บทที่ 580: เอสซีวีพร้อมปฏิบัติการ (ฟรี)

ยานรบทั้งสองลำใช้เวลาเดินทางด้วยความเร็วต่ำกว่าแสงกว่าหนึ่งวันเพื่อมุ่งหน้าไปยังแถบดาวเคราะห์น้อย จากนั้นจึงเริ่มลดความเร็วล่วงหน้ากว่าหนึ่งชั่วโมง

เมื่อยานรบทั้งสองลำชะลอความเร็วจากระดับต่ำกว่าแสงจนหยุดนิ่งสนิทและจอดเทียบท่าภายในแถบดาวเคราะห์น้อย ประตูช่องปล่อยยานขนาดมหึมาหลายบานบนยานโจรสลัดก็เปิดออก พร้อมกับยานกระสวยขุดแร่ยี่สิบสี่ลำที่บินทะยานออกมา

ยานกระสวยขุดแร่เหล่านี้ติดตั้งแขนกลที่ยื่นออกมามากมาย ซึ่งมีทั้งสว่านเลเซอร์ เครื่องมือตัด และเครื่องยิงจรวดสำหรับยิงระเบิดอานุภาพสูง เพื่อระเบิดแร่ก้อนยักษ์ให้แตกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

"เอสซีวีพร้อมปฏิบัติการ!!"

หลี่ฉินอู่ขับยานกระสวยขุดแร่ออกจากยานโจรสลัด บินมุ่งหน้าไปยังแหล่งแร่ขนาดยักษ์

เขามักจะเชื่อมั่นในการทำตัวเป็นแบบอย่างที่ดีเสมอ ในเมื่อหน่วยที่เรียกว่า 'คนงานเหมือง' ได้ปรากฏขึ้นในรายชื่อกองเรือของเขาแล้ว เขาก็ต้องลงไปสัมผัสความยากลำบากและรายละเอียดเฉพาะของงานนี้ด้วยตัวเอง

ยานกระสวยทั้งยี่สิบสี่ลำกระจายกำลังกันออกไป เพื่อค้นหาแร่ธาตุที่เหมาะสมสำหรับการเก็บเกี่ยวภายในแถบดาวเคราะห์น้อย

หลี่ฉินอู่บังคับยานกระสวยให้ลอยไปอย่างช้าๆ ท่ามกลางดงดาวเคราะห์น้อยที่ลอยนิ่ง ขณะที่เซนเซอร์ของยานกระสวยก็สาดลำแสงสแกนออกไป

องค์ประกอบแร่ธาตุภายในของดาวเคราะห์น้อยที่ถูกสแกนปรากฏขึ้นบนหน้าจอแสดงผลตรงหน้าเขา

หลี่ฉินอู่อ่านข้อมูลอย่างละเอียด เพื่อมองหาแร่ธาตุที่มีมูลค่าสูงที่สุดและมีความเข้มข้นมากที่สุด

ผ่านไปเพียงครู่เดียว เขาก็พบดาวเคราะห์น้อยที่มีน้ำหนักประมาณยี่สิบห้าตัน

เขาบังคับยานกระสวยบินวนรอบดาวเคราะห์น้อยขนาดกลางดวงนี้

หัวสแกนเลเซอร์บนยานกระสวยทำการสแกนดาวเคราะห์น้อยอย่างละเอียด และปริมาณแร่ธาตุก็แสดงขึ้นบนหน้าจอ

สสารอนินทรีย์ไร้ประโยชน์สามสิบเปอร์เซ็นต์ เหล็กหกสิบห้าเปอร์เซ็นต์ ทองแดงสามเปอร์เซ็นต์ เงินหนึ่งเปอร์เซ็นต์ และแร่โลหะอื่นๆ อีกหนึ่งเปอร์เซ็นต์

นี่มันแหล่งแร่อุดมสมบูรณ์ขั้นสุด ต่อให้ถลุงแบบลวกๆ ก็ยังได้แร่เหล็กไม่ต่ำกว่าห้าสิบห้าเปอร์เซ็นต์เลยทีเดียว

หลี่ฉินอู่เริ่มงานขนย้ายทันที ดาวเคราะห์น้อยที่อุดมสมบูรณ์ดวงนี้มีขนาดไม่ใหญ่นัก และยานกระสวยก็มีกรงเล็บขนาดใหญ่ที่ใต้ท้องซึ่งสามารถคีบมันไว้ได้พอดิบพอดี

หลังจากหนีบดาวเคราะห์น้อยไว้ได้ หลี่ฉินอู่ก็บังคับยานกระสวยให้เร่งความเร็ว บินมุ่งหน้ากลับไปยังยานโจรสลัดอยู่ครู่หนึ่ง

จากนั้นเขาก็ปล่อยกรงเล็บอย่างกะทันหัน ดาวเคราะห์น้อยยังคงพุ่งตรงไปยังยานโจรสลัดด้วยแรงเฉื่อย

มียานกระสวยลำหนึ่งคอยเฝ้ายามอยู่ใกล้ยานโจรสลัด เมื่อเห็นดาวเคราะห์น้อยลอยเข้ามา มันก็บินออกไปรับ หนีบมันไว้ด้วยกรงเล็บ แล้วนำมันเข้าไปภายในตัวยานอย่างปลอดภัย

