บทที่ 410: ประตูมิติอัปเกรดอีกครั้ง มีคนกำลังบุกโจมตีฐานทัพ? (ฟรี)

การเรียกตัวกำลังคนเสร็จสิ้นลงแล้ว

ขั้นตอนต่อไปคือการมอบหมายงาน

ซูฮั่นออกคำสั่งกับทุกคน

“รากใหญ่เผ่าจิ้งจอก เตี้ยวจ้าเทียน... พวกนายสองคนพาลูกน้องอีกแปดคนไปขุดรากฐานสำหรับสร้างกำแพงกับบ้านเรือนนะ ทำให้เร็วที่สุดด้วยล่ะ! ตอนนี้เอาแค่บ้านที่พออยู่ได้ไปก่อน ส่วนกำแพงล้อมรอบก็กะเอาพื้นที่ประมาณ 120 ตารางเมตรก็พอ...”

“รับทราบขอรับ!”

“อาคัง หลินเสวี่ย พวกเธอสองคนพาคนที่เหลือไปสร้างบ้านกับเตาทำอาหารนะ!”

“รับทราบครับผม!”

ซูฮั่นแจกจ่ายเครื่องมือให้แต่ละคนทีละชิ้น

จากนั้น เขาก็ออกไปตัดไม้ตามลำพัง

เมื่อมาถึงป่าที่ล้อมรอบฐานทัพ

ซูฮั่นก็หยิบขวานออกมาและเริ่มลงมือตัดไม้

หลังจากทะลวงขีดจำกัดแล้ว

ความเร็วในการตัดไม้ของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

แค่ฟาดขวานลงไปสองครั้ง

ต้นไม้ที่มีความหนา 25 เซนติเมตรก็โค่นล้มลงมาเสียงดังสนั่น

ระหว่างที่กำลังตัดไม้ ซูฮั่นก็ควบคุมอินทรีงามเกินไปให้บินลาดตระเวนดูรอบๆ ไปด้วย

รอบๆ ฐานทัพมีจุดทรัพยากรป่าอยู่สี่แห่ง

สามแห่งถูกครอบครองโดยสัตว์ร้าย และอีกหนึ่งแห่งถูกควบคุมโดยพวกสาวกพระจันทร์สีเลือด

เขาตั้งใจว่าหลังจากเตรียมไม้เสร็จ ก็จะไปกวาดล้างศัตรูพวกนี้ให้สิ้นซาก

วิสัยทัศน์ของเขาเริ่มขยายกว้างขึ้นเรื่อยๆ

ต้นไม้ใบหญ้าทุกต้นในป่าถูกกวาดสายตามองจนหมดสิ้น

หลังจากบินสำรวจดูแล้ว

เขาก็พบจุดทรัพยากรทั้งเล็กและใหญ่รวม 12 แห่ง ในรัศมีสิบกิโลเมตร

ในบรรดานั้น

ผู้เข้าแข่งขันชาวอินเดียอยู่ใกล้กับเขตทุ่งหญ้า

ทีแรกซูฮั่นก็คิดว่าพวกนี้คงกำลังสร้างกำแพงหรือไม่ก็กวาดล้างจุดทรัพยากรใกล้ๆ อยู่ล่ะมั้ง

แต่พออินทรีงามเกินไปบินเข้าไปใกล้ๆ

เขาก็พบว่าพวกเวรนี่กำลังทำมิดีมิร้ายกับแพะอยู่สองตัว

“...”

“แม่งเอ๊ย ทุเรศลูกตาชะมัด...”

ซูฮั่นสบถด่าในใจ

เขารีบสั่งให้อินทรีงามเกินไปบินหนีไปให้พ้นๆ อย่างรวดเร็ว

บางทีเขาก็สงสัยเหมือนกันนะ

ว่าทำไมพวกคนอินเดียถึงได้ป่าเถื่อนขนาดนี้?

