บทที่ 421 - กู่ซินเตรียมเปิดตัวระบบจัดอันดับผู้อาชีพแห่งร้านการ์ดบลูสตาร์

บทที่ 421 - กู่ซินเตรียมเปิดตัวระบบจัดอันดับผู้อาชีพแห่งร้านการ์ดบลูสตาร์

☆☆☆☆☆

"ทั้งหมดที่หนูทำ ก็เพื่อเจ้านายและร้านการ์ดบลูสตาร์ทั้งนั้นค่ะ"

วากะบะ มุตสึมิ ตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบและท่าทางที่ดูจริงจังที่สุด

"แต่การสร้างกระดานจัดอันดับขึ้นมา จะทำให้ลูกค้าเกิดนิสัยชอบเปรียบเทียบโดยไม่จำเป็นนะคะ พวกเขาจะเริ่มแข่งขันกันเอง"

เฟิงชวน เสียงจื่อ ไม่ค่อยเห็นด้วยกับความคิดนี้เท่าไหร่นัก เธอเอ่ยเตือนออกมาอย่างมีนัยสำคัญ "โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ลูกค้าของเจ้านายส่วนใหญ่ก็อยู่ในวัยไล่เลี่ยกับเจ้านายทั้งนั้น" ใช่แล้ว ลูกค้าของร้านการ์ดบลูสตาร์ในตอนนี้ ส่วนใหญ่เป็นเพียงเด็กหนุ่มเด็กสาวที่เปี่ยมไปด้วยพลัง

และเป็นที่รู้กันดีว่า วัยรุ่นนั้นมักจะมีความมุทะลุและรักศักดิ์ศรีเป็นที่หนึ่ง พื้นฐานนิสัยย่อมมีความทะเยอทะยานสูงอยู่แล้ว

ไม่ต้องพูดถึงพวกอัจฉริยะที่มั่นใจในตัวเองสุดโต่งอย่างหวังเฉวียนหรือหลิวเหยาเลย

ที่สำคัญคือ ทุกคนต่างก็ให้การยอมรับและเคารพในตัวกู่ซินเป็นอย่างมาก

หากมีการทำกระดานจัดอันดับลูกค้าของร้านขึ้นมาจริงๆ เฟิงชวน เสียงจื่อ ก็มีเหตุผลที่จะเชื่อได้เลยว่า

คนพวกนี้จะต้องสู้กันจนหัวร้างข้างแตกเพื่อแย่งชิงอันดับบนตารางของกู่ซิน และจะพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อไต่อันดับขึ้นไปให้สูงที่สุด

ในมุมมองของเฟิงชวน เสียงจื่อ เรื่องนี้จะส่งผลเสียต่อความสัมพันธ์อันดีระหว่างลูกค้าของร้าน

พวกเธอเป็นเพียงร้านขายการ์ด ไม่ใช่หน่วยงานพิเศษอะไร ไม่มีความจำเป็นต้องไปสร้าง "ความขัดแย้ง" ให้เกิดขึ้นระหว่างลูกค้าเลยสักนิด

"ความต้องการในการแข่งขัน จะนำไปสู่ความต้องการพลังที่สูงขึ้นค่ะ"

วากะบะ มุตสึมิ เผยความคิดในใจของเธอออกมา

และเมื่อได้ยินประโยคนี้ ทั้งกู่ซินและเฟิงชวน เสียงจื่อ ก็เข้าใจความหมายของเธอได้ทันที

"นอกจากนี้ พวกเรายังสามารถกำหนดรางวัลตามอันดับบนตารางได้ด้วยนะคะ เช่น การมอบสิทธิ์ในการทำ 'การ์ดวิวัฒนาการ' หรือการ์ดพิเศษประเภทอื่นๆ ที่ปกติเจ้านายจะไม่ได้เปิดให้สั่งทำทั่วไป วิธีนี้จะยิ่งช่วยกระตุ้นความกระหายในการชิงอันดับของลูกค้าให้พุ่งสูงขึ้นไปอีกค่ะ"

