ระบบราชันเทพ 285 หวนคืนช่วยเหลือด่วนดั่งไฟลาม

ระบบราชันเทพ 285 หวนคืนช่วยเหลือด่วนดั่งไฟลาม

ท้ายที่สุดมังกรเจียวห้วงอเวจีก็ยอมทอดกายลงเบื้องหน้าหวังเถิง ภายใต้การล่อลวงของลูกแก้วมังกรยี่สิบสี่ลูก

และหวังเถิงก็ไม่ลังเล หลังจากมอบลูกแก้วมังกรยี่สิบสี่ลูกให้มังกรเจียวห้วงอเวจีแล้ว ก็ใช้วิชาควบคุมอสูรกับมันทันที

เมื่อแสงสีเขียวสายหนึ่งพุ่งเข้าใส่มังกรเจียวห้วงอเวจี ร่างของมันก็สั่นสะท้านเล็กน้อย บนหัวมังกรก็ปรากฏสีหน้าเจ็บปวดออกมา

วิชาควบคุมอสูรนี้เป็นการผูกมัดและควบคุมดวงจิตมังกรโดยตรง ย่อมต้องได้รับความเจ็บปวดไม่น้อยเป็นธรรมดา

ทว่ามังกรเจียวห้วงอเวจีกลับอดทนรับไว้โดยไม่ส่งเสียงร้องออกมาแม้แต่แอะเดียว ดังที่มันเคยกล่าวไว้ก่อนหน้านี้ ว่ารับรองจะไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย

ช่างเป็นมังกรที่รักษาสัจจะเสียจริง

ในเวลาเดียวกัน คนของนิกายเทพไท่อี่ ภายใต้การนำของรองเจ้านิกายเจี่ยนอู๋ ก็มาถึงเบื้องหน้าทะเลสาบที่หวังเถิงสร้างขึ้น

เมื่อเห็นว่าบนแดนรกร้างใหญ่มีทะเลสาบอยู่จริง ศิษย์ทั้งหมดของนิกายเทพไท่อี่ต่างก็ตกตะลึงไปตาม ๆ กัน

“บนแดนรกร้างใหญ่นี้ ถึงกับมีทะเลสาบเช่นนี้อยู่จริง ช่างเหลือเชื่อเกินไปแล้วจริง ๆ” เจียงเหอหนึ่งในรองเจ้านิกายมองดูทุกสิ่งเบื้องหน้าด้วยใบหน้าตกตะลึง

ต้องรู้ว่าแดนรกร้างใหญ่นั้นถูกจักรพรรดิสวรรค์สาปแช่งเอาไว้ กระทั่งหญ้าสักต้นก็ยังไม่มี ทว่าตอนนี้ที่นี่กลับปรากฏทะเลสาบขึ้นมาแห่งหนึ่ง นี่มันปาฏิหาริย์ชัด ๆ

“ทะเลสาบนี้ยังไม่ใช่ทะเลสาบธรรมดา พืชพรรณด้านในล้วนเต็มเปี่ยมไปด้วยปราณวิญญาณเทพ ทั้งยังมีพฤกษาต้นกำเนิดเทพ นี่ไม่อาจเรียกง่าย ๆ ว่าทะเลสาบได้อีกแล้ว แต่สมควรเรียกว่าทะเลสาบวิญญาณเทพต่างหาก” ศิษย์พี่ใหญ่อวี้ชางก็มีใบหน้าประหลาดใจเช่นกัน ในขณะเดียวกันภายในดวงตาก็ปรากฏร่องรอยความโลภขึ้นมาสายหนึ่ง

ภายในทะเลสาบแห่งนี้ล้วนเต็มไปด้วยดอกไม้ใบหญ้าเทพอันล้ำค่า มากมายล้วนเป็นวัตถุดิบชั้นเลิศในการหลอมสมุนไพรโอสถ ต่อให้ไม่หลอมโอสถ การกินสด ๆ ก็ยังได้รับปราณวิญญาณเทพไม่น้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งราชันผลต้นกำเนิดเทพบนพฤกษาต้นกำเนิดเทพ เพียงลูกเดียวก็เทียบได้กับโอสถวิญญาณเทพระดับสูงถึงห้าเม็ด

