TXV - 0945 หลงปิงท้องแล้ว

TXV - 0945 หลงปิงท้องแล้ว

กลุ่มอาคารนั้นดูเผินๆ เหมือนหมู่บ้าน แต่เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ ในภาพที่ พรีเดเตอร์ บี ส่งกลับมา ไม่เพียงแต่ปรากฏกำลังพลติดอาวุธครบมือ แต่ยังมีรถถัง รถหุ้มเกราะ แม้กระทั่งเครื่องบินและรันเวย์ ดูราวกับเป็นฐานทัพทหารที่เป็นเอกเทศ

มันมีขนาดใหญ่มาก ครอบคลุมพื้นที่ประมาณสองกิโลเมตร

เมื่อเห็นภาพสำนักงานใหญ่ขององค์กร FA คิ้วของเซี่ยเหล่ยก็ขมวดเข้าหากันทันที พื้นที่กว้างขวางขนาดนี้ ขีปนาวุธ "กุญแจสู่นรก" เพียงลูกเดียวคงระเบิดทำลายได้ไม่หมด

บนหน้าจอปรากฏเป้าเล็งกากบาท โดรนได้ล็อกเป้าหมายบนพื้นดินไว้แล้ว มันคือตึกสูงสามชั้น เหตุผลที่ พรีเดเตอร์ บี เล็งเป้านี้ เป็นไปตามพิกัดที่ได้รับมาจากภาคีอัศวินฮอสพิทัลเลอร์

หน้าจอคอมพิวเตอร์พกพาแสดงการนับถอยหลังการยิง เหลือเวลาอีกสามวินาที

สายตาของเซี่ยเหล่ยเลื่อนไปที่ด้านบนของตึกนั้น ซึ่งยังคงเปิดไฟสว่างอยู่ เขาเห็นกำลังพลติดอาวุธทั่วไป และยังมีคนงานที่ไม่มีอาวุธ ดูเหมือนพวกเขากำลังผลิตอะไรบางอย่างอยู่ แม้เขาจะมองไม่เห็นว่าคนเหล่านั้นผลิตอะไรในตึกนั้น แต่ในทะเลทรายของเม็กซิโกจะผลิตอะไรได้อีกล่ะ? คงไม่ใช่ถุงเท้าหรือเสื้อเชิ้ตแน่ๆ มีเพียงอย่างเดียวคือยาเสพติด

ธุรกิจที่ทำเงินมหาศาลอย่างยาเสพติด องค์กร FA จะพลาดได้อย่างไร? หากไม่มีเงินทุนมหาศาล พวกเขาจะเลี้ยงดูกองกำลังติดอาวุธจำนวนมากขนาดนี้ได้อย่างไร?

ตัวเลขถอยหลังบนหน้าจอแสดงเลข "1"

เซี่ยเหล่ยยื่นมือไปเคาะแป้นพิมพ์ทันที เพื่อยกเลิกโหมดการยิงอัตโนมัติของ พรีเดเตอร์ บี เขาจ้องมองหน้าจออีกครั้งเพื่อสังเกตอย่างละเอียด พิกัดที่ภาคีอัศวินฯ ให้มานั้นคือสำนักงานใหญ่ของ FA จริงๆ แต่ตึกนี้กลับไม่ใช่เป้าหมายที่คุ้มค่าแก่การระเบิด หาก พรีเดเตอร์ บี บรรทุกระเบิดนิวเคลียร์ เขาคงทิ้งลงไปตรงไหนก็ได้ แต่เขามี "กุญแจสู่นรก" เพียงลูกเดียว เขาต้องทำลายเป้าหมายที่มีมูลค่าสูงสุด

ผู้นำขององค์กร FA จะอยู่ที่ไหน?

นี่คือคำถามที่เซี่ยเหล่ยอยากรู้คำตอบมากที่สุดในตอนนี้

แต่ขนาด CIA ยังไม่รู้คำตอบ แล้วเขาจะรู้ได้อย่างไร?

พรีเดเตอร์ บี ยังคงบินวนอยู่บนท้องฟ้า โดยมีความมืดมิดเป็นเครื่องกำบัง

สายตาของเซี่ยเหล่ยยังคงกวาดมองบนหน้าจอเพื่อค้นหาเป้าหมายที่ควรค่าแก่การถล่ม

ทันใดนั้น ในภาพที่ส่งกลับมาเริ่มปรากฏร่องรอยของความวุ่นวาย ผู้คนจำนวนมากวิ่งออกมาจากอาคาร และเริ่มมีการสตาร์ทรถยนต์

ใจของเซี่ยเหล่ยกระตุก "หรือว่าพวกเขาจะไหวตัวทัน? สำนักงานใหญ่ของ FA มีเรดาร์ป้องกันภัยทางอากาศจริงๆ เหรอ?"

ไม่ว่าจะเป็นกรณีไหน ผลลัพธ์ก็ออกมาเหมือนกัน ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในฐานทัพหมายความว่าพวกเขารู้ตัวแล้วว่ามี พรีเดเตอร์ บี อยู่บนท้องฟ้า

ทันใดนั้น เปลวไฟสายหนึ่งก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

นั่นคือขีปนาวุธสตริงเกอร์ (Stinger) ขีปนาวุธป้องกันภัยทางอากาศแบบประทับบ่าที่ผลิตโดยบริษัท General Dynamics ของสหรัฐฯ!

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด...

เสียงสัญญาณเตือนภัยดังมาจากคอมพิวเตอร์พกพา พร้อมกับคำแนะนำของเสี่ยวเชี่ยน: "คุณถูกล็อกเป้าโดยสตริงเกอร์ คาดว่าจะถูกทำลายภายในห้าวินาที"

ยิ่งอยู่ในช่วงเวลาวิกฤต สมองของเซี่ยเหล่ยยิ่งเยือกเย็น ในวินาทีที่ขีปนาวุธพุ่งขึ้นฟ้า ในหัวของเขาพลันปรากฏภาพสิ่งปลูกสร้างทั้งหมดที่เขามองเห็น ทั้งตึก บ้านชั้นเดียว โกดัง หอสังเกตการณ์ โรงเก็บเครื่องบิน และอื่นๆ การคำนวณด้าน "มูลค่า" เกิดขึ้นในสมองของเขาไปพร้อมๆ กัน

สมองของเขามีความสามารถในการคำนวณและวิเคราะห์ทัดเทียมกับคอมพิวเตอร์ คำเตือนของเสี่ยวเชี่ยนให้เวลาห้าวินาที แต่เขาใช้เวลาวิเคราะห์เพียงวินาทีเดียว วินาทีต่อมา พรีเดเตอร์ บี ก็ลั่นไกส่ง "กุญแจสู่นรก" พุ่งตรงไปยังเป้าหมายบนพื้นดิน

เป้าหมายนั้นคือคลังน้ำมันของสำนักงานใหญ่ FA ซึ่งมีถังเก็บน้ำมันขนาดใหญ่หลายถัง และรถบรรทุกน้ำมันที่จอดอยู่

สตริงเกอร์กับ "กุญแจสู่นรก" บินสวนกันกลางอากาศ ก่อนจะพุ่งเข้าหาเป้าหมายของแต่ละฝ่าย

เซี่ยเหล่ยบังคับให้ พรีเดเตอร์ บี บินดิ่งลงจากท้องฟ้า

ขีปนาวุธสตริงเกอร์เลี้ยวโค้งกลางอากาศ แล้วบินไล่ตาม พรีเดเตอร์ บี ดิ่งลงไปเช่นกัน

"กุญแจสู่นรก" พุ่งชนถังน้ำมันถังหนึ่ง ในวินาทีนั้น เปลวเพลิงพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าจนภาพบนหน้าจอสั่นสะเทือนไปหมด ถังน้ำมันถังหนึ่งระเบิด ส่งผลให้ถังรอบข้างระเบิดตามเป็นทอดๆ พลังงานจากการระเบิดของขีปนาวุธบวกกับพลังงานจากการระเบิดของคลังน้ำมันและรถบรรทุกน้ำมัน มันรุนแรงราวกับระเบิดนิวเคลียร์ขนาดเล็ก!

ในภาพที่สั่นไหว อาคารในฐานทัพของ FA ล้มครืนลงราวกับตัวโดมิโนที่ถูกผลัก พังพินาศราบเป็นหน้ากลอง!

พรีเดเตอร์ บี พุ่งจมหายเข้าไปในทะเลเพลิง

ขีปนาวุธสตริงเกอร์ก็พุ่งตามเข้าไปในกองเพลิงนั้นเช่นกัน

ภาพดับวูบไป

ปฏิบัติการถล่มสำนักงานใหญ่ขององค์กร FA สิ้นสุดลงอย่างสมบูรณ์ แม้ พรีเดเตอร์ บี จะพกขีปนาวุธนำวิถีไปเพียงลูกเดียว แต่คลังน้ำมันของสำนักงานใหญ่ FA กลับกลายเป็นระเบิดนิวเคลียร์ขนาดย่อม แม้จะมองไม่เห็นภาพหลังจากที่การระเบิดสงบลง แต่จากภาพเหตุการณ์ที่บันทึกได้เมื่อครู่ สิ่งที่หลงเหลืออยู่ในสำนักงานใหญ่ของ FA คงมีไม่มากนัก

เซี่ยเหล่ยปิดคอมพิวเตอร์พกพาแล้วขับรถจากไป ในที่สุดเขาก็เผยรอยยิ้มออกมา เขาเชื่อว่าหากผู้นำองค์กร FA อยู่ในสำนักงานใหญ่แห่งนั้น ก็มีโอกาสสูงที่จะถูกระเบิดตายไปพร้อมกัน หากไม่ตายเขาก็ยอมรับได้ เพราะอย่างน้อยเขาก็ทำลายฐานที่มั่นของพวกมันไปแล้ว!

รถ Land Rover Defender พุ่งทะยานไปบนถนน

เซี่ยเหล่ยต่อสายโทรศัพท์อีกครั้ง ยังคงติดต่อสมาชิกทีมรบนักษัตรจีน แต่คราวนี้เขาติดต่อ "กุน" แห่งทีมรบ ซึ่งก็คือ เหลียงซือเหยา ผู้หญิงของเขา

"ซือเหยา ผมเอง" เสียงของเซี่ยเหล่ยเต็มไปด้วยความโหยหาและอบอุ่น

"สามี... เดี๋ยวรอแป๊บนึงนะ" ในสายมีเสียงฝีเท้าเดินไปมา ประมาณสิบวินาทีต่อมาเสียงของเหลียงซือเหยาก็ดังขึ้นอีกครั้ง "ฉันเป็นห่วงแทบแย่ ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน?"

"ผมอยู่เม็กซิโก"

"หา? คุณไปทำอะไรที่เม็กซิโก?"

เซี่ยเหล่ยยิ้ม "กลับไปแล้วค่อยเล่าให้ฟังนะ ผมอยากรู้สถานการณ์ในประเทศหน่อย"

"เจิ้งหนานทำหน้าที่ได้ค่อนข้างดี จนถึงตอนนี้ยังไม่มีใครจับได้ แต่คุณต้องรีบกลับมานะ เขาจะปลอมเป็นคุณตลอดไปไม่ได้หรอก สักวันต้องมีคนดูออก โดยเฉพาะถังอวี่เยียน เจิ้งหนานไม่มีทางหลอกเธอได้แน่ แต่ยังดีที่ช่วงนี้เธอไม่ได้มาหาคุณ ถ้าเธอมา เจิ้งหนานคงความแตกแน่นอน"

"อืม ผมกำลังจะกลับแล้ว" เซี่ยเหล่ยกล่าว

"ฉันคิดถึงคุณจัง" เสียงของเหลียงซือเหยาอ่อนโยนมาก "ฉันฝันถึงคุณทุกคืนเลย... คุณคิดถึงฉันบ้างไหม?"

"คิดถึงสิ"

"ฉันไม่เชื่อคุณหรอก"

เซี่ยเหล่ยยิ้ม ช่วงเวลาไม่กี่วันที่ผ่านมาในอเมริกาและเม็กซิโกช่างน่าตื่นเต้นหวาดเสียวจนเขาแทบไม่มีเวลามาคิดเรื่องความรักความใคร่ แต่ก็นั่นแหละ ผู้หญิงมักจะชอบฟังคำพูดแบบนี้ ต่อให้รู้ทั้งรู้ว่าผู้ชายกำลังแกล้งหลอกก็ตาม

"แล้วคุณคิดถึงส่วนไหนของฉันล่ะ?" เสียงของเหลียงซือเหยาแฝงแววขี้เล่น

"เอ่อ..." เซี่ยเหล่ยหัวเราะ "ไม่ว่าจะเป็นอะไรที่เป็นของคุณ ผมก็คิดถึงทั้งนั้นแหละ"

"ลูกชายคุณอยากคุยด้วย คุณอยากฟังไหม?" เสียงของเหลียงซือเหยาถาม

เซี่ยเหล่ยชะงักไป "ตอนนี้เขาพูดได้แล้วเหรอ? อย่ามาล้อเล่นน่า"

ในสายมีเสียงเสียดสีของเสื้อผ้าที่ถูกเลิกขึ้น แล้วตามด้วยเสียง กึกกักๆ เหลียงซือเหยาคงเอาโทรศัพท์ดาวเทียมไปวางไว้บนหน้าท้องของเธอ และโทรศัพท์ก็เก็บเสียงภายในท้องกลับมา แต่นั่นไม่ใช่เสียงเด็กพูดแน่นอน มันคือเสียงการเคลื่อนไหวของลำไส้ ซึ่งท้องของทุกคนก็มีเสียงแบบนี้

เมื่อได้ยินเสียง "กึกกัก" ที่แปลกประหลาดนั้น ในสมองของเซี่ยเหล่ยก็อดไม่ได้ที่จะจินตนาการภาพตาม เหลียงซือเหยายืนอยู่ในห้องพักผ่อนในออฟฟิศของเขา มือข้างหนึ่งเลิกเสื้อขึ้น อีกข้างแนบโทรศัพท์ดาวเทียมไว้ที่หน้าท้อง ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่นและมีความสุข

ผู้หญิงยามตั้งครรภ์คือช่วงเวลาที่สวยงามและมีความสุขที่สุด

"ได้ยินไหม?" เสียงของเหลียงซือเหยาถาม "เขาบอกว่าเขาก็คิดถึงคุณเหมือนกัน"

เซี่ยเหล่ยแทบอยากจะบินกลับไปเดี๋ยวนี้เพื่อกอดเธอและลูกในท้องไว้ในอ้อมแขน แต่สิ่งที่เขาพูดออกมากลับเป็น "ซือเหยา ผมได้ยินแล้ว คุณท้องเสียหรือเปล่า?"

"บ้าสิ ไม่โรแมนติกเอาซะเลย เมื่อก่อนตอนคุณจีบฉัน ฉันพูดอะไรคุณก็ว่าถูกหมด เดี๋ยวนี้พอฉันท้องโต คุณก็หาว่าท้องเสียซะงั้น กลับมาเถอะ กลับมาเมื่อไหร่ดูซิว่าฉันจะจัดการคุณยังไง" แม้จะพูดแบบนั้น แต่เสียงของเหลียงซือเหยากลับเต็มไปด้วยความปิติ

เธอกับเซี่ยเหล่ยถือเป็นคู่สามีภรรยาที่อยู่กันมานานแล้ว การหยอกล้อเรื่องใต้สะดือเล็กน้อยระหว่างสามีภรรยาถือเป็นเรื่องปกติ

"เอาละ ผมมีเรื่องสำคัญจะบอก" เซี่ยเหล่ยเปลี่ยนโหมดเข้าสู่ความจริงจัง "ผมได้รับข้อมูลมาว่า องค์กร FA มีแผนจะโจมตีสำนักงานใหญ่ของเรย์มาร์กรุ๊ปที่ปักกิ่ง"

"หา? กล้าขนาดนั้นเลยเหรอ?" เหลียงซือเหยาเริ่มเคร่งเครียดทันที "มันเป็นแผนแบบไหน?"

"พวกเขาจะปล้นเครื่องบินจากญี่ปุ่น แล้วขับเครื่องบินพุ่งชนสำนักงานใหญ่ของเรา"

"นั่นมันจะก๊อปปี้เหตุการณ์ก่อการร้าย 9/11 เลยนี่นา พวกเขาช่างกล้า!" เสียงของเหลียงซือเหยาเต็มไปด้วยความโกรธ

เซี่ยเหล่ยกล่าว "นี่คือเรื่องจริง องค์กร FA ทำงานให้รัฐบาลอเมริกา โดยมีการสนับสนุนจากอเมริกา ไม่มีอะไรที่พวกเขาไม่กล้าทำ คุณเอาข้อมูลนี้ไปบอกอาปิง เธอรู้ว่าควรจะจัดการยังไง ส่วนคุณก็ไม่ต้องเข้าไปยุ่งนะ แค่ดูแลบ้านให้ดีก็พอ"

"อืม ฉันจะรีบบอกเธอทันที" เสียงของเหลียงซือเหยา "อ้อ ฉันก็มีข่าวดีจะบอกคุณเหมือนกัน"

"ข่าวดีอะไร?"

"อาปิงเธอ..." เหลียงซือเหยาอ้ำอึ้ง

"อาปิงเธอเป็นอะไร?" เซี่ยเหล่ยเริ่มร้อนใจ "รีบบอกมาสิ"

"คริคริ" เสียงหัวเราะใสเหมือนระฆังเงินของเหลียงซือเหยาดังขึ้น "คุณจูบฉันผ่านโทรศัพท์ทีนึงก่อนแล้วฉันจะบอก"

เซี่ยเหล่ยรู้สึกมึนหัวเล็กน้อย แต่เขาก็จูบลงบนโทรศัพท์ดาวเทียม ส่งเสียงจูบนั้นไปให้เหลียงซือเหยา แล้วเร่งเร้าว่า "บอกมาเร็วๆ สิ"

"อาปิงท้องแล้ว"

"ท้องแล้ว? อะไรนะ?"

"คนซื่อบื้อ เธอตั้งครรภ์แล้วไง!" เหลียงซือเหยาหัวเราะพลางเอ็ด "คุณกำลังจะได้เป็นคุณพ่ออีกรอบแล้ว!"

"ฮ่าๆๆ..." เซี่ยเหล่ยหัวเราะออกมาเสียงดัง

นี่เป็นข่าวดีจริงๆ ผู้หญิงทั้งสี่คนของเขา เหลียงซือเหยา ฟ่านฟ่าน เจียงหรูอี้ ต่างก็ตั้งครรภ์กันหมดแล้ว และตอนนี้หลงปิงก็ตั้งครรภ์ด้วย ตอนนี้เขามีลูกถึงสี่คนแล้ว ต่อให้เขาต้องจากโลกนี้ไปจริงๆ ในอีกสองปีข้างหน้า เขาก็คงไม่มีอะไรให้ต้องเสียใจอีก ลูกทั้งสี่คนจะเป็นตัวแทนการสืบต่อชีวิตของเขา

"เอาละ ฉันรู้ว่าคุณกำลังขับรถอยู่ จะไม่กวนคุณมากแล้ว รีบกลับบ้านนะ เดินทางปลอดภัยล่ะ รักนะคุณสามี" เหลียงซือเหยาจูบโทรศัพท์ของเธอ

"รักนะจ๊ะคุณภรรยา" เซี่ยเหล่ยจูบโทรศัพท์คืนก่อนจะวางสายไป

รถ Land Rover Defender เร่งความเร็วขึ้นทันที ราวกับสัตว์ป่าที่กำลังตื่นเต้นบนท้องถนน

ชายผู้ขับรถกำลังจินตนาการถึงสิ่งสวยงาม "ซือเหยาเป็นสายวรยุทธ ลูกที่เธอท้องน่าจะเป็นผู้ชายมั้ง? เธอท้องลูกชายน่ะเหมาะที่สุดแล้ว ลูกชายของเธอจะได้สืบทอดมวยหย่งชุนให้เกรียงไกร ฟ่านฟ่านเป็นนักวิจัย สุขุมอ่อนโยน เธอท้องลูกสาวน่าจะเหมาะที่สุด ลูกสาวของเธอจะได้เป็นนักวิทยาศาสตร์ สร้างคุณประโยชน์ให้งานวิจัยของชาติ หรูอี้เป็นคนอ่อนโยนและใจดี ท้องลูกสาวก็เหมาะเหมือนกัน ผมจะปั้นลูกสาวของเธอให้เป็นบุคลากรทางธุรกิจ เพื่อเข้าสู่ระดับบริหารของเรย์มาร์กรุ๊ปในอนาคต ส่วนหลงปิงนั้นพิเศษมาก ลูกของเธอน่าจะเป็นผู้ชายเหมือนกันนะ? ลูกของเธอจะได้เป็นทหาร เจริญรอยตามแม่ คอยปกป้องประเทศชาติต่อไป..."

เด็กๆ ยังไม่ทันลืมตาดูโลก แต่คนเป็นพ่อก็จินตนาการไปไกลแสนไกลแล้ว