วากะบะ มุตสึมิ ถึงกับคิดไปถึงขั้นที่ว่าจะสร้างแรงจูงใจให้ลูกค้าคลั่งไคล้การจัดอันดับนี้ได้อย่างไรแล้ว

"ไม่เห็นความจำเป็นเท่าไหร่แฮะ" กู่ซินส่ายหน้าปฏิเสธ

จริงอยู่ที่การแข่งขันจะช่วยเพิ่มความต้องการพลังให้สูงขึ้น โดยเฉพาะเมื่อมีกระดานจัดอันดับที่ใช้บ่งบอกฐานะและตำแหน่งทางสังคมแบบนี้ และข้อเสนอเรื่องการให้รางวัลตามอันดับที่วากะบะ มุตสึมิ พูดมา ก็จะยิ่งทำให้คนอยากทำอันดับกันมากขึ้นไปอีก

เมื่อเป็นแบบนั้น "พลัง" ที่แข็งแกร่งกว่าเดิมจึงกลายเป็นสิ่งจำเป็น แล้วจะเก่งขึ้นได้ยังไงล่ะ? ก็ต้องสั่งทำการ์ดที่มากกว่าและเก่งกว่าเดิมน่ะสิ

แต่นั่นมันไม่มีความจำเป็นสำหรับเขาเลยสักนิด

"เสี่ยวมุตสึมิ การไปกระตุ้นให้ลูกค้าใช้จ่ายมากขึ้น ไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการหรอกนะ" กู่ซินบอกกับเธอ

แม้ว่าการที่ลูกค้าซื้อของมากขึ้นจะทำให้เขาได้รับความมั่งคั่งและวัตถุดิบหายากเพิ่มขึ้นก็ตาม แต่มันก็ไม่จำเป็นจริงๆ

เพราะกู่ซินไม่จำเป็นต้องไปสร้างบรรยากาศแบบนั้นขึ้นมาด้วยซ้ำ การ์ดของเขาน่ะ ไม่มีใครสามารถสร้างทดแทนได้อยู่แล้ว

"หนูทราบค่ะ แต่ยังมีอีกจุดหนึ่งที่สำคัญกว่านั้น" วากะบะ มุตสึมิ กะพริบตาเบาๆ

"สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ กระดานจัดอันดับที่แสนพิเศษนี้ ในอนาคตมันจะกลายเป็นสิ่งที่โด่งดังทะลุวงการแน่นอนค่ะเจ้านาย มันจะกลายเป็นเอกลักษณ์ที่น่าดึงดูดใจและเป็นที่จับตามองที่สุดของร้านการ์ดบลูสตาร์ของเรา"

วากะบะ มุตสึมิ บอกเหตุผลสุดท้ายของเธอออกมา

เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ กู่ซินก็เริ่มจะรู้สึกหวั่นไหวขึ้นมาบ้างแล้ว

พูดง่ายๆ ก็คือ ความหมายของวากะบะ มุตสึมินั้นเข้าใจได้ไม่ยาก ความหมายของกระดานจัดอันดับนี้จะคล้ายกับ "ทำเนียบอาวุธของแป๊ะเฮี่ยวเซิง" นั่นเอง!

"คนภายนอก ไม่ว่าจะเป็นพวกที่ถูกเรียกว่าอัจฉริยะหรือผู้ถูกเลือกมาจากไหนก็ตาม เมื่ออยู่ต่อหน้าลูกค้าของเจ้านายแล้ว พวกเขาก็ไร้ความหมายทั้งนั้นค่ะ"

ดวงตาของวากะบะ มุตสึมิ มีประกายสีทองวูบไหว น้ำเสียงของเธอยังคงเรียบเฉย

เธอยังแอบ "กัด" พวกที่เรียกตัวเองว่าผู้ถูกเลือกไปหนึ่งทีแบบเนียนๆ อีกด้วย

"ในตอนนี้ มันอาจจะเป็นเพียงการจัดอันดับเล็กๆ ภายในร้านของเรา"

