ทาสแห่งเงา บทที่ 2770 เหล่าเทพเจ้าแห่งสุสานเทพ
ทาสแห่งเงา บทที่ 2770 เหล่าเทพเจ้าแห่งสุสานเทพ
ในท้ายที่สุด าเอไพวกเขาก็มากันจนได้
เซอร์เพนต์ติดปีก, เสือดหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาาว, ลิง, นกฮัมมิงเบิร์ด, นาก... แม้กระทั่งนกอินทรี ผู้ซึ่งอาศัยอยู่ตรงรอยต่อระหว่างแสงสว่างและความมืด มีเพียงปลาไหลเท่านั้นที่หายไป เพราะถูกเนรเทศลงสู่ความมืดมิดของทะเลกระดูกสันหลังด้วยความผิดของมารดา
พวกเขาเดินทางมาจากกระดูกหัวใจ, กระดูกกรงขัง,ษฒภแ กระดูกเสาหลัก, กระดูกกากบาท ฉและแม้แต่จากกะโหลกที่แตกสลาย พวกเขามาจากทุกโดเมนของมิคตลัน ขานรับการเรียกของมหาผู้ปกครองที่ดุร้ายที่สุด
ยามนี้เมื่อหยาดฝนได้ปลดปล่อยกระแสน้ำอันท่วมท้น ป่าจึงกลายเป็นเครือข่ายที่ซับซ้อนของสายน้ำที่คำราม พร้อมด้วยน้ำตกขนาดมหึมาที่ดิ่งลงเหวลงมาจากความสูงในรัศมีของแสงอาทิตย์ผนดื ด้วยเหตุนั้น การเดินทางข้ามป่าจึงกลายเป็นเรื่เนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงองที่ง่ายขึ้นหแวขตฝ
เคตเซลคานมาถึงพร้อมกับนำหน้ากองทัพอสุราที่ยิ่งใหญ่ ผืนป่าสั่นสะเทือนภายใต้ฝีเท้าของพวกเขา บใิศีไถฎและเหล่ามอนสเตอร์คอรัปเต็ทที่อาศัยอยู่ภายใต้ม่านสีชาดต่างถูกฆ่าล้างบางในขณะที่พวกเขาเดินผ่าน
นากมาถึงตรงหัวเณรือรบที่ทรงพลัง พร้อมด้วยกองเรือรบเสริมอาคมที่หลั่งไหลตามเครือข่ายสายน้ำเบื้องหลังเธอ เสือดาวมาเพียงลำพัง ป่าต่างเคลื่อนไหวและหมอบคลานหนีเพื่อเปิดทางให้แก่ฝีเท้าที่เบาสบายของเขาดธณซแคใ ลิงและนกฮัมมิงเบิร์ดนำกองทัพอสุราของตนเองมาด้วย ฝ่ายแรกมีความคล่องแคล่วและเทอะทะ ส่วนฝ่ายหลังโอ้อวดดีไซน์อสุราแบบมเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงีปีกที่มีเอกลักษณ์
นกอินทรี ผู้ซึ่งได้รับการขนานนามว่าสติฟั่นเฟือน คแฟษฟฉฬฮถญได้เดินทางข้ามพื้นผิวแลหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาะเข้าสู่กระดูกหัวใจผ่านทางรอยแยก ดิ่งลงมาพร้อมกับสายน้ำก่อนจะสยายปีกอันกว้างใหญ่ของเขา พวกเขาทั้งหมดมาถึงชายฝั่งของทะเลสาบหัวใจฝใู มองข้ามผิวน้ำไปยังวิหารแห่งดวงอาทิตย์
สำหรับบางคน เช่น เคตเซลคาน วิหารที่โชติช่วงแห่งนี้มีความหมายพิเศษ เพราะอย่างไรเสียซคฐไ มันคือสถานที่ที่เหล่าเด็กดิไวน์เช่นเขาได้รับการเลี้ยงดูมาครั้งหนึ่ง เมื่อนานมาแล้ว
สำหรับคนอื่นๆ ทะเลสาอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับบหัวใจเป็นเพียงสถานที่ที่สายน้ำทั้งหมดของกระดูกหัวใจไหลมารวมกันเมื่อฝนตก ดังนั้น ปยฟจงมตงฬมันจึงเป็นจุดบรรจบของมิคตลัน รวมถึงเป็นรากฐานของมันด้วย
วิหารที่ตั้งอยู่กลางทะเลสสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นาบหัวใจคือดินแดนที่เป็นกลางเเศข ที่ซึ่งเหล่าผู้ปกครองอาณาจักรเทพดวงอาทิตย์มาพบกันเมื่อมีความจำเป็นต้องเจรจาสันติภาพหรือจัดการประชุมสภา ไม่มีผู้ใดกล้าทำให้ความเป็นเทพของวิหารแห่งดวงอาทิตย์แปดเปื้อนผมหืปรฐส ทั้งเพราะสิ่งที่มันเป็นตัวแทน...
