TXV - 0929 ขุมทรัพย์อยู่ในคอมพิวเตอร์ของแจ็ค

TXV - 0929 ขุมทรัพย์อยู่ในคอมพิวเตอร์ของแจ็ค

วิสกี้ไม่กี่แก้วส่งผลให้แคทลินฟุบลงในอ้อมกอดของเซี่ยเหล่ย ขณะที่แจ็คนอนแผ่อยู่บนพื้น เซี่ยเหล่ยเองก็แสร้งวูบไปบนโซฟาประมาณสองนาที ก่อนจะอาศัยระบบภูมิคุ้มกันอันเหนือชั้นสลายฤทธิ์ยาและลืมตาตื่นขึ้นมา

เขาผสมยาลงในเหล้าและดื่มมันเข้าไปด้วยตนเอง ย่อมต้องโดนฤทธิ์ยาไปด้วย แจ็คเป็นคนระมัดระวังมาก เขาไม่อยากเสี่ยงให้แจ็คสงสัยหากเห็นว่าเขาดื่มเหล้าคนละขวดหรือมีท่าทีต่างออกไป

หลังตื่นขึ้น เซี่ยเหล่ยสะบัดศีรษะแรงๆ เพื่อขับไล่ความมึนงงสุดท้ายออกไป เขาวางร่างแคทลินลงบนโซฟาอย่างแผ่วเบา ก่อนจะเดินไปเขย่าไหล่เธอเบาๆ เพื่อหยั่งเชิง "แคทลิน? แคทลิน?"

แคทลินไม่มีการตอบสนองใดๆ

เซี่ยเหล่ยเดินไปหาแจ็ค ใช้มือตบแก้มเขาเบาๆ "แจ็ค? แจ็ค?"

แจ็คเองก็แน่นิ่งไปเช่นกัน

เมื่อมั่นใจว่ายาออกฤทธิ์เต็มที่และพี่น้องคู่นี้จะไม่ตื่นขึ้นมาในเร็วๆ นี้ เซี่ยเหล่ยจึงมุ่งตรงไปยังห้องทำงานของแจ็ค เขาก้าวเข้าไปและปิดประตูลงอย่างเงียบเชียบ

ในห้องทำงานมีโต๊ะคอมพิวเตอร์และตู้หนังสือขนาดใหญ่ บนตู้เต็มไปด้วยหนังสือวิชาการเฉพาะทาง ซึ่งส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับเครื่องบิน วิศวกรรมไฟฟ้า และการเขียนโปรแกรม เห็นได้ชัดว่าแจ็คเป็นคนที่มีความพยายามสูงมาก เขาต้องการเปลี่ยนชีวิตด้วยหยาดเหงื่อและสติปัญญาของตัวเอง

สถานการณ์แบบนี้พบเห็นได้ทั่วไปในจีน ลูกหลานชาวบ้านธรรมดาที่อยากเปลี่ยนโชคชะตามีเพียงเส้นทางเดียวคือการเรียนหนังสือ แต่สุดท้ายคนที่ทำสำเร็จกลับมีเพียงน้อยนิด ถึงอย่างนั้น บนเส้นทางสายนี้ผู้คนก็ยังคงแก่งแย่งแข่งขันกันอย่างเอาเป็นเอาตาย

เซี่ยเหล่ยเปิดโหมดเอ็กซเรย์ที่ดวงตาซ้าย กวาดสายตาผ่านห้องทำงานของแจ็คอย่างรวดเร็ว ผลปรากฏว่าไม่มีห้องลับหรือตู้เซฟซ่อนอยู่

สายตาของเขาเลื่อนไปหยุดที่เครื่อง iMac บนโต๊ะคอมพิวเตอร์ เขาประเมินเบื้องต้นว่าคนหนุ่มอย่างแจ็คคงไม่ชอบพิมพ์ความลับลงบนกระดาษแล้วล็อกไว้ในเซฟ ความลับของเขาน่าจะอยู่ในคอมพิวเตอร์เครื่องนี้

เซี่ยเหล่ยนั่งลงที่โต๊ะ ปลุกคอมพิวเตอร์ให้ทำงาน เครื่องนี้ถูกล็อกด้วยรหัสผ่าน แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขาที่มีทักษะการแฮกขั้นสูง เขาใช้เวลาเพียงสองนาทีในการเจาะรหัสและเข้าสู่ระบบได้สำเร็จ

