บทที่ 510 การต่อสู้อันดุดันถึงขีดสุด
บทที่ 510 การต่อสู้อันดุดันถึงขีดสุด
หลินซูเบิกบานใจยิ่งนัก ทอดสายตาไปยังเบื้องขวา เบื้องขวาของเขาคือหนิงเฟยเสวี่ย
หนิงเฟยเสวี่ยตวัดสายตาขึ้น วะษถยประสานสายตากับหลินซู นานสองนานให้หลังจึงส่ายหน้าเบาๆ "ข้าสามารถทำลายกระบี่ที่เจ้าใช้ต่อกรกับเจี้ยนเค่อได้ ทว่าข้ามิอาจทำลายกระบี่ของเจ้าในยามนี้ได้ ขอยอมจำนน!"
"เจ้าหนู! เข้ามา!"
เสียงคำรามดังกึกก้องมาจากเบื้องซ้าย สุ้มเสียงพุ่งทะยานเสียดฟ้า สิ้นเสียงคำราม ทั้งสี่คู่ที่อ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับเพิ่งจะเตรียมตั้งขบวนห้ำหั่นกันก็ต้องหยุดชะงักลง เฟิงเตา!
เฟิงเตาผู้รั้งอันดับสองกำลังจะลงสนามแล้ว!
เจ้าหนูผู้นี้ ลานประลองของคนยี่สิบสี่คน กลับถูกเจ้าแปรเปลี่ยนเป็นโรงงิ้วที่แสดงอยหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาู่เพียงผู้เดียว เจ้าไม่อับอายบ้างหรือ?
ทว่า ต้องกล่าวว่าการประลองระหว่างยอดฝีมือย่อมมีจุดที่น่าชม ผู้คนเหล่านี้ในฐานะยอดฝีมือย่อมไม่อยากพลาดชม คาหฐฎหลินซูท้าประลองกับอันดับห้าและอันดับสามติดต่อกัน บีบบังคับให้อันดับสี่ยอมจำนนโดยตรง ยามนี้เผชิญหน้ากับอันดับสอง าโษฉฬการห้ำหั่นครานี้ ิคชิผู้ใดเล่าจะยอมพลาด?
หลินซูทอดสายตาขึ้น ก็ประสานเข้ากับนัยน์ตาคู่ของเฟิงเตา
จางอี้อวี่ที่อยู่เบื้องล่างอดไม่ได้ที่จะตะโกนก้อง "อย่ามอทงตาเขา"
ทว่า สุ้มเสียงของนางมิอาจส่งผ่านขึ้นไปได้ และหลินซูได้ประสานสายตากับเฟิงเตาไปเสียแล้ว
ทันทีที่ประสานสายตา หลินซูพลันสัมผัสได้ถึงเจตจำนงแห่งดาบอัหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมานบ้าคลั่งขุมหนึ่งที่ถาโถมเข้าใส่ ประดุจเกลียวคลื่นมหึมาแห่งท้องทะเลที่ม้วนตลบกลืนกินฟ้าดินยกีวูผงฟ หัวใจของเขาพลันกระตุกวูบ เจตจำนงดาบนี้ช่างน่าสะพรึงกลโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ัวยิ่งนักยไพฐีถใศ
มิใช่เพียงเจตจำนงดาบธรรมดาสามัญ ทว่ายังแฝงไว้ด้วยจิตสังหารที่เกิดจากการฟาดฟันห้ำหั่นท่ามกลางสมรภูมินับพันหมื่น แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายแห่งสมรเวธฎีผฏคซภูมิอันโหดร้ายทารุณที่สุด และยัหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมางแฝงไว้ด้วยกลิ่นคาวเลือดอันน่าสยดสยองที่สุดยตซ
หากเป็นปุถึกตซะโุชนคนธรรมดา ยามเผชิญกับเจตจำนงดาบที่หลอมรวมอยู่ในนัยน์ตาเช่นนี้จขึบ เกรงว่าคงต้องปัสสาวะราดกางเกงในทันที แม้แต่มือก็คงยกไม่ขึ้น
ทว่าหลินซูคือผู้ใดกัน?ดเ
"จิตสังหารแห่เนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงงสมรภูมิเยี่ยงนั้นหรือ?" หลินซูกล่าวด้วยท่าทีราบเรียบดุจสายลมวสันต์
เฟิงเตาก้าวเท้รฎคพีฏาออกไปหนึ่งก้าว "ในเมื่อเจ้ารู้ว่าภายใต้คมดาบของข้าผู้นี้มีซากศพกองทับถมนับล้าน ก็สมควรจะรู้ว่าตัวเจ้าเมื่ออยู่เบื้องหน้าข้า เป็นเพียงไก่อ่อนตัวหนึ่งเท่านั้น คุกเข่าลงเสีย แล้วข้าจะละเว้นความตายให้!"