หลังจากกินเข้าไปแล้ว รับรองว่าจะต้องเพิ่มพูนพลังวิญญาณเทพได้ไม่น้อยอย่างแน่นอน

ไม่เพียงแต่ในดวงตาของเขาที่ปรากฏแววตาแห่งความโลภ รองเจ้านิกายและผู้พิทักษ์คนอื่น ๆ ก็มีความคิดที่จะแย่งชิงทะเลสาบแห่งนี้เช่นกัน ยิ่งไปกว่านั้นครั้งนี้พวกเขายังนำศิษย์มาด้วยเกือบหมื่นคน

“ศิษย์พี่ทั้งสาม ตอนนี้พวกท่านคงจะเชื่อข้าแล้วกระมัง!! หวังเถิงผู้นั้นก็อยู่ในทะเลสาบแห่งนี้ และตราหยกก็อยู่บนตัวเขา” รองเจ้านิกายเจี่ยนอู๋กล่าวเช่นนี้

“อืม ครั้งนี้พวกเรานำศิษย์ในนิกายมาเกือบหมื่นคน ข้าไม่เชื่อหรอกว่าเจ้าเด็กหวังเถิงนั่นจะต้านทานไหว” ศิษย์พี่ใหญ่อวี้ชางกล่าวด้วยใบหน้าเหี้ยมเกรียม

“ใช่ การมาครั้งนี้ พวกเราไม่เพียงแต่ต้องการตราหยก ทว่าทะเลสาบแห่งนี้พวกเราก็ต้องยึดครองมาให้ได้เช่นกัน” รองเจ้านิกายเจียงเหอก็มีท่าทีหมายมั่นปั้นมือว่าจะต้องได้มาให้ได้

“หากมีตราหยกและทะเลสาบแห่งนี้ พลังอำนาจของนิกายเทพไท่อี่ของพวกเราก็จะสามารถยกระดับก้าวหน้าขึ้นไปได้อีกขั้นแล้ว” รองเจ้านิกายอีกคนหนึ่งนามว่าซุนถังก็เอ่ยปากตามมา ในดวงตาทอประกายแสงประหลาด

เจี่ยนอู๋เห็นพวกเขาทั้งสามคนล้วนเต็มเปี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้ ภายในใจก็ลอบยินดีอย่างยิ่ง เช่นนี้ก็สามารถแก้แค้นได้แล้ว

“ศิษย์พี่ทั้งสาม ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เช่นนั้นพวกเราก็เริ่มบุกโจมตีกันเถิด!!” เจี่ยนอู๋อดไม่ได้ที่จะเอ่ยเร่งเร้า เขาแทบจะรอไม่ไหวที่จะได้เห็นหวังเถิงตายอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว

“ดี เช่นนั้นก็เริ่มบุกโจมตีได้เลย!!” ศิษย์พี่ใหญ่อวี้ชางเองก็แทบจะรอไม่ไหวแล้วเช่นกัน ทันใดนั้นก็โบกมือให้ศิษย์เบื้องหลังพลางกล่าว

“ทุกคนฟังคำสั่ง บุกเข้าไป ยึดครองทะเลสาบแห่งนี้มาให้ข้า”

สิ้นเสียงสั่งการ ศิษย์นิกายเทพไท่อี่เกือบหมื่นคนก็กวัดแกว่งอาวุธส่งเสียงโห่ร้องพุ่งเข้าโจมตีทะเลสาบ

ในตอนที่พวกเขาพุ่งเข้ามา สัตว์ร้ายกว่าพันตัวที่คอยปกป้องทะเลสาบก็เตรียมพร้อมไว้นานแล้ว พวกมันเผยแววตาดุร้าย ความดุร้ายบนร่างก็ระเบิดออกมา พร้อมที่จะสู้ถวายหัวกับพวกเขาได้ทุกเมื่อ

“พ่าอู คนของนิกายเทพไท่อี่มาแล้ว พวกเราพุ่งออกไปสู้ตายกับพวกมันเถิด” สามพี่น้องเถี่ยจื่อถือกระบองไม้ยักษ์ไว้ในมือ ด้วยท่าทางดุร้าย

