บทที่ 27 ใช้พละกำลังเก้าเท่า! เพื่อชักดาบ

ปราณดาบคลุ้มคลั่ง!

พื้นพระราชวังแตกกระจายจนหมดสิ้น

เครื่องไม้และพรมโดยรอบลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิง

สี่สัญลักษณ์ปลดปล่อยกระบวนท่ามังกร

สายปราณดาบที่ก่อตัวจากเปลวไฟกลายเป็นใบมีดมังกรพุ่งเข้าหาซูเจ๋ออย่างบ้าคลั่ง

อย่างไรก็ตาม ในนาทีนี้

ซูเจ๋อกัดฟันต้านทานและยืนหยัดรับมือ

ปราณดาบสีทองนับไม่ถ้วนพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า!

พวกมันฉีกกระชากอากาศพร้อมส่งเสียงหวีดหวิวที่ดุดัน

พลังงานที่เกิดจากการปะทะกันของสองปราณดาบที่พลุ่งพล่าน

ระเบิดออกเป็นรอยตัดของสายลมเล็กๆ นับไม่ถ้วน

พร้อมกับเสียง "ซี้ด"

รอยแผลเล็กๆ สองสามรอยที่มีเลือดซึมปรากฏขึ้นบนใบหน้าอันหล่อเหลาของซูเจ๋อ

และฝั่งสี่สัญลักษณ์เองก็บาดเจ็บหนักไม่แพ้กัน!

รอยแผลที่ถูกฟันตื้นๆ นับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นทั่วร่างกายท่อนบน

แม้จะไม่ถึงตาย

แต่มันดูสยดสยองอย่างยิ่ง!

ไป๋อีหลิงจ้องมองแผ่นหลังของซูเจ๋อขณะที่เขาต่อสู้พลางถอยร่น

หัวใจของเธอสั่นไหว

ในเว็บไซต์สื่อบางแห่ง

อย่างเช่น Bilibili

มีคนลงวิดีโอสาธิตกลยุทธ์การล้มมอนสเตอร์ระดับเจ้าเหนือหัวมากมาย

แต่เธอไม่เคยเห็นใครที่สามารถฟันสี่สัญลักษณ์จนตกอยู่ในสภาพน่าเวทนาได้ขนาดนี้มาก่อน!

และไม่มีทางที่ใครจะเอาชนะสี่สัญลักษณ์ในเลเวลเดียวกันได้ด้วยตัวคนเดียว!

โดยเฉพาะสี่สัญลักษณ์สายพันธุ์พิเศษที่มีสติปัญญาแบบนี้

วิดีโอเหล่านั้นมักจะแสดงภาพการรุมตีเป็นทีม

แต่ละคนมีหน้าที่เฉพาะในการควบคุมสถานการณ์ เพื่อให้ได้ชัยชนะที่ไร้ที่ติ

"บางที เขาอาจจะเป็นเจ้าชายที่เหลือรอดจาก [จักรวรรดิฟีนิกซ์จรัส] จริงๆ..."

"ครอบครองพลังสายเลือด [ฟีนิกซ์จรัส] ในตำนาน!"

"ตึง ตึง ตึง!"

การฟันโจมตีอย่างต่อเนื่อง

ทำให้พลังงานทางจิตของซูเจ๋อลดลงอย่างรวดเร็วมาก

กระบวนท่ารื่นรมย์รวดเร็วคอยตัดจังหวะและรบกวนการเคลื่อนไหววิชาสามดาบของสี่สัญลักษณ์ตลอดเวลา

ทุกครั้งที่สี่สัญลักษณ์เตรียมจะปลดปล่อยกระบวนท่ามังกรสังหารม่านม้วนอีกครั้ง...