แต่พอนึกถึงระดับไอคิวของพวกมันแล้ว ก็ดูเหมือนจะเป็นเรื่องปกติล่ะมั้ง

ก็พวกมันไม่มีสมองนี่นา

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

ซูฮั่นก็สามารถควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างในรัศมีห้าสิบกิโลเมตรได้อย่างสมบูรณ์

นอกจากผู้เข้าแข่งขันชาวอินเดียแล้ว

เขาก็ยังพบร่องรอยของผู้เข้าแข่งขันจากเกาหลีใต้ แคนาดา ประเทศน้ำมัน ออสเตรเลีย และอื่นๆ อีกด้วย

ตอนนี้ การเตรียมไม้เสร็จสิ้นแล้ว

หลังจากขนส่งวัสดุกลับไป ซูฮั่นก็ขี่สัตว์ร้ายเหยียบเมฆาออกไปกวาดล้างพื้นที่โดยรอบ

ห้านาทีต่อมา

เขาก็มาถึงจุดทรัพยากรป่าแห่งแรก

มีหมาป่าอยู่ที่นี่สิบสองตัว

ระดับความยากถือว่าปานกลาง

ผู้เข้าแข่งขันทั่วไปก็น่าจะรับมือได้สบายๆ

แค่ซูฮั่นโบกมือทีเดียว เรือใบเหล็กกล้าแหลมคมจำนวนนับไม่ถ้วนก็ร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้าราวกับห่าฝน

กระบวนการทั้งหมดใช้เวลาไม่ถึงสามอึดใจด้วยซ้ำ

ฝูงหมาป่าก็กลายเป็นกองเนื้อเละเทะไปในพริบตา

ในตอนนั้นเอง หน้าต่างป็อปอัปก็เด้งขึ้นมา

【ขอแสดงความยินดี คุณได้ทำลายจุดทรัพยากรป่าและได้รับ 10 แต้มทรัพยากร...】

【คำเตือน: คุณได้ปล้นชิงท่อนไม้ 20 ท่อนจากจุดทรัพยากร...】

“โอ้โห? ปล้นจุดทรัพยากรก็ได้ของมาด้วยเหรอเนี่ย...”

“น่าสนใจดีแฮะ!”

ซูฮั่นยิ้มมุมปากนิดๆ

หลังจากเซ่นไหว้ซากศพบนพื้นให้กับประตูมิติแล้ว เขาก็มุ่งหน้าไปยังจุดทรัพยากรแห่งต่อไปทันที

หมาป่าสิบสองตัวให้เนื้อมาทั้งหมด 1,300 ชั่ง

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป

ประตูมิติก็น่าจะได้รับการอัปเกรดเป็นระดับสองในอีกไม่ช้า

ในเวลาเพียงไม่กี่นาที

ซูฮั่นก็มาปรากฏตัวอยู่หน้าจุดทรัพยากรแห่งที่สอง

สัตว์ร้ายที่นี่แข็งแกร่งกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด

มีหมาป่าสีเทาสิบตัว

เสือดาวสองตัว

และเสือโคร่งอีกหนึ่งตัว

แต่สำหรับเขาแล้ว มันไม่ได้ท้าทายอะไรเลยสักนิด

เพื่อประหยัดเวลา

ซูฮั่นจึงโปรยเรือใบเหล็กกล้าลงไปอีกครั้ง

พร้อมกับเสียงร้องโหยหวนที่ดังระงม จุดทรัพยากรแห่งที่สองก็ถูกทำลายลงอย่างราบคาบ

【ขอแสดงความยินดี คุณได้ทำลายจุดทรัพยากรป่าและได้รับ 10 แต้มทรัพยากร...】

【คำเตือน: คุณได้ปล้นชิงน้ำบริสุทธิ์ 20 ลิตรจากจุดทรัพยากร...】

“จนชะมัดเลย ฐานทัพกากๆ นี่มันอะไรกันวะเนี่ย? ให้ของที่มีประโยชน์กว่านี้หน่อยไม่ได้รึไง...”

เมื่อมองดูหน้าต่างแจ้งเตือนจากระบบ

ซูฮั่นก็อดไม่ได้ที่จะบ่นอุบ

มีสัตว์ร้ายตั้งเยอะตั้งแยะ ก็น่าจะให้ของมีค่าบ้างสิวะ

แล้วน้ำบริสุทธิ์ 20 ลิตรนี่มันเอาไปทำบ้าอะไรได้ล่ะ?

