บทที่ 34: หนึ่งพันล้านปิดปากแกไม่อยู่ งั้นก็เอาหนึ่งพันล้านมาอีก!

ตอนที่เฉิงหรานพุ่งเข้ามา บรรยากาศที่เดิมกระฉับกระเฉงอยู่ในห้องก็แข็งค้างลงในทันที

หวังตงกับจางหยวนที่ยืนอยู่ก็ยิ้มค้าง มองสีหน้าซีดขาวของเธออย่างไม่เข้าใจ

“หลินเฟิง! ไม่ดีแล้ว! เกิดเรื่องแล้ว!”

เสียงของเฉิงหรานสั่นนิด ๆ เธอรีบก้าวไปตรงหน้าหลินเฟิง แล้วยื่นโทรศัพท์ให้เขา

หลินเฟิงรับโทรศัพท์มา สายตาตกลงบนหน้าจอ

นั่นคือพาดหัวข่าวที่ชวนสะเทือนใจทีละบรรทัด

“ผู้เชี่ยวชาญวิจารณ์: การช่วยเหลือแบบเทพเฟิงเป็นความหวังดีที่ทำเรื่องเสียหาย พังทลายกฎเกณฑ์อย่างรุนแรง!”

“แฉลึก: เงิน 15 ล้านมาจากไหน? เบื้องหลังมหาเศรษฐีลึกลับ คือการกุศลหรือการฟอกเงิน?”

“ความเสแสร้งของพวกนายทุน! ใช้เงินซื้อใจคน สุดท้ายเป้าหมายก็ยังคงเป็นการเอาเปรียบแรงงานราคาถูก!”

เลื่อนลงไปอีก ก็เป็นช่วงสัมภาษณ์ของศาสตราจารย์ซุนเจี้ยนกั๋วที่ว่า กล่าวคำพูด “ชอบธรรมและหนักแน่น” “เจ็บปวดอย่างยิ่ง” อยู่บนทีวี

เลื่อนลงไปอีก เป็นคอมเมนต์อันชั่วร้ายของชาวเน็ตจำนวนมากที่ถูกปลุกปั่นขึ้นมา

“ก็บอกแล้วไง ฟ้าไม่มีทางตกของฟรี! ที่แท้ก็เป็นพวกหลอกสร้างภาพ!”

“ไปตรวจเขา! ต้องตรวจอย่างเข้มงวด! เงินพวกนี้มาไม่ชอบแน่!”

“ยังจะเทพเฟิงอีก? ถุย! รีบไสหัวออกจากโลกของพวกคนจนเราไปเลย อย่ามาทำให้ที่นี่สกปรก!”

แต่ละประโยค แต่ละคำราม ราวกับจะฉีกคนออกเป็นชิ้น ๆ

“นี่...พวกสารเลวนี่! พวกมันพูดแบบนี้ได้ยังไง!” เลขาหมู่บ้านหวังตงโกรธจนตัวสั่นทั้งตัว ริมฝีปากยังสั่นระริก “คุณหลินมาช่วยชีวิตพวกเราแท้ ๆ! พวกมันมีสิทธิ์อะไรมาพูดเหลวไหล!”

“บิดเบือนความจริง! น่ารังเกียจที่สุด!” จางหยวนยิ่งโกรธจนตาแดงก่ำ ชายหนุ่มนักอ่านที่เพิ่งถูกโน้มน้าวจนหมดใจคนนี้ รู้สึกเหมือนความศรัทธาของตัวเองกำลังถูกเหยียบย่ำ “พวกมันไม่รู้เลยว่าที่นี่เป็นยังไง! พวกมันไม่รู้เลยว่าแผนของคุณหลินยิ่งใหญ่แค่ไหน! พวกมันก็แค่พวกโง่ที่นั่งอยู่ในห้องแอร์ พิมพ์คีย์บอร์ดไม่กี่ทีแล้วคิดว่าตัวเองเป็นผู้กอบกู้!”

เฉิงหรานเองก็ร้อนรนจนแทบร้องไห้: “หลินเฟิง ตอนนี้ทำยังไงดี? กระแสสังคมกลับทิศหมดแล้ว คนเยอะแยะด่าคุณอยู่...”

