บทที่ 4 ความลับเล็กๆของอวี๋ชูหยา

"กำลังดำเนินการแปลงข้อมูลดัชนีความสามารถต่างๆของโฮสต์ให้เป็นดิจิทัล...แผงคุณสมบัติปัจจุบันมีดังนี้:"

[โฮสต์]:ซูเจ๋อ

[เผ่าพันธุ์]:มนุษย์

[ฝ่าย]:ไม่มี

[เลเวล]:[เลเวล3];

[ความสามารถทางพรสวรรค์]:แสง[ลำดับที่หนึ่ง];ความมืด[ลำดับที่หนึ่ง];

[ค่าพลังชีวิต]:[80/80];

(หมายเหตุ:ค่าพลังชีวิตนี้แสดงผลเป็นตัวเลขดิจิทัลการถูกโจมตีที่จุดตายจะส่งผลให้เสียชีวิตอย่างไม่อาจย้อนกลับได้โปรดอย่ามองว่านี่เป็นเพียงเกม!)

[ค่าพลังวิญญาณ]:[120/120];

[พละกำลัง]:12แต้ม;ส่งผลต่อพลังโจมตีทางกายภาพ;

[ความทนทาน]:8แต้ม;ส่งผลต่อพลังชีวิตและการป้องกัน;

[ความคล่องตัว]:10แต้ม;ส่งผลต่ออัตราคริติคอลและความเร็วในการตอบสนอง;

(การโจมตีคริติคอลสามารถเข้าใจได้ว่าเป็นการมองทะลุจุดอ่อนของคู่ต่อสู้และสร้างการโจมตีที่รุนแรง;)

[จิตวิญญาณ]:12แต้ม;ส่งผลต่อค่าพลังวิญญาณและความต้านทานรวมถึงส่งผลต่อความเสียหายของทักษะบางอย่าง;

(ยิ่งค่าความต้านทานสูงเท่าไหร่ผลกระทบด้านลบจากการโจมตีทางจิตใจเช่นอาการมึนงงสับสนและผลการควบคุมอื่นๆก็จะยิ่งต่ำลง;)

[ค่าคุณสมบัติพื้นฐานเฉลี่ยของคนปกติคือ3ถึง5แต้ม]

หลังจากเห็นแผงคุณสมบัติของตัวเองในใจซูเจ๋อก็อดไม่ได้ที่จะพยักหน้า

ทั้งธาตุแสงและธาตุมืดต่างอยู่ในระดับลำดับที่หนึ่งเพียงแค่นี้พรสวรรค์ของซูเจ๋อก็เหนือกว่ามนุษย์ส่วนใหญ่แล้ว!

อย่างไรก็ตามตามที่เซี่ยซูหลี่บอก...

"คนที่มีพลังลำดับที่หนึ่งนั้นหายากอย่างยิ่งจะปรากฏเพียงหนึ่งในสามหมื่นถึงห้าหมื่นคนเท่านั้น!"

"ยิ่งไปกว่านั้นประสิทธิภาพการเติบโตของพวกเขามักจะอยู่ระหว่าง131%ถึง150%!"

(ประสิทธิภาพการเติบโต131%-150%ถือเป็นลำดับที่หนึ่ง)

"แม้ว่าประสิทธิภาพการเติบโต131%จะถือเป็นเกณฑ์สอบผ่านของลำดับที่หนึ่งแต่ระดับสูงสุดของลำดับที่หนึ่งนั้นไปถึง150%!"

"ความแตกต่างอาจดูเล็กน้อยแต่เมื่อระดับสูงขึ้นช่องว่างเกือบ20%นี้จะยิ่งเห็นชัดเจนมากขึ้น"

"แต่ประสิทธิภาพการเติบโต150%นั่นเป็นไปไม่ได้!มันเป็นเพียงข้อสันนิษฐานทางทฤษฎีเท่านั้น"

"ตั้งแต่ยุคสมัยของ[หอคอยแห่งเทพเจ้า]จนถึงปัจจุบันผ่านไปนับพันปีมนุษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์คือจิ๋นซีฮ่องเต้แห่งจีน...จิ๋นซี..."

"ตามบันทึกทางประวัติศาสตร์ประสิทธิภาพการเติบโตของเขาพุ่งสูงถึง149%อย่างน่าอัศจรรย์!"

