บทที่ 125 ผู้บัญชาการซีหลิ่ง! การอัปเกรดครั้งใหญ่!

ท้ายที่สุดแล้ว พละกำลังในโลกเสมือนจริงก็ไม่ได้เท่ากับพละกำลังในโลกแห่งความเป็นจริงเสมอไป อีกทั้งในโลกจริงเรามีเพียงชีวิตเดียว ผิดพลาดไม่ได้แม้แต่ครั้งเดียว แต่มอนสเตอร์พวกนี้กลับสู้ตายถวายหัว ความแตกต่างนี้จึงเห็นได้ชัดเจน

แม้แต่ถังหยุนเอง หลังจากผ่านศึกอันยาวนานก็เริ่มมีอาการเหนื่อยล้า ทว่าเขาก็ยังสามารถยันกองทัพนับหมื่นไว้ได้ด้วยตัวคนเดียว

"ชายคนนี้เป็นใครกัน? ทำไมถึงกล้าหาญขนาดนี้!"

"ได้ยินว่าเป็นคนของตระกูลเสิ่น!"

"ตระกูลเสิ่นผลิตอัจฉริยะแบบนี้ออกมาเชียวหรือ! ดูท่าพวกเขาใกล้จะรุ่งโรจน์ถึงขีดสุดแล้ว!"

"เขาดุดันเกินไปแล้ว! พวกมอนสเตอร์ทำอะไรเขาไม่ได้เลยสักนิด!"

การแสดงพลังของถังหยุนดึงดูดสายตาของผู้คนนับไม่ถ้วน

"รับมือมอนสเตอร์ระดับสองน่ะยังไหว แต่ถ้าระดับสามโผล่มา..." ในขณะที่คนอื่นกำลังตื่นเต้น ถังหยุนกลับเริ่มกังวล ช่องว่างระหว่างระดับหนึ่งกับสองนั้นกว้างแล้ว แต่ช่องว่างระหว่างระดับสองกับสามนั้นกว้างยิ่งกว่า! เขาจัดการระดับสองได้ แต่ไม่มั่นใจเลยว่าจะสู้กับระดับสามไหว โดยเฉพาะไอ้ลิงหินยักษ์นั่น แค่หมัดเดียวก็สะเทือนเลื่อนลั่นไปทั้งปฐพี

ในระยะไกล ลิงหินยักษ์แผดเสียงคำรามพร้อมนำทัพมอนสเตอร์ระดับสามบุกตะลุย ผู้บัญชาการหลายคนเริ่มบาดเจ็บ และมีหนึ่งคนเสียชีวิตลงแล้ว คลื่นสัตว์ร้ายระดับสามไม่ใช่สิ่งที่หยุดยั้งได้ง่ายๆ ทหารซีหลิ่งล้มตายเป็นใบไม้ร่วง สถานการณ์พลิกผันกลายเป็นวิกฤตในพริบตา

"ทำยังไงดี?" ทุกคนต่างร้อนรน

"ฆ่ามัน! หลังจากวันนี้ไป จะไม่มีกองกำลังซีหลิ่งอยู่ในต้าเซี่ยอีก!" เฟอร์มาหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ตอนนี้ทหารซีหลิ่งเสียชีวิตไปกว่าสองแสนนายแล้ว!

"ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป พวกเราคงโดนกวาดล้างหมดแน่" ผู้อาวุโสฉินกล่าวด้วยความขมขื่น

"ถังหยุน เธอรีบหนีไปซะ" เสิ่นปิงหนิงเดินมาข้างกายถังหยุนแล้วกระซิบเตือน

"พี่ปิงหนิง ไม่มีโอกาสแล้วเหรอครับ?"

"นอกจากท่านแม่ทัพใหญ่จะปรากฏตัว... แต่ตอนนี้ มันสายเกินไปแล้ว..." เสิ่นปิงหนิงก้มหน้าด้วยความเหนื่อยอ่อน

"ท่านแม่ทัพใหญ่!" ถังหยุนพึมพำ

แม่ทัพใหญ่แห่งกองกำลังซีหลิ่ง คือยอดฝีมือระดับที่สี่ (Tier 4)! ตัวตนระดับหัวกะทิของโลก!

โฮก! ลิงหินยักษ์คำรามข่มขวัญ มอนสเตอร์ระดับสามบุกทะลวงจนแนวรบซีหลิ่งแตกพ่าย

"ไอ้สัตว์ร้าย!"

ทันใดนั้น เสียงตะโกนอันเกรี้ยวกราดก็ดังก้อง พร้อมกับการปรากฏตัวของชายวัยกลางคนในชุดเต๋าเทาสีขาวที่ก้าวออกมาจากความว่างเปล่า

"ท่านแม่ทัพใหญ่!" เหล่าผู้บัญชาการร้องเรียกด้วยความดีใจสุดขีด

"รอดแล้ว!"

