บทที่ 345: ใช่ นี่คือระบบซูเปอร์แมน! ซูเปอร์แมนที่กลัวน้องสาว! (ฟรี)
บทที่ 345: ใช่ นี่คือระบบซูเปอร์แมน! ซูเปอร์แมนที่กลัวน้องสาว! (ฟรี)
ตูม! ตูม! ตูม!
บนท้องฟ้าสูง เสียงโซนิคบูมดังต่อเนื่องไม่หยุด
ความเร็วของสองร่างนั้นเกินความเร็วเสียงไปหลายเท่า ในสายตาคนบนพื้น มันเหมือนเสียงฟ้าร้องดังมาจากท้องฟ้าเป็นระยะ ๆ พร้อมจุดสีขาวประหลาดวาบไหวอยู่
ความจริงแล้ว จุดสีขาวพวกนั้นคือกลุ่มเมฆโซนิคบูม
ส่วนเสียงฟ้าร้องก็คือเสียงระเบิดอากาศเมื่อความเร็วทะลุความเร็วเสียง
ไม่กี่นาทีต่อมา
ร็อดดี้ต่อยส่งโมร่าปลิวออกไป ร่างของเธอร่วงเฉียงลงพื้น บินไกลออกไปอย่างน้อยห้าหกกิโลเมตร ก่อนจะตกลงในพื้นที่รกร้างนอกเมืองสมอลวิลล์โดยตรง
ตูม!!
พื้นดินถูกกระแทกจนเกิดหลุมลึกในพริบตา
ร่างของเธอกลิ้งไปตามแรงกระแทกอย่างควบคุมไม่ได้ จนศีรษะพุ่งชนผนังภูเขาอย่างแรง แล้วจึงร่วงลงมา
“แค่ก ๆ!”
โมร่าไอออกมา สีหน้าดูแย่มาก ก่อนจะลุกขึ้นจากพื้น
ตูม!
ตอนนั้นเอง ร่างหนึ่งร่อนลงตรงหน้าเธอไม่ไกล
คนนั้นคือร็อดดี้
“ยังจะสู้ต่อไหม?”
ร็อดดี้ยิ้มถาม
“ไอ้สารเลว! นายเป็นคนเริ่มก่อนนะ!”
โมร่าโกรธจนหน้าบิดเบี้ยว
ไอ้หมอนี่มันบ้าชัด ๆ ลากเธอมาตีกันกลางอากาศเหนือเมืองกลางวันแสก ๆ ไม่กลัวถูกเปิดโปงเลย
“เหรอ? ฉันไม่เห็นจำได้เลย”
ร็อดดี้ยิ้มอย่างเป็นมิตร
“ไม่สู้แล้ว ฉันสู้ไม่ได้”
โมร่ายอมรับอย่างเด็ดขาด
ช่วยไม่ได้
เธอสู้ร็อดดี้ไม่ได้จริง ๆ ระดับพลังของทั้งสองคนไม่อยู่ชั้นเดียวกันเลย
ตอนแรกเธอยังพอสวนกลับได้บ้าง
แต่พอร็อดดี้เอาจริง เธอก็เหลือแค่กระสอบทราย
แต่ในใจโมร่าไม่ได้ยอมแพ้จริง ๆ
เธอคิดว่า ถ้าเธอพัฒนาความสามารถของโฮมแลนเดอร์จนเต็มที่ วันหนึ่งอาจไม่แพ้ร็อดดี้ก็ได้
แต่!
เพื่อความปลอดภัย
รอให้แข็งแกร่งกว่านี้ก่อน แล้วค่อยกลับมาคิดบัญชีกับหมอนี่ก็ยังไม่สาย
แค่ไม่รู้ว่าโกงของหมอนี่คืออะไร?
พัฒนาพลังเร็วไหม?
“ไอ้บ้า ทำไมความสามารถนายเหมือนซูเปอร์แมนขนาดนั้น? ระบบโกงของนายคืออะไร?”
โมร่าถาม พลางลูบหน้าอกตัวเอง
“ก่อนจะถามคนอื่น คุณควรเล่าเรื่องตัวเองก่อนดีไหม?”
ร็อดดี้พูด
“ของฉันคือระบบซูเปอร์แมน”
โมร่าตอบ
ระบบซูเปอร์แมนเหรอ?
หึ ๆ ผมเชื่อคุณก็บ้าแล้ว!
ร็อดดี้ยิ้มแล้วพูดว่า “บังเอิญจัง ของผมก็ระบบซูเปอร์แมนเหมือนกัน ไม่แปลกที่ความสามารถเราจะคล้ายกัน แต่ทำไมพลังคุณดูอ่อนจัง แบบนี้ไม่ไหวนะ?”
โมร่า “……”
หมอนี่คิดว่าเธอโง่เหรอ?
ตอนแรกเธอก็แค่พูดมั่ว ๆ ว่าระบบซูเปอร์แมน ดันไปตรงกับร็อดดี้
ผลคือหมอนี่หน้าด้านกว่าเธออีก
อย่างน้อยเธอก็ยังคิดชื่อระบบก่อนตอบ
แต่หมอนี่…
ดันหยิบของเธอไปใช้เลย?
ไร้ยางอาย!!
“ระบบของฉันตื่นช้า”
โมร่าตอบส่ง ๆ
เธอดูออกว่าหมอนี่ไม่คิดจะพูดความจริง อย่างน้อยเรื่องโกง เขาไม่จริงใจแน่นอน
แต่…
เดี๋ยวนะ!
หรือโกงของหมอนี่จะเป็นระบบซูเปอร์แมนจริง ๆ?