บ่นก็ส่วนบ่น

แต่งานก็ต้องเดินหน้าต่อ

หลังจากเซ่นไหว้เนื้อสัตว์ร้ายทั้งหมดที่นี่ไปแล้ว เขาก็ยังขาดเนื้อสัตว์ร้ายอีกแค่ 1.8 ตัน ประตูมิติก็จะได้รับการอัปเกรดแล้ว

ซูฮั่นขึ้นขี่สัตว์ร้ายเหยียบเมฆาและควบทะยานไปยังจุดทรัพยากรแห่งที่สาม

แต่คราวนี้ ก่อนที่เขาจะได้ลงมือ

พี่แพนด้าก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป

มันออกมาเพื่อต่อสู้นะ ไม่ได้ออกมาเป็นแจกันประดับบารมีซะหน่อย

พอเห็นศัตรูอีกครั้ง มีหรือที่มันจะทนอยู่เฉยๆ ได้?

จำนวนศัตรูที่ฐานทัพแห่งนี้พอๆ กับที่แล้ว

มีแค่เสือโคร่งที่เปลี่ยนเป็นหมีกริซลีแทน

ถึงแม้จะเป็นหมีเหมือนกันก็เถอะ

แต่พี่แพนด้ากินยากระตุ้นศักยภาพเข้าไปแล้วนะโว้ย!

ไม่ว่าจะเป็นพละกำลัง รังสีอำมหิต หรือพลังต่อสู้ มันก็เหนือกว่าคู่ต่อสู้ไปไกลลิบ

“โฮก...”

แค่พุ่งชนเบาๆ

หมาป่าสีเทาสี่ตัวที่ขวางทางอยู่ก็แหลกเป็นชิ้นๆ แล้ว

เมื่อเห็นศัตรูที่แข็งแกร่งพุ่งเข้ามา หมีกริซลีก็พุ่งเข้าใส่ทันที

แต่ใครจะไปคิดล่ะว่า พี่แพนด้าจะเล่นนอกกติกา

มันเบรกเอี๊ยดกะทันหัน หยิบท่อนเหล็กขนาดยักษ์ออกมาจากข้างหลัง แล้วฟาดเข้าที่หัวของหมีกริซลีอย่างจัง

พร้อมกับเสียงดังสนั่น

ภาพตรงหน้าของหมีกริซลีก็ดับวูบ แล้วมันก็ล้มตึงลงไปกองกับพื้นทันที

เมื่อเห็นดังนั้น พี่แพนด้าก็ฉีกยิ้มกว้าง

อย่างที่คิดไว้เลย อาวุธนี่มันมีประโยชน์กว่ากรงเล็บตั้งเยอะ

ในห้องถ่ายทอดสด

ผู้ชมพากันหัวเราะจนท้องแข็ง

“มันจริงอย่างที่เขาว่าเลยนะเนี่ย ต่อให้วิทยายุทธ์จะล้ำเลิศแค่ไหน ก็ยังต้องแพ้ทางมีดอีโต้...”

“หมีกริซลี: ไอ้หมอนี่ไม่มีจรรยาบรรณนักสู้เลยว่ะ ตกลงกันว่าจะสู้มือเปล่า... แต่มันดันพกอาวุธมาด้วยซะงั้น!”

“จู่ๆ ฉันก็นึกถึงประโยคนึงขึ้นมาเลย: ตกลงกันว่าห้ามใช้ Clear Cubes แต่แกกลับเล่นสกปรก...”

...