ทันทีที่เข้าสู่โลกดิจิทัลของแจ็ค เซี่ยเหล่ยก็ต้องตกตะลึง เพราะคอมพิวเตอร์เครื่องนี้เปรียบเสมือนขุมทรัพย์ล้ำค่า

แจ็คเป็นช่างเทคนิคในสายการผลิตโดรนของล็อกฮีด มาร์ติน แม้จะเป็นเพียงช่างเทคนิคระดับต้นที่ตำแหน่งสูงกว่าคนงานทั่วไปเพียงเล็กน้อย แต่ความขยันใฝ่รู้ทำให้เขารวบรวมข้อมูลไว้มากมาย ในเครื่องเต็มไปด้วยแบบแปลนที่เขาออกแบบเอง ซึ่งละเอียดและสมบูรณ์แบบมาก มีทั้งขนาดชิ้นส่วน ความแม่นยำ ไปจนถึงข้อกำหนดของวัสดุ นอกจากนี้ยังมีบทวิเคราะห์เชิงลึกเกี่ยวกับเทคโนโลยีโดรน และการคาดการณ์แนวโน้มในอนาคต

ยังมีบันทึกการทำงาน ทั้งการผลิต RQ-170 Sentinel และ Global Hawk ซึ่งในบันทึกเหล่านี้เขายังใส่ข้อเสนอแนะในการปรับปรุงแก้ไขส่วนตัวลงไปด้วย รวมถึงบันทึกการซ่อมบำรุงที่เป็นการรวบรวมประสบการณ์อันมีค่า

นี่คือขุมทรัพย์ที่แท้จริง โดยเฉพาะสำหรับเซี่ยเหล่ยที่กำลังเตรียมวิจัยและผลิตโดรนของตัวเอง ทว่าเขาก็แอบผิดหวังเล็กน้อยที่ไม่มีข้อมูลระดับสูงกว่านี้ เช่น เทคโนโลยีเครื่องบินขับไล่หรือขีปนาวุธ

แม้น่าเสียดาย แต่มันก็สมเหตุสมผล เพราะแจ็คเป็นเพียงช่างเทคนิคระดับล่างที่ทำงานในสายพานโดรน ย่อมไม่มีโอกาสเข้าถึงข้อมูลในส่วนของเครื่องบินขับไล่หรืออาวุธนำวิถี

สุดท้าย เซี่ยเหล่ยพบไฟล์ที่ถูกเข้ารหัสไว้ไฟล์หนึ่ง

เขาใช้เวลาไม่นานในการถอดรหัส และสิ่งที่ปรากฏแก่สายตาก็ทำให้เขาต้องขมวดคิ้ว

มันคือไฟล์คำสั่งประกอบโดรน Predator B รุ่นพิเศษที่จะไม่มีการประทับตราสัญลักษณ์ใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ลงนามในเอกสารคือชายที่ชื่อ "ทอมป์สัน" ตามที่แจ็คเคยเอ่ยถึง

ในไฟล์ระบุว่า บริษัท General Atomics จะสนับสนุนชิ้นส่วนพื้นฐานทั้งหมด แต่ระบบอาวุธจะเป็นขีปนาวุธนำวิถีความแม่นยำสูงที่มีอานุภาพทำลายล้างรุนแรงซึ่งสั่งทำพิเศษโดย ล็อกฮีด มาร์ติน โดรนลำนี้จะติดตั้งขีปนาวุธสองลูก ลูกหนึ่งมีชื่อรหัสว่า "ของขวัญจากสกั๊งค์" และอีกลูกคือ "กุญแจสู่นรก" จากพารามิเตอร์ที่ระบุ อานุภาพของมันเพียงพอที่จะเป่าเรย์มาร์กรุ๊ปให้ราบเป็นหน้ากลองได้ในพริบตา

เนื่องจากขีปนาวุธทั้งสองลูกมีน้ำหนักมากกว่าปกติหลายเท่า โดรน Predator B รุ่นสั่งทำพิเศษนี้จึงต้องได้รับการเสริมสมรรถนะการรับน้ำหนัก และปรับปรุงฐานยิงใหม่ทั้งหมด