"ห่างจากความสมบูรณ์แบบเพียงเส้นยาแดงผ่าแปดแต่งานวิจัยในภายหลังยืนยันแล้วว่าประสิทธิภาพการเติบโต149%คือขีดจำกัดของมนุษยชาติ..."

"และทฤษฎีก็คือทฤษฎี..."

"149%?"ซูเจ๋อนึกถึงคำอธิบายของเซี่ยซูหลี่และตกอยู่ในภวังค์ความคิด

วินาทีต่อมาเขาหยิบหินวิญญาณว่างเปล่าออกมา

"มาดูประสิทธิภาพการเติบโตของฉันก่อนดีกว่า!"

ขณะที่ซูเจ๋อส่งพลังเข้าไปในหินวิญญาณว่างเปล่าดวงแสงพลังงานที่ส่องประกายสีขาวดำก็ถูกดูดซับเข้าไปอย่างช้าๆ

"145%..."

ตัวเลขปรากฏขึ้นในหินวิญญาณว่างเปล่า

"แค่145%เองเหรอ..."ซูเจ๋อรู้สึกห่อเหี่ยวใจขึ้นมาทันที

ประสิทธิภาพการเติบโตเทียบเท่ากับพรสวรรค์ในการเติบโต145%นั้นเหนือกว่ามนุษย์ทั้งหมด98%แล้ว!

พรสวรรค์ระดับนี้คือหนึ่งในหมื่นแทบจะจัดอยู่ในกลุ่มผู้ใช้พลังระดับแนวหน้า

แต่นี่ไม่ใช่ขีดจำกัดที่ซูเจ๋อต้องการ

ถึงแม้เขาจะไปไม่ถึง150%ตามทฤษฎีแต่ด้วยระบบเขาควรจะไปถึงอย่างน้อย149%!

"เดี๋ยวสิ!พลังแห่งเทพมาร!"

ซูเจ๋อตระหนักถึงบางอย่างได้ทันที

"ใช่แล้วตราบใดที่ผมหลอมรวมเข้ากับพลังแห่งเทพมารผมอาจจะเพิ่มศักยภาพการเติบโตเริ่มต้นให้ถึงขีดสุดได้!"

เมื่อคิดได้ดังนั้นซูเจ๋อก็ตัดสินใจเด็ดขาด

"ภารกิจเทพมารมีเวลาจำกัดแค่หกชั่วโมงผมควรจะรีบหาทางออก..."

หลังจากคลำหาตามผนังห้องหินอยู่พักใหญ่...

ในที่สุดซูเจ๋อก็พบประตูลับ

เขาออกแรงผลักประตูหินก็เปิดออกแต่ที่เห็นมีเพียงความมืดมิดที่ไร้จุดจบ

ซูเจ๋อไม่ลังเลเพราะนี่คือทางออกเดียวที่มี

เขาจึงก้าวเข้าไปข้างใน

ไอเย็นยะเยือกเสียดแทงเข้าถึงกระดูกราวกับอุโมงค์มืดที่ไม่มีวันสิ้นสุด

หลังจากผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่ทราบได้ในที่สุดแสงสว่างรำไรก็ปรากฏขึ้นข้างหน้า

"ทำไมเจ้าหน้าที่ยังไม่มาอีก?ทำไมเราไม่ไปพิชิตชั้นแรกของ[หอคอยแห่งเทพเจ้า]กันเลยล่ะ?!ให้ตายสิ!ฉันปลุกพลังลำดับที่หนึ่งขึ้นมาแล้วนะ!ไม่เชื่อหรอกว่าจะจัดการมอนสเตอร์พวกนั้นไม่ได้!"

"ฉู่เกาเฟย...เอ่อ...เราขอร่วมทีมด้วยได้ไหม...ฉันปลุกพลังได้แค่ลำดับที่สี่เอง..."

เด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้มดูใสซื่อถามอย่างเขินอายแววตาประจบสอพลอ

"ไม่มีปัญหา!"ฉู่เกาเฟยตบอกตัวเอง

โรงเรียนมัธยมหมายเลข1เมืองเซี่ยหยางมีห้องเรียนชั้นปีสุดท้ายถึงยี่สิบห้อง

มีนักเรียนหญิงสวยๆนับไม่ถ้วนและหนึ่งในนั้นคืออวี๋ชูหยาจากห้องของเขาที่เป็นถึงดาวโรงเรียนระดับท็อป

แต่ฉู่เกาเฟยไม่ใช่คนธรรมดาเขารู้ขีดจำกัดของตัวเองดี

เขาเอื้อมไม่ถึงอวี๋ชูหยาแต่สาวสวยตรงหน้าคนนี้ก็ไม่เลวเลย!

หินวิญญาณในมือของฉู่เกาเฟยแสดงตัวเลข"131%"อย่างชัดเจน

เขารายล้อมไปด้วยเพื่อนร่วมชั้นที่มากขึ้นเรื่อยๆ

เพื่อนนักเรียนหญิงหลายคนเข้ามาควงแขนสีหน้าประจบเอาใจ

เขาชอบความรู้สึกนี้!

เขาชอบถูกมองด้วยความเลื่อมใสจากผู้หญิง!

แม้ว่าคะแนน"131%"จะเป็นเพียงเกณฑ์ผ่านของลำดับที่หนึ่งก็ตาม...

ในโถงกว้างมีเพียงเสาโทเท็มขนาดมหึมาสี่ต้นตั้งตระหง่านอย่างน่าเกรงขาม

ตอนนี้มีเพื่อนร่วมชั้นทยอยปรากฏตัวขึ้นในโถงทีละคน

ทุกคนมีสีหน้าไม่แน่นอนบ้างก็ดีใจบ้างก็กังวล

ชัดเจนว่าทุกคนได้ปลุกพลังที่สอดคล้องกับตัวเองขึ้นมาแล้ว

"100%?"เสียงอุทานของเด็กสาวคนหนึ่งดังขึ้นกะทันหัน

"หัวหน้าห้องทำไมเธอถึงปลุกพลังได้แค่ระดับลำดับที่สามล่ะ?"

ในโถงนี้มีเพียงนักเรียนจากห้องของซูเจ๋อเท่านั้น

แน่นอนว่าหัวหน้าห้องที่เด็กสาวพูดถึงคืออวี๋ชูหยา

"อ๊ะ...แหะ...แหะๆ..."อวี๋ชูหยาดูอับอายเล็กน้อยสีหน้าดูไม่เป็นธรรมชาติ

เธอพยายามซ่อนความขมขื่นในใจเอาไว้

แต่ใครๆก็มองเห็นความเศร้าและความผิดหวังในดวงตาของเธอได้

คะแนนทฤษฎีมัธยม4และ5ของเธอติดอันดับท็อปห้าของโรงเรียนมาตลอดแต่ตอนนี้กลับปลุกพลังได้เพียงลำดับที่สามที่แสนธรรมดา...

นี่เป็นเรื่องที่น่าผิดหวังอย่างมากสำหรับนักเรียนหลายคน

แม้ศักยภาพการเติบโตของลำดับที่สามคือ99%ถึง100%แต่ความต่างเพียง1%ก็เหมือนสวรรค์กับเหว

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของอวี๋ชูหยาเด็กสาวคนนั้นก็ยิ่งได้ใจ

"ฉันปลุกพลังได้ลำดับที่สองนะ..."

แต่ก่อนที่เธอจะพูดจบเงาร่างกำยำร่างหนึ่งก็ขวางทางเธอไว้

"ลู่เสี่ยวเสี่ยพอได้แล้ว"

คำพูดเย็นชาทำให้เธอตกใจเธอกำลังจะพ่นคำด่าออกมา

แต่สายตาของเธอกวาดไปเห็นตัวเลขที่แสดงบนหินวิญญาณในมือของตู้ฉงเข้าพอดี

"140%!ลำดับที่หนึ่ง!?"

เมื่อได้ยินดังนั้นนักเรียนทุกคนต่างหันมามองสายตาจับจ้องไปที่หินวิญญาณในมือของตู้ฉง

"ให้ตายสิ!เรื่องจริงด้วย!ห้องเรามีเด็กระดับท็อปสองคนเลย!"

"140%!พระเจ้าช่วย!นั่นมันพรสวรรค์ระดับอัจฉริยะจากปักกิ่งหรือเซี่ยงไฮ้เลยนะ!"

"ว่ากันว่ากิลด์ระดับท็อปของจีนตอนนี้ต้องการพรสวรรค์เกิน140%เท่านั้น!ตู้ฉง...เขามีคุณสมบัติแล้ว!"

"ชิ!"ลู่เสี่ยวเสี่ยตาหรี่ลงแต่ไม่กล้าพูดอะไรต่อ

หลังจากเดินเลี่ยงไปเธอก็ไปจับกลุ่มกับพวกเด็กผู้หญิงกระซิบกระซาบกันและแอบมองมาทางนี้เป็นระยะ

"ขอบใจนะตู้ฉง"อวี๋ชูหยาพูดพลางถอนหายใจ

"ไม่เกี่ยวอะไรกับผมหรอก"ตู้ฉงส่ายหน้าพูดจาคลุมเครือ

"ซูเจ๋อเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของผม"

เมื่อได้ยินคำพูดของตู้ฉงใบหน้าของอวี๋ชูหยาก็แดงก่ำ

เธออึกอักพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว

ราวกับว่าความลับเล็กๆของเธอถูกค้นพบเข้าแล้ว

ในขณะเดียวกันฉู่เกาเฟยที่ได้ยินคำพูดของลู่เสี่ยวเสี่ยจากระยะไกลก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้น

"ลำดับที่สามงั้นเหรอ!?อวี๋ชูหยา?"

"เหอะๆตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วบางทีฉันอาจจะ..."

ขณะที่ฉู่เกาเฟยกำลังจะเดินเข้าไปคุยกับอวี๋ชูหยา

เสียงผู้ชายคนหนึ่งก็ดังขึ้น

"49คนห้องเราหายไปคนหนึ่ง!น่าจะเป็นซูเจ๋อ!"กัวห่าวเฟิงกรรมการคุมกฎนับจำนวนคน

ทุกคนหันไปมองกัวห่าวเฟิง

เจ้าหน้าที่ที่เซี่ยซูหลี่พูดถึงก็ยังไม่เห็นวี่แววแแถมเพื่อนร่วมชั้นยังหายไปคนหนึ่งทุกคนจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกไม่สบายใจ

เมื่อได้ยินเช่นนั้นฉู่เกาเฟยแทบจะกระโดดตัวลอยด้วยความดีใจ!

หมอนั่นหายไปแล้ว!ถ้าไม่มีซูเจ๋อโอกาสที่ฉันจะได้อวี๋ชูหยาก็สูงขึ้นมาก

คนอื่นอาจจะไม่รู้แต่เขาสังเกตเห็นมานานแล้วว่าอวี๋ชูหยามักจะแอบมองซูเจ๋ออย่างอธิบายไม่ได้

ไม่ต้องสงสัยเลยอวี๋ชูหยาต้องสนใจหมอนั่นแน่ๆ

เขาเร่งฝีเท้าเดินไปข้างๆอวี๋ชูหยา

"เพื่อน...อวี๋ชูหยา...คือผม..."

ทันใดนั้น!

ความเย็นยะเยือกสายหนึ่งก็แผ่ซ่านเข้ามาในทันทีไม่ใช่แค่ฉู่เกาเฟยเท่านั้น!

นักเรียนทั้ง49คนในโถงต่างรู้สึกสั่นสะท้านในใจ!ความรู้สึกหวาดกลัวอย่างรุนแรงพุ่งพล่านขึ้นมา!

ราวกับถูกจ้องมองโดยสัตว์ป่าที่ดุร้ายและน่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุดจนไม่สามารถก้าวขาออกได้แม้แต่ก้าวเดียว

ในเวลาเดียวกันร่างหนึ่งก็ค่อยๆปรากฏขึ้นในโถง

คนที่ห้าสิบของห้องที่หายตัวไปได้ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งในที่สุด!

"ซูเจ๋อ!"ตู้ฉงตะโกนเรียก

"เดี๋ยวก่อน!หินวิญญาณว่างเปล่านั่น...145%!"

มีคนสังเกตเห็นหินวิญญาณในมือของเขาและอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ

"ซี้ด...นี่...นี่มัน!เป็นไปได้ยังไงกัน!"