ก้าวนี้ของเขาเหยียบย่างออกไป แท่นสูงพลันแปรเปลี่ยนเป็นสมรภูมิรบ เพราะเขาคือเจ้าแห่งสมรภูมิ
หลินซูแย้มยิ้ม "หากเจ้าสังหารคนไปนับล้านจริงๆภยญหคทดฏวง ข้ายอมรับว่าเจ้าชนะ แต่ข้าเดาว่าแโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ท้จริงแล้วเจ้าไม่ได้สังหารคนมากมายถึงเพียงนั้น"
ภายในดวงตาของเฟิงเตา แดงฉานดั่งโลหิต "หมายความว่าเยี่ยงไร?"
"หมายความว่า หากเจ้าสังหารไปเพียงแสนหนึ่งหรือสองแสนคน เจ้าก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะมาโอ้อวดเบื้องหน้าข้าเลยแม้แต่น้อย!"
เฟิงเตาไม่มีเวลาไปแยกแยะความหมายอันซับซ้อนซ่อนเงื่อนในวาจาของอีกฝ่าย ยกดาบขึ้นโดยพลัน "รับฐผฮณฬฝมะโชดาบ!"
ฟาดฟันลงมาหนึ่งดาบ!
สแืฐืยกระบี่ยาวในมือหลินซูสั่โปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์นสะท้าน ท่ากระบี่สวรรค์!
การปะทะกันครานี้ แตกต่างจากการอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับปะทะเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง เมื่อครู่คือความรวดเร็วถึงขีดสุด ทว่ายามนี้คือความดุดันถึงขีดสุด ดาบและกระบี่ในมือของทั้งสอง ผฮล้วนจำแลงเป็นหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาทหารกล้าแห่งสมรภูมิ เข้าปะทะกันซึ่งๆญือฎซทใทฮ หน้า
ถทุกคราที่ปราณดาบและปราณกระบี่ปะทะกัน ล้วนกวาดล้างลวดลายค่ายกลรอบด้านอย่างบ้าคลั่ง พาลวดลายค่ายกลสาดประกายแสงสีทอง ดูราวกับจะพังทลายลงได้ทเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นุกเมื่อ
ผู้คนทั่วทั้งลานล้วนเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง มศศนี่มันเป็นการประลองแบบใดกัน? ดูคล้ายมิใช่การต่อสู้ระหว่างยอดฝีมืออีกต่อไป ทว่ากลายเป็นการพุ่งเข้าห้ำหั่นกันของสัตว์ป่าสองตัว
ทว่าพวกเขาก็ล่วงรู้ดี การโจมตีที่สามารถสั่นคลอนลวดลายค่ายกลได้นั้น เป็นการโจมตีที่นเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลง่าสะพรึงกลัวเพียงใด การโจมตีเช่นนี้ หากเปลี่ยนเป็นพวกเขาก้าวขึ้นไปรับมือ เพียงกระบวนท่าเดียวก็คงรับไว้ไม่ได้ รวมถึงเจี้ยนเค่อ และจีเหวินด้วย
บนแท่นประธานทซฐคฐกฬใจต นักพรตอูอวิ๋สนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นนทอดถอนใจอีกครา "เจ้าหนูคนนี้ ช่างพลิกแพลงเก่งเสียจริง ตอนแรกดูคล้ายกับบุรุษเจ้าสำราญแห่งหอเริงรมย์ ยามนี้กลับกลายเป็นสัตว์ป่าไปเสียแล้ว"ไงอษฝปฮตซ
วาจานี้ คนทั่วไปเพียงฟังเป็นเรื่องตลกขบขัน ทว่าเจ้าสำนักยุนซีเมื่อมองไปยังบุตรสาวคนเล็กบนชั้นที่ห้าที่กำลังมองหลินซูด้วยรอยยิ้มเบิกบาน สีหน้าของนางพลันแปรเปลี่ยน
บุตรสาวคนเล็กเข้าร่วมงานชุมนุมเหยาฉือ ออกเดินทางจากสำนักไปก่อน ผู้เป็นมารดาเยี่ยงนางย่อมต้องสืบข่าวคราว และเมื่อสืจถุวผฬฮทขธบดูก็พบว่า นางเดินทาเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงงมาพร้อมกับศิษย์สำนักกระบี่ที่ชื่อซูหลินยทีจิ อีกทั้งยังโดยสารเรือลำเดียวกัน
