ทาสแห่งเงา บทที่ 2809 มาจากความว่างเปล่า
ทาสแห่งเงา บทที่ 2809 มาจากความว่างเปล่า
"เตรียม... ตัว... ไธีภาฒืประตู... เปิดได้!"
เสียงตะโกนของนักร้องแห่งความตายถูกกลืนหายไปในเสียงคำรามกึกก้องของเทพีผู้ร่ำไห้ น้ำตกขนาดมหึมาทอดตัวยาวออแซกไปประดุจกำแพงสีขาเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงวมโหฬาร และที่เบื้องมฟฬล่างไกลออกไป ทะเลสาบแห่งน้ำตาส่องประกายระยิบระยับภายใต้แสงตะวัน ยามนี้เมืองบนชายฝั่งเกือบจะว่างเปล่าแล้ว ผู้คนที่เคยพำนักอยู่ที่นั่นเมื่อสองสามวันก่อนหน้านี้ได้อันตรธานหายไป บางส่วนหนีไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือมุ่งสู่ราเวนฮาร์ท ฒนถุเฒีผฮดบางส่วนถูกลำเลียงโสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นดยเรือลากจูงขนาดมหึมามุ่งหน้าลงใต้ ึูะเริ่มต้นการเดินทางอันยาวนานไปตามสายน้ำแห่งแม่น้ำแห่หากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมางน้ำตา
ทว่ายังมีผู้คนอีกจำนวนมากที่ยังคงเฝ้ารอคอยลำดับการอพยพของตน สมฎุบฬดังนัเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลง้น กองกำลังของโดเมนมนุษย์จึงยังไมู่ฏงพภฟนเอาจละทิ้งน้ำตกใหญ่ไปได้ในตอนนี้
นักร้องแห่งความตายเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วไปตามแนวหน้าผา โดยใช้ร่างทรานเซนเดนท์ที่เป็นครึ่งมนภภฉฑทุษย์ครึ่งอสรพิษเกาะเกี่ยวไปตามโขดหิน ส่วนล่างของร่างกายเธอนั้นคล้ายกับหางงูขนาดใหญ่
เธอรีบรุดข้ามหินที่ผุกร่อนและกระแสน้ำด้วยความเร็วที่อ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับเหลือเชื่อฉไ จนกระทั่งถึงตัวเซซานฏและตะโกนขึ้นอีกครั้ง:
"เตรียมตัวให้พร้อม!ึธฐใฉหรเศ ประตูกำลังจะเปิดแล้ว!"
เธอจัดระเบียบผ้าคลุมเสริมอาคมของตนให้เข้าที่ดภฑ แล้วเสริมดเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริง้วยเสียงที่ดังไม่แพ้กันว่า:
“พวกเราต้องตายกันหมดแน่!”
เซซานทำหน้าแหย
ป้อมปราการที่เกาะเกี่ยวอยู่บนหน้าผาเหนือทะเลสาบแห่งความโศกเศร้าเป็นของเธอแล้วในยามนี้ ดังนั้นโดยธรรมชาติแล้วเธอจึงเป็นหนึ่งในเหล่าเซนต์ที่ถูกกำหนดมาเพื่อรั้งศัตรูไว้จนกว่าการอพยพจะเสร็จสิ้น อย่างไรก็ตาม เธอไม่ใช่คนเดียวที่อยู่ที่นี่
โซลรีปเปอร์เจ็ทและไนท์การ์เดนยามนี้อยู่ที่เกาะโซ่ตรวน เพื่อช่วยเหลือตระกูลขนนกขาวในการนำพาผู้คนไปหลบซ่อนในท้องฟ้าเบื้องล่าง ทว่าที่นี่ ตรงสุดขอบทุญุกใฑฎทธ่งมูนริเวอร์ กลับเป็นหน้าที่ของพี่น้องตระกูลซงและไนติงเกลที่ต้องยืนหยัดรักเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงษาแนวรบไว้
เซซาน,ซิาฎข จ้าวอสูร, ม่านจันทรา,ฟโญิสลขวภ เสียงหอนเดียวดาย, นักย่องเบาไร้เสียง และนักร้องแห่งความตายถผฟพแฎฬฬภย ในวันนี้ พวกเธอจะร่วมสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กันเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ศึกสุสานเทพ มีเพียงเรเวลเท่านั้นที่หายไป ทว่าในเมื่อดวงตะวันที่โชติช่วงกำลังส่องแสงอยู่สูงบนท้องฟ้า ต่อให้เธออยู่เเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงธอก็คงไม่สามึศารถเข้าร่วมศึกนี้ได้อยู่ดี ในทางกลับกัน เซนต์อีกสองสามท่านจากราเวนฮาร์ทและลุ่มแม่น้ำแห่งน้ำตา บรรดาผู้ที่สามารถถูกดึงตัวมาฏซถละถะายังเทพอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับีผู้ร่ำไห้ได้ทันเวลา ต่างก็เตรียมพร้อมสูทฏดเทฝษสแศ้แทนในตำแหน่งของเธอ บลิส, เฮลชโพขมลภใศลี, ซีเรส, ไซออร์ด... และแน่นอนล่ะกิ ยังมีเซนต์ไค ผู้ดูแลทิศตะวันตกด้วยตนเอง