และเพราะตัวตนที่อาศัยอยู่ข้างใน
เหล่าผู้ปกครองละทิ้งกองทัพไว้บนชายฝั่งทะเลสาบหัวใจและย่างกรายเข้าสู่วิหารด้วยความสันโดษอย่างรุนแรง ที่นั่น "ผู้ตกต่ำ" รอคอยพวกเขาอยู่ในอาภรณ์สีเข้ม ร่างสูงตระหง่านเหนือเหล่ากษัตริย์และราชินีแห่งมิคตลันราวกับว่าพวกเขาเป็นเพียงเด็กๆ ใบหน้าของเขาถูกบดบังด้วยฮู้ดที่ลึก และเกราะเงินที่ละเอียดประณีตหุ้มแขนและลำตัวที่เพรียวบางของเขาไว้
ปีกสีเทาสิบสองปีกสยายขึ้นเบื้องหลังแผ่นหลัง ทอดเงาลงมาเหนือพวกเขา
"ยินดีต้อนรับ เหล่าผู้แบกรับเปลวเพลิง"
ผู้ตกต่ำไม่เหมือนกับพวกเขาที่เป็นมนุษย์ เขาคือคนสุดท้ายของชาวนภา วิจคผู้ซึ่งครั้งหนึ่งเคยดื่มด่ำกับความรุ่งโรจน์ของดวงอาทิตย์ ก่อนที่ดวงอาทิตย์จะดับสูญและกลืนกินสวรรค์ ก่อให้เกิดเหวสีขาวและทำลายล้างเผ่าพันธุ์ของเขาจนสิ้นซาก
เคตเซลคานนั้นแก่พอที่จะจำใดมฎขณโลกก่อนหนหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมา้ามนตร์ฝันร้ายได้ ทว่าผู้ตกต่ำกลับเก่าแก่กว่านั้นมาก รเขาเป็นประจักษ์พยาน ของโลกตั้งแต่ก่อนทวยเทพจะสิ้นชีพ ก่อนที่มิติจะถูกกลืนกินโดยความวิบัติ ก่อนที่เหวสีืตขาวจะมีตัวตน และก่อนที่เพชฌฌฆาตดวงอาทิตย์จะร่วงหล่น จนโพรงว่างขนาดใหญ่ในกระดูกของมันกลายเป็นมิคตลัน ผู้ตกต่ำนั้นเก่าแก่ยิ่งกว่าโลกใบนี้เสียอีก...
อย่างน้อยก็เก่าแก่กว่าโลกที่พวกเขารู้จัก
เขายังคอยดูแลเคตเซลคานและพี่น้องในอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับวิหารแห่งนี้ในฐานะผู้รับใช้ถีซ เลี้ยงดูพวกเขาให้สืบทอดสใสึโอาณาจักรเทพดวงอาทิตย์ต่อ
ฏชฟึวิหารแห่งหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมานี้เป็นทั้งบ้านและคุกของเขา ยยลดทเนื่องจากผู้ตกต่ำถูกผนึกไว้ข้างในและถูกสั่งห้ามไม่ให้ก้เว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นาวเดินออกไปสู่ภายนอก
"เหตุใดท่านจึงเรียกพอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับวกเรามาที่นี่ เซอร์เพนต์ติดปีก?"
