บทที่ 105: การสังหารหมู่ครั้งใหม่! ท่านเจ้าเมืองช่วยผมด้วย!

ณ ป่าแห่งหนึ่ง กลุ่มคนที่กำลังล่ามอนสเตอร์อยู่หยุดชะงักลงกะทันหัน

"ท่านโมโตมิ! เวิลด์บอสระดับราชัน! สุดยอดไปเลยครับ!" ผู้เล่นคนหนึ่งร้องอุทานอย่างตื่นเต้น

โมโตมิในชุดคลุมสีดำสนิทแสยะยิ้ม: "การที่เวิลด์บอสระดับราชันปรากฏขึ้นในตอนนี้ สวรรค์กำลังเข้าข้างข้าชัดๆ!"

"ความสามารถของท่านโมโตมิมีผลลัพธ์ที่น่าอัศจรรย์เมื่อใช้กับบอสประเภทนี้!"

"ใช่แล้ว พลังในการปิดฉากสังหารของท่านโมโตมินั้นไม่มีใครเทียบได้!"

"เวิลด์บอสระดับราชันจะต้องถูกท่านโมโตมิสังหารแน่นอน!"

"ปล่อยให้พวกคนจากจักรวรรดิเซี่ยทำงานหนักไปเถอะ สุดท้ายข้าจะเป็นคนชุบมือเปิบเอง!"

กลุ่มคนจากประเทศอู่อินต่างพากันเฉลิมฉลองอย่างบ้าคลั่ง

"ออกเดินทาง! มุ่งหน้าสู่หุบเขาเนเธอร์!" โมโตมิสะบัดมือสั่งการ นำพรรคพวกมุ่งหน้าไปทันที

...

ในดันเจี้ยนแห่งหนึ่ง ชายหนุ่มผมแดงผู้ถือดาบยักษ์ที่กำลังฟาดฟันกับบอสอยู่ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง

"เวิลด์บอสระดับราชัน! ในที่สุดมันก็มา ไม่เสียแรงที่ข้ากดเลเวลอยู่ที่ 30 มานานขนาดนี้! สวรรค์ไม่ทอดทิ้งข้าจริงๆ! ในเมื่อเป็นอย่างนี้ เจ้าหนู... ข้าไม่เล่นกับแกแล้ว!"

พูดจบ ปราณดาบก็ระเบิดออก บอสตรงหน้าต้านทานได้ไม่นานก็ถูกสังหารลง!

ผู้เล่นระดับที่หนึ่งทุกคนในเขตตะวันออกต่างได้รับแจ้งข่าว และเกือบทุกคนกำลังมุ่งหน้าไปยังหุบเขาเนเธอร์

ทว่าในหุบเขาเนเธอร์ขณะนี้ มีผู้เล่นเพียงคนเดียวที่ยืนเผชิญหน้ากับมัน นั่นคือถังหยุน

เขามองดูสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาตรงหน้าแล้วยังไม่กล้าบุ่มบ่ามเข้าไป

"โฮก~!"

มังกรเขมือบวิญญาณแห่งหุบเหวลึกแผดเสียงคำรามจนสะเทือนไปหมื่นลี้

"นี่น่ะเหรอเวิลด์บอสระดับราชัน? แค่ฟังเสียงก็รู้สึกว่าต้านทานไม่ไหวแล้ว!" ชิวซินพึมพำ

"ผู้อาวุโสชิงเฟิง!" สือเจิ้งร้องลั่น

ในสายตาของเขา ทันทีที่เสียงคำรามดังขึ้น ผู้อาวุโสชิงเฟิงกลับถูกแรงกระแทกซัดกระเด็นหายวับไปอย่างไร้ร่องรอย

"เวิลด์บอสกำลังตื่นขึ้นอย่างเต็มที่ ผู้เล่นระดับสูงเข้าใกล้ไม่ได้แล้ว! ต้องพึ่งพวกเราแล้วล่ะ!"

"แม่งเอ๊ย พวกเราจะไปสู้มันไหวได้ไงวะ?"

"ยาก! ต้องรอคนมาเพิ่มแล้วรุมช่วยกัน หวังว่าพวกนั้นจะมาถึงเร็วๆ นะ"

เหล่านักศึกษาเทียนยวิ๋นวิพากษ์วิจารณ์กันเครียด

อีกด้านหนึ่ง ถังหยุนที่โดนเสียงคำรามใส่ก็รีบหันหลังกลับทันที

"โฮก~!"

