บทที่ 2: ระบบตรวจสอบ โลกนี้มีแต่แม่ที่ดี

เสียงอิเล็กทรอนิกส์ในสมองเงียบลง แล้วถูกแทนที่ด้วยแผงเสมือนสีฟ้าอ่อนที่มีแต่หลินเฟิงเท่านั้นที่มองเห็นได้ ลอยอยู่ตรงหน้าเขา

【ระบบซองแดงมหาเศรษฐี】

【ผู้ใช้: หลินเฟิง】

【ยอดคงเหลือปัจจุบัน: 520.23 หยวน】

【ฟังก์ชันระบบ: ส่งซองแดงให้คนอื่น หรือแย่งซองแดงจากคนอื่นได้ โดยจะกระตุ้นการคืนเงินแบบทวีคูณตาม “ความสนิทสนม” ระหว่างผู้ใช้กับอีกฝ่าย】

หัวใจของหลินเฟิงเริ่มเต้นเร็วขึ้นอย่างควบคุมไม่อยู่

คืนเงินตามความสนิทสนม?

เขาจ้องแผงข้อมูลอย่างไม่ละสายตา สมองหมุนเร็วสุดขีด นี่ฟังดูเหมือนบั๊กโกงที่เหมาะกับเขาแบบพอดิบพอดี!

แต่ถ้า... นี่เป็นภาพหลอนล่ะ? ถ้าเป็นเพราะเขาจนจนเสียสติไปแล้วล่ะ?

เขาต้องพิสูจน์! ต้องพิสูจน์เดี๋ยวนี้!

หลินเฟิงกดเข้าไปที่รายชื่อวีแชท สายตากวาดผ่านรูปโปรไฟล์ทีละคน

พอกดเข้าไปดูก็เห็นว่าเป็นรูปถ่ายคู่สุดสนิทระหว่างจ้าวหยากับผู้ชายคนหนึ่ง พร้อมข้อความว่า: “ขอบคุณกระเป๋าที่เธอซื้อให้ เลือกได้ดีจริงๆ”

เขานึกถึงเธอขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว และเกือบจะในทันที ภาพแจ้งเตือนจากระบบก็ผุดขึ้นมาในหัว

【ตรวจพบเป้าหมาย: จ้าวหยา ระดับความสนิทสนม: 0 (คนทรยศ) คืนเงิน 0 เท่า】

หลินเฟิงยกมุมปากขึ้นด้วยรอยยิ้มเย็นชา

“คืนเงิน 0 เท่า? แพ็กเกจพิเศษเหรอ? ฮึๆ เอาใจใส่ดีจริง”

เขาไม่ลังเลเลยสักนิด บล็อกวีแชทของจ้าวหยาแล้วลบทิ้ง การเคลื่อนไหวรวดเดียวจบ ไม่มีความอาลัยแม้แต่น้อย สำหรับผู้หญิงคนนี้ ตอนนี้เขาเหลือแค่ความขยะแขยง

งั้นจะใช้ใครทดสอบดี?

สายตาของเขาเลื่อนลงไปเรื่อยๆ ในที่สุดก็หยุดอยู่ที่รูปโปรไฟล์ซึ่งเขาบันทึกชื่อไว้ว่า “แม่”

นั่นคือคนสำคัญที่สุดในชีวิตของเขา

เมื่อครู่นี้เอง แม่ยังคุยโทรศัพท์อยู่และไม่ได้เอ่ยถึงเลยว่า ตัวเองกำลังกังวลเรื่องค่าใช้จ่ายรักษาพ่อหลายพันหยวน แต่ก็ยังย้ำกับเขาว่าอย่าไปประหยัดตอนอยู่ต่างถิ่น

คิดถึงตรงนี้ ดวงตาของหลินเฟิงก็ร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้ง

เขาสูดหายใจลึก ไม่ลังเลอีกต่อไป

ถึงจะเป็นของปลอม อย่างน้อยเงิน 520 หยวนนี้ เดิมทีก็มีส่วนที่ตั้งใจจะเก็บไว้กตัญญูพ่อแม่ ตอนนี้ก็ถือเสียว่าได้ทำหน้าที่ลูกล่วงหน้าแล้ว!

หลินเฟิงกดเข้าไปในหน้าห้องแชตกับแม่ พิมพ์จำนวนซองแดง “520” แล้วกดปุ่มส่ง

ซองสีแดงกระพริบวูบหนึ่งบนหน้าจอ ก่อนจะส่งสำเร็จ

ยอดในบัตรธนาคารของเขาลดฮวบเหลือ 0.23 หยวนในทันที

หัวใจของหลินเฟิงแทบจะกระเด็นขึ้นมาถึงคอ เขาจ้องแผงระบบที่ลอยอยู่ในความว่างเปล่าอย่างไม่กะพริบ

หนึ่งวินาที สองวินาที สามวินาที...

ขณะที่เขาคิดว่าทั้งหมดนี้เป็นเพียงจินตนาการ เสียงกลไกเย็นชาก็ดังขึ้นอีกครั้ง ราวกับเสียงสวรรค์!

【ติง!】

【ตรวจพบว่าผู้ใช้ส่งซองแดง 520 หยวนให้ “แม่”!】

【ตรวจพบเป้าหมาย: แม่ ระดับความสนิทสนม: 99 (สายเลือดเดียวกัน คนใกล้ชิดที่สุดและรักที่สุด)】

【กระตุ้นการคืนเงิน 100 เท่า!】

【จำนวนเงินคืน: 520 * 100 = 52000 หยวน!】

【เงินคืนถูกโอนเข้าบัตรธนาคารที่ผูกไว้ของผู้ใช้โดยอัตโนมัติ โปรดตรวจสอบ!】

พอเสียงเพิ่งจบลง หน้าจอโทรศัพท์ของหลินเฟิงก็สว่างขึ้นพร้อมเสียง “ติงต่อง” ข้อความธนาคารก็เด้งขึ้นมา

【ธนาคาร XX: บัญชีบัตรออมทรัพย์เลขท้าย 8866 ของคุณ ได้รับเงิน 52,000.00 หยวน เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม เวลา 21:35 ยอดคงเหลือปัจจุบัน 52,000.23 หยวน】

“หน่วย สิบ ร้อย พัน หมื่น...”

หลินเฟิงยื่นนิ้วที่สั่นเทาออกไป นับเลขศูนย์ต่อๆ กันทีละตัว หัวใจเต้นแรงราวกับจะกระเด็นออกมาจากอก!

ห้าหมื่นสอง!

ของจริง! ทุกอย่างเป็นของจริง!

เขาไม่ได้ฝัน!

ความยินดีแบบที่ยากจะบรรยายแผ่ซ่านไปทั่วร่างเขาในทันที จนเขาแทบอยากเงยหน้าร้องตะโกนสุดเสียง!

จากนรกสู่สวรรค์ ที่แท้ก็ห่างกันแค่ซองแดงซองเดียว!

ทว่า ยังไม่ทันที่เขาจะได้ตั้งสติจากความดีใจมหาศาล โทรศัพท์ของแม่ก็โทรเข้ามา

ที่ยิ่งทำให้เขาแปลกใจก็คือ แม่ยังส่งซองแดงกลับมาให้เขาอีกหนึ่งซองด้วย

“ฮัลโหล ลูกชาย!” น้ำเสียงของแม่เต็มไปด้วยความร้อนรนและกังวล “ลูกไปทำเรื่องโง่ๆ อะไรมาหรือเปล่า อยู่ๆ เอาเงินให้แม่ตั้ง 520 หยวน ลูกไปกู้เงินนอกระบบมาหรือเปล่า? แม่บอกแล้วไง ไอ้นั่นแตะไม่ได้! รีบเอาเงินกลับไป แม่ไม่เป็นไร เรื่องค่ารักษาพ่อ แม่จะหาทางเอง!”

ฟังเสียงร้อนใจของแม่แล้ว จมูกของหลินเฟิงก็แสบขึ้นมา น้ำตาแทบไหล

นี่แหละแม่ของเขา

แฟนเก่าอย่างจ้าวหยา มีแต่จะพยายามสูบทุกอย่างจากเขาไป แล้วตอนที่เขาไม่เหลืออะไร ก็ทิ้งเขาเหมือนขยะ

แต่แม่ของเขา ต่อให้ตัวเองอยู่ในความลำบาก สิ่งแรกที่นึกถึงเสมอคือความปลอดภัยของลูกชาย

เอามาเทียบกันแล้ว ช่างน่าขันสิ้นดี!

“แม่ ไม่ต้องห่วงนะ ผมไม่ได้ไปกู้เงินนอกระบบ” หลินเฟิงกลั้นความตื่นเต้นไว้ พูดด้วยน้ำเสียงพยายามให้มั่นคงที่สุด “นี่คือโบนัสสิ้นปีที่บริษัทเราจ่ายล่วงหน้า ผมผลงานดี เลยได้เพิ่มมาอีกหน่อย แม่เก็บไว้ก่อน เอาไว้รักษาพ่อสำคัญกว่า”

“จริงเหรอ?”

“จริงสิ! จริงยิ่งกว่าของแท้อีก! แม่รีบรับไว้เถอะ ไม่งั้นผมจะไม่สบายใจ” หลินเฟิงพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่เปิดช่องให้โต้แย้ง

ภายใต้การยืนกรานซ้ำแล้วซ้ำเล่าของหลินเฟิง แม่ถึงได้ครึ่งเชื่อครึ่งไม่เชื่อแล้ววางสายไป

หลินเฟิงถอนหายใจยาว

มีระบบนี้แล้ว อย่าว่าแต่ค่ารักษาพ่อเลย เขาจะต้องทำให้พ่อแม่มีชีวิตที่ดีที่สุดในโลกให้ได้!

เขากำหมัดแน่น สัมผัสได้ถึงยอดเงินในบัตรธนาคารที่มีมากกว่าห้าหมื่นหยวน ความมั่นใจและความทะยานอยากที่ไม่เคยมีมาก่อนผุดขึ้นมาในใจ

จ้าวหยา เธอไม่ใช่บอกเหรอว่าผมให้อนาคตเธอไม่ได้?

ขณะที่หลินเฟิงกำลังจมอยู่กับจินตนาการไร้ขอบเขตเกี่ยวกับอนาคต เสียงกุญแจ “แกร๊กๆ” ก็ดังขึ้นนอกประตู

เขาขมวดคิ้ว

เจ้าของห้อง! เธอเอากุญแจสำรองมาด้วย ตั้งใจจะเปิดประตูเข้ามาเลย!

จากนั้น เสียงแหลมคมกระด้างของเจ้าของห้องก็ดังมาจากนอกประตู

“เห็นไหม นี่แหละไอ้หนุ่มคนนี้ จนจนกรอบ ค่าเช่าห้องก็ยังจ่ายไม่ได้ เดี๋ยวฉันจะโยนของมันออกไป พวกเธอก็ย้ายเข้ามาได้เลย!”

“แม่ แบบนี้ไม่ค่อยดีมั้ง...” เสียงของเด็กสาวคนหนึ่งพูดเกลี้ยกล่อม

ประตูถูกผลักเปิดจากด้านนอกพร้อมเสียงเอี๊ยด

เจ้าของห้องพาผู้เช่ารายใหม่มาด้วย และยังมีสาวสวยคนหนึ่งที่ดูอายุไล่เลี่ยกับหลินเฟิงยืนอยู่ที่หน้าประตู

(จบตอน)