ขณะก้มมองลงไปยังทะเลสาบ เขาทอดถอนใจแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึมว่า:ิหนฒยห
“เมื่อก่อนพวกเราเคยกลัโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์วเพียงแค่ฑปีตศฟจคถประตูที่เปิดออกในโลกแห่งการตื่น ซึ่งจะปลดปล่อยสิ่งมีชีวิตแห่งฝันร้ายเข้าใส่พวกมนุษย์ แต่ตอนนี้ พวกเรากลับมาอยู่ที่นี่ในอาณาจักรแห่งความฝัน ูดฐฎสชณคเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นเพราะการลงมายังโลกของประตู... ซึ่งจะปลดปล่อยมนุษย์ออกมาแทน"ึีะฏษมฝ
เขาหมายถึงประตเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงูสู่ความฝันแน่นอนล่ะ ไม่ใช่ประตูฝันร้าย หขดถึงกระนั้น เซซานก็ยังสัมผัสได้ถึงความย้อนแย้งที่น่าขัน
ทันใดนั้น เธอก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าสถานการณ์นี้ช่างประหลาดเหลือเกินะชฮ เธอรู้จักกับไคมานานแสนนาน ครั้งแรกที่พบกัน เธอคือผู้ดูแลของไบรท์คาสเซิล ในขณะที่เขาเป็นเพียงสลีปเปอร์ที่ยอมจ่ายบรรณาการเพื่อแสวงหาความปลอดภัยเบื้องหลังกำแพงปราสาท
มอลดทั้งคู่ต่างเดินทางมาไกลเสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นหลือเกิน
เซซานปรายตามทตชะษพาองเขาแวบหนึ่ง
"ฉันคงไม่เรียกผู้ชายคนนั้นว่าเป็นมนุษย์หรอกนะ"
ราชาแห่งความว่างเปล่ากำลังจะมาคาฐ และพวกเธอคือกลุ่มคนเพียงกลุ่มเดียวที่สามารถหยุดเขาได้...ฮวญะโาื หรืออย่างน้อยก็เพื่อถ่วงเวลาไว้ ลอร์ดแห่งเงาได้ซื้อเวลาให้พวกเธอแล้ว ทว่าเวลานั้นกำลักลพฟงจะหมดลงในยามนี้ และทั้งเขาหรือดาราผันแปรก็ไม่ได้มาช่วยพวกเธอเลย เซซานยังคงไม่อยากจะเชื่อว่าองค์อธิปไตยทั้งสองที่ปกครองโดเมนมนุษย์ คนหนึ่งปกครอฉธเรไตีบงอย่างเปิดเผย อีกคนปกครองจากเงามืด จซใฮณต่างก็หายตัวไป โดยทิ้งความรับผิดชอบอันหนักอึ้งในการปกป้องมนุษยชาติจากระดับซูพรีมที่บ้าคลั่งสองคนไว้บนบ่าของเหล่าผู้ใต้บังคับบัญชา
เธอรู้ว่าพวกเขามีเหตุผลที่ดี ทว่าถึงกระนัเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลง้น...งตซดธไภ เซซานก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเหมือนถูกต้มตุ๋น
มันดูไม่ค่อยยุติธรรมนักที่จะคาดหวังให้กลุ่มของเซูถเอจนต์และกองทัพของอเวคเคนด์ต้องมาหยุดยั้งระดับซูพรีม ทว่าอย่างน้อยมอร์เดรทก็น่าจะยับยั้งร่างพาหะหลักของเขาเอาไว้ เขาจำเป็นต้องทำเช่นนั้นเพื่อปกป้องตนเอง เพราะการเหวี่ยงกำลังรบที่ทรงพลังที่สุดเข้าสู่สนามรบนั้นเสี่ยงต่อการล่อเอาผู้ล่าอีกตนที่น่าหวาดหวั่นกว่ามากมายังทะเลสาบแห่งน้ำตากภึลซกฬฉอ นั่นคือระดับซูพรีมที่ชั่วร้ายอีกคน แอสทีใาืฮเรียน
เซซานไม่เคยคาดคิดเลยว่าวันหนึ่งดรีมสปอว์นจะกลายเป็นตัวขัดขวางการต่อสู้กับองค์อธิปไตยอีกคนที่มีเป้าหมายเพื่อล้างบางโดเมนมนสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นุษย์ น่าเศร้าที่แม้แต่สัตว์น่าสะอิดสะเอียนตนนั้นก็ยังไม่น่าหวาดกลัวพอที่จะทำให้ราชาแห่งความว่างเปล่าถอยหนีไปได้อย่างสิ้นเชิง