ลองคิดดู ความสามารถที่ร็อดดี้แสดงออกมาเมื่อกี้ เหมือนซูเปอร์แมนทุกอย่าง
ไม่ว่าจะร่างเหล็ก กลไกสนามพลังชีวภาพ หรือรังสีความร้อน
ทั้งหมดคือความสามารถของซูเปอร์แมน!
ถ้าแบบนั้น
ระบบโกงของเขาอาจเป็นระบบซูเปอร์แมนจริง ๆ ก็ได้
“หรือที่เขาพูดจะเป็นความจริง?”
“แต่ถ้าไม่ใช่ล่ะ?”
“แต่…”
โมร่ารู้สึกเหมือนสมองจะพัง
แยกไม่ออกเลยว่าคำพูดของร็อดดี้เมื่อกี้จริงหรือปลอม
ฟึ่บ!
ตอนนั้นเอง ร่างหนึ่งวิ่งมาทางนี้อย่างรวดเร็ว
“โมร่า ถอยไป!”
คลาร์กยืนขวางหน้าโมร่า มองร็อดดี้ฝั่งตรงข้ามด้วยสีหน้าจริงจัง
โมร่าที่ถูกปกป้องอยู่ด้านหลังมองพี่ชายกำมะลอของตัวเองอย่างพูดไม่ออก
“คลาร์ก ไม่เป็นไร”
โมร่าพูด
แม้เธอจะอยากรู้เหมือนกันว่าใครเก่งกว่ากันระหว่างพี่ชายกำมะลอกับร็อดดี้ แต่ตอนนี้เธอไม่อยากยั่วร็อดดี้ต่อแล้ว
หมอนี่ทำอะไรไม่คิดหน้าคิดหลังจริง ๆ
อย่างเมื่อกี้ แค่ไม่ถูกใจก็ตีกันเหนือเมืองทันที
เหมือนไม่สนเลยว่าจะถูกเปิดโปงหรือเปล่า
ผลก็คือ
ความสามารถของเธอถูกคลาร์กเห็นเข้าแล้ว
โมร่ายังไม่รู้จะอธิบายกับคลาร์กยังไง
จะให้พูดว่าเธอก็เป็นชาวคริปตันเหมือนกันงั้นเหรอ?
…
เหมือนจะไม่ใช่ว่าทำไม่ได้!
โมร่านึกขึ้นได้ว่า คลาร์กเองก็แยกไม่ออกว่าเธอเป็นคริปตันหรือเปล่า ความสามารถของเธอแทบเหมือนคลาร์กทุกอย่าง ยกเว้นแค่ไม่แพ้คริปโตไนต์
เหมือนซูเปอร์แมนเวอร์ชั่นลดพลัง!
แกล้งทำเป็นชาวคริปตันก็ดูเป็นไอเดียที่ดี
แน่นอน
ตอนนี้ยังไม่จำเป็นต้องพูด
เพราะคลาร์กเองก็ยังไม่รู้ชาติกำเนิดตัวเอง
เขายังคิดว่าตัวเองเป็นลูกแท้ ๆ ของตระกูลเคนต์
ไม่คิดบ้างเลยเหรอว่าพ่อแม่ธรรมดาจะมีลูกที่พลังไร้ขีดจำกัด ร่างกายแข็งแกร่งดั่งเหล็กได้ยังไง?
ตอนนี้ดีเลย
แม้แต่ลูกสาวก็มีพลังพิเศษ!
“ไม่เป็นไรจริงเหรอ?” คลาร์กชะงัก แล้วหันไปมองโมร่า “แน่ใจนะ?”
โมร่าพยักหน้า แล้วพูดว่า “ร็อดดี้กับฉันแค่อยากดูว่าพลังของอีกฝ่ายเป็นยังไง คุณก็รู้ คนมีพลังพิเศษหาได้ยากในโลกนี้ พอเจอกันก็เลยตื่นเต้นหน่อย”
“ใช่ ๆ ฉันตื่นเต้นมากเลย!”
ร็อดดี้ยิ้มพยักหน้าเห็นด้วย
คลาร์กมองทั้งสองอย่างสงสัย
เขารู้สึกว่าทั้งคู่กำลังปิดบังอะไรบางอย่าง
โดยเฉพาะรอยยิ้มของร็อดดี้
มองยังไงก็เหมือนกำลังหลอกเด็ก
“เอาเถอะ ฉันเชื่อว่าพวกคุณรู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่”
สุดท้ายคลาร์กก็เลือกเชื่อน้องสาว
ยังไงซะ
ถ้าโมร่ามีปัญหาจริง เธอคงไม่ลืมว่าพี่ชายยังอยู่ตรงนี้
“จริงสิ! โมร่า ทำไมเธอถึงมีพลังพิเศษ?”
จู่ ๆ คลาร์กก็นึกขึ้นได้ แล้วถามอย่างตกใจ
“เฮ้~ คลาร์ก หมายความว่ายังไง? คุณมีพลังได้ แล้วฉันมีไม่ได้เหรอ?”
โมร่าทำหน้าไม่พอใจ
แน่นอน
พอเห็นน้องสาวไม่พอใจ คลาร์กก็รีบขอโทษทันที
โมร่าแอบหัวเราะในใจ
เธอจัดการพี่ชายกำมะลอคนนี้ได้อยู่หมัด
“ฮึ่ม! งั้นก็ยกโทษให้”
โมร่าพูดอย่างหยิ่ง ๆ
คลาร์กแอบเช็ดเหงื่อเย็น แล้วหันไปมองร็อดดี้
สายตาเต็มไปด้วยความระแวง.
……….