เคตเซลคานเหลือบมองเหล่าผู้ปกครองแห่งมิคตลัน สัมผัสได้ถึงมหาสมุทรแห่งเจตจำนงที่เป็นทรราชทั้งห้าที่กดทับลงมาที่เขา ดฟฮหแน่นอนว่าเขายังคงไม่หวั่นเกรง พวกเขาคือนักรบที่แข็งแกร่งและดุร้ายที่สุดของอาณาจักรเทพดวงอาทิตย์ ทว่าเขานี่แหละคือผู้ที่น่าหวาดหวั่นที่สุดในหมู่พวกเขา และเป็นผู้ที่ปกครองโดเมนที่กว้างใหญ่ที่สุด
สคนที่เด็กที่สุดในหมู่พวกเขาเกิดหลังจากมนตร์ฝันร้ายลงมายังมิคตลัน ส่วนคนที่เหลือต่างก็เดินบนเส้นทางแห่งการยกระดับมาเรียบร้อยแล้วตอนที่มนตร์เริ่มซึมซาบหาพวกเขาเป็นครั้งแรก และปีนป่ายขึ้นสู่บัลลังก์แห่งความสูงสุดด้วยความช่วยเหลือของมัน ทว่าไม่ว่าพวกเขาจะอายุเท่าไหร่ ทุกคนต่างก็รับรู้ความจริง
เขาเชิดคางขึ้นซภูศปณค
"ทวยเทพสิ้นชีพแล้ว และมิติมรรตัยก็ได้พ่บงายแพ้ต่อการเน่าเปื่อย ยามนี้ ความวิบัติกำลังรุกล้ำเข้าสู่อาณาจักรเทพ... อาณาจักรเทพดวงอาทิตย์เป็นที่แรกที่เมล็ดพันธุ์แห่งฝันร้ายเบ่งบาน แต่มันจะไม่ใช่ที่สุดท้าย ความวิบัติกลืนกินทุกสิ่งรลบ และมีเพียงผู้ที่ตาบอดเท่านั้นที่ยังเชื่อในคำสัญญาเรื่องอนาคตที่รุ่งโรจน์"
ผู้คนมักจะเชื่อคำลวงได้ง่ายๆ โสฒษนีซดหรือที่แย่กว่านั้น ฑพญขวฐลคือถูกชักนำไปสู่ข้อสรุปที่ผเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงิดๆ ด้วยความจริงที่คลุมเครือ
ทว่าบรรดาผู้ที่เป็นระดับซูพรีมไีม่สามารถปล่อยให้ตนเองถูกหลอกได้
"มิคตลันนัอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับ้นแข็งแกร่งและน่าเกรงขาม ต่างจากอาณาจักรเทพที่เหลือ าลฉฑฮอพวกเราอยู่ในภาวะสงครามกับการเน่าเปื่อยมาโดยตลอด ฒุระาณึฉโใช้ชีวิตอยู่ภายใต้การปิดล้อมอย่างต่อเนื่องของป่า หน้าที่อันศักดิ์สิทธิ์ของพวกเราคือการขัดขวางไม่ให้เพชฌฆาตดวงเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นอาทิตย์ถือกำเนิดใหม่เสมอมา และดังนั้น พวกเราจึงเป็ฏุแกาณไีงณนนักรบมาตลอด"
เขาหยุดไปครู่หนึ่งและมอบสายตาที่ดุดันให้พวกเขาฐึ
ซีจ"มิคตลันให้กำเนิดฮีโร่นับไม่ถ้วนในอดีต และหลังจากมนตร์ฝันร้ายถูกร่ายลงมาเหนือผู้คนของพวกเราีดซุ จำนวนของพวกเขาก็ยิ่งเพิ่มขึ้นพูนทวี ยิ่งไปกว่านั้นดวรชงม าุยไกฎฝยืพวกเราครอบครองอาคมในการสร้างอสุรา ซึ่งทำให้บรรดาอเวคเคนด์แต่ละคนสามารถต่อสู้กับสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังกว่าพวกเขาได้มาก พวกเรายังกวัดแกว่งอาคมอื่นๆ อีกนับไม่ถ้วน”
สายตาของเขาเริ่มหนักอึ้ง
“ทว่าทั้งหมดนี้ล้วนไร้ความหมายเมื่อเผชิญหน้ากับความวิบัติที่กำลังรุกล้ำเข้ามา อย่าเข้าใจผิดไป กองทัพอสุราจะล้มเหลวในการช่วยพวกเรา กำแพงป้อมปราการของพวกเราจะพังทลาย บัลลังก์ที่พวกท่านภาคภูมิใจนักหนาจะแหลกสลาย และในวันข้างหน้าอันใกล้นี้ เถาวัลย์สีชาดของป่าจะฝังวิหารของพวกเตชเราไว้ภายใต้ภูเขาแห่งความอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับเน่าเปื่อย"
เคตเซลคานสูดลมหายใจเข้าลึกๆ... รและจากนั้นก็ยิ้มออกมา
“เว้นเสียแต่ว่า เทพเจ้าองค์ใหม่จะถือกำเนิดขึ้น”คศฉีจ