เมื่อส่งดาวเคราะห์น้อยที่อุดมสมบูรณ์ไปได้หนึ่งดวง หลี่ฉินอู่ก็บินลัดเลาะเข้าไปในทุ่งดาวเคราะห์น้อยต่อไป พลางใช้หัวสแกนเลเซอร์ค้นหาแหล่งแร่ชั้นดีต่อไป

ไม่รู้เหมือนกันว่าแร่อวกาศพวกนี้มาจากไหน แต่ปริมาณแร่ธาตุของพวกมันนั้นสูงลิ่วจนน่าเหลือเชื่อ แร่ที่มีสัดส่วนเหล็กเจ็ดสิบถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์มีให้เห็นอยู่ทั่วไปหมด

เขาถึงขนาดยังเห็นก้อนแร่เหล็กก้อนหนึ่งที่—ให้ตายเถอะ—มีสัดส่วนเหล็กสูงถึงเก้าสิบแปดเปอร์เซ็นต์เลยด้วยซ้ำ!

นี่แทบจะไม่ต้องเอาไปถลุงเลยด้วยซ้ำ พอโยนเข้าไปในยานโจรสลัด ระบบก็จะแปลงมันให้เป็นวัสดุระดับต่ำหนึ่งหน่วยโดยตรงทันที

หลี่ฉินอู่กำลังสนุกสนานกับการทำเหมืองอย่างเต็มที่ และไม่นานนัก เขาก็ส่งก้อนแร่กลับไปยังยานโจรสลัดได้สิบกว่าก้อนแล้ว

ในตอนนั้นเอง ดาวเคราะห์น้อยขนาดยักษ์ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา จ้องมองดูแล้วขนาดของมันน่าจะใหญ่พอๆ กับหัวปลาพริกสับห้าสิบจานวางซ้อนกันเลยทีเดียว!

เมื่อหัวสแกนเลเซอร์ทำการสแกนดาวเคราะห์น้อยดวงนี้ สัญญาณเตือนก็ดังขึ้นให้หลี่ฉินอู่รับรู้ในทันที:

"ตรวจพบอนุภาคอดาแมนเทียม กำลังวิเคราะห์... การวิเคราะห์เสร็จสมบูรณ์"

"ผลการวิเคราะห์: เหล็กสี่สิบห้าเปอร์เซ็นต์ โลหะอื่นๆ ห้าเปอร์เซ็นต์ สสารอนินทรีย์สามสิบแปดเปอร์เซ็นต์ อนุภาคอดาแมนเทียมสิบสองเปอร์เซ็นต์!"

หลังจากรับฟังรายงานจากเมทริกซ์ประมวลผล หลี่ฉินอู่ก็หลุดปากสบถคำโตออกมา ในดาวเคราะห์น้อยดวงใหญ่นี้มีอนุภาคอดาแมนเทียมอยู่จริงๆ ด้วย!

อดาแมนเทียมเป็นโลหะที่ล้ำค่ามากๆ มันเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการสร้างกระดูกงูของยานรบ โครงสร้างของเกราะเทอร์มิเนเตอร์ และยุทโธปกรณ์อื่นๆ ที่ต้องการความทนทานเป็นพิเศษ

โลหะชนิดนี้นับว่าเป็นวัสดุระดับสูงสุดในระบบ แม้ว่าดินแดนทองคำของหลี่ฉินอู่จะมีเพียงโรงงานผลิตปืนลาสกัน และยังไม่สามารถใช้วัสดุระดับสูงเช่นนี้ได้ในตอนนี้ แต่ของพรรค์นี้เอาไปขายก็ยังได้ราคาดีมหาศาลอยู่ดี!

ความโชคดีคราวนี้ทำให้เขาขุดเจอขุมทองเข้าให้แล้วจริงๆ!

เขาเริ่มลงมือย่อยสลายดาวเคราะห์น้อยที่มีขนาดใหญ่เท่ากับหัวปลาพริกสับห้าสิบจานดวงนี้ในทันที

ด้วยการใช้ทั้งสว่านเลเซอร์ เลื่อยตัด และถึงขั้นยิงจรวดขุดแร่ออกไปสองสามลูก เขาก็ระเบิดดาวเคราะห์น้อยจนแตกกระจายเป็นชิ้นๆ

ในท้ายที่สุด เขาก็เรียกคนอื่นๆ ให้มาช่วยกันลากเศษดาวเคราะห์น้อยในบริเวณนี้กลับไปให้หมด

ระดับของโรงงานบนยานโจรสลัดนั้นต่ำเกินกว่าจะแปรรูปอดาแมนเทียมได้ แต่ก็มีวิธีที่จะสกัดอดาแมนเทียมออกมาจากสสารอื่นๆ อยู่

เนื่องจากอดาแมนเทียมมีน้ำหนักมากและทนความร้อนได้สูงปรี๊ด มันจึงยังคงสภาพเดิมไม่เปลี่ยนแปลงแม้โลหะชนิดอื่นจะหลอมละลายไปหมดแล้วก็ตาม