"แต่เมื่อเวลาผ่านไป ทุกคนจะค่อยๆ ตระหนักถึงความจริงที่ว่า ทุกคนที่ถูกเจ้านายจัดอันดับไว้บนตารางนั้น คือตัวแทนของขีดจำกัดสูงสุดในระดับเลเวลของผูอาชีพนั้นๆ ค่ะ"

ตราบใดที่มีกู่ซินอยู่ ร้านการ์ดบลูสตาร์จะต้องชื่อเสียงขจรขจายไปทั่วโลกในสักวันหนึ่งแน่นอน และความน่าเชื่อถือของกระดานจัดอันดับนี้ก็ไม่ต้องพูดถึงเลย

โอ้โห!

เฟิงชวน เสียงจื่อ ถึงกับเดาะลิ้นขณะมองดูวากะบะ มุตสึมิ ที่มีสีหน้าเรียบเฉยจนดูเหมือนคนง่วงนอน เรื่องนี้เธอคาดไม่ถึงจริงๆ!

ไม่สิ ต้องบอกว่าตอนนี้เธอยังคิดไปไม่ไกลขนาดนั้นมากกว่า

แต่ต้องยอมรับเลยว่า สิ่งที่วากะบะ มุตสึมิ พูดมานั้นไม่มีจุดไหนผิดเลย "กระดานจัดอันดับพลังต่อสู้ของลูกค้า" นี้ ในแง่หนึ่งมันคือการกำหนดบรรทัดฐานของผู้อาชีพที่แข็งแกร่งที่สุดในแต่ละระดับเลเวลจริงๆ

จะมีผู้อาชีพคนไหนที่สามารถต่อสู้ข้ามระดับได้บ้างล่ะ? ขนาดจอมดาบเวทอย่างหลิวฉี่หวังยังทำไม่ได้เลย

แต่หลานซินทำได้! ฉินสือทำได้! ทั้งหลิวฉี่หวัง หวังเฉวียน หลิวเหยา ฉินจิ่น และหลานเหลียนฮวา ทุกคนต่างก็ทำได้ทั้งนั้น!

ตอนนี้ทุกคนต่างก็อยู่ในระดับผูอาชีพระดับสาม แต่ในความเป็นจริง ผูอาชีพระดับสี่กว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขาเลย ต่อให้เป็นหลานซินที่มีพรสวรรค์เหนือระดับและมีชื่อเป็นผู้ถูกเลือกโดยแสงสว่าง หากไม่มีเซราฟิน่าคอยช่วยเหลือและไม่ใช้การ์ดของกู่ซิน เธอก็คงไม่อาจเอาชนะฉินสือได้

แน่นอนว่า พลังที่แท้จริงของหลานซินจะสามารถสู้กับผูอาชีพระดับสี่ทั่วไปได้หรือไม่นั้น ก็ยังเป็นเรื่องที่ตอบได้ยากอยู่ดี...

แต่ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม หากไม่นับรวม "โปรแกรมโกง" อย่างเซราฟิน่าแล้ว พลังต่อสู้ดั้งเดิมของหลานซินย่อมไม่มีทางแข็งแกร่งเท่ากับการ์ดที่เธอถือครองอยู่แน่นอน ดังนั้นการจะบอกว่าลูกค้าของเจ้านายคือตัวแทนของขีดจำกัดสูงสุดในระดับเลเวลสามของโลกนี้ ก็ไม่ใช่เรื่องที่เกินจริงเลยสักนิด

"นั่น... มันก็ช่วยเพิ่มจุดเด่นที่น่าสนใจให้ร้านจริงๆ นะคะ แต่ว่า..." เฟิงชวน เสียงจื่อ เริ่มลังเล

"มันจะไม่... เหมาะสมเท่าไหร่หรือเปล่าคะ?"