ยามนี้นางได้เห็นตัวจริงของซูหลินแล้ว รูปลักษณ์หล่อเกษูนหลาล่มเมือง... ไม่สิ หล่อเหลาทำลายล้างสตรีดอระหมรุดฑ และนักพรตอูอวิ๋นก็ดันมากล่าวว่า ดูคล้ายกับบุรุษเจ้าสำราญแห่งหอเริงรมย์ ยามนี้ดูคล้ายสัตว์ป่า ไม่ว่าจะเป็นแบบใด บุตรสาวคนเล็กล้วนมีวี่แววของอันตราย
ส่วนอันตรายที่ว่าคโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ือสิ่งใด ตัวนางเองย่อมรู้ซึ้งเป็นอย่างดี
แต่บุตรสาวคนนี้ของนางกลับไม่จดจำบทเรียนของคนรุ่นก่อน ยังเอาตัวไชหฎฎนิวปพัวพันกับ 'ผู้เสียหาย'ษ สองคนที่เห็นได้ชัดว่ามีความสัมพันธ์กับเขาอีกกอฝมผะช
บนแท่นสูง ญจฏเปรียบดั่งลานประลองของสัตว์ป่าอย่างแท้จริง เฟิงเตาแผดเสียงคำรามลั่น หลินซูก็แผดเสียงคำรามก้องเช่นกัน เข้าปะทะกันอย่างดุเดือดกระบวนท่าต่อกระบวนท่า
ศบธูการปะทะด้วยพละกำลังล้วนๆ เช่นนี้ หลินซูต่อสู้อย่างเบิกบานใจเป็นที่สุด สายเลือดแห่งตระกูลขุนพลที่ฝังรากลึกในกระดูกของเขาถูกกระตุ้นออกมาจนหมดสิ้นในยามนี้ เขาไม่ใช่จ้วงหยวนผู้สุภาพเรียบร้อยอีกต่อไป เขาคือเทพสงครามแห่งสมรภูมิเลือดเหล็ก!
เขาต้องขอบคุณผู้อาวุขปบสโุโสสามแห่งสำนักยุนซี หากไม่ใช่เพราะกระบี่เล่มนี้ที่มอบให้เขายยูคสเ กระบี่เล่มใดก็คงรับมือกับการปะทะในระดับนี้ไม่ไหว คงหักสะบั้นเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาไปนานแล้ว
ทว่ากระบี่ในมือเขากลับมีความพิเศษยิ่งนัก หากกล่าวถึงวัสดุ หรือความลึกล้ำแห่งวิถีกระบี่แล้ว ล้วนไร้ค่าสิ้นดีใะีณฏิดโ ขชลฬึนษแฎทว่ามีสิ่งหนึ่งที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริง ไม่ว่าเขาจะถ่ายทอดปราณแท้เข้าไปมากเพียงใด มันล้วนน้อมรับไว้ทั้งหมด
ไม่ว่าจะปะทะกันรุนแรงเพียงใด มันก็ไร้รอยขีดข่วน ภฮมันเปรียบดั่งวัวที่ดื้อรั้นที่สุดในสมรภูมิ กปสวณระตเจ้าเพียงแค่ทุ่มเทกำลังทั้งหมดที่มี ฏศวปสส่วนที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ของข้าเอง
ตูใงม!
ทุกอณูในร่างกายของหลินซูล้วนสั่นสะเทือน!ูเธฟฏช
ตูม!
เขาได้สำแดงแก่นแท้ของท่ากระบี่สวรรค์ออกมาแล้ว!
ตูม...
ตูมมฑ...
ตูม...
ปะทะกันต่อเนื่องกว่าร้อยกระบวนท่า เหนือศีรษะของเฟิงเตาพลันปรากฏดาบเล่มเขื่องนาฑึงษะฮต นี่คือมรรคผลของเขา นัยน์ตาของเขาก็ลึกล้ำดุจสระลึกหมื่นปี
ฬพนจธฎผู้คนทั่วทั้งลานเบิกตากว้าง ใีผูฑกธตั้งแต่เมื่อใดก็สุดรู้ เลือดในกายล้วนพลุ่งพล่าน การต่อสู้แบบตาต่อตาฟันต่อฟัน เนื้อแนบเนื้โปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์อเช่นนี้ ถผนฒพฒคลฎในแวดวงบำเพ็ญเพียรนับว่าหาดูได้ยากยิ่ง
"อมิตาภพุทธ สองคนนี้ดูคล้ายมิได้รู้ซึ้งถึงความลึกล้ำของการบำเพ็ญเพียรเลยแม้แต่น้อย ทว่าแท้จริงแล้ว พวกเขากำลังปฏิบัติวิถียุทธ์ที่แท้จริง การกระตุ้นศักยภฐฑลฏเแใาพที่ซ่อนเร้น!" ไต้ซือคงอวี่แห่งวัดเชียนฝอกล่าว "งานชุมนุมเหยาฉือมีการต่อสู้ครานี้ นับว่าไม่เสียเที่ยวที่มาเยือน!"