ความจริงแล้ว ตั้งแต่ที่แจ็คพูดเรื่องแผนการโดรน เซี่ยเหล่ยก็สงสัยมาตลอด เพราะปกติโดรนตระกูล Predator ไม่ใช่ผลิตภัณฑ์ของ ล็อกฮีด มาร์ติน แต่เป็นของ General Atomics ส่วนของล็อกฮีดจะเน้นรุ่นไฮเอนด์อย่าง RQ-170 หรือ Global Hawk ซึ่งเป็นโดรนระดับท็อปของกองทัพสหรัฐฯ ทว่า RQ-170 มีปีกกว้างถึง 20 เมตรและน้ำหนักบรรทุกมหาศาล มันใหญ่เกินกว่าจะลอบเข้าจีนโดยไม่ถูกตรวจจับได้ การที่ยักษ์ใหญ่ทั้งสี่รวมตัวกันแชร์ทรัพยากรแบบนี้ แสดงว่าพวกเขาพร้อมทุ่มสุดตัวเพื่อกำจัดเขาให้ได้!

"ของขวัญจากสกั๊งค์? กุญแจสู่นรกงั้นเหรอ?" เซี่ยเหล่ยเหยียดยิ้มเย็นชา "สร้างมันขึ้นมาเถอะ แล้วมาดูกันว่าพวกคุณจะระเบิดเรย์มาร์กรุ๊ป หรือปลิดชีพผมได้จริงอย่างที่ฝันไว้ไหม"

เซี่ยเหล่ยอ่านทวนไฟล์ทั้งหมดอีกครั้งจนข้อมูลทุกตัวอักษรฝังแน่นอยู่ในสมอง ไม่ใช่แค่ไฟล์ลับนี้ แต่ข้อมูล "ขุมทรัพย์" ทั้งหมดในเครื่องแจ็คก็ถูกเขาจัดเก็บไว้ในหน่วยความจำสมองด้วยวิธีเดียวกัน สำหรับเขาแล้ว ไม่จำเป็นต้องใช้แฟลชไดรฟ์หรือพิมพ์ออกมาให้เป็นหลักฐาน

หลังจากเก็บเกี่ยว "สมบัติ" เรียบร้อย เขาจึงเปิดโฟลเดอร์รูปภาพเพื่อดูความสัมพันธ์ของแจ็คกับบุคคลรอบข้าง

ในนั้นมีรูปแจ็คกับแคทลินตอนเด็ก รูปรับปริญญา และรูปเพื่อนร่วมงาน แจ็คไม่มีแฟน เพราะไม่พบรูปคู่กับผู้หญิงคนไหนเลย

สุดท้าย สายตาของเขาไปหยุดอยู่ที่รูปใบหนึ่ง แจ็คยืนคู่กับชายผิวขาวคนหนึ่ง เบื้องหลังคือเครื่องบิน F-35 ที่ยังทำสีไม่เสร็จ แจ็คสวมชุดช่าง ส่วนชายอีกคนสวมสูททับเชิ้ตขาว และที่กระเป๋าเสื้อสูทที่เปิดอ้าเล็กน้อยนั้น มีมุมของบัตรใบหนึ่งโผล่ออกมา

"นั่นมัน... ทอน ไม่ใช่เหรอ?" เซี่ยเหล่ยจำชายคนนั้นได้ทันที เขาคือชายวัยกลางคนที่เข้ามาเตือนเขาที่หน้าบาร์ สคัล ออน ไฟร์ แถมยังทำท่าเป็นคนดี อาสาจะช่วยจัดการปัญหาให้แคทลิน

เขาดื่มกับทอนเล็กน้อยภายในบาร์ หลังจากที่จัดการปัญญาเรื่องอันธพาลไปแล้ว ทอนบอกว่าเขาทำงานที่ล็อกฮีด มาร์ติน และบ่นว่าเงินเดือนไม่สูงนัก แต่ในรูปนี้ แจ็คสวมชุดช่างที่ดูซอมซ่อ แต่ทอนกลับสวมสูทเนี้ยบ ดูขัดแย้งกันอย่างสิ้นเชิง

เซี่ยเหล่ยฉุกใจคิดบางอย่าง เพ่งสายตาไปที่บัตรสีน้ำเงินเข้มในกระเป๋าเสื้อของทอน ภาพขยายใหญ่ขึ้นจนคมชัด