เพราะนี่มันคือการหาเรื่องใส่ตัวชัดๆ!

ทันทีที่กระดานจัดอันดับนี้ถูกเผยแพร่ออกไป ลูกค้าที่หยิ่งในศักดิ์ศรีพวกนั้น มีโอกาสสูงมากที่จะเปิดศึกใส่กันจริงๆ

จะบอกว่าเลือดนองแผ่นดินก็อาจจะเกินไปหน่อย แต่ประเภทหัวร้างข้างแตกน่ะคงมีให้เห็นไม่เว้นวันแน่ๆ

"เรื่องจัดอันดับ... พักไว้ก่อนแล้วกันนะ แต่แอปพลิเคชันกับฟังก์ชันจองคิวน่ะจำเป็นต้องมีจริงๆ"

กู่ซินนิ่งใช้ความคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขายังตัดสินใจไม่ได้ในตอนนี้เพราะผลกระทบที่ตามมามันค่อนข้างใหญ่

ทว่าข้อเสนอของเฟิงชวน เสียงจื่อ เรื่องการทำแอปฯ และเว็บไซต์ของร้านการ์ดบลูสตาร์นั้น กู่ซินเห็นด้วยอย่างยิ่ง

"..." วากะบะ มุตสึมิ รู้สึกเสียดายนิดๆ ในใจ

ที่เธอเสนอเรื่องนี้ออกมา นอกจากจะคิดเพื่อเจ้านายและร้านแล้ว เธอยังมีความต้องการส่วนตัวแฝงอยู่ด้วยจริงๆ

ตราบใดที่มีกระดานจัดอันดับนี้ออกมา หลานซินจะต้องถูกจัดอยู่ในอันดับต้นๆ แน่นอน เมื่อเป็นแบบนั้นยัยนั่นก็จะต้องถูกคนท้าประลองอยู่ไม่ขาดสาย ถือเป็นการหาเรื่องวุ่นวายให้ยัยนั่นแก้เบื่อได้ดีเลยล่ะ

ใครใช้ให้ยัยผู้หญิงคนนั้นชอบมาจิกกัดเธออยู่เรื่อยล่ะ?

คนเราน่ะมีความอดทนจำกัดนะ ยิ่งโดนยัยนั่นเดินเข้ามาประกาศสงครามใส่ต่อหน้าแบบนั้นด้วยแล้ว

"ถ้างั้นพอพวกเรากลับถึงเมืองอินเฉิงแล้ว เสี่ยวชังเธอช่วยหาทีมงานมืออาชีพมาช่วยออกแบบเว็บไซต์ให้เราหน่อยนะ เรื่องค่าใช้จ่ายไม่มีปัญหา ขอแค่ออกแบบให้ดูสวยงามและภูมิฐานก็พอ" กู่ซินวางแผนต่อ

"ได้เลยค่ะ จัดไป!"

เฟิงชวน เสียงจื่อ รับคำทันที

กู่ซินพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ทุกอย่างกำลังดำเนินไปในทิศทางที่ดีขึ้นเรื่อยๆ จริงๆ

"ท่านกู่ซิน!"

"พี่กู่ซิน!"

ในตอนนั้นเอง เสียงที่เต็มไปด้วยความยินดีก็ดังแว่วมา

"หืม?"

กู่ซินหันไปมองตามเสียง ก็พบว่าเป็นหลิวเหยาผู้อ่อนเยาว์และดูดีนั่นเอง

"คุณหลิวเหยา คุณหร่วนเหมย สวัสดีครับ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ" กู่ซินยิ้มทักทายพวกเขา

"เป็นท่านจริงๆ ด้วย เมื่อกี้ตอนที่อยู่ในอาคารข้ามองเห็นแวบๆ ยังคิดเลยว่าตาฝาดไปหรือเปล่า เลยลองเดินออกมาดูก็เจอท่านจริงๆ"