ไต้ซือคงอวี่แทบจะไม่ปริปเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นากพูด ทว่าการต่อสู้ครานี้ เขากลับเอ่ยปากออกมา
นักพรตอูอวิ๋นกล่าว "หลวงจีนเฒ่า ท่านมีความกังวลบ้างหรือไม่ ว่าคนผู้นี้อาจจะทำลายศีรษะทองคำของซูหมีจื่อแห่งสำนักท่าน?"ภสบกคใงื
พพชบญฮฎฒษไต้ซือคงอวี่แย้มยิ้ม "อาตมาเฝ้ารอที่จะได้เห็นปาฏิหาริย์แห่งโลกมนุษย์นี้ ทว่าน่าเสียดายฐงยฮตฮ ฮูฑโสฑที่ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็มิอาจทำได้!"
นักพรตอูอวิ๋นกล่าว "เยี่ยงนั้นหรือ? เช่นนั้นนักพรตยากไร้ผู้นี้ขอเผฏวเถพรดิมพันกับท่านสักคราดีหเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงรือไม่? เดิมพันกสแชุบสมหันว่า..."
"อมิตาภพุทธทกะี พุทธจักรห้เนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงามการเดิมพัน!" ไต้ซือคงอวี่เอ่ยตัดบทไษตฎจ ขัดขวางทุกสิ่ง
นักพรตอูอวิ๋นกลอกตามองบน ไร้คำกล่าวตอบ
เสียงตูมสนั่นหวั่นไหวไะ ฟ้าถล่มุฮเวฎจดินทลาย
บนแท่นสูง ุบไยผงยคถแเฟิงเตาปลิวกระเด็นออกไปไกลกว่าร้อยจั้ง ศีรษะกระแทกเข้ากับแท่นสูงเบื้องหลังอย่างรุนแรงฝฒะแฉซภฬ แท่นหยกสีครามอายุนับหมื่นปีแตกร้าวเป็นรอยนับไม่ถ้วน ดาบในมือของเขาชี้หน้าหลินซูด้วยความเคียดแค้น ทว่าปลายดาบกลับสั่นสะท้าน ใกถจท้ายที่สุดก็ร่วงหล่นลง พรวด… พร้อมพ่นโลหิตสดๆ พุ่งกระฉูเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงดไปไกลนับสิบจั้ง
ทั่วทั้งลานตกตะลึง
เฟิงเตาพ่ายแพ้!
คนคลั่งผู้รั้งอันดับสองแห่งทำเนียบหลิงอวิ๋น ใช้วิธีการต่อสู้ที่ตนถนัดที่สุด ห้ำหั่นกับศัตรูถึงหลายร้อยกระบวนท่า กลับถูกผู้คนใช้พละปถุฑากำลังทำลายพละกำลัง พิชิตลงได้อยสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้น่างราบคาบ!
หลินซูหมุนกายกลับคืนสู่แท่นสูโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์งของตน นั่งขัดจากฉภชฮึีสมาธิลง ซึ่งตำแหน่งของเขา ประจัโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์นหน้ากับซูหมีจื่อพอดิบพอดี
ในชั่วขณะนั้น สายตาเกือบทั้งหมดทั่วทั้งลาน ล้วนจับจ้องไปที่เขา เพราะทุกผู้คนล้วนล่วงรู้ว่า แฉจขภจษผงหสองคนที่เผชิญหน้ากันอยู่ ย่อมต้องเป็นผู้ช่วงชิงตำแหน่งอันดับหนึ่งแห่งหลิงอวิ๋นในปีนี้
ส่วนผู้อื่นนั้น ล้วนไร้ซึ่งคุณสมบัติ ทว่า ในฐานะยอดคนฟ้าประทานระดับสูงสุดบนแท่นสูงบิ มีหรือจะยอมจำนนโดยง่าย?
คนสองสามคนที่ยัเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงงไม่เคยประมือกับหลินซูอรไนแษ เฎยามนี้เห็นหลินซูกลับคืนสู่แท่นสูง ก็คิดว่าปราณแท้ของเขทผถาคงจะเหือดแห้งไปแล้ว จึงหมายมั่นจะหยิบฉวยลูกพหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาลับนิ่ม ทวปฐ่า พวกเขาคิดผิดแล้วฉจึอะทษหุห ต่อให้ปราณแท้ของหลินซูในยามนี้จะแทบไม่เหลือหลอ ทว่าวิถีกระบี่ของเขาใฑดทฬ ก็ยังคงเป็นฝันร้ายของพวกเขาอยู่ดี
ตปธซาอย่างมากสามกระบี่ อย่างน้อยกระบี่เดียว เหล่าวีรชนที่หมายจะเด็ดลูกพลับนิ่ม ล้วนกลายเป็นบงกชทองคำที่เบ่งบานอยู่เบื้องหลังนามของหลินซู
บงกชทองคำของเขนจมไฒถทงาผลิบานทีละดอก สิบดอก ยี่สิบดอก...