ตราบใดที่ความหนาแน่นระหว่างโลหะมีความแตกต่างกัน มนุษยชาติก็มีวิธีแยกพวกมันออกจากกันได้เป็นหมื่นๆ วิธี

หลังจากเฝ้ามองดูแร่อดาแมนเทียมถูกลากกลับไป หลี่ฉินอู่ก็ออกคำสั่งกับยานกระสวยขุดแร่ทุกลำผ่านเครื่องมือสื่อสาร:

"ทุกคน ระมัดระวังให้มากขึ้นและกวาดต้อนพื้นที่บริเวณนี้ให้เกลี้ยง ในแร่ธาตุแถวนี้มีอดาแมนเทียมอยู่ด้วย!"

"ทีมไหนเก็บแร่อดาแมนเทียมได้ จะได้รับการขึ้นเงินเดือน!"

เสียงโห่ร้องด้วยความยินดีดังระงมไปทั่วช่องสัญญาณสื่อสาร

"วู้ฮู! แบบนี้ต้องทำโอทีแล้ว!"

"จัดไปตามที่สั่งเลยลูกพี่!"

"ลูกพี่ว่าไงว่าตามกัน!"

ลูกเรือของยานกระสวยต่างมีขวัญกำลังใจฮึกเหิม และเริ่มทำการขุดแร่อย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น

หลี่ฉินอู่วางแผนที่จะมุ่งหน้าออกไปให้ไกลกว่าเดิม เพื่อดูว่าดาวเคราะห์น้อยที่อยู่ห่างออกไปจะมีความประหลาดใจอะไรซ่อนอยู่อีกหรือไม่

ในตอนนั้นเอง การติดต่อจากกัปตันก็แทรกเข้ามาในช่องสัญญาณของเขา:

"นายท่าน ท่านควรจะดูนี่หน่อยนะครับ!"

"ผมเพิ่งใช้เครื่องออสเปกซ์สแกนแถบดาวเคราะห์น้อยบริเวณใกล้เคียง ห่างจากท่านไปทางทิศเหนือหนึ่งร้อยกิโลเมตร มีดาวเคราะห์น้อยขนาดยักษ์ที่มีแหล่งความร้อนขนาดมหึมาอยู่ข้างในครับ!"

หลี่ฉินอู่เอ่ยถาม:

"สถานการณ์ที่แน่ชัดเป็นยังไงบ้าง?"

"โจรสลัดอวกาศครับ น่าจะเป็นฐานลับของพวกโจรสลัดอวกาศ!"

"ไม่ใช่โจรสลัดอวกาศทุกกลุ่มจะมียานรบหรอกนะครับ พวกโจรสลัดที่ยากจนข้นแค้นมากๆ บางกลุ่มก็สร้างรังของตัวเองไว้ภายในดาวเคราะห์น้อยขนาดใหญ่"

"พวกมันไม่ต้องการความสามารถในการเคลื่อนที่ ขอแค่ซ่อนตัวให้มิดชิดก็พอแล้ว"

"พื้นที่แถวนี้อยู่ใกล้กับดาวครอสโรดส์ จึงมีการสัญจรของยานรบอย่างหนาแน่น นานๆ ครั้งพวกโจรสลัดก็จะนั่งยานลำเล็กออกไปดักปล้นเรือสินค้าที่ใช้เครื่องยนต์แบบธรรมดา ซึ่งมันก็เพียงพอที่จะทำให้พวกมันใช้ชีวิตอย่างสุขสบายแล้วครับ"

หลี่ฉินอู่หรี่ตาลง พลางคิดในใจว่าโจรสลัดกลุ่มนี้คงจะสะสมทรัพยากรไว้ไม่ใช่น้อย ในเมื่อบังเอิญมาเจอเข้าให้แล้ว เขาก็ควรจะแวะไปปล้นพวกมันซะเลย!

หลี่ฉินอู่ออกคำสั่งกับยานกระสวยขุดแร่รอบตัว:

"ทุกคน วางมือจากงานที่ทำอยู่ คว้าสว่านของพวกแก แล้วตามฉันไปถล่มรังของพวกโจรสลัดให้ราบ!"

เสียงโอดครวญดังกึกก้องขึ้นมาในช่องสัญญาณสื่อสารทันที:

"ลูกพี่บ้าไปแล้ว!"

"ลูกพี่เอาจริงดิ? จะส่งผมไปเนี่ยนะ? นาวิกโยธินของลูกพี่ตายห่ากันหมดแล้วหรือไง?"

"มีบางอย่างขวางทางผมอยู่!"

หลี่ฉินอู่เมินเฉยต่อเสียงโหวกเหวกโวยวายในช่องสัญญาณ และออกคำสั่งเสียงดังลั่น:

"เลิกบ่นได้แล้ว! พวกเราคือหน่วยรบประชิดที่แข็งแกร่งที่สุดของเทอร์แรน ทุกคน เอ-มูฟตามฉันมา แล้วไปถล่มรังศัตรูให้แหลกเป็นผุยผง!"