หลิวเหยาเผยรอยยิ้มออกมา เห็นได้ชัดว่าตอนนี้เขาอารมณ์ดีมาก

"หลังจากลาท่านวันนั้น ข้ากลับไปที่เมืองเซินเฉิงก็เอาแต่เก็บตัวฝึกสมาธิทุกวันจนหาเวลาไปเยี่ยมท่านที่ร้านไม่ได้เลย กะว่าจบการแข่งนัดกระชับมิตรครั้งนี้แล้วจะรีบไปหาท่านทันที"

"ไม่นึกเลยว่าจะได้มาพบท่านที่นี่ ข้าดีใจมากจริงๆ ครับ"

หลิวเหยาเอ่ยอย่างจริงใจ

"ใช่ค่ะ เพราะท่านอธิการบดีสวีสั่งให้พวกเราเตรียมตัวแข่งอย่างหนักเลยไม่มีเวลาว่างไปหาพี่กู่ซินที่ร้านเลยค่ะ หนูคิดถึงพี่กู่ซินจะแย่อยู่แล้ว!"

หร่วนเหมยพยักหน้าหงึกหงักพลางบอกเล่าความในใจด้วยน้ำเสียงออดอ้อน ดวงตาของเธอเหมือนจะมีประกายรูปหัวใจลอยออกมาเลยล่ะ

"ไม่ได้เจอกันพักเดียว พี่กู่ซินยังหล่อเหมือนเดิมเลยนะคะ~"

"ไม่เป็นไรหรอกครับ เรื่องสำคัญต้องมาก่อนเสมอ อยากจะมานั่งเล่นที่ร้านเมื่อไหร่ก็ได้ครับ" กู่ซินยิ้มตอบ เขาเลือกที่จะเมินคำพูดเลี่ยนๆ ของซิสเตอร์หร่วนเหมยไปแบบเนียนๆ

จากนั้นเขาก็ยกนิ้วโป้งให้พวกเขา

"เมื่อกี้พวกคุณทำได้ดีมากเลยนะ ฉันเห็นหมดแล้วล่ะ โดยเฉพาะคุณหลิวเหยา ยินดีด้วยนะครับที่ใช้งาน 'เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผา' ได้แล้ว" "ฮ่าๆ~ แน่นอนอยู่แล้วครับ ข้าคือบุตรชายคนโตแห่งตระกูลหลิวเมืองเซินเฉิงเชียวนะ เรื่องแค่นี้ถือเป็นเรื่องปกติครับ" หลิวเหยาเชิดหน้าขึ้นพลางกล่าวอย่างโอ้อวด "เหอะ" หร่วนเหมยเบะปากพลางแอบเสียดายอยู่ในใจ

ตอนแรกเธอก็ไม่ได้คิดอะไรมากหรอกนะ แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่ากู่ซินจะอุตส่าห์เดินทางมาดูการแข่งถึงที่แบบนี้!

รู้งี้ในรอบการแข่งเธอน่าจะโชว์พาวให้มากกว่านี้หน่อย ผลสุดท้ายกลายเป็นว่าหลิวเหยาได้หน้าไปคนเดียวเต็มๆ เลย

"เป็นคำพูดตามสไตล์ของคุณหลิวเหยาจริงๆ นะครับ" กู่ซินหัวเราะออกมาเบาๆ

"คุณกู่ซินถูกท่านอธิการบดีหลี่เชิญมาเหรอคะ?" เซวี่ยเชียนสวินถามด้วยความอยากรู้

"ใช่ครับ ผมเองก็อยากจะมาดูด้วยเหมือนกัน เพราะเดาไว้ว่าพวกคุณเซวี่ยเชียนสวินน่าจะได้ลงแข่งในครั้งนี้ด้วย"