"อะไรนะ? เขาอยู่ที่นี่ได้ยังไง? เป็นไปไม่ได้!" เฟอร์มาหน้าถอดสี เขาตรวจสอบมาดีแล้วว่าแม่ทัพใหญ่ไม่ได้อยู่ที่ค่ายถึงได้กล้าบุก "บ้าเอ๊ย ข้าจะเดิมพัน! เขาเพิ่งอยู่ระดับสี่ได้ไม่ถึงร้อยปี อาจจะหยุดสมบัติของข้าไม่ได้ก็ได้!" เฟอร์มาสั่งให้ลิงหินบุกเข้าใส่ทันที

"ไร้สาระ!"

แม่ทัพใหญ่แห่งซีหลิ่งยื่นมือออกไปคว้าความว่างเปล่า ปรากฏหอกเงินเล่มหนึ่งในมือ เขาแทงหอกออกไปเพียงเบาๆ เสียงมังกรคำรามจางๆ ก็ดังขึ้น พลังมหาศาลทะลวงผ่านร่างของลิงหินยักษ์ไปในพริบตา ตัวตนที่ผู้บัญชาการสิบคนรุมสู้ยังทำอะไรไม่ได้ กลับถูกหอกเดียวแทงทะลุ!

ไม่เพียงเท่านั้น พลังหอกของเขายังซัดสาดราวกับคลื่นยักษ์ ลิงหินถูกบีบให้ถอยหลังไปทีละก้าว แม่ทัพใหญ่กวัดแกว่งหอกเพียงไม่กี่ครั้ง มอนสเตอร์ระดับสามก็ขาดสะบั้นเป็นสองท่อน ทุกอย่างดูง่ายดายไปเสียหมด!

"นี่คือพลังของระดับที่สี่!" ถังหยุนมองดูด้วยหัวใจที่เต้นรัว พลังของเขาอาจไร้เทียมทานในระดับหนึ่ง และสู้กับระดับสองได้สบาย แต่ถ้าเจอระดับสี่... เขาคงไม่มีแม้แต่โอกาสจะขยับตัว

"บัดซบ! ทำไมแม่ทัพซีหลิ่งถึงเก่งขนาดนี้! ข้าพลาดไปแล้ว!" เฟอร์มากัดฟันกรอด "อย่าเพิ่งได้ใจไป รอข้าบรรลุระดับสี่เมื่อไหร่ ข้าจะกลับมาพร้อมกับผลงานชิ้นเอกที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เมื่อนั้นโลกทั้งใบต้องหมอบสยบแทบเท้าข้า!"

หึ! แม่ทัพใหญ่แค่นเสียงเย็นชา แทงหอกออกไปหมายจะปิดบัญชี เฟอร์มารีบหยิบหยกโลหิตออกมาหักทิ้งแล้วอันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย แม่ทัพใหญ่หรี่ตามอง "หยกโลหิตมารงั้นรึ?" ก่อนจะพุ่งทะยานตามล่าไป

เมื่อมอนสเตอร์ระดับสามสิ้นท่า เหล่าผู้บัญชาการก็คุมสถานการณ์กวาดล้างมอนสเตอร์ที่เหลือจนจบศึก ถังหยุนสังหารมอนสเตอร์ไปมหาศาลยิ่งกว่าผู้บัญชาการคนไหนๆ และสิ่งที่เขาได้รับกลับมานั้น... ยิ่งใหญ่จนน่าตกใจ!

ค่าสถานะที่เพิ่มขึ้น

พละกำลัง/สติปัญญา/กายภาพ/วิญญาณ: เพิ่มขึ้นเกือบด้านละ 8,000-9,000 แต้ม!

การเติบโต: เพิ่มขึ้นกว่า 100-150 แต้มในทุกด้าน!

ความเร็ว: เพิ่มขึ้น 80 เมตร/วินาที!

สัมประสิทธิ์ HP: +600, การฟื้นฟูเพิ่มขึ้นมหาศาล!

"แต้มเทคนิคบ่มเพาะพวกนี้พอที่จะอัปเกรดวิชาวิ๋นหยวนฉาวซีและวิชาหัวใจมารวิญญาณคู่ให้ถึง 30% แล้ว!" ถังหยุนจัดการอัปเกรดทันที ซึ่งวิชาหัวใจมารวิญญาณคู่เมื่อถึง 30% จะเพิ่มพลังโจมตีและค่าสัมประสิทธิ์โจมตีให้อีกมหาศาล!

"พวกเราชนะแล้ว!" ทหารซีหลิ่งตะโกนก้อง

ถังหยุนยิ้มออกมา แต่ทันใดนั้นเขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายชั่วร้ายบางอย่าง เขาหันไปเห็น หวังเทียนจง จ้องเขม็งมาที่เขาด้วยแววตาอาฆาตที่เปิดเผยอย่างไม่ปิดบัง การแสดงพลังของ "เสิ่นอี้" นั้นโดดเด่นเกินไปจนกลายเป็นหนามยอกอกของตระกูลหวัง

"ท่านแม่ทัพใหญ่กลับมาแล้ว!"

เงาร่างของแม่ทัพใหญ่ร่อนลงมาจากท้องฟ้าในสภาพที่ดูค่อนข้างสะบักสะบอมเล็กน้อย