ทั้งห้อง ราวกับถูกปกคลุมด้วยแรงกดอากาศต่ำ

มีเพียงหลินเฟิง

เขาอ่านข้อมูลทั้งหมดจบแล้ว สีหน้าก็ยังไม่เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย

เขาแค่คืนโทรศัพท์ให้เฉิงหรานอย่างสงบ จากนั้นก็ลุกขึ้น เดินไปที่ประตู มองพวกชาวบ้านด้านนอกที่ยังไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น บนใบหน้ายังเต็มไปด้วยความหวัง

“คุณหลิน...” หวังตงมองแผ่นหลังของเขาอย่างเป็นห่วง

หลินเฟิงไม่หันกลับมา แค่พูดเรียบ ๆ

“หมาตัวหนึ่งเห่าใส่คุณ คุณจะต้องหมอบลงไปเห่าใส่มันกลับด้วยเหรอ?”

ทั้งสามคนในห้องต่างอึ้งไป

“บางคน ต่อให้คุยเหตุผลกับเขาก็ไม่มีประโยชน์” หลินเฟิงหันกลับมา มุมปากยกเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “เพราะเขาไม่โง่ ก็เลว”

“จัดการคนแบบนี้ วิธีที่ดีที่สุดก็คือใช้วิธีที่พวกเขาเข้าใจ ตบหน้าพวกมันให้เละคาที่ไปเลย”

เขามองเฉิงหราน แล้วยื่นมือออกไป: “เอาโทรศัพท์มา”

เฉิงหรานยื่นให้โดยอัตโนมัติ

หลินเฟิงรับโทรศัพท์มา แล้วเปิดแอปวิดีโอสั้นที่ชื่อ “โต่วเล่อ” ทันที

เขาหาแอคเคานต์ของเด็กหนุ่มหวังหาวที่ลงคลิปนั้นเจอ แล้วส่งข้อความส่วนตัวไปหาเขา: “ฉันคือหลินเฟิง มาที่คณะกรรมการหมู่บ้านที”

ไม่ถึงห้านาที เด็กหนุ่มที่ชื่อหวังหาวคนนั้นก็วิ่งหอบเข้ามา ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและรู้สึกผิด: “คะ...คุณหลิน ขอโทษครับ ผม...ผมไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ ผมไม่คิดเลยว่าจะทำให้คุณมีปัญหาใหญ่ขนาดนี้!”

“นายไม่ได้ทำผิด” หลินเฟิงโบกมือ “นายทำได้ดีมาก”

พูดจบ เขาก็ลงมือใช้งานโทรศัพท์ต่อหน้าทุกคน

ลงทะเบียนบัญชี

อัปโหลดรูปโปรไฟล์

จากนั้นก็ใช้วิธีที่ตรงไปตรงมาและรุนแรงที่สุด เปลี่ยนชื่อเล่นบัญชี

เทพเฟิง!

ทำทุกอย่างเสร็จ เขาก็อัดวิดีโอเพียงสิบวินาที

ในวิดีโอ มีเพียงใบหน้าของเขา และเสียงที่สงบนิ่งของเขา

“ฉันคือหลินเฟิง เวลา 2 ทุ่ม โต่วเล่อไลฟ์สด ฉันจะตอบทุกอย่าง นอกจากนี้ ฉันจะเชิญศาสตราจารย์ซุนเจี้ยนกั๋วจากมหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์แห่งมู่ตู มาเชื่อมสายสด หวังว่าศาสตราจารย์ซุนจะไม่ปฏิเสธ”

วิดีโอถูกเผยแพร่ออกไป

อินเทอร์เน็ตทั้งโลก ราวกับถูกโยนระเบิดน้ำลึกลงไปลูกหนึ่ง!

“โว้ย! ตัวจริง! เทพเฟิงตัวเป็น ๆ ลงสนามแล้ว!”

“มาแล้ว ๆ! ตัวจริงออกมาแล้ว! สองทุ่ม ฉันตั้งนาฬิกาปลุกไว้แล้ว!”

“โหดว่ะ! ชี้หน้าซุนเจี้ยนกั๋วตรง ๆ! นี่จะบวกกันตรง ๆ เลยสินะ!”

“ฮ่า ๆ ๆ ขำแทบตาย ฉันอยากเห็นแล้วว่าคนแซ่ซุนนั่นกล้ารับสายไหม!”