กู่ซินพยักหน้า

"..." เซวี่ยเชียนสวินนิ่งเงียบไป เธอแอบถลึงตาใส่หลิวเหยาไปหนึ่งที

เธอมีความคิดเดียวกับหร่วนเหมยเลย กู่ซินอุตส่าห์มาดูการแข่งด้วยตัวเองแท้ๆ แต่ในการแข่งของเธอวันนี้ กลับไม่มีฉากที่น่าประทับใจให้เขาจำได้เลยสักนิด! รู้สึกเสียดายจริงๆ รู้งี้โชว์ฝีมือให้เด่นกว่านี้ก็ดีหรอก

"พี่กู่ซินคะๆ อีกไม่นานหนูเองก็น่าจะเลื่อนเป็นระดับสามแล้วนะคะ ถึงตอนนั้นต้องรบกวนให้พี่กู่ซินช่วยทำการ์ดใบใหม่ให้หนูด้วยนะคะ" หร่วนเหมยบอกเสียงใส ดวงตากลมโตเป็นประกาย

"อย่างนั้นเหรอครับ? คุณหร่วนเหมยเก่งมากเลยนะ เรื่องการ์ดน่ะไม่มีปัญหาแน่นอนครับ งั้นช่วงเวลานี้คุณหร่วนเหมยก็ลองคิดดูนะว่าอยากจะได้การ์ดแบบไหน"

กู่ซินยิ้มตอบอย่างใจดี

"ได้เลยค่ะๆ" ตอนนี้หร่วนเหมยเริ่มจะลังเลใจแล้วล่ะ เพราะตอนนั้นเธอบอกกู่ซินว่าอยากได้การ์ดนักดาบที่ดูหล่อ เท่ สุขุม และมีมาดที่ดูเศร้าๆ หน่อย ซึ่งการ์ด "จอมดาบวายุ" ใบนั้นมันตรงโจทย์สุดๆ และเท่ระเบิดไปเลยล่ะ!

เพราะเขา "เคลื่อนที่" ได้พริ้วมากเลยนี่นา! ท่าก้าวย่างสังหารนั่นเท่สุดๆ โดยเฉพาะเวลาที่ต้องรับมือกับศัตรูจำนวนมาก เขาสามารถพริ้วไปมาแล้วปลิดชีพศัตรูได้แบบชิลๆ เลย

แต่สำหรับการ์ดใบที่สอง เธอไม่รู้เลยว่าจะทำใบไหนดี

หรือจะให้พี่กู่ซินช่วยทำนักดาบแนวเดียวกันนี้ให้อีกใบดีนะ?

หร่วนเหมยจมอยู่ในความคิดอย่างหนัก

"จริงด้วยครับทุกคน ผมมีความคิดอย่างหนึ่ง อยากจะลองถามความเห็นพวกคุณดูหน่อยครับ"

กู่ซินนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยกับกลุ่มของหลิวเหยา

"เชิญคุณกู่ซินพูดมาได้เลยครับ"

"คือเรื่องเป็นแบบนี้ครับ ผมเตรียมจะจัดทำเว็บไซต์ทางการของร้านการ์ดบลูสตาร์น่ะครับ"

"เป็นเรื่องดีเลยนี่คะ คุณกู่ซินอย่าลืมเพิ่มระบบเว็บบอร์ดลงไปด้วยนะคะ พวกเราจะได้เข้าไปคุยกันข้างในนั้นได้"

เซวี่ยเชียนสวินเห็นด้วยอย่างยิ่ง เธอถือว่าตัวเองคือลูกค้าขาประจำและจงรักภักดีของกู่ซินไปแล้ว

ดวงตาของหร่วนเหมยเป็นประกายขึ้นมาทันที ถ้าเป็นแบบนั้นเธอก็ไปตั้งกลุ่มแฟนคลับพี่กู่ซินในบอร์ดของร้านได้เลยน่ะสิ?