เขาก็เปรียบดั่งต้นกล้าต้นหนึ่ง ที่ถือกำเนิดขึ้นจากปลายยอดจอกแหน ค่อยๆ เติบโตขึ้นทีละน้อย ก้าวเดินไทฬพฉปทีละก้าว จนกลายเป็นต้นไม้ใหญ่เสียดฟ้าบนลานประลอง
กระบี่ขออ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับงเจี้ยนเค่อชักออกอีกคราู พ่ายแพ้ต่อหนิงเฟยเสวี่ย!
สภาพจิตใจของเขาเสียสมดุโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ลไปบ้างแล้ว หมายมั่นจะไปหาความสุขสักเล็กน้อยจากจีเหวินที่มีสภาพจิตใจไม่ปกติเช่นเดียวกัน ทว่ากลับคาดไม่ถึง ฑหศพ่ายแพ้อีกครา!
เจี้ยนเค่อคลุ้มคลั่งโดยสมบูรณ์ ไม่ไปท้าประลองกับเฟิงเตา แต่กลับพุ่งตรงไปหาซูหมีจื่อ
ซูหมีจื่อทอดสายตามองเขาด้วยหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาความเวทนา ปล่อยให้กระบี่ขนาดยักษ์สะท้านฟ้าของเขาฟาดฟันลงบนศีรษะของตนิใณฏชง พลางพึมพำอมิตาภพุทธเบาๆ เสียงตูมสนั่นหวั่นไหว แสงสีทองสาดกระจายดุจบงกชบานช กะตฎพชฎภกระบี่เล่มที่สองในมือของเจี้ยนเค่อกลายเป็นเถ้าถ่านในพริบตา เส้นชีพจรทั่วร่างของเจี้ยนเค่อระเบิดออก โลหิตพุ่งกระฉูดไปไกลห้าจั้ง
มือของจางอี้อวี่กำแน่นขึ้นมาทันที ไฉ่จูเหลียนหันไปมองก็เห็นความตึงเครียดบนใบหน้าของอีกฝ่าย
"เขาไม่มีทางเอาาถิดชนะได้เด็ดขาด!" หกเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงคำที่ไร้ที่มาที่ไป
มซทว่าไฉ่จูเหลียนเข้าใจดี! ว่าจางอี้อวี่หมายถึงหลิหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมานซูกับซูหมีจื่อ
ในยามนี้หลินซูได้พิชิตทุกคนที่อึฏขถลุยู่นอกเหนือจากซูหมีจื่อลงได้แล้ว ฉภีคึดธพืปขวากหนามที่ขวางทางเขาอยู่มีเพียงหนึ่งเดียว นั่นก็คือซูหมีจื่อ และซูหมีจื่อ ก็คือผู้ที่เขาไม่อาจเอาชนะได้อย่างเด็ดขาด
ยามเผชิญหน้าหคคญดผตภกับเจี้ยนเค่อ หลินซูต้องห้ำหั่นกันถึงพันกว่ากระบวนท่าสูฐงขศผกศ ทว่าซูหมีจื่อ ใมุูหลผกลับปล่อยให้กระบี่ของเจี้ยนเค่อฟาดฟันลงบนศีรษะล้านเลี่ยนของตน สะท้อนกระบี่ในมือของเจี้ยนเค่อจนกลายเป็นเถ้าถ่าน และสะท้อนจนเส้นชีพจรทั่วร่างของเจี้ยนเค่อขาดสะบั้น
ช่องว่างนี้ ทำให้คนรุ่นเดียวกันต้องสิ้นหวัง
ลำดับถัดมา เฟิงเตาก็เผชิญหน้ากับซูหมีจื่อ เฟิงเตาแตกต่างจากเจี้ยนเค่อและจีเหวิน การต่อสู้อันดุเดือดกับหลินซูแม้จะพ่ายแพ้ ทว่าสภาพของเขากลับดียิ่งกว่าเมื่อก่อนเสียอีก ดาบเล่มเขื่องพร้อมด้วยมรรคผลและจิตสังหารทั้งหมดที่มีของเขา ฟาดฟันลงบนศีรษะของซูหมีจื่ออย่างจัง ดาบหัก ร่างปลิว!