มันคือรูป นกอินทรีหัวขาว

เซี่ยเหล่ยถึงกับชะงัก "เขา... เป็นคนของ CIA! มิน่าล่ะแจ็คถึงระมัดระวังตัวและมีทักษะต่อต้านสายลับขนาดนี้ ที่แท้ก็เกี่ยวกับหมอนี่นี่เอง! แจ็คน่าจะเป็นสายข่าวที่เขาเลี้ยงไว้ในเมืองนี้ หรืออาจจะคอยรับจ๊อบพิเศษส่งข้อมูลให้"

คิดได้ดังนั้นเซี่ยเหล่ยก็หัวเราะออกมา CIA แล้วไง? สายข่าวแล้วไง? ที่นี่อาจจะเป็นเขตต้องห้ามของสายลับทั่วโลก แต่เขาก็ยังหยิบสิ่งที่ต้องการออกไปได้อยู่ดี!

เซี่ยเหล่ยลบทุกร่องรอยการใช้งานในคอมพิวเตอร์ก่อนจะปิดเครื่อง ขณะออกจากห้องทำงาน เขาใช้แขนเสื้อเช็ดเก้าอี้ที่นั่งและเมาส์ที่สัมผัสอย่างละเอียดถึงสองรอบ

เขากลับมาที่ห้องนั่งเล่น แจ็คและแคทลินยังคงหลับลึก ไม่มีทีท่าว่าจะฟื้น

เซี่ยเหล่ยนำวิสกี้ที่เหลือในขวดไปเททิ้งในซิงค์ล้างจานในห้องครัว เปิดน้ำล้างจนเกลี้ยง แล้วล้างขวดกับแก้วจนสะอาดเอี่ยม เขาเดินไปที่ตู้เหล้า แบ่งวิสกี้จากขวดอื่นมาใส่ในขวดที่ล้างแล้วในปริมาณที่เท่าเดิม จากนั้นจึงวางขวดนั้นกลับไว้บนโต๊ะกาแฟ

เมื่อจัดการเรื่องเหล้าเสร็จ เขาอุ้มแคทลินเข้าไปในห้องนอนของเธอ จากนั้นเริ่มถอดเสื้อผ้าของเธอออก ตามด้วยเสื้อผ้าของตัวเอง เขาหอบเสื้อผ้าทั้งหมดออกมาโปรยไว้ตามพื้น สองชิ้นในห้องนั่งเล่น สองชิ้นในทางเดิน และที่เหลือคือชุดชั้นในไปกองอยู่ที่ห้องนอน

ปิดท้ายด้วยการไปที่ห้องครัว หยิบกล่องนมออกจากตู้เย็น เขานำนมมาหยดใส่ตามจุดต่างๆ บนร่างกายของแคทลิน บนผ้าปูเตียง และหยดทิ้งไว้บนพื้นอีกสองสามหยด เพื่อสร้างหลักฐานเท็จของฉาก "รบราฆ่าฟัน" อันดุเดือด

ทุกอย่างเรียบร้อยดี เขาจึงปีนขึ้นไปนอนในผ้าห่ม ลืมตาคอยจังหวะที่แจ็คและแคทลินจะตื่นขึ้นมา

เวลาล่วงเลยไปท่ามกลางความเงียบงัน

เซี่ยเหล่ยที่นอนอยู่บนเตียงไม่อาจสั่งให้สมองหยุดคิดเรื่องต่างๆ ได้

'จูเสวียนเยว่หายไปแล้ว ผมควรติดต่อทีมรบนักษัตรให้มาที่นี่ดีไหม? ไม่... ทำแบบนั้นไม่ได้ มันอันตรายเกินไป...' ความคิดเรื่องนี้ยังไม่มีข้อสรุป สมองของเขาก็ข้ามไปนึกถึงแบบแปลนของแจ็คแทน 'RQ-170, Global Hawk, Predator... ผมได้รายละเอียด และของโดรนที่ทันสมัยที่สุดของอเมริกาไปแล้ว ทีนี้ผมควรจะเริ่มวิจัยโดรนของเรย์มาร์กรุ๊ป จากมุมมองไหนดีนะ?'

นี่ไม่ใช่แค่คำถาม แต่มันคือโจทย์ที่เขาต้องพิจารณาอย่างถ่องแท้