“พวกมันมีคนมาก อีกทั้งยังมียอดฝีมือระดับเทพโบราณ การที่พวกเราพุ่งออกไปเช่นนี้ ก็ไม่ต่างอันใดกับการรนหาที่ตาย อาศัยค่ายกลที่เจ้านายวางไว้หลบซ่อนตัวก่อนเถิด จากนั้นค่อยคิดหาวิธีแจ้งให้เจ้านายทราบ ให้เขาคิดหาวิธีมาสนับสนุนพวกเรา” สัตว์กินเหล็กพ่าอูวิเคราะห์อย่างมีเหตุผล

“ตอนนี้คงทำได้เพียงเท่านี้แล้ว” สามพี่น้องเถี่ยจื่อครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงตอบรับอย่างจนใจ

ไม่นาน ศิษย์นิกายเทพไท่อี่นับหมื่นคนก็พุ่งเข้ามาพร้อมกัน ทว่าเมื่อโจมตีไปได้ครึ่งทาง ก็พบด้วยความตื่นตระหนกว่ามีกำแพงที่มองไม่เห็นขวางกั้นพวกเขาเอาไว้

คนที่พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วเกินไป ก็ถูกสะท้อนกลับไปโดยตรง

“ทะเลสาบแห่งนี้มีค่ายกลเขตอาคมคุ้มครองอยู่” ไม่นานก็มีศิษย์ตอบสนองกลับมาได้

“บุกทะลวงเข้าไป ทำลายค่ายกลเขตอาคมนี้ให้ได้ ข้าไม่เชื่อหรอกว่าพวกเราคนเยอะขนาดนี้จะยังทำลายค่ายกลของเขาไม่ได้” เจี่ยนอู๋พุ่งพรวดขึ้นมาแล้วตะโกนลั่นทันที

ครั้งนี้เขาตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องสังหารหวังเถิงเพื่อแก้แค้น จะยอมถูกค่ายกลเขตอาคมกระจอก ๆ ตรงหน้าขวางกั้นเอาไว้ได้อย่างไร?

สิ้นเสียงสั่งการ ศิษย์นิกายเทพไท่อี่ต่างก็กวัดแกว่งอาวุธในมือโจมตีเข้าใส่ค่ายกลเขตอาคม

ชั่วขณะนั้นบนค่ายกลเขตอาคมก็มีเสียงระเบิดของพลังงานหลากหลายชนิดดังขึ้น

ทว่าค่ายกลนี้ไม่ธรรมดาเลย มันมีความสามารถในการสะท้อนพลังงานกลับ พลังงานการโจมตีทั้งหมด สามารถสะท้อนความเสียหายกลับไปได้ถึงสามส่วน

ศิษย์นิกายเทพไท่อี่จำนวนมากถูกพลังงานการโจมตีของตนเองสะท้อนกลับเข้าใส่ร่างในทันที ล้วนได้รับบาดเจ็บไม่เบาเลยทีเดียว

เจี่ยนอู๋ อวี้ชาง และรองเจ้านิกายทั้งสี่คน เมื่อเห็นเช่นนี้ ก็ตกตะลึงไปเล็กน้อย

“ค่ายกลนี้ถึงกับสามารถสะท้อนความเสียหายกลับมาได้ ดูเหมือนว่าจะประมาทเขาเกินไปหน่อยแล้ว” ซุนถังกล่าวด้วยความประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง

“ก็แค่ค่ายกลระดับเทพขั้นสูงเท่านั้น ไม่มีอันใดสลักสำคัญ คอยดูว่าข้าจะทำลายมันอย่างไร” จู่ ๆ อวี้ชางก็ก้าวออกมา

แม้นิกายเทพไท่อี่จะไม่ค่อยเชี่ยวชาญด้านค่ายกลนัก ทว่าเขาก็พอจะมีความรู้อยู่บ้างเล็กน้อย