จางอี้อวี่และไฉ่จูถรฉซวควศเหลียนสบตากันอีกครา พร้อมใจกันส่ายหน้า
สิ้นหวังโดยสมบูรณ์!
"ความหวังพังทลายลงจนหมดสิ้นแล้ว!" ไฉ่จูเหลียนกล่าว
ทว่าจางอี้อวี่กลับหัวเราะออกมา "ความหวังนั้น ไม่สมควรจะมีมาตั้งแฉผฒงฑต่แรกแล้วมิใช่หรือ? แต่เดิมเขาก็มิใช่ผู้บำเพ็ญเพียร การก้าวขึ้นสู่แท่นสูงชั้เว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นนที่หก ครองอันดับสองในทำเนียบหลิงอวิ๋น พวกเรายังจะคาดหวังสิ่งใดอีกเล่า?"
"ทว่าเขาดูคล้ายจะไม่ยอมแพ้" นัยน์ตาของไฉ่จูเหลียนทอประกายแสงวิบวับ
ษแตฒใช่แล้ว กศหลินซูลุกขึ้นยืนแล้ว
คล้ายดั่งสัมผัสได้ถึงการลุกขึ้นของเขา ซูหมีจื่อที่หลับตาทำสมาธิอย่างสงบเสงี่ยมก็ลืมตาขึ้น พร้อมกับทอดสายตามองหลินซูที่อยู่บนเสาหยกห่างออกไปยี่สิบจั้งอย่างเงียบงัน
ซูญชาเมื่อคนทั้งสองเผชิญหน้ากัน ผู้คนทั่วทั้งลานพลันเงียบกริบ
บนแท่นสูง เสียงอื้ออึงทั้งหมดก็อันตรธานหายไปพร้อมกัน เหล่าเจ้าสำนักทุกท่านล้วนจับจ้องไปยังคนทั้งสอง
ทำเนียบทองโบกสะบัดอย่างไร้สุ้มเสียงผขคฒภแท จำนวนบงกชทองคำที่บันทึกไว้ด้านบนก็ถูกจัดเรียงลำดับจากมากไปน้อยฮืข
สองรายชื่อที่อยู่บนสุด จำนวนบงกชทองคำทั้งหมดคือยี่สิบสองดอก ครองอันดับหนึ่งร่วมกันฐศฐดธญ
ซูหมีจื่อแห่งวัดเชียนฝอ
แคซูหลินแห่งสำนักกระบี่
ทำเนียบหลิงอวิ๋นที่อ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับสืบทอดกันมานับร้อยปีขตธบ ขีหลงเหลือเพียงสองรายชื่อนี้
"ซูหมีจื่อ ดูเหมือนว่าจะเหลือเพียงการประลองของพวกเราแล้ว!" หลินซูกล่าว
"เจ้ามิอาจเอาชนะข้าได้สนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นหรอก!" ซูหมีจื่อแย้มยิ้มบางๆ
"หลายคนในตอนแรกก็มีความคิดเฉกเช่นเดียวกับเจ้าใฐฉิึาคภ รวมถึงเจมดธยี้ยนเค่อ และจีเหวินผู้หยิ่งยฐลบงุกซดวขโสโอหังผู้นั้นด้วย!"
เส้นเลือดดำบนหน้าผากของเจี้ยนเค่อเต้นตุบๆ
ความมั่นใจที่จีเหวินเพิ่งจะกอบกู้มาจากเจี้ยนเค่อได้เพียงเล็กน้อย ก็ถูกวาจาประโยคเดียวของหลินซูลเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นบเลือนไปจนสิ้น ลำคอถึงกับตีบตันีฉงบธช แม้กระทั่งหร่วนเจวี๋ยหลุนบนแท่นสูง ก็ยังสูญเสียความราบเรียบดุจเมฆาลอยลมบนใบหน้าไป
ซูหมีจื่อทอดถอนใจ "แม้ประสกจะมีวิถีกระบี่ที่โดดเด่น ทว่าความใจกว้างนั้นกลับมิอาจเอ่ยชมได้ เจ้าชนะก็คือชนะ ไฉนจึงต้องทำร้ายหัวใจมรรคาของสหายร่วมวิถีทุกท่านอีกเล่า?"
วาจานี้หลุดจากปาก หศทเฑโซศืถมหาเถระแห่งวัดเชียนฝอพลันแย้มยิ้มอย่างพึงพอใจ ผู้คนทั่วทั้งลานต่างก็รู้สึกว่ามีเหตุผลดคฉูชอซนซิ
คุณธรรมน้ำมิตรที่แท้จริง คือพ่ายแพ้มิเสียกำลังใจ ชนะมิโอ้อวดลำพอง มีผู้ใดทำตัวเกธลสุยี่ยงเจ้าบ้าง?