เมื่อพี่แพนด้าฟาดหมีกริซลีจนสลบเหมือดไปแล้ว

สัตว์ร้ายตัวอื่นๆ ก็ถูกต้าฮุยและพรรคพวกจัดการจนราบคาบในพริบตา

การต่อสู้สิ้นสุดลง

ในที่สุดประตูมิติของซูฮั่นก็ได้รับการอัปเกรดสักที

【คำเตือน: ประตูมิติของคุณได้รับการอัปเกรดแล้ว...】

【คุณสมบัติหลังการอัปเกรดมีดังนี้...】

【ประตูมิติ】

【คำอธิบาย】: หลังจากใช้งาน สามารถเปิดประตูมิติ ณ ตำแหน่งที่กำหนดไว้ เพื่อเดินทางไปยังดินแดนอันไกลโพ้นได้

【คำเตือน】: จุดเทเลพอร์ตของประตูจะเป็นแบบสุ่ม แต่คุณสามารถเลือกเขตภูมิอากาศใดก็ได้ในดินแดนเถื่อน

【คำเตือน】: จุดเทเลพอร์ตที่กำหนดไว้แล้วสามารถเปลี่ยนได้เรื่อยๆ แต่ระยะห่างระหว่างการเปลี่ยนแต่ละครั้งคือหนึ่งเดือน

【คำเตือน】: เมื่อประตูมิติถูกเปิดออก จะมีเพียงสิ่งมีชีวิตที่คุณอนุญาตเท่านั้นที่สามารถผ่านไปได้

【กลับบ้าน】: ทักษะพิเศษ หลังจากใช้งาน คุณจะสามารถเทเลพอร์ตกลับไปยังหลุมหลบภัยได้โดยตรง แต่มันจะเข้าสู่ระยะเวลาคูลดาวน์ที่ยาวนาน (ปัจจุบันสามารถใช้งานได้หนึ่งครั้งทุกๆ 15 วัน...)

【อัปเกรด】: ใช้เนื้อและเลือด 20 ตันเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของคุณสมบัติของประตูมิติให้ดียิ่งขึ้น

คูลดาวน์ของประตูมิติที่ได้รับการอัปเกรดแล้วลดลงอีกครั้ง

ทักษะ 'กลับบ้าน' ที่สำคัญที่สุด ตอนนี้สามารถใช้งานได้หนึ่งครั้งทุกๆ ครึ่งเดือนแล้ว

ถึงแม้จะไม่มีทักษะอื่นเพิ่มเข้ามาเลยก็เถอะ

แต่แค่คูลดาวน์ที่ลดลงก็เพียงพอที่จะทำให้เขาดีใจได้แล้วล่ะ

“หวังว่าเดี๋ยวจะมีเนื้อและเลือดมาสังเวยเพิ่มอีกนะ ประตูมิติของฉันจะได้อัปเกรดขึ้นไปอีกสักสองสามระดับ...”

ทันทีที่ซูฮั่นพูดจบ

หน้าต่างแจ้งเตือนจากระบบก็เด้งขึ้นมารัวๆ

【โปรดทราบ ฐานทัพของคุณกำลังถูกพวกสาวกพระจันทร์สีเลือดโจมตี】

【โปรดทราบ ฐานทัพของคุณกำลังถูกผู้เข้าแข่งขันจากประเทศอื่นโจมตี...】

ซูฮั่นเลิกคิ้วขึ้นและแค่นหัวเราะออกมา

“น่าสนใจดีนี่ ฉันยังไม่ได้ลงมือเลยด้วยซ้ำ พวกมันก็กล้ามาบุกฐานทัพฉันซะแล้ว...”

“คำนวณจากระยะทางแล้ว น่าจะเป็นแคนาดาสินะ!”

“ในเมื่อรนหาที่ตายนักล่ะก็ ฉันก็จะสนองให้...”

ซูฮั่นขึ้นขี่สัตว์ร้ายเหยียบเมฆาและมุ่งตรงไปยังฐานทัพของศัตรูทันที

ส่วนที่บ้านน่ะเหรอ?

อาคัง รากใหญ่เผ่าจิ้งจอก และคนอื่นๆ ไม่เพียงแต่จะมีอาวุธเหล็กเย็นสีดำเท่านั้น แต่ยังกินยากระตุ้นศักยภาพเข้าไปแล้วด้วย

การรับมือกับผู้บุกรุกกระจอกๆ แค่นี้ถือเป็นเรื่องกล้วยๆ เลยล่ะ