไม่มีทางรับมือไหวแน่นอน จึงรีบร้องสั่ง:

“อีโบนี มอว์ ยิงปืนพลังงานสนับสนุนระยะไกล! เป้า: ฐานโคโนฮะ กับยักษ์สีน้ำเงินนั่น!”

ด้วยขนาดของซูซาโนะโอะที่สูงหลายร้อยเมตร มันจึงกลายเป็นเป้าหมายเด่นชัดให้ Sanctuary II ที่โคจรอยู่บนวงโคจร

อีโบนี มอว์ ได้รับคำสั่งก็ไม่ลังเล สั่งให้ชาร์จอาวุธทันที เล็งลงสู่พื้นโลก

ปืนพลังงานขนาดยักษ์บน Sanctuary II เริ่มเรืองแสง พร้อมปล่อยพลัง พวกนินจาบนพื้นต่างรู้สึกถึง “เงาแห่งความตาย” ที่กำลังถาโถมลงมา มาดาระเองก็เงยหน้าขึ้นมอง

แล้วลำแสงพลังงานสีน้ำเงินขนาดยักษ์ก็นับไม่ถ้วน พุ่งลงมาจากท้องฟ้า!

“คาถาไม้: กำแพงโดม!”

ฮาชิรามะสร้างกำแพงไม้ยักษ์ขึ้นทันที ปกป้องเหล่านินจาใกล้เคียงไว้ ยามาโตะก็ไม่รอช้า รีบเลียนแบบแล้วสร้างโดมไม้ออกมาด้วย ทำเอาคาคาชิตกตะลึงไม่น้อย

“คามุย!”

คาคาชิก็ไม่ยอมแพ้ ใช้เนตรวงกระจกเงาหมื่นบุบผาดูดลำแสงพลังงานลูกหนึ่งเข้าไปในมิติของตน

แต่ด้านใน... อุจิวะ โอบิโตะ ที่กำลังเดินทางอยู่ในมิติคามุยถึงกับงงแตก เพราะทันทีที่เขาโผล่มา ลำแสงสีน้ำเงินลูกยักษ์ก็พุ่งเข้ามาแล้วระเบิดตูมใส่หน้าเขา

“บ้าเอ๊ย คาคาชิ! แกโยนอะไรเข้ามาในนี้วะ?!”

บนพื้น นินจาหลายคนก็รีบใช้วิชาป้องกันตัวหรือเทเลพอร์ตหลบไป ขณะที่จอมเวทย์คามาร์ทาจก็เรียกโล่พลังออกมา

“บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม!”

แม้จะต้านไว้ได้หลายลูก แต่ไม่ใช่ทุกลำแสงจะถูกหยุดได้ บางลำพุ่งถล่มรอบฐานโคโนฮะจนร่างคนปลิวว่อน มนุษย์หมาป่าบางตัวที่โดนตรง ๆ ถูกทำลายสิ้นไม่มีชิ้นดี พร้อมกับคัตสึยุจิ๋วที่เกาะอยู่

ส่วนพวกที่โดนแค่แรงระเบิด แม้จะบาดเจ็บและปลิวกระเด็น แต่ก็ยังรอด เพราะมีคัตสึยุช่วยรักษาและร่างกายของพวกเขาฟื้นฟูเร็ว

ป่าดอกไม้ของฮาชิรามะถูกถล่มพินาศไปหลายส่วน

ด้านนอก มาดาระโต้กลับด้วยการเหวี่ยง ยาซากะ มางาตามะ ขึ้นไป กลางอากาศเกิดระเบิดขึ้นหลายจุด แต่ว่าก็ยังมีลำแสงอีกมากที่พุ่งใส่ซูซาโนะโอะกับพื้นรอบ ๆ

“บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม!”

พอการโจมตีจบลง มาดาระมองดูรอยร้าวที่กระจายทั่วตัวซูซาโนะโอะ แล้วก็พึมพำว่า

“เกือบทะลวงซูซาโนะโอะของฉันได้... พลังเทคโนโลยีแบบนี้ สมควรได้รับการยอมรับ”

แต่เพียงชั่ววินาที รอยร้าวก็เลือนหายไปเหมือนไม่เคยมี ซูซาโนะโอะชักดาบคู่ลงมาอีกครั้ง ฟาดฟันกวาดล้างสัตว์ร้ายราวกับพายุคลั่ง มาดาระกลับเข้าสู่โหมดไล่สังหารเต็มตัวอีกครั้ง!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากติดตามเพจด้วยนะคะ]

……….