“ทุกคนรวบรวมการโจมตีไปที่จุดเดียว เช่นนี้ก็จะสามารถทำลายค่ายกลนี้ได้ในคราเดียว หากกระจายการโจมตี ก็มีแต่จะถูกสะท้อนกลับมาเท่านั้น” อวี้ชางขมวดคิ้วสั่งการ

คำพูดของเขาแทงถูกจุดเข้าจริง ๆ หากต้องการทำลายค่ายกลระดับเทพนี้ ขอเพียงรวบรวมพละกำลังมหาศาลไว้ที่จุดเดียวก็สามารถทำลายได้แล้ว

เมื่อศิษย์ทั้งหลายได้ยินเช่นนั้น ก็เริ่มรวมตัวกัน จากนั้นก็เปิดฉากโจมตีไปที่จุดใดจุดหนึ่งของค่ายกลอย่างพร้อมเพรียง

การโจมตีของศิษย์นับหมื่นคนรวมกันอยู่ที่จุดเดียว อานุภาพนั้นย่อมน่าสะพรึงกลัวอย่างผิดปกติ สามารถคาดเดาได้เลยว่าค่ายกลนี้จะต้องถูกทำลายลงอย่างแน่นอน

สัตว์กินเหล็กพ่าอู สามพี่น้องเถี่ยจื่อ และสัตว์ร้ายกว่าพันตัวล้วนเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้เสี่ยงตายกับพวกเขาแล้ว

ในเวลานี้ร่างแยกทั้งสิบของหวังเถิงที่ทิ้งไว้ในทะเลสาบก็เริ่มออกโรงแล้ว

เห็นเพียงพวกเขาปกป้องมุมทั้งสิบของค่ายกลเอาไว้ จากนั้นก็ถ่ายทอดพลังวิญญาณเทพในร่างกายเข้าสู่ค่ายกลอย่างบ้าคลั่ง ทำให้ค่ายกลแข็งแกร่งขึ้นถึงสิบเท่า

ในขณะเดียวกันก็ซัดกระบี่อัสนีเพลิงเหนือเทพในมือ พุ่งเข้าใส่ศิษย์นิกายเทพไท่อี่ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม เพื่อทำลายการโจมตีของพวกเขา

ศิษย์นิกายเทพไท่อี่คิดไม่ถึงเลยว่าภายในค่ายกลจะมีคนตอบโต้กลับมา ชั่วขณะที่ไม่ได้ระวังตัว จึงถูกกระบี่อัสนีเพลิงเหนือเทพทั้งสิบเล่มสังหารผู้คนไปไม่น้อย

ทว่าการโจมตีของพวกเขาในเวลานี้ก็ตกลงบนค่ายกลแล้วเช่นกัน

หวังเถิงที่อยู่ไกลออกไปในหุบเขาห้วงอเวจี เพิ่งจะสยบมังกรเจียวห้วงอเวจีเสร็จ เขาก็สัมผัสได้ถึงสัญญาณเตือนจากร่างแยกในทะเลสาบ สีหน้าก็พลันเปลี่ยนไปในทันที

“แย่แล้ว คนของนิกายเทพไท่อี่กำลังปิดล้อมโจมตีทะเลสาบอยู่ พวกเราต้องรีบกลับไป” หวังเถิงกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

“อะไรนะ?? คนของนิกายเทพไท่อี่ถึงกับกล้ามาลอบโจมตีในเวลานี้ คอยดูเถิดว่าข้าจะทำลายล้างพวกมันอย่างไร” หงส์นรกกล่าวด้วยความโกรธเกรี้ยว

มังกรเจียวห้วงอเวจีก็ก้าวออกมาเช่นกัน

“เจ้านายวางใจเถิด มีข้าอยู่ ต่อให้มีผู้บำเพ็ญเผ่ามนุษย์มามากกว่านี้ พวกมันก็ไม่ใช่คู่มือของข้า” น้ำเสียงของมังกรเจียวห้วงอเวจีเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ

“ดี พวกเรากลับกันเดี๋ยวนี้เลย!!” หวังเถิงดึงหลิวเหยียนซีขึ้นมายืนบนหัวของมังกรเจียวห้วงอเวจี จากนั้นก็มุ่งหน้าไปยังทะเลสาบด้วยความเร็วสูงสุด