เพียงครึ่งชั่วโมง คลิปตัวอย่างนี้ก็มียอดไลก์ทะลุห้าล้านอย่างรวดเร็ว! หัวข้อ “เทพเฟิงไลฟ์สดสองทุ่ม” พุ่งขึ้นอันดับหนึ่งของเทรนด์อย่างไม่มีใครต้านได้!

แผนกเทคนิคของแพลตฟอร์มโต่วเล่อทั้งระบบ ราวกับกำลังเผชิญศัตรูตัวฉกาจ! วิศวกรทั้งหมดถูกเรียกกลับอย่างเร่งด่วน เตรียมพร้อมเต็มที่ พวกเขารู้ว่า คืนนี้สองทุ่ม จะเป็นคลื่นทราฟฟิกมหาศาลที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน!

……

เวลา 19:59 น.

ในห้องทำงานคณะกรรมการหมู่บ้านของหมู่บ้านหงถู มือถือเครื่องหนึ่งถูกยึดไว้บนโต๊ะด้วยอิฐไม่กี่ก้อนอย่างง่าย ๆ

หลินเฟิงนั่งอยู่หลังโต๊ะไม้เก่าคร่ำคร่าโต๊ะนั้น

ฉากหลังคือกำแพงดินที่เป็นรอยด่าง

19:59:50 น.

หลินเฟิงยื่นนิ้วออกไป กดปุ่ม “เริ่มไลฟ์”

ในวินาทีที่ห้องไลฟ์เปิดขึ้น

หนึ่งล้าน!

สามล้าน!

ห้าล้าน!

สิบล้าน!

ตัวเลขผู้ชมออนไลน์กระโดดอย่างบ้าคลั่งด้วยความเร็วที่ชวนขนลุก ภายในเวลาเพียงสิบกว่าวินาที ก็ทะลุหลักสิบล้านอย่างรวดเร็ว! และยังพุ่งขึ้นต่อด้วยอัตราหลักหลายแสนต่อวินาที!

ด้านหลังบ้านของโต่วเล่อ เสียงสัญญาณเตือนดังก้องไปทั่ว!

“เอาไม่อยู่แล้ว! ภาระเซิร์ฟเวอร์ 95 เปอร์เซ็นต์!”

“ขยายระบบ! ขยายด่วน! โยกทรัพยากรเซิร์ฟเวอร์ทั้งหมดมาให้หมด!”

คอมเมนต์ในห้องไลฟ์ ไม่ได้เป็นน้ำตกอีกต่อไป แต่เป็นสึนามิ!

【เทพเฟิงโคตรเทพ!】

【มารอดูเทพลงมาบวกกันแถวหน้า!】

【ไอ้แก่ซุนไสหัวออกมา!】

【นั่งรอดูเทพเฟิงตบหน้า!】

หลินเฟิงมองดูคอมเมนต์ที่ถาโถมเต็มจอ สีหน้ายังคงสงบนิ่ง

เขาไม่พูดอะไรไร้สาระสักคำ พูดขึ้นตรง ๆ

“ฝ่ายทางการของโต่วเล่อ ช่วยเชื่อมสายศาสตราจารย์ซุนเจี้ยนกั๋วให้ผมหน่อย”

ทันทีที่พูดจบ ทางแพลตฟอร์มก็ลงมือทันที

ไม่กี่วินาทีต่อมา จอภาพก็แบ่งออกเป็นสองฝั่ง

ฝั่งซ้ายคือหลินเฟิงที่อยู่ในห้องคณะกรรมการหมู่บ้านอันเรียบง่าย ส่วนฝั่งขวาคือซุนเจี้ยนกั๋วที่นั่งอยู่ในห้องหนังสือหรูหรา สีหน้าทะนงตน

ดูเหมือนซุนเจี้ยนกั๋วจะรอคอยจังหวะนี้มานานแล้ว เขาไอเบา ๆ ปรับท่าทางให้ดูเหมือนปรมาจารย์วงการวิชาการ กำลังจะอ้าปากสั่งสอน

แต่หลินเฟิงกลับไม่ให้โอกาสเขาเลย

เขาชิงพูดก่อน โดยถามเพียงคำถามเดียว

“ศาสตราจารย์ซุน สวัสดีครับ”

“ผมทำการกุศล ใช้เงิน”

“คุณทำการกุศล ใช้ปากเหรอ?”

ประโยคเดียว สะเทือนสะท้านไปทั่ว!

ห้องไลฟ์ทั้งห้องระเบิดทันที!