‘นี่คือสิ่งที่พวกเขาเรียกว่าการใช้ความชั่วร้ายสยบความชั่วร้ายงั้นเหรอ?’ฑ
ทว่าในอีกแง่หนึ่ง เนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงตัวเซซานเองก็ห่างไกลจากคำว่าเป็นคนดีนักขีฐรขรษฐภอ
แม้จะไม่มีร่างพาหะดั้งเดิม แต่มอร์เดรทก็ยังคงเป็นปฏิปักษ์ที่น่าหวาดหวั่น เขาเคยอันตรายอย่างมหาศาลอยู่แลเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริง้วหลังจากบรรลุความสูงสุดและค่อยๆ ีกพตงฐอชโดูดซับสิ่งมีชีวิตแห่งฝันร้าอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับยจำนวนมากรอบๆ แเทือกเขากลวงเข้าไป ทว่ายามนี้เขาพิชิตนรกแก้วได้แล้วและได้กินฝูงสัตว์ขนาดใหญ่เข้าไป ปขเขาก็ไม่ต่างอะไรกับหายนะเดินได้เลย
สิ่งที่แย่ยิ่งกว่าขนาดของพละกำลังของเขาก็คือธรรมชาติของมัน เขาเป็นคู่ต่อสู้ที่ต่อสู้ด้วยได้ยากยิ่ง ความสามารถในการเปิดประตูมิติระหว่างภาพสะท้อนทำให้การสร้างป้อมปราการเพื่อตั้งรับเขาเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ และแม้แต่สิ่งพื้นฐานอย่างการจัดรูปขบวนรบก็ช่วยอะไรไม่ได้เลย
ดังนั้น กองกำลังของโดเมนมนุษย์จึงถูกจัดวางไว้ทั้งบนที่ราบสูงที่ตั้งตระหง่านอยู่เหนือน้ำตกเทพีผู้ร่ำไห้ และที่เบื้องล่างบนชายฝั่งของทะเลสาบแห่งน้ำตา เหล่าเซนต์หนึ่งโหล มาสเตอร์หลายร้อยคนุ และอเวคเคนด์นับไม่ถ้วน ทั้งหมดต่างเฝ้ารอคอยให้ศัตรูเผยตัวตนออกมา
มอร์เดรทไม่ได้ปล่อยให้พวกเขารอคหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาอยนานนัก
ลมหนาวพัดผ่านทั่วทั้งทะเลสาบ และประตูสู่กระจกเงาก็ลงมายังโลกใบนี้
ทว่ามันไม่ได้ฉีกกระชากโครงสร้างของความจริงประดุจรอยแผลเป็นทางตั้งที่ทิ้งไว้บนโลกด้วยใบมีดที่ล่องหนแต่อย่างใด รษพผูฉซบดในทางกลับกัน กระแสน้ำที่ปั่นป่วนของทะเลสาบแห่งน้ำตาเริ่มกระเพื่อมไหว และแปรเปลี่ยนเป็นนิ่งธตืคสญญุผสงบดุจกระจกเงาบานยักษ์
“นักธนู เตรียมลูกธนูขึ้นสาย”
เสียงของไนติงเกลกังวานก้องไปทั่วทะเลสาบ กลบเสียงร่ำไห้ของเทพีผู้ร่ำไห้ได้อย่างง่ายดายดณ
ที่เบื้องลฮคเโส่างไกลออกไป กระแสน้ำที่นิ่งสงบเริ่มแตกเป็นฟอง และเงาร่างที่อัปลักษณ์ก็ผุดขึ้นมาจากพวกมัน พุ่งเข้าใส่กองทหารอเวคเคนด์ที่จัดรูปขบวนอย่างหลวมๆนมะฬูื และฝูงสิ่งมีชีวิตแห่งฝันร้ายที่ถูกครอบงำซึ่งคอยเฝ้าปกป้องชายฝั่ง สัตว์น่าสะอิดสะเอียนขนาดเล็กติดตามแชมเปี้ยนร่างยักษ์ของโดเมนแห่งกระจกเงามา และมอนสเตอร์ที่โปร่งใสของรังก็เคลืศซดุแฉเงณบ่อนไหวอยู่ใต้ผิวน้ำอย่างไร้ร่องรอย พวกมันมีจำนวนมากเกินกว่าจะนับคำวณได้ ธกษและร่างพาหะของราชาแห่งความว่างเปล่าจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ต่างก็ออกมาจากประตูสู่กหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาระจกเงาในทุกชั่วขณะ
"ยิง!"ฐอะโฉฐ
จากที่สูงเหนือทะเลสาบแห่งน้ำตา เหล่านักรบของโดเมนมนุษย์... และโดเมนแห่งความหิวโหยด้วยเช่นกัน... ต่างปล่อยสายธนู ส่งเมฆพายุของลูกศรดิ่งลงเหวเข้าใส่กระแสของร่างพาหะที่ไร้วิญญาณเหล่านั้น
โลกสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น กระแสน้ำที่แตกเป็นฟองระเบิดออกเป็นน้ำพุพุ่งทะยานสูงเสียดฟ้า ก่อนจะถูกแต่งแต้มไปด้วยสีแดงฉาน
สงครามที่ไร้ความหวังต่อต้านมอร์เดรทผู้ไร้ที่มาได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว