บทที่ 10 ช่องทางหาเงินใหม่

เช้าวันรุ่งขึ้น หวังห่าวตื่นขึ้นมาด้วยความหนาวจนตัวแข็ง

หน้าต่างห้องเช่ามีรอยแยก ลมรั่วเข้ามา ลมหนาวยามเช้าพัดวี้ดๆ สอดเข้ามาข้างใน ต้านไม่อยู่เลย

เขาลุกขึ้นอย่างหนาวสั่น หยิบโทรศัพท์มาดู ถึงรู้ว่าเพิ่งแปดโมง

อีกหนึ่งชั่วโมงถึงเวลาเข้างาน พอดีกับเวลาที่ต้องตื่นพอดี

"แม่งเอ๊ย รอได้คอมมิชชั่นเมื่อไหร่ เรื่องแรกก็คือย้ายไปอยู่ห้องที่มีเครื่องปรับอากาศ!"

เขาบ่นพึมพำพลางสวมเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว

ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ เขาลงไปชั้นล่างซื้อซาลาเปามาง่ายๆ กินพอรองท้อง แล้วก็ขี่สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าคันเล็กไปบริษัท

ราวๆ แปดโมงห้าสิบ หวังห่าวก็มาถึงบริษัท

พอผลักประตูห้องทำงานเข้าไป ไออุ่นปนลมเครื่องปรับอากาศก็พุ่งใส่หน้า สบายจนเขาแทบจะถอนหายใจ

ตอนนี้ในออฟฟิศมีคนมาหลายคนแล้ว

"อาห่าว วันนี้มาเช้าเลยนะ" อู๋เหลียงเลื่อนเก้าอี้เข้ามา ใบหน้ากรุ้มกริ่มพลางมองเขา:

"เป็นไง เมื่อวานได้เลิกงานก่อน รสชาติเป็นไง สบายใช่ไหม?"

หวังห่าวยิ้ม: "ก็ค่อนข้างสบายเลย"

"ดูทำเข้านะเจ้าหมอนี่" อู๋เหลียงแซวหนึ่งประโยค แล้วค่อยลดเสียงลง:

"เออ อาห่าว ฉันจำได้ว่าสาขาที่นายเรียนตอนมหา'ลัยคือ visual communication ใช่ไหม?"

หวังห่าวไม่รู้ว่าเขาหมายถึงอะไร จึงพยักหน้า: "ใช่ มีอะไรเหรอ?"

อู๋เหลียงถูมือไปมา:

"คืออย่างนี้นะ ฉันมีลูกพี่ลูกน้องผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเปิดร้านขายของออนไลน์"

"นี่ก็ใกล้จะปีใหม่แล้ว แพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซต่างก็จัดเทศกาลของขวัญปีใหม่ เธอต้องทำโปสเตอร์อีคอมเมิร์ซ แบนเนอร์ แล้วก็ภาพหลักชุดใหม่อะไรพวกนั้น"

เขาหยุดนิดหนึ่ง น้ำเสียงค่อนข้างจนใจ:

"ก่อนหน้านี้ไปจ้างดีไซเนอร์พวกนั้น ราคาก็แพงเอาเรื่อง ของที่ทำออกมาก็ไม่ถูกใจเธอ"

"พูดไปพูดมา เวลาก็เลยยืดมาถึงตอนนี้ วันนี้ต้องการงานเลย"

หวังห่าวได้ยินแล้ว ดวงตาเป็นประกายทันที

ออกแบบ?

หลินเวยน่ะสิ!

พรสวรรค์ด้านความสวยงามระดับห้าดาว!

เมื่อวานเขายังบ่นอยู่เลยว่าพรสวรรค์นี้ตอนนี้ยังไม่มีประโยชน์อะไร คิดไม่ถึงว่าเรื่องดีจะมาถึงเร็วขนาดนี้

เขารีบถาม: "แล้วงบของฝั่งนั้นเท่าไหร่?"

อู๋เหลียงชูสามนิ้ว:

"สามพัน แต่เป็นชุดเต็มนะ รวมโปสเตอร์หน้าแรก หน้ารายละเอียด แบนเนอร์ และภาพหลักห้าภาพ"

"ฉันรู้ว่าราคานี้ไม่สูง แต่ของเขาเยอะ ครั้งนี้ทำดีแล้ว ต่อไปพอถึงเทศกาลโปรโมชันอะไรพวกนั้น ทั้งวันคนโสดทั้งหกหนึ่งแปด เธอก็ต้องจ้างนายทำอีกแน่ ถือว่าเป็นตั๋วข้าวระยะยาวใบหนึ่ง"

เขาหยุดนิดหนึ่ง แล้วเสริมว่า:

"ฉันบอกให้นะ ร้านของลูกพี่ลูกน้องฉันทำได้ค่อนข้างใหญ่เลย ปีนี้แค่วันคนโสดก็ขายไปเกือบสองล้านหยวนแล้ว"

"ถ้าครั้งนี้ร่วมงานกันราบรื่น ต่อไปเธอก็น่าจะยังแนะนำเจ้าของร้านคนอื่นๆ มาได้อีก"

หัวใจของหวังห่าวเต้นเร็วขึ้นในทันที

สามพันหยวน!

วันนี้ต้องได้!

เขารู้สึกว่าเงินก้อนนี้เหมือนตกลงมาจากฟ้า

ตามคะแนนของระบบ พรสวรรค์ห้าดาวของหลินเวย ทำงานพวกภาพหลักกับหน้ารายละเอียดแบบนี้ น่าจะง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก จัดการได้สบายๆ

แถมยังเป็นความร่วมมือระยะยาว ที่เกินจริงที่สุดคือยังมีการแนะนำต่อ... เหมือนที่อู๋เหลียงพูดเลย นี่มันตั๋วข้าวระยะยาวชัดๆ!

อันนี้เร็วกว่าตอนอวี๋ซินซินขายเหล้าอีก

ค่าคอมขายเหล้ายังต้องรอเดือนหน้า แต่ค่าออกแบบนี้ ทำเสร็จวันนี้ วันนี้ก็รับเงินได้เลย เป็นเงินสดเต็มๆ เอาเข้ากระเป๋าได้ทันที แก้ปัญหาเร่งด่วนตรงหน้าได้พอดี

หวังห่าวรีบพยักหน้า:

"ทำได้! ฉันมีทางอยู่ ฝั่งฉันมีเพื่อนหลายคนทำออกแบบกันอยู่ เก่งโคตรๆ มีเซนส์เรื่องความสวยงามออนไลน์ ประสิทธิภาพก็สูง"

อู๋เหลียงได้ยินแล้ว ดวงตาก็เป็นประกายเหมือนกัน:

"จริงเหรอ อาห่าว เรื่องนี้ล้อเล่นไม่ได้นะ ลูกพี่ลูกน้องฉันนิสัยค่อนข้างแรง ถ้าทำพัง ฉันโดนด่าชัวร์"

หวังห่าวตบบ่าตัวเอง:

คำพูดนี้กึ่งจริงกึ่งเท็จ เพื่อนร่วมรุ่นน่ะมีคนทำออกแบบจริง แต่เขาไม่ได้ติดต่อกันนานแล้ว

แต่พรสวรรค์ห้าดาวของหลินเวย ต้องเก่งกว่าเพื่อนพวกนั้นของเขาไม่รู้กี่เท่า ทิ้งห่างไปหลายช่วงตัว

"โอเค!" อู๋เหลียงตบต้นขา:

"งั้นนายรอไว้ เดี๋ยวฉันให้ลูกพี่ลูกน้องส่งรูปสินค้า ความต้องการของข้อความ และขนาดที่ต้องการมาให้หมด"

"เออ เดี๋ยวโอนมัดจำให้ก่อนสองร้อย งานเสร็จแล้วค่อยจ่ายส่วนที่เหลือ"

หวังห่าวพยักหน้า: "ได้ นายทำงานละเอียดดีนะ"

อู๋เหลียงยิ้ม แล้วลุกออกจากออฟฟิศไปโทรศัพท์

หวังห่าวนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ขาอดไม่ได้ที่จะสั่นเบาๆ

แม้ว่านี่จะเป็นแค่ "เกม" แต่จากเรื่องอวี๋ซินซินขายเหล้าวันก่อน เขาก็เห็นแล้วว่า บริษัทที่อยู่เบื้องหลังเกมนี้โคตรเก่ง เพื่อทำให้ประสบการณ์ของ "ลูกค้า" ดีที่สุด หลายเรื่องในเกมอาจจะจับคู่กับสถานการณ์จริง เพื่อให้คนเล่นอย่างเขามีทางแก้ปัญหา

เขาคิดว่าบริษัทแบบนี้ ทีมกราฟิกที่เลี้ยงไว้ต้องเป็นระดับท็อปแน่นอน ทำโปสเตอร์กับหน้ารายละเอียดได้ไม่มีปัญหา

ดังนั้นเงินสามพันวันนี้ จะได้มาในมือเขามันแทบเหมือนเก็บได้ฟรีๆ

สุดยอด!