【โว้ย! โว้ย! โว้ย! ฆ่าคนไม่พอ ยังจะทำลายหัวใจอีก!】

【ฮ่า ๆ ๆ ๆ ขำจนพ่น! ประโยคนี้โหดเกินไปแล้ว!】

【หน้าไอ้แก่ซุนเขียวแล้ว! ดูสีหน้ามันเร็ว!】

ซุนเจี้ยนกั๋วในจอ หน้าเขาแดงจนกลายเป็นสีตับหมูในทันที เขาชี้ไปที่หน้าจอ ริมฝีปากสั่นระริก แต่พูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว

หลินเฟิงไม่แม้แต่จะมองเขาอีก แสร้งราวกับเขาเป็นเพียงแมลงวันตัวหนึ่งที่ไม่สำคัญอะไร

เขาหันไปทางกล้อง แล้วพูดต่อว่า: “ศาสตราจารย์ซุนบอกว่า เรื่องเฉพาะทาง ต้องให้คนเฉพาะทางทำ คำนี้ ผมเห็นด้วยอย่างมาก”

“ดังนั้น ผมขอประกาศตรงนี้”

“ผมจะใช้ชื่อส่วนตัวของผม บริจาคเพิ่มให้มูลนิธิบรรเทาความยากจนแห่งหัวเซี่ย”

ทุกคนกลั้นหายใจ

หลินเฟิงยื่นนิ้วออกมาหนึ่งนิ้ว

“สิบล้าน”

โครม!

ถ้าคำเมื่อกี้คือระเบิด งั้นหนึ่งพันล้านนี้ก็คือนิวเคลียร์!

“ในเมื่อศาสตราจารย์คิดว่าผมทำลายกฎ งั้นผมก็จะเล่นตามกฎอีกครั้ง”

“สิบล้านนี้ มอบให้พวกมืออาชีพอย่างพวกคุณ หวังว่าพวกคุณจะใช้มันให้ดี”

พูดจบ เขาไม่รอแม้แต่ให้คนดูในห้องไลฟ์ตั้งตัวได้ ก็พูดต่อทันที น้ำเสียงยังแฝงรอยยิ้มขี้เกียจนิด ๆ

“แน่นอน คำขอบคุณด้วยปากมันไม่จริงใจพอ”

“เพื่อขอบคุณเพื่อน ๆ ทุกคนที่มาวันนี้”

“ห้องไลฟ์ แจกซองอั่งเปาสิบล้าน เริ่มได้”

ทันทีที่พูดจบ เขาก็เปิดฟังก์ชันฝนซองอั่งเปาจากเบื้องหลังทันที!

ในชั่วพริบตา หน้าจอทั้งห้องไลฟ์ถูกปกคลุมด้วยสีแดงสดสว่างจ้าอย่างสิ้นเชิง!

ซองอั่งเปานับไม่ถ้วน ร่วงลงมาราวกับฝนกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง!

คอมเมนต์หายไป

คำด่าหายไป

คำครหาหายไป

ทั้งห้องไลฟ์เหลือเพียงเสียงคลิกหน้าจออย่างบ้าคลั่งของชาวเน็ตนับไม่ถ้วน และประโยค “ขอบคุณเทพเฟิง!” ที่เด้งรัวเต็มจอ

เซิร์ฟเวอร์ทนแรงกระแทกอันทำลายล้างนี้ไม่ไหวอีกต่อไป

“ปัง” หน้าจอดับวูบ

ไลฟ์สดถูกตัดขาด

แต่ทั้งอินเทอร์เน็ตกลับถูกจุดระเบิดจนพังครืนไปหมด!

และในเสี้ยววินาทีก่อนที่ภาพห้องไลฟ์จะหายไป เสียงเย็นชาแต่ไพเราะอย่างยิ่งก็ดังขึ้นในหัวของหลินเฟิง

【ติ๊ง! ตรวจพบว่าเจ้าของร่างก่อให้เกิด “เหตุการณ์อิทธิพลทางสังคมระดับสิบล้าน” กระแสสังคมพลิกกลับ ชื่อเสียงพุ่งถึงจุดสูงสุด!】

【รางวัลพิเศษถูกกระตุ้น: ค่าชื่อเสียง +10000!】

【ปลดล็อกฟังก์ชันใหม่ของระบบ: “การลงทุนในเหตุการณ์”!】

(จบตอน)