ซูเจ๋อก็จะเข้าไปขัดขวางได้ทั้งหมด

สิ่งนี้ทำให้สี่สัญลักษณ์ขมวดคิ้วแน่น

สีหน้าของมันดูแย่เหมือนคนกินของเผ็ดจนพูดไม่ออก

“วิชาดาบของนายเหนือกว่าฉัน แล้วทำไมยังต้องมาจ้องเล่นงานวิชาของฉันด้วย!”

“รีบไปซะเดี๋ยวนี้! ฉันจะไม่ยุ่งกับนายแล้ว!”

“หึ แกกลัวแล้วงั้นเหรอ!?” ซูเจ๋อแสยะยิ้ม

เขาปลดปล่อยปราณดาบรื่นรมย์รวดเร็วห้าหกสายเข้าใส่สี่สัญลักษณ์

“เหลวไหล!”

สี่สัญลักษณ์พยายามยกจันทร์ทมิฬขึ้นมาต้านทาน

หลังจากเสียงโลหะปะทะกันจนแสบแก้วหูดังรัวๆ ประกายไฟกระเด็นไปทั่ว

สี่สัญลักษณ์ถูกบีบให้ต้องถอยหลังไปหลายก้าว

“ชื่อ: สี่สัญลักษณ์;”

“ค่าพลังชีวิตคงเหลือ [32/150];”

จากการตรวจพบของระบบ

ซูเจ๋อเห็นได้ชัดว่าสี่สัญลักษณ์ถึงขีดจำกัดแล้ว!

มันคงทนได้อีกไม่นาน

สี่สัญลักษณ์ตัวนี้จะต้องถูกสังหารลง ณ ที่แห่งนี้!

ทว่า

ที่น่าสนใจคือ

สี่สัญลักษณ์ตัวนี้กลับเริ่มเป็นฝ่ายล่าถอย!?

สติปัญญาของมันแทบจะไม่ต่างจากมนุษย์เลย!

“ออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้!?”

สี่สัญลักษณ์ตะโกนลั่น

“ส่งวิชาดาบของแกมาให้ฉันก่อนสิ!?”

ซูเจ๋อตะโกนสวนกลับไป

“บ้าเอ๊ย!” สี่สัญลักษณ์ทนไม่ไหวจนสติหลุด

“ทำไมต้องมาเกาะติดฉันไม่เลิก! ฉันก็ให้โอกาสนายหนีไปแล้วไง!”

“ฉันจำเป็นต้องใช้โอกาสนั้นด้วยเหรอ?” ซูเจ๋อแสยะยิ้ม

เขายกกระบี่ยักษ์อสรพิษขึ้น

เขาใช้ก้าวย่างแห่งความหวังพุ่งตัวไปอยู่ตรงหน้าสี่สัญลักษณ์โดยตรง

ปราณดาบมหาศาลฟาดฟันลงไป!

“ตึง!”

เสียงกัมปนาทดังสนั่นแผ่นดินสั่นสะเทือนอีกครั้ง

พระราชวังทั้งแห่งเริ่มพังทลายลงอย่างช้าๆ

แม้ว่าสี่สัญลักษณ์จะป้องกันดาบนั้นได้ด้วยเนตรเหยี่ยวที่เพิ่มการมองเห็น

แต่มือทั้งสองข้างที่กุมจันทร์ทมิฬไว้กลับระเบิดออกกลายเป็นละอองเลือดในวินาทีนั้น

เนื้อเยื่อประสาทของมันถูกทำลายยับเยินด้วยปราณดาบของซูเจ๋อ

“HP -23;”

“ชื่อ: สี่สัญลักษณ์;”

“HP คงเหลือ [9/150];”

“แกบีบให้ฉันต้องทำแบบนี้เองนะ!”

สี่สัญลักษณ์กัดฟันแน่น สีหน้าซีดเซียวเปลี่ยนเป็นดุดันสยดสยอง!

"จันทร์ทมิฬเล่มนี้อยู่กับฉันมานานแสนนาน ตั้งแต่ก่อนที่ฉันจะมีสติปัญญาเสียอีก..."