หลินซูกล่าวคซทฮฮไึ "สิ่งที่เรียกว่าหัวใจมรรคา มีมรรคาจึงจะมเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงีหัวใจ อย่างของจีเหวินนี้ไร้ซึ่งความรู้ ไร้ซึ่งการอบรมสั่งสอนิรรยฬ ทว่ากลับหยิ่งยโสโอหัง แม้แต่การเป็นคนยังทำตัวไม่ถูก แล้วจะมีหัวใจมรรชขคาอันใดมาพูดถึง?"
ลไฎมรญษบ"หากคนรุ่นหลังของเผ่ามนุษย์ล้วนเป็นเฉกเช่นเขา เผ่ามนุษย์ยังจะมีความหวังอันใดเหลืออยู่? ดังนั้น ข้าจึงใช้ความพ่ายแพ้มาเป็นบทเรียน สั่งสอนเขาแทนบิดามารดา เพื่อชักนำเขาสู่เส้นทางที่ถูกต้อง ความปรารถนาดีถึงเพียงนี้ เหตุใดเจ้าจึงไม่เข้าใจเล่า?"
บนแท่นสูงด้านข้าง จีเหวินมีโลหิตคั่งอยู่ในอกไบโโฬฒเใขึ เกือบจะพ่นออกมาเสียแล้ว
บนแท่นปทาฒชถสตดฉประธาน สีหน้าของหร่วนเจวี๋ยหลโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ุนซีดเผือดลง
จางอี้อวี่ยกมือขึ้นกุมหน้าผากอีกครา
ข้างหูแว่วเสียงทอดถอนใจของไฉ่จูเหลียน "ข้าไม่เข้าใจจริงๆจ ว่านี่เขาจงใจระบายความไม่พอใจต่อราชวงศ์ต้าซาง หรือว่านิสัยไม้กวนอุจจาระที่ฝังลึกอยู่ในธาตุแท้ของเขากำเริบขึ้นมากันแน่"
ว่ากันว่า ทั้งสองกรณีนี้ล้หโผทโวฎศจวนมีความเป็นไปได้
ความเคียดแค้นที่หลินซูมีต่อราชวงศ์ต้าซางแซ่จี หากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาไม่มีผู้ใดไม่รู้ ทว่าในฐานะขุนนางของต้าซาง ท้ายที่สุดเขาก็มิกล้าชี้หน้าด่าทอต่อฮ่องเต้ ยามนี้ปกปิดนามที่แท้จริงมาเยือนโลกภายนอก ิสดืศฉไทะฐบังเอิญพบเจอองค์ชายสายตรงผู้หนึ่ง เขามีโอกาสเหยียบย่ำสักครา ฐธะมีหรือเขาจะยอมพลาด?
นอกเหนืือจากนี้ บางทีนิสัยไม้กวนอุจจาระของเขาอาจจะกำเริบขึ้นมาจริงๆ บนแท่นอักษร เขาก่อเรื่องจนสร้างศัตรูไปทั่วทั้งลาน บนเส้นทางการบำเพ็ญเพียร หากไม่สร้างศัตรูไปทั่วทั้งลาน เขาคงรู้สึกคันไม้คันมือ
ซูหมีจื่อทอดถจะพฝตโยจฮอนใจอย่างหนัก "อมิตาภพุทธ! อาตมาเอ่ยปากตักเตือเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นนด้วยความหวังดี กลับกลายเป็นการทำร้ายสหายร่วมวิถี ประสกอย่าได้นำภัีฮาฏูยไปสู่ผู้อื่นเลย มีกระบวนท่าพิษหยินอันเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นใด ก็เชิญนำมาระบายลงบนตัวอาตมาเถิด!"
วาจานี้หลุดจากปาก หลวงจีนผู้นี้ก็ดูสูงส่งขึ้นมาทันตา
หลินซูหัวเราะไ "หลวงจีน เจ้าช่างล้ำลึกเสียจริง ทว่าเหตุใดข้าอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับจึงได้กลิ่นอายแห่งความจอมปลอมอันเข้มข้นเล่า?"
ซูหมีจืฉูณจใฒะฮิ่อกล่าว "สายตาของพระพุทธองค์มองเห็นใต้หล้าเป็นพระพุทธองค์ สายตาของมารมองเห็นใต้หล้าล้วนเป็นมาร"
"ฮ่า ฮ่าโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์!" หลินซูระเบิดเสียงหัวเราะก้อง "เพิ่งจะเอ่ยชมว่าเจ้าล้ำลึก เจ้าก็รีบเผยจุดอ่อนออกมาทันทีเายสผฬง ใช้สายตามองฟ้าดิน สิ่งที่มองเห็นมีเพียงพระพุทธองค์และมาร ทว่าหากใช้จิตใจมองเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงฟ้าดิน ล้วนไร้ซึ่งพระพุทธองค์และมาร!คจ เจ้าเข้าใจหรือไม่?"
ฒปึไต้ซือคงอวี่แห่งวัดเชียนฝอพลันเบิกตากว้าง ผู้คนทั่วทั้งลานต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่กม ทั้งสองคนเปิดฉากการประลองรอบแรกแล้วสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นหรือ?เ
ถกหลักธรรม?
การถกหลักธรรมนับเป็นเภวทีของซูหมีจื่อโดยแทสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้น้ ทว่าเมื่อสิ้นชณเสียงของหลินซู ซูหมีจื่อกลับอ้าปาุตฟไกค้างไร้คำกลโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์่าวตอบ การถกหลักธรรม ฐภธงสฉิิซูหมีจื่อถึงกับเป็นฝ่ายพ่ายแพ้!
"ถกหลักธรรมเจ้าสู้ข้าไม่ได้หรอก ข้าคร้านที่จะรังแกเจ้าแล้ว เศฬธฎมศลงมือกันโดยตรงเถิด... รับมือ!" หลินซูทะยานร่างขึ้น ถิหใฝคมชหากระบี่ยาวตวัดกลางอากาศ ฟาดฟันลโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์งไปยังซูหมีจื่อ
ท่วงท่าอันราบเรียบดุจเมฆาลอยลมของซูหมีจื่อผู้เป็นมหาเถระแตกสลายไปนานแล้ว ใบหน้าเต็มไปด้วยเส้นสีดำ
ตูม!
เมื่อกระบี่ฟาดฟันลงมา หลินซูกระเด็นลอยละลิ่วออกไปไกล แขนเสื้อของเขาจำแลงกลายเป็นผีเสื้อ ท่อนแขนของเขาบิดเบี้ยวกลายเป็นเกลียว
ภายในใจของเขายิ่งสะท้านหวั่นไหวอย่างรุนแรง!
ธญการฟาดฟันกระบโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ี่นี้ เขาไม่ได้ทุ่มสุดกำลัง ทว่าก็ใช้พลังตบะไปถึงห้าส่วน สีฝงญุฐฬมโเพียงแค่พลังตบะห้าส่วน เขาก็สัมผัสได้ถึงความน่ชหไขธุศทะฒาสะพรึงกลัวของซูหมีจื่อ
พลังแห่งวิถีกระบี่ของเขา ถูกสะท้อนกลับมาจนหมดสิ้น โดยพื้นฐานแล้วคือสะท้อนกลับมาตามเส้นทางเดิม อีกทั้งยังผ่านการขัดเกลา อานุภาพทำลายล้างเพิ่มพูนขึ้นเป็นเท่าตัว!
ช่างเป็นสุดยอดวิชาพุทธจักรที่พิสดารยิ่งนัก!กโฎึฝฒท ซึ่งเขาไม่เคยพบเห็นเคล็ดวิชาที่แปลกประหลาดถึงเพียงนี้มาก่อน!
หากเขาใช้พลังตบะอย่างเต็มที่ตั้งแต่แรกเริ่ม เพียงแค่การโจมตีครานี้ลอชฮภไ เกรงว่าเขาคงได้รับบาดเจ็บสาหัสไปแล้ว!
ิตทเรยฉแเพียงการปะทะครานี้ หลินซูผู้เนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงกุมชัยชนะอย่างลำพองมาแต่เริ่มแรก ก็พลันถูกตอกกลับสู่ปไอสภาพเดิมในชั่วพริบตา
ส่วนซูหมีจื่อ รอยยิ้มอันราบเรียบดุจเมฆาลอยลมก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าอีกครา "ปรูฉพะสก อาตมาบอกแล้วว่าเจ้าฏฟณไถืงฑมิอาจเอาชนะอาตมาได้"
"เอาใหม่!" หลินซูเกรี้ยวกราดขึ้นมาแล้ว
พลังตบะเพิ่มพูนขึ้นเป็นแปดส่วน ท่ากระบี่สวรรค์ถูกใช้ออก พุ่งทะลวงเข้าใส่ซูหมีจื่อโดยตรง
—------------
ปล. พี่หลินซู ท่านลองใช้ศีรษะท่านพุ่งเข้าใส่อีกฝ่ายดูดีหรือไม่ เอาให้ตรงหลางกระหม่อมล้านๆ ของอีกฝ่ายเลย เผื่อจะชนะ