มังกรเขมือบวิญญาณสังเกตเห็น "มด" ตัวจ้อยนี้ แต่มันไม่ได้ไล่ตาม เพราะมันเพิ่งจุติและกำลังรวบรวมพลังอยู่!

"พวกหลงหัวมาถึงแล้ว!" ชิวซินบอก

"มาเร็วดีนี่ แต่ก็ไม่มีประโยชน์หรอก!"

"ในสายตาของบอสตัวนี้ พวกเรามันก็แค่ธุลีดิน!"

"รอคนต่อไป!"

คนของเทียนยวิ๋นหยุดรออยู่กับที่ ส่วนไฉ่ไฉ่และพรรคพวกที่ตามมาถึงก็ยังไม่กล้าขยับเขยื้อน

ทันใดนั้น เงาร่างหนึ่งก็พุ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว

"ต้าเทียน!" ชิวซินตาไวสังเกตเห็นถังหยุนทันที

"มันนั่นเอง!" ไฉ่ไฉ่และคนอื่นๆ ร้องอุทาน

"หือ? พวกหลงหัวกับเทียนยวิ๋น! ดีเลย ฆ่าล้างบางเอาเหรียญทองหน่อยแล้วกัน!"

ถังหยุนใจเต้นแรง เขาพุ่งตรงเข้าหากลุ่มนักศึกษาจากสองมหาวิทยาลัยทันที!

"มันจะทำอะไรน่ะ!"

"บ้าเอ๊ย! มันจะฆ่าพวกเรา!"

"ไอ้สารเลว! พวกเรายังไม่ไปหาเรื่องมัน แต่มันกลับพุ่งเข้ามาเองเลยเหรอ!"

"ต้าเทียน! หยุดเดี๋ยวนี้! ตอนนี้เราพักรบกันก่อน!" สือเจิ้งคำรามลั่น

"ก้าวย่างไร้ลักษณ์!"

ถังหยุนเมินคำพูดเหล่านั้น ความเร็วของเขาพุ่งสูงถึง 893.2 เมตรต่อวินาที!

"วงแหวนอัคคีแผดเผา!"

วงแหวนไฟถูกเปิดใช้งาน สร้างความเสียหายสองล้านแต้มต่อวินาที! ไม่มีใครต้านทานได้แม้แต่คนเดียว!

"ต้าเทียน! แกจะกัดไม่ปล่อยจนกว่าจะตายกันไปข้างเลยใช่ไหม!" ไฉ่ไฉ่ตะโกนลั่น

ถังหยุนไม่สนใจ เขาพุ่งเข้าใส่และแผดเผาคนเหล่านั้นไปเรื่อยๆ คนหลักร้อยหลักพันตายเรียบในพริบตา

"หนี! แยกกันหนี!"

คนจากสองมหาวิทยาลัยร้องโวยวาย แตกกระเจิงไปคนละทิศละทาง

"เริ่มฉลาดขึ้นมาหน่อยนะ!" ถังหยุนยิ้ม

พวกนั้นคิดว่าถ้าแยกกันหนี ต่อให้เขาเร็วแค่ไหนก็คงตามเก็บไม่หมด แต่พวกเขายังดูถูกความเร็วของเขาเกินไป

"ต้าเทียนโหดจัดเลยว่ะ ไม่ให้หน้าสองมหาวิทยาลัยนั่นเลยสักนิด!"

"ใช่ บ้าคลั่งสุดๆ เจอหน้าเป็นฆ่า!"

"ปกติเห็นแต่พวกมันรุมล่าคนอื่น พอมาเห็นพวกมันโดนไล่ฆ่าแบบนี้แล้วสะใจชะมัด!"

"ต้าเทียนไร้เทียมทาน! ต้าเทียนสู้ๆ!"

ผู้เล่นอิสระที่เริ่มมารวมตัวกันเพื่อรอดูเวิลด์บอสตางชื่นชมและส่งเสียงเชียร์ถังหยุนกันเซ็งแซ่

"อ๊ากก! ไอ้ต้าเทียนบ้า!"

ไฉ่ไฉ่และพรรคพวกเกิดใหม่ในเมืองเจี้ยนหยางพร้อมเสียงคำรามอย่างเจ็บใจ

"เลเวล 24 แล้ว..." เหล่ยฮุ่ยอิงพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย

ตอนนี้เธอเริ่มเสียใจแล้ว ถ้าตอนนั้นเธอไม่เอาตัวเข้าไปพัวพันกับเรื่องนี้ ตอนนี้เธอก็ยังคงเป็นเลเวล 30 และอุปกรณ์ก็ยังอยู่ครบ แต่ตอนนี้อุปกรณ์แทบไม่เหลือ เลเวลก็ลดลงเรื่อยๆ ช่างน่าเวทนานัก

ทุกคนนิ่งเงียบไป มีเพียงหยวนเฟิงที่ทิ้งร่างแยกไว้ในเมืองจึงรอดมาได้ตลอด แต่ข้อเสียคือพรสวรรค์ "ฝาแฝด" ของเขาต้องกลายเป็นทักษะรักษาชีวิตแทนที่จะเป็นท่าเพิ่มพลังโจมตี

"ปัญหาคือตอนนี้เราทำอะไรต้าเทียนไม่ได้เลย แบบนี้เราก็เข้าร่วมศึกเวิลด์บอสไม่ได้ด้วย" สามกระบอกพูดอย่างกลัดกลุ้ม

"ไม่เป็นไร! ต่อให้มันเก่งแค่ไหน มันจะสู้กับคนทั้งโลกได้เชียวเหรอ? เดี๋ยวพวกจากมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งและสถาบันเทียนฉี่ก็ต้องมา!" ไฉ่ไฉ่กล่าว

"ถูกต้อง! ปล่อยให้มันผยองไปก่อน เดี๋ยวเราค่อยถอนทุนคืนทั้งต้นทั้งดอก!" ชิงมู่กำหมัดแน่น เขาแค้นถังหยุนเข้ากระดูกดำหลังจากโดนฆ่าซ้ำแล้วซ้ำเล่า

...

ถังหยุนหลังจากสังหารหมู่เสร็จก็ตรงเข้าเมืองทันที

"อาจารย์เหยียน!" ถังหยุนยิ้มทักทาย

"คุณต้าเทียน มาอีกแล้วนะครับ!" อาจารย์เหยียนยิ้มร่า

ถังหยุนส่งมอบอุปกรณ์อีกหลายพันชิ้น ได้รับทรัพย์สินมาอีกนับสิบล้าน เมื่อได้เงินมาแล้วเขาไม่ได้ไปลานประลอง แต่ตรงไปหาเจ้าเมืองเจี้ยนหยางทันที

เจ้าเมืองรีบรับรองเขา: "ต้าเทียน! เจ้าไปทำอะไรมา! ทำไมถึงปล่อยมอนสเตอร์ที่น่ากลัวขนาดนั้นออกมา ถ้าขวางมันไว้ไม่ได้ เมืองเจี้ยนหยางอาจจะพินาศย่อยยับ!"

"ท่านเจ้าเมืองครับ ผมเกือบจะทำลายก้อนเนื้อนั่นได้แล้ว แต่มียอดฝีมือระดับสามคนอื่นมาขวางจนทำให้เรื่องบานปลายครับ" ถังหยุนอธิบาย

"ระดับสาม! ที่แท้ก็เป็นแบบนี้! คนผู้นั้นช่างน่ารังเกียจนัก! ต้าเทียน... ข้าลงมือไม่ได้ ครั้งนี้เจ้าต้องขวางมอนสเตอร์นั่นไว้ให้ได้ อย่าให้มันเข้าใกล้เมืองเจี้ยนหยางเด็ดขาด!" เจ้าเมืองหน้าเสีย

"ผมมาพบท่านก็เพราะเรื่องนี้ครับ ยังไงผมก็ทำงานพลาด ผมจะไม่ยอมให้มันทำลายเมืองเจี้ยนหยางแน่นอน แต่ตอนนี้พละกำลังของผมยังไม่พอจะสู้กับมันได้... ขอท่านเจ้าเมืองโปรดช่วยผมด้วย!" ถังหยุนรีบบอก

"มอนสเตอร์ตัวนี้มีพลังเทียบเท่าระดับตำนานหรืออาจจะมากกว่านั้น ในประวัติศาสตร์จักรวรรดิ มีไม่ถึงสามคนที่สู้กับมันไหวในระดับเดียวกัน เจ้าสู้ไม่ได้นับว่าเป็นเรื่องปกติ" เจ้าเมืองกล่าว

"สมเป็น NPC จริงๆ มีคนสู้กับตัวแบบนี้ไหวด้วยเหรอเนี่ย!" ถังหยุนแอบตกใจ

"ขอท่านเจ้าเมืองช่วยผมด้วยครับ!" ถังหยุนย้ำอีกครั้ง