"วิชาดาบของฉันถูกขัดเกลามาจากจันทร์ทมิฬเล่มนี้!"

"รับการโจมตีครั้งสุดท้ายนี้ไปซะ!"

"ฉันจะยกจันทร์ทมิฬเล่มนี้ให้แกเอง!"

--

"ติ๊ง... โฮสต์เปิดใช้งานภารกิจลับ [อดีตของจันทร์ทมิฬ]..."

"เป้าหมายภารกิจ: เอาชนะสี่สัญลักษณ์"

"รางวัลภารกิจ: โอกาส 100% ที่จะดรอป [หนึ่งในสิบสองดาบชื่อดัง - จันทร์ทมิฬ]..."

"จะยอมรับหรือไม่?"

"ยอมรับ!" ซูเจ๋อไม่ลังเลเลยสักนิด

ข้อสันนิษฐานของเขาถูกต้อง

การที่สี่สัญลักษณ์ตัวนี้มีสติปัญญาขึ้นมาได้

น่าจะเป็นผลมาจากดาบคาทาน่าที่ชื่อ [จันทร์ทมิฬ] เล่มนี้

ซูเจ๋อเคยใช้ระบบตรวจสอบจันทร์ทมิฬไปแล้ว

แต่คุณสมบัติที่ตรวจพบกลับทำให้เขาประหลาดใจ

[ชื่อ]: สิบสองดาบชื่อดัง - จันทร์ทมิฬ (ชำรุด);

[คุณภาพ]: มหากาพย์;

[คุณสมบัติ]: ? ? ?;

[ผล]: ? ? ?;

[? ? ? ? ? ?]

แม้จะเป็นอาวุธที่ชำรุด แต่คุณภาพกลับอยู่ในระดับมหากาพย์!

ถ้ามันเป็นจันทร์ทมิฬที่สมบูรณ์ล่ะก็

อาวุธเล่มนี้ไม่ก้าวไปถึงระดับตำนานเลยเหรอ!?

"วารีสะท้อนจันทร์..."

เสียงของสี่สัญลักษณ์แว่วมาอย่างช้าๆ

ระยะเวลาวิชาสามดาบของมันสิ้นสุดลงโดยสมบูรณ์

ในช่วงเวลาไม่กี่วินาทีก่อนที่ซูเจ๋อจะโจมตี สี่สัญลักษณ์ได้เข้าสู่สภาวะอ่อนแอ

ขณะที่ซูเจ๋อก็นับเวลาถอยหลังในใจอย่างแม่นยำ

เขาเล็งเป้าและโจมตีจุดตายของสี่สัญลักษณ์ได้สำเร็จ!

นั่นทำให้เลือดของสี่สัญลักษณ์เหลือเพียง 9 แต้ม

มันบาดเจ็บสาหัสและกำลังจะตาย!

และในวินาทีนี้เอง...

สี่สัญลักษณ์ยังคงตั้งท่าดาบขนานกับหน้าอกเหมือนเช่นเคย

มันดูพร้อมที่จะสู้จนตัวตาย

ด้วยแรงเฮือกสุดท้ายที่เหลืออยู่

มันปลดปล่อยการโจมตีปลิดชีพออกมา!

และนั่นคือ...

การค่อยๆ... ชักดาบ...

"กระบวนท่าจันทร์ไหลริน!"

"วิชาลับ! ฟันสวรรค์!"

คลื่นดาบรูปจันทร์เสี้ยวสีฟ้าใสพุ่งผ่านร่างของสี่สัญลักษณ์ไปในทันที!

ในเสี้ยววินาทีต่อมา!

เวลาหยุดนิ่ง...

โลกหยุดหมุน...

แม้แต่ซูเจ๋อเองก็ไม่สามารถตอบสนองได้ทันในวินาทีนั้น!

เขารู้สึกเหมือนถูกแช่แข็งอยู่กับที่

เขาไม่สามารถแม้แต่จะกะพริบตาได้

"บ้าเอ๊ย!"

"วิชาดาบนี้มันประหลาดเกินไป!"

ความรู้สึกหวาดกลัวเข้าจู่โจมซูเจ๋อ

ในมุมมองของเขา

โลกทั้งใบกลายเป็นภาพนิ่ง

มีเพียงคลื่นดาบรูปจันทร์เสี้ยวสีฟ้าใสที่ค่อยๆ เคลื่อนที่ตรงมาที่ลำคอของเขาอย่างช้าๆ...

มันช้ามาก!

แต่เขาขยับตัวไม่ได้!

เหมือนเขาทำได้เพียงแค่รอความตายเท่านั้น!

"บ้าจริง ฉันเล่นใหญ่เกินไปหน่อย!"

"ฉันต้องมาตายแบบนี้จริงๆ เหรอ!?"

ซูเจ๋อรู้สึกถึงรสชาติขมปร่าในปาก

"โธ่เอ๊ย! เริ่มต้นได้แย่ชะมัด!"

"มันคงต้องใช้พละกำลังถึงเก้าเท่า เพื่อที่จะบรรลุความปรารถนาอันแรงกล้าที่เป็นเอกลักษณ์นี้ได้..."

"แก... มีความปรารถนาที่จะมีชีวิตอยู่ใช่ไหม!?"

มาอีกแล้ว!

เสียงที่ทุ้มลึกและลึกลับดังสะท้อนในหัวของซูเจ๋ออีกครั้ง!

"ถ้าเลือกมีชีวิตอยู่ได้! ใครมันจะอยากตายกันเล่า!"

ซูเจ๋อตะโกนก้องในใจ

"ถ้าอย่างนั้น... จงใช้พละกำลังเก้าเท่า เพื่อชักดาบซะ!"

วินาทีต่อมา

เสียงทุ้มลึกนั้นแฝงไปด้วยร่องรอยของความโกรธเกรี้ยวดังขึ้นในใจของซูเจ๋อ

ในเวลาเดียวกัน ซูเจ๋อรู้สึกเหมือนมีพันธนาการบางอย่างถูกปลดปล่อยออกจากร่างกาย...

เขารู้สึกผ่อนคลายอย่างถึงที่สุด

"ยินดีด้วยโฮสต์ทำความสำเร็จของหลี่ซิน... ดูเหมือนว่าคุณจะต้องใช้พละกำลังทำลายล้างถึงเก้าเท่า เพื่อที่จะฝึกฝนความปรารถนาอันแรงกล้าที่เป็นเอกลักษณ์ของคุณ..."

"ได้รับรางวัล..."

ในชั่วพริบตาเดียว!

รูม่านตาของซูเจ๋อเปล่งแสงสีทองที่น่าเกรงขามออกมา

ร่างกายของเขาขยายใหญ่ขึ้นเล็กน้อย

จากนั้น!

เขากระชับกระบี่ยักษ์อสรพิษตั้งขนานกับหน้าอก!

ค่อยๆ... ชักดาบออกไป...

"วารีสะท้อนจันทร์... กระบวนท่าจันทร์ไหลริน..."

"วิชาลับ! ฟันสวรรค์!"

วิชาดาบแบบเดียวกันเป๊ะถูกปลดปล่อยออกมาจากซูเจ๋อ!

ปราณดาบสีทองก่อตัวเป็นจันทร์เสี้ยวฟาดฟันออกไป!

ดาบนี้!

ใช้พละกำลังมหาศาลถึงเก้าเท่าของซูเจ๋อ!

มันคือวิชาดาบที่น่าหวาดกลัว นิ่งสนิท และไม่อาจหลบเลี่ยงได้!

สิ่งนี้สร้างความตกตะลึงให้กับสี่สัญลักษณ์และไป๋อีหลิงที่อยู่ในเหตุการณ์ในทันที!

"อะไรนะ?!"

"มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?!"