ขณะที่เขากำลังยิ้มกริ่มคิดอยู่ โทรศัพท์ก็สั่นขึ้นมาทันที

เขาเปิดดู เป็นแจ้งเตือนรับเงินจากวีแชท:

"วีแชทรับเงิน 8000 หยวน"

"วีแชทรับเงิน 6000 หยวน"

"วีแชทรับเงิน 10000 หยวน"

หวังห่าวจ้องหน้าจอ ลมหายใจถี่ขึ้นทันที

สองหมื่นสี่!

สองหมื่นสี่อีกแล้ว!

นิ้วของเขาสั่นนิดๆ ขณะกดเข้าเกม

ตามคาด ข้อความแชทส่วนตัวของอวี๋ซินซินเด้งขึ้นมา:

"บอสอรุณสวัสดิ์! เช้านี้ติดต่อกับลูกค้าที่เมื่อวานมีแนวโน้มดีหลายราย แล้วปิดการขายได้อีก 3 ออเดอร์ รวมค่าสินค้า 24000 หยวน โอนไปยังรหัสรับเงินที่คุณให้ฉันแล้ว"

"ข้อมูลลูกค้าและที่อยู่จัดเรียงเรียบร้อยแล้ว แนบไฟล์ส่งให้คุณแล้วค่ะ"

"ฉันจะพยายามต่อไป! สู้ๆ! (รูปอีโมจิ jpg)"

หวังห่าวแทบจะกระโดดลุกจากเก้าอี้

เชี่ยเอ๊ย!

อวี๋ซินซินนี่เป็นดาวนำโชคอันดับหนึ่งของเขาจริงๆ!

สองหมื่นสี่ คอมมิชชั่น 20% นั่นก็คือสี่พันแปด พอบวกกับเจ็ดพันสองเมื่อวาน แค่สองวันสั้นๆ คอมมิชชั่นอย่างเดียวก็เกินหมื่นแล้ว!

ถ้าพัฒนาไปตามแนวนี้ ปีนี้กลับบ้านไปฉลองปีใหม่ได้ แน่นอนว่าต้องสู้แบบมีเงินถุงเงินถังได้แน่

ไม่ต้องพูดมาก กลับบ้านปีนี้ ตอนเล่นไพ่เขาจะต้องนั่งเป็นเจ้ามือให้ได้ — กวาดเรียบทั้งวง!

นอกจากคอมมิชชั่นพวกนี้ วันนี้เขายังเลิกงานก่อนเวลาได้ แถมยังจะได้รับอั่งเปาจากบริษัทอีกสองร้อยหยวน... สบายใจจนไม่รู้จะสบายยังไงแล้ว

เขาฝืนตัวเองให้สงบก่อน จากนั้นสลับกลับไปวีแชท โอนสองหมื่นสี่ให้อาเหม่า ผู้จัดการทีม แล้วก็ส่งข้อมูลลูกค้าทั้งหมดไปให้

แทบจะพร้อมกันนั้น อาเหม่าในออฟฟิศก็โผล่หน้าออกมา มองเขาด้วยสีหน้าประหลาดใจ:

"เสี่ยวหวัง นายมีออเดอร์มาอีกแล้วเหรอ? ยังเป็นออเดอร์ใหญ่แบบนี้อีก?"

หวังห่าวหน้าไม่แดงใจไม่เต้น พยักหน้า:

"ครับ ผู้จัดการทีม เอ่อ... เป็นการแนะนำต่อมาจากลูกค้าสองสามรายเมื่อวาน"

อาเหม่านั่นยิ้มจนหุบไม่ลง:

"เยี่ยมไปเลย นายนี่! เก่งนี่นา ยังกับเปิดเส้นลมปราณเรินตูได้แล้ว"

"เดี๋ยวฝั่งฉันรีบลงทะเบียนให้ รอแป๊บ เดี๋ยวในกรุ๊ปจะส่งข่าวดีให้นายทันที!!"

(จบตอน)