"ใช่ครับ เรื่องนั้นผมตั้งใจจะทำอยู่แล้ว แต่มีอีกจุดหนึ่งคือ ผมกำลังพิจารณาว่าจะเพิ่มระบบกระดานจัดอันดับลงในเว็บดีไหม ในตอนนี้ผมกะว่าจะรวบรวมข้อมูลของผูอาชีพระดับสามลงไปก่อน"

"รายชื่อบนตารางจะเป็นลูกค้าที่ผมรู้จักทุกคน และผมจะเป็นคนจัดอันดับความแข็งแกร่งเบื้องต้นตามการประเมินของผมเองครับ"

กู่ซินรู้สึกว่าเรื่องกระดานจัดอันดับนี้ จำเป็นต้องลองฟังความเห็นจากลูกค้าโดยตรงก่อน

"ต้องทำครับคุณกู่ซิน! เรื่องนี้มันมีความหมายมากจริงๆ!"

ดวงตาของหลิวเหยาเป็นประกายขึ้นมาทันที เขาอยากรู้ใจจะขาดว่าในบรรดาลูกค้าของกู่ซินนั้น เขาจะถูกจัดอยู่ในอันดับที่เท่าไหร่

และเขามั่นใจมากว่าอันดับของเขาต้องอยู่แถวหน้า หรือไม่ก็อันดับหนึ่งแน่นอน!

ใช่แล้ว เขามีความมั่นใจขนาดนั้นเลยล่ะ! เพราะเนตรของเขามันไร้เทียมทานยังไงล่ะ!

"เหมือนกับตารางประกาศผลการเรียนของโรงเรียนเหรอคะ? น่าสนุกจังเลย" หร่วนเหมยเองก็สนใจมากเหมือนกัน

"น่าสนใจมากค่ะ ฉันสนับสนุนเต็มที่" เซวี่ยเชียนสวินเห็นด้วยอีกคน เธอเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าในมุมมองของกู่ซินนั้น เธออยู่อันดับที่เท่าไหร่ และไม่ว่าอันดับจะอยู่ที่เท่าไหร่ สำหรับคนที่รักการแข่งขันอย่างเธอ มันจะกลายเป็นแรงผลักดันชั้นดีในการพัฒนาตัวเองต่อไปแน่นอน

บอกตามตรงว่าอันดับในโรงเรียนมันมีขอบเขตที่จำกัดเกินไป เธอเชื่อมั่นอย่างยิ่งว่าอันดับของกู่ซินจะมีความน่าเชื่อถือและมีน้ำหนักมากกว่าเยอะ

เพราะคนที่กู่ซินมองว่าเก่ง ย่อมต้องเก่งจริงแบบไม่มีข้อสงสัย

"การได้รู้ตำแหน่งความแข็งแกร่งที่ชัดเจนของตัวเอง ถือเป็นเรื่องที่มีความหมายมากครับ" หันวางหูและคนอื่นๆ ก็ตื่นเต้นตามไปด้วย

"ทุกคนให้การยอมรับและสนับสนุนขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?"

ถ้าเป็นหลิวเหยาคนเดียวก็ว่าไปอย่าง แต่คำตอบของพวกเซวี่ยเชียนสวินกลับเป็นเอกฉันท์จนกู่ซินรู้สึกประหลาดใจ

เขาแอบคิดว่าน่าจะมีคนรู้สึกรำคาญหรือต่อต้านบ้างเสียอีกนะเนี่ย

"ท่านกู่ซิน ข้าขอร้องท่านด้วยความจริงใจ โปรดรีบเปิดตัวกระดานจัดอันดับนี้โดยเร็วที่สุดเถอะครับ ข้าแทบจะรอไม่ไหวแล้ว"

ใบหน้าหล่อเหลาของหลิวเหยาเต็มไปด้วยความจริงจัง

"จากนั้น ข้าขอมอบโอกาสให้ตัวเองได้ถามท่านหน่อยครับ ไม่ทราบว่าท่านพอจะบอกได้ไหมว่า ข้าจะถูกจัดอยู่ในอันดับที่เท่าไหร่ของท